Atos 19
Lumun (LMD) vs ACF
1 Anakka Apolloc pokat nokaꞌran koKurunthuc, aPoluc okkat ikathar ikokkot noththok pAccia akwakkakat nokaꞌran kApuccuc. Kwaththiat ul ioccokothe lon loIeccuo wꞌrek
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso; e achando ali alguns discípulos,
2 ana kwipittathekin itti, “Onon thoccot Kanang ikupupure akka onon thoccokothe lon loIeccuoi?”
2 Disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Menik aPoluc appipittat itti, “Ana mamuthie mia imanon thoccot?”
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 APoluc iꞌrekat kin itti, “Mamuthie moIuanna mokat mothopaꞌrine lon cik ilokithak. Kwiꞌrekathe ul itti okin thaccokot nomïkït lokkwi ipaik pammakittothok ook oIeccuo.”
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Anakka okin thoccïkothe lon elli akin appik occat mamuthie ngkꞌran koIli oIeccuo.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Manakka oPoluc ponekkethe nyaun nakin aKanang ikupupure oꞌrat nakin ana okin thikkatheik ere karru ikakin thaththoma ere ana okin thikkathe cik akin ere lon loKapik.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas, e profetizavam.
7 Ana ul wokat cik attul ana ikken keꞌra iomura.
7 E estes eram, ao todo, uns doze homens.
8 OPoluc piꞌrikathe nocuththun caꞌrama ana kwerekathe than anok wꞌrapuruk ella nꞌre, kwokat cik akwongkene lon longili ngoKapik akin opllarot othakka itti akin occokot lon loIeccuo nomïkït.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do reino de Deus.
9 Anaruk opilingon thꞌrakathe lon lung ana okin thorrekathe lon loKapik ana eret kathar koIeccuo llon ilokithak. Ittina oPoluc poththekathe nakin. Kwonekathe ul iammakot lon loIeccuo ana kwikkatheik akwongkenet kin noppan tothongkene toccot kꞌran itti Thiranoc.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles, e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 Thongkene enthi thoꞌrungkatheik luput leꞌra, othakka itti aul woIouth appik ana ul iannoka woIouth iaik ceneket noththok pAccia occïkot lon loIli.
10 E durou isto por espaço de dois anos; de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, assim judeus como gregos.
11 Kapik kethet oPoluc puꞌran akwokkat lon ilommaththik laik pellek anganna.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia maravilhas extraordinárias.
12 Menik aul onnekat eret ia oPoluc pocciccokothe annekket noul iongo aittiet kin ngngin ana uꞌrupa iokithak woththeththekathe noul.
12 De sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Ul wꞌrek woIouth iokat anyalle nomoꞌrong akïcce uꞌrupa iokithak noul, wokat angantet kꞌran koili oIeccuo noul ia uꞌrupa iokithak woꞌrot nan. Okin thokat cik akin iꞌre itti, “Ngkꞌran koIeccuo ipa oPoluc paik pangkene lon len, mpiꞌret non itti nthappot thapat.”
13 E alguns dos exorcistas judeus ambulantes tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 Nyukul nyeꞌreꞌrapuruk nyoLickkao ipokat pul iprïk poul wonoppan toKapik nyokat anyokkettet lon len.
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 Ana caꞌri cꞌrek auꞌrupa iokithak iꞌrekat kin itti, “Onïn thina oIeccuo ana onïn thina oPoluc anaruk onon okkwen ngon.”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus, e bem sei quem é Paulo; mas vós quem sois?
16 Ittina apul iponat uꞌrupa iokithak noka irrat takin mono okkwekat kin mono alkat kin akin opellekat nnoppan munthut ana nïnyï ana aüccük ollo noka.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno, e assenhoreando-se de todos, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Anakka lon len linakot nan nnul woIouth ana ul iannoka woIouth iokat nokaꞌran kApuccuc, wipathe nꞌre appik ana okin thothiakanthet kꞌran koIli oIeccuo cik cannan.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ul wakkakathe woppot ioccokothe lon loIeccuo akin ikkat akin ere lon len ilokithak tokït koul ilakin okkettet.
18 E muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 Aul wolurukut aꞌrntat natham nen nothurukut akin okꞌrekat tokït koul appik akin othangantekat cekerek ica natham ekko inokꞌrot akin othiat itti cekkot akucci athar arrial weꞌra ana alkaire (50,000).
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros, e os queimaram na presença de todos e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinqüenta mil peças de prata.
20 Ngkathar engki, lon loIli lappaththakatheik ciththan ana alarttakot nan cannan.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Anakka lon lokatthathe appik aPoluc urokat akwaeo nokaꞌran koUruccelim okko noththok poMakthonia ana poKrik akwiꞌrekat itti, “Ina akka mpaik paeo tentre, mponu itti mpakatha ponokaꞌran koRoma cakuruk.”
