Atos 13
Lumun (LMD) vs ARIB
1 Ana iul ioccokothe lon loIeccuo nokaꞌran kAnththakkia, ul wothernte lon loKapik ana ul iangkene wokat cik, oParanapa ana oCcomoun (ipoccot kꞌran itti cakuruk itti oNeicer ilonu itti pul iponyi), ana oLukkioc (ponokaꞌran koKirin), ana oManain (ipupokkot okin oIruthuc tothun), ana oCcaul.
1 Ora, na igreja em Antioquia havia profetas e mestres, a saber: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes o tetrarca, e Saulo.
2 Anakka okin thokat cik akin aꞌrane Ili ngaꞌrama ana ocoꞌro nothuꞌrit, Kanang ikupupure kiꞌrekathekin itti, “Nokirrnninthin oParnapa ana oCcaul akin oreko ngre ia mpakkarinet kin itti okin thathoreko.”
2 Enquanto eles ministravam perante o Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: Separai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Anakka okin thomarttot thoccokot thocoꞌro nothuꞌrit ana aꞌra ngaꞌrama okin thonekkekathe nyaun nakin ana okin thothïathekin ikathar.
3 Então, depois que jejuaram, oraram e lhes impuseram as mãos, os despediram.
4 Kanang ikupupure kothïathekin ikathar akin oingkat nokaꞌran koCulukkia ana nthan okin thoingkate arrot cik iconthomat corithoꞌrikït thorok irapangka icoccot kꞌran itti Kupruc.
4 Estes, pois, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Anakka okin thaat nokaꞌran koCalamic, okin thongkenekathe lon loKapik nomuththun maꞌrama moul woIouth. Ana oIuanna ipoccot kꞌran cakuruk itti oMarkkoc pokat akin aththut akwittarot kin.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus, e tinham a João como auxiliar.
6 Akin akkakat okko nocik iconthomat corithoꞌrikït thorok irapangka icoccot kꞌran itti Pappoc na akin thiothe pul poIouth iponu thurukut ana pul pothernte lon loKapik ngkarra ipoccot kꞌran itti ParIeccuo.
6 Havendo atravessado a ilha toda até Pafos, acharam um certo mago, falso profeta, judeu, chamado Bar-Jesus,
7 Ana opuruko iponu kꞌran itti oCericio oPaoluc. Ili oCericio oPaoluc pokat pinaik ntica ana wothïllakanthet oParnapa ana oCcaul akka kwokat pongothe itti kwaccïkot lon loKapik.
7 que estava com o procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou a Barnabé e Saulo e mostrou desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Anaruk oParIeccuo iponat kꞌran kꞌrek itti Elimac ngkarru koul woKrik kokat akwaꞌretto iaParnapa ana oPoluc othakka itti aili oPaoluc okorronno occokot lon loKapik nocïkït.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador {porque assim se interpreta o seu nome}, procurando desviar a fé do procônsul.
9 Ittina oCcaul ipoccot kꞌran itti oPoluc papponat Kanang ikupupure noka akwokathakat Elimac akwiꞌrekat itti,
9 Todavia Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos nele,
10 “Oung ukul wopul pothopulut ana ngkwalikine lon cik iloporot ana ngkwoppethe lon noucce lulluk ilaiꞌriththa ul ngngin. Ngkwaprtto lon cik loIli ilaik ïcat athikkie karra.
10 disse: ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os caminhos retos do Senhor?
11 Ana inenni Ili waik wathattattang, ngkwiꞌrimat ana ngkwannimma manna imma kꞌran kocïngkï nomaꞌri motte.”
11 Agora eis a mão do Senhor sobre ti, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. Imediatamente caiu sobre ele uma névoa e trevas e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Anakka ili oCericio oPaoluc wimmat lon ilokkattathe, kwoccokathe lon loKapik akwoprttakat tit nolon loIli ilongkenettat.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhando-se da doutrina do Senhor.
