Atos 19

Lumun (LMD) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Anakka Apolloc pokat nokaꞌran koKurunthuc, aPoluc okkat ikathar ikokkot noththok pAccia akwakkakat nokaꞌran kApuccuc. Kwaththiat ul ioccokothe lon loIeccuo wꞌrek
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, atravessando as regiões altas, chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns discípulos
2 ana kwipittathekin itti, “Onon thoccot Kanang ikupupure akka onon thoccokothe lon loIeccuoi?”
2 e lhes perguntou: "Vocês receberam o Espírito Santo quando creram? " Eles responderam: "Não, nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo".
3 Menik aPoluc appipittat itti, “Ana mamuthie mia imanon thoccot?”
3 "Então, que batismo vocês receberam? ", perguntou Paulo. "O batismo de João", responderam eles.
4 APoluc iꞌrekat kin itti, “Mamuthie moIuanna mokat mothopaꞌrine lon cik ilokithak. Kwiꞌrekathe ul itti okin thaccokot nomïkït lokkwi ipaik pammakittothok ook oIeccuo.”
4 Disse Paulo: "O batismo de João foi um batismo de arrependimento. Ele dizia ao povo que cresse naquele que viria depois dele, isto é, em Jesus".
5 Anakka okin thoccïkothe lon elli akin appik occat mamuthie ngkꞌran koIli oIeccuo.
5 Ouvindo isso, eles foram batizados no nome do Senhor Jesus.
6 Manakka oPoluc ponekkethe nyaun nakin aKanang ikupupure oꞌrat nakin ana okin thikkatheik ere karru ikakin thaththoma ere ana okin thikkathe cik akin ere lon loKapik.
6 Quando Paulo lhes impôs as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e começaram a falar em línguas e a profetizar.
7 Ana ul wokat cik attul ana ikken keꞌra iomura.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 OPoluc piꞌrikathe nocuththun caꞌrama ana kwerekathe than anok wꞌrapuruk ella nꞌre, kwokat cik akwongkene lon longili ngoKapik akin opllarot othakka itti akin occokot lon loIeccuo nomïkït.
8 Paulo entrou na sinagoga e ali falou com liberdade durante três meses, argumentando convincentemente acerca do Reino de Deus.
9 Anaruk opilingon thꞌrakathe lon lung ana okin thorrekathe lon loKapik ana eret kathar koIeccuo llon ilokithak. Ittina oPoluc poththekathe nakin. Kwonekathe ul iammakot lon loIeccuo ana kwikkatheik akwongkenet kin noppan tothongkene toccot kꞌran itti Thiranoc.
9 Mas alguns deles se endureceram e se recusaram a crer, e começaram a falar mal do Caminho diante da multidão. Paulo, então, afastou-se deles. Tomando consigo os discípulos, passou a ensinar diariamente na escola de Tirano.
10 Thongkene enthi thoꞌrungkatheik luput leꞌra, othakka itti aul woIouth appik ana ul iannoka woIouth iaik ceneket noththok pAccia occïkot lon loIli.
10 Isso continuou por dois anos, de forma que todos os judeus e os gregos que viviam na província da Ásia ouviram a palavra do Senhor.
11 Kapik kethet oPoluc puꞌran akwokkat lon ilommaththik laik pellek anganna.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Menik aul onnekat eret ia oPoluc pocciccokothe annekket noul iongo aittiet kin ngngin ana uꞌrupa iokithak woththeththekathe noul.
12 de modo que até lenços e aventais que Paulo usava eram levados e colocados sobre os enfermos. Estes eram curados de suas doenças, e os espíritos malignos saíam deles.
13 Ul wꞌrek woIouth iokat anyalle nomoꞌrong akïcce uꞌrupa iokithak noul, wokat angantet kꞌran koili oIeccuo noul ia uꞌrupa iokithak woꞌrot nan. Okin thokat cik akin iꞌre itti, “Ngkꞌran koIeccuo ipa oPoluc paik pangkene lon len, mpiꞌret non itti nthappot thapat.”
13 Alguns judeus que andavam expulsando espíritos malignos tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os endemoninhados, dizendo: "Em nome de Jesus, a quem Paulo prega, eu lhes ordeno que saiam! "
14 Nyukul nyeꞌreꞌrapuruk nyoLickkao ipokat pul iprïk poul wonoppan toKapik nyokat anyokkettet lon len.
14 Os que estavam fazendo isso eram os sete filhos de Ceva, um dos chefes dos sacerdotes dos judeus.
15 Ana caꞌri cꞌrek auꞌrupa iokithak iꞌrekat kin itti, “Onïn thina oIeccuo ana onïn thina oPoluc anaruk onon okkwen ngon.”