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Akwothïat ul wung weꞌra ittarothok, oThimiththaoc ana Aracththoc noththok poMakthonia akwikkoik apotteik noththok pAccia.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Ana nocaꞌri cen ul urokiekat camutta nti ilon lokathar koIli.
23 E, naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Ana pul pꞌrek pokat poccot kꞌran itti oThimiththrioc okkwi ipokat akwokkot urrut wottotteik wonoppan tokapik ikopari Arththamic nnomallong. Arththamic ana opilingon ithokat akin okkot lon elli thiathe akucci woppot.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia de prata nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 Kwakkarathe ul wung appik iakin thaik ire ngulukku ana ul ionu ngre ngungkot ngen akwiꞌrekat itti, “Ul iomura, onon thinan itti oron thincet akucci woppot nnore engi.
25 Aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Senhores, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 Ana onon thimmat ana occïkot tat akka oPoluc perenet ul woppot ana opaꞌriekin ma cik nokaꞌran cene kApuccuc ana manna noththok pAccia appik akkwiꞌre itti aꞌrupu ikokkattathe nynyaun wannoka Kapik ïcat ana oron thannaꞌrane ngaꞌrama.
26 E bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 Amma ul woꞌrungkothe nan occïkot lon lung, okin theret ngre ngïn llon lokithak. Ana cakuruk itti tupan irïttïk tokapik ikopari Arththamic tellako kït ken. Ana ul iaik waꞌrane Arththamic ngaꞌrama inenni naꞌran appik wAccia ana nocapu ncik appik warakke Arththamic itti kapik ikrïk.”
27 E não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a ser destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram.
28 Anakka ul iakin oreko woccïkothe lon len, akin uakat ka cannan akin ikkat cik akin okkot poꞌre cittan akin iꞌre itti, “Arththamic ponokaꞌran kApuccuc prïk.”
28 E, ouvindo-o, encheram-se de ira, e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios.
29 Ana papotteik akaꞌran urokiekat camutta. Aul ollat taKaioc ana Arcciththrikkoc, aul iokat ammakot oPoluc iokat nomothok poMakthonia aththuththeꞌra akin ollat oPoluc ngngin akin onakat kin nokaꞌran na ul aꞌrntattakot.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade e, unânimes, correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 APoluc omekat itti kwaeo nocungkut aul iammakot oIeccuo oꞌramittathok itti kwanneo.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 Ana manna nili nꞌrek nonoththok opuruko pungon othïanthok thon akin oꞌramittathok cakuruk itti kwanneo nokaꞌran ken.
31 E também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 Cungkut coul caccocikkittakathe lon ima opilingon thokat akin okkot poꞌre akin ongante lon prek ana opilingon ongante alꞌrek. Ul woppot wommat itti okin thaththokkot ngimpen ceneket.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Ul woIouth wothïathe Alekenther tokït koul itti akwere lon ilaik ana kwomekathekin itti okin thangkoik akwina akka akworrot nolon.
33 Então tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 Anaruk akka okin thinarok itti kwoul woIouth okin thokkathe poꞌre tothun ittaꞌrene itti, “Arththamic ponokaꞌran kApuccuc prïk.”
34 Mas quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios.
35 Apul ipakurrine ili woricarak coman angkiekat ul cik akwiꞌrekat kin itti, “Ul wonokaꞌran kApuccuc, ul wonocapu ncik appik womma itti pothok pApuccuc akkaik pangwot tupan tokapik tArththamici? Ana kaꞌran akkaik kangwot purrut pung ipapot ntothiꞌrori?
35 Então o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Homens efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que desceu de Júpiter?
36 Ana inakka lon elli ilaik ïcat lomma ocukkwako nan, onon thonu itti nthangkoik ana okorronno okkot camutta.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 Onon thonat ul enni cene aureꞌra okin thannomunye alpꞌrek nnoppan tokapik konnon Arththamic ana manna ocungkwok.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 Ittina amma oThimiththrioc ana ul iakin orekon ithakkot kaman komallong thorukwethe puꞌrek lon ilokithak kaꞌran kothonceꞌret lon cik kei akin ommakot kathar kothonceꞌret lon cik.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros;
39 Ana amma onon thonu lon lꞌrek loka lonu itti nili nakotto aneret lon len.
39 E, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 Oron thikko thakkmako nti icamutta icokkattathe inenni. Ittina oron thamma orrot nolon len akka oron thella lon cik ilakorronno aron okkot camutta.”
40 Na verdade até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Ana kwiꞌrekathe ul itti waeo ana okin thoingkathe nonupan nen.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.