13 OPoluc ana ul iakin thokat cik tharrathe ikuppuꞌrung konoiꞌri akin oththekat nokaꞌran koPappoc akin oingkat nokaꞌran koPerca noththok poMippilia na oIuanna ipoccot kꞌran cakuruk itti oMarkkoc pappoththet nakin akwopakkot nokaꞌran koUruccelim.
13 Tendo Paulo e seus companheiros navegado de Pafos, chegaram a Perge, na Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Ana nokaꞌran koPerca akin thoingkathe nokaꞌran kAnththakkia ikaik iccik koPiccithia. Ana nocaꞌri caCcepith okin thoingkathe nocuththun caꞌrama akin ikkat cik.
14 Mas eles, passando de Perge, chegaram a Antioquia da Psídia; e entrando na sinagoga, no dia de sábado, sentaram-se.
15 Anakka lon lakkakkarakot nti iatham wolon lothonceꞌret lon cik loMucca ana nti iatham woul wothernte lon loKapik, anili nonocuththun caꞌrama othïanthet kin thon itti, “Pangkingon, amma onon akkonu lon lꞌrek ilittarot ul, annere.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai.
16 Ittina aPoluc urokat kapik akwonthat ukun kapik akwiꞌrekat itti, “Ul woIccereil ana ul iannoka ul woIouth iaꞌrane Kapik ngaꞌrama, noccïkothin.
16 Então Paulo se levantou e, pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas, e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Kapik koul woIccereil kakkarot ongappan thonnon kokat noul ana arttot nakin nocaꞌri ica ul wokat noththok poMuccir ana kwonakathekin ntan mpuꞌran pung ipakorronno alkakot
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais, e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso,
18 ana kangwothekin luput arrial weꞌra (40) ithampang ithonthomat.
18 e suportou-lhes os maus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos;
19 Ana kwopaꞌret ul cik mothok meꞌreꞌrapuruk nnoththok poKanaan ana kwekathe ul wung mothok men akin opakkot nan amoka men.
19 e, havendo destruído as sete nações na terra de Canaã, deu-lhes o território delas por herança durante cerca de quatrocentos e cinquenta anos.
20 Lon elli appik lonekot luput arrial ukuluk maꞌri mocoꞌrin ana arrial weꞌra ana alkaire (450).
20 Depois disto, deu-lhes juízes até o profeta Samuel.
21 Menik aul ipittat ili iakatha lon len ana lon lopothok appik ana Kapik kekathekin oCcaul ukul woKkic wonopothok poPeniemin okkwi ipathoka ili wen luput arrial weꞌra (40).
21 Então pediram um rei, e Deus lhes deu por quarenta anos a Saul, filho de Cis, varão da tribo de Benjamim.
22 Anakka oCcaul popaꞌrot cik, kwonekkekathe oThauth cik ili wen. Kiꞌrekathe itti, ‘Mpiothe oThauth ukul woIecce pul ipacïkït cin caik nan, kwakkot lon appik ila mpongothe itti kwakkot.’
22 E tendo deposto a este, levantou-lhes como rei a Davi, ao qual também, dando testemunho, disse: Achei a Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 Kapik konakathe oIeccuo ipathoꞌret ul nti ithiki thoThauth ammakka kokat konekkethe lon cik.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel um Salvador, Jesus;
24 Ana akka oIeccuo pokat parthuk ao, oIuanna pongkenet ul woIccereil itti wapaꞌrine lon cik ilokithak akin occo mamuthie appik.
24 havendo João, antes do aparecimento dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo de arrependimento.
25 Anakka oIuanna pokat cik akwomartto ngre ngung, kwiꞌrekathekin itti, ‘Onon thiꞌre itti oun oththa? Okorronno oka oun pen ipa annoꞌrïkot anaruk kwaik panthan ana oun manna pannekko nan itti mpakiꞌrinok loꞌrak lowok woriracok.’”
25 Mas João, quando completava a carreira, dizia: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo, mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as alparcas dos pés.
26 APoluc ikkat akwere itti, “Pangkingon, nyukul nyAprein ana onon ithannoka ul woIouth ana ithaꞌrane Kapik ngaꞌrama, lon elli loKapik lothoꞌrettat lainetton.