15 Um dia, o espírito maligno lhes respondeu: "Jesus, eu conheço, Paulo, eu sei quem é; mas vocês, quem são? "
16 Ittina apul iponat uꞌrupa iokithak noka irrat takin mono okkwekat kin mono alkat kin akin opellekat nnoppan munthut ana nïnyï ana aüccük ollo noka.
16 Então o endemoninhado saltou sobre eles e os dominou, espancando-os com tamanha violência que eles fugiram da casa nus e feridos.
17 Anakka lon len linakot nan nnul woIouth ana ul iannoka woIouth iokat nokaꞌran kApuccuc, wipathe nꞌre appik ana okin thothiakanthet kꞌran koIli oIeccuo cik cannan.
17 Quando isso se tornou conhecido de todos os judeus e os gregos que viviam em Éfeso, todos eles foram tomados de temor; e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ul wakkakathe woppot ioccokothe lon loIeccuo akin ikkat akin ere lon len ilokithak tokït koul ilakin okkettet.
18 Muitos dos que creram vinham, e confessavam e declaravam abertamente suas más obras.
19 Aul wolurukut aꞌrntat natham nen nothurukut akin okꞌrekat tokït koul appik akin othangantekat cekerek ica natham ekko inokꞌrot akin othiat itti cekkot akucci athar arrial weꞌra ana alkaire (50,000).
19 Grande número dos que tinham praticado ocultismo reuniram seus livros e os queimaram publicamente. Calculado o valor total, este chegou a cinqüenta mil dracmas.
20 Ngkathar engki, lon loIli lappaththakatheik ciththan ana alarttakot nan cannan.
20 Dessa maneira a palavra do Senhor muito se difundia e se fortalecia.
21 Anakka lon lokatthathe appik aPoluc urokat akwaeo nokaꞌran koUruccelim okko noththok poMakthonia ana poKrik akwiꞌrekat itti, “Ina akka mpaik paeo tentre, mponu itti mpakatha ponokaꞌran koRoma cakuruk.”
21 Depois dessas coisas, Paulo decidiu no espírito ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia. Ele dizia: "Depois de haver estado ali, é necessário também que eu vá visitar Roma".
22 Akwothïat ul wung weꞌra ittarothok, oThimiththaoc ana Aracththoc noththok poMakthonia akwikkoik apotteik noththok pAccia.
22 Então enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, e permaneceu mais um pouco na província da Ásia.
23 Ana nocaꞌri cen ul urokiekat camutta nti ilon lokathar koIli.
23 Naquele tempo houve um grande tumulto por causa do Caminho.
24 Ana pul pꞌrek pokat poccot kꞌran itti oThimiththrioc okkwi ipokat akwokkot urrut wottotteik wonoppan tokapik ikopari Arththamic nnomallong. Arththamic ana opilingon ithokat akin okkot lon elli thiathe akucci woppot.
24 Um ourives chamado Demétrio, que fazia miniaturas de prata do templo de Ártemis e que dava muito lucro aos artífices,
25 Kwakkarathe ul wung appik iakin thaik ire ngulukku ana ul ionu ngre ngungkot ngen akwiꞌrekat itti, “Ul iomura, onon thinan itti oron thincet akucci woppot nnore engi.
25 reuniu-os juntamente com os trabalhadores dessa profissão e disse: "Senhores, vocês sabem que temos uma boa fonte de lucro nesta atividade
26 Ana onon thimmat ana occïkot tat akka oPoluc perenet ul woppot ana opaꞌriekin ma cik nokaꞌran cene kApuccuc ana manna noththok pAccia appik akkwiꞌre itti aꞌrupu ikokkattathe nynyaun wannoka Kapik ïcat ana oron thannaꞌrane ngaꞌrama.
26 e estão vendo e ouvindo como este indivíduo, Paulo, está convencendo e desviando grande número de pessoas aqui em Éfeso e em quase toda a província da Ásia. Diz ele que deuses feitos por mãos humanas não são deuses.
27 Amma ul woꞌrungkothe nan occïkot lon lung, okin theret ngre ngïn llon lokithak. Ana cakuruk itti tupan irïttïk tokapik ikopari Arththamic tellako kït ken. Ana ul iaik waꞌrane Arththamic ngaꞌrama inenni naꞌran appik wAccia ana nocapu ncik appik warakke Arththamic itti kapik ikrïk.”
27 Não somente há o perigo de nossa profissão perder sua reputação, mas também de o templo da grande deusa Ártemis cair em descrédito e de a própria deusa, adorada em toda a província da Ásia e em todo o mundo, ser destituída de sua majestade divina".
28 Anakka ul iakin oreko woccïkothe lon len, akin uakat ka cannan akin ikkat cik akin okkot poꞌre cittan akin iꞌre itti, “Arththamic ponokaꞌran kApuccuc prïk.”
28 Ao ouvirem isso, eles ficaram furiosos e começaram a gritar: "Grande é a Ártemis dos efésios! "
29 Ana papotteik akaꞌran urokiekat camutta. Aul ollat taKaioc ana Arcciththrikkoc, aul iokat ammakot oPoluc iokat nomothok poMakthonia aththuththeꞌra akin ollat oPoluc ngngin akin onakat kin nokaꞌran na ul aꞌrntattakot.
29 Em pouco tempo a cidade toda estava em tumulto. O povo foi às pressas para o teatro, arrastando os companheiros de viagem de Paulo, os macedônios Gaio e Aristarco.
30 APoluc omekat itti kwaeo nocungkut aul iammakot oIeccuo oꞌramittathok itti kwanneo.
30 Paulo queria apresentar-se à multidão, mas os discípulos não o permitiram.
31 Ana manna nili nꞌrek nonoththok opuruko pungon othïanthok thon akin oꞌramittathok cakuruk itti kwanneo nokaꞌran ken.
31 Alguns amigos de Paulo dentre as autoridades da província chegaram a mandar-lhe um recado, pedindo-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Cungkut coul caccocikkittakathe lon ima opilingon thokat akin okkot poꞌre akin ongante lon prek ana opilingon ongante alꞌrek. Ul woppot wommat itti okin thaththokkot ngimpen ceneket.
32 A assembléia estava em confusão: uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A maior parte do povo nem sabia por que estava ali.
33 Ul woIouth wothïathe Alekenther tokït koul itti akwere lon ilaik ana kwomekathekin itti okin thangkoik akwina akka akworrot nolon.
33 Alguns da multidão julgaram que Alexandre era a causa do tumulto, quando os judeus o empurraram para frente. Ele fez sinal pedindo silêncio, com a intenção de fazer sua defesa diante do povo.
34 Anaruk akka okin thinarok itti kwoul woIouth okin thokkathe poꞌre tothun ittaꞌrene itti, “Arththamic ponokaꞌran kApuccuc prïk.”
34 Mas quando ficaram sabendo que ele era judeu, todos gritaram a uma só voz durante cerca de duas horas: "Grande é a Ártemis dos efésios! "
35 Apul ipakurrine ili woricarak coman angkiekat ul cik akwiꞌrekat kin itti, “Ul wonokaꞌran kApuccuc, ul wonocapu ncik appik womma itti pothok pApuccuc akkaik pangwot tupan tokapik tArththamici? Ana kaꞌran akkaik kangwot purrut pung ipapot ntothiꞌrori?
35 O escrivão da cidade acalmou a multidão e disse: "Efésios, quem não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis e da sua imagem que caiu do céu?
36 Ana inakka lon elli ilaik ïcat lomma ocukkwako nan, onon thonu itti nthangkoik ana okorronno okkot camutta.
36 Portanto, visto que estes fatos são inegáveis, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Onon thonat ul enni cene aureꞌra okin thannomunye alpꞌrek nnoppan tokapik konnon Arththamic ana manna ocungkwok.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, embora eles não tenham roubado templos nem blasfemado contra a nossa deusa.
38 Ittina amma oThimiththrioc ana ul iakin orekon ithakkot kaman komallong thorukwethe puꞌrek lon ilokithak kaꞌran kothonceꞌret lon cik kei akin ommakot kathar kothonceꞌret lon cik.
38 Se Demétrio e seus companheiros de profissão têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos, e há procônsules. Eles que apresentem suas queixas ali.
39 Ana amma onon thonu lon lꞌrek loka lonu itti nili nakotto aneret lon len.
39 Se há mais alguma coisa que vocês desejam apresentar, isso será decidido em assembléia, conforme a lei.
40 Oron thikko thakkmako nti icamutta icokkattathe inenni. Ittina oron thamma orrot nolon len akka oron thella lon cik ilakorronno aron okkot camutta.”
40 Da maneira como está, corremos o perigo de sermos acusados de perturbar a ordem pública por causa dos acontecimentos de hoje. Nesse caso, não seríamos capazes de justificar este tumulto, visto que não há razão para tal".
41 Ana kwiꞌrekathe ul itti waeo ana okin thoingkathe nonupan nen.
41 E, tendo dito isso, encerrou a assembléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.