26 Irmãos, filhos da estirpe de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a nós é enviada a palavra desta salvação.
27 Ul woUruccelim ana nili nen thommat oIeccuo, anaruk nthakkmak okin thothikkiekathe lon ïcat loul wothernte lon loKapik ilakkakkarakot nocaꞌri caCcepith appinappin.
27 Pois, os que habitam em Jerusalém e as suas autoridades, porquanto não conheceram a este Jesus, condenando-o, cumpriram as mesmas palavras dos profetas que se ouvem ler todos os sábados.
28 Antoka manna itti okin thakinniot lon moloko ilakin okkwothok ngngin. Okin thipittathe oPilaththoc itti kwakkwothok.
28 E, se bem que não achassem nele nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Manakka okin thokkothe lon appik ilerethok, okin thorpekathok cik ntan nnothapak ana okin thocïkkathok ippu.
29 Quando haviam cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, o puseram na sepultura;
30 Anaruk Kapik kurokiekathok nti ithio,
30 mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 ana ul wung immakothok wimmakathok maꞌri moppot iaat akin aththut nnoththok poCelïl akin ao nokaꞌran koUruccelim. Ana inenni okin thaul immat lon ngkït woul wonnon.
31 e ele foi visto durante muitos dias por aqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais agora são suas testemunhas para com o povo.
32 Onïn therenenon lon iloporot loIeccuo, ila Kapik konekkenthet ongappan thonnon cik
32 E nós vos anunciamos as boas novas da promessa, feita aos pais,
33 kothikkienet ton ïcat ana nyukul nyen nthurokie oIeccuo nti ithio. Ammakka lokurrakot iatham woMocumur itti,
33 a qual Deus nos tem cumprido, a nós, filhos deles, levantando a Jesus, como também está escrito no salmo segundo: Tu és meu Filho, hoje te gerei.
34 Ana nthere lon itti Kapik kurokiet oIeccuo nti ithio, ana kannokorronnako itti akokuttat liꞌrettat ngkathar engki,
34 E no tocante a que o ressuscitou dentre os mortos para nunca mais tornar à corrupção, falou Deus assim: Dar-vos-ei as santas e fiéis bênçãos de Davi;
35 Liꞌrettat naꞌran wꞌrek itti,
35 pelo que ainda em outro salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
36 Akka oThauth pokkothe lon ila Kapik kongothe itti kwakkot iul wung, kwiathe akwocïkkakat okin oththangon, ka kung kokuttakathe ippu.
36 Porque Davi, na verdade, havendo servido a sua própria geração pela vontade de Deus, dormiu e foi depositado junto a seus pais e experimentou corrupção.
37 Anaruk okkwi ipa Kapik kurokiet nti ithio pakannokutta ka.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção experimentou.
38 Ittina pangkingon, mpongothe itti onon thina itti onïn thaik thangkenenon itti lon ilokithak lon laccïkakot ngkꞌran koIeccuo.
38 Seja-vos pois notório, varões, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Ana onon thonu itti nthina itti okkwi ipoccokothe lon len nocïkït kwaccïkakinthet lon lung ilokithak ila lon lothonceꞌret lon cik loMucca lakonnoccïkïnthok.
39 E de todas as coisas de que não pudestes ser justificados pela lei de Moisés, por ele é justificado todo o que crê.
40 Nina nan itti lon ila pul pothernte lon loKapik papperet lakonnoka nanon iliꞌre itti,
40 Cuidai pois que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 ‘Onokatha, onon ithakkot ngure noKapik,
41 Vede, ó desprezadores, admirai-vos e desaparecei; porque realizo uma obra em vossos dias, obra em que de modo algum crereis, se alguém vo-la contar.
42 Anakka oPoluc ana oParnapa thokat cik akin eo oththe nocuththun caꞌrama, ul wiꞌrekathekin itti okin thatherenthet lon elli attang nocaꞌri caCcepith icanthan.
42 Quando iam saindo, rogavam que estas palavras lhes fossem repetidas no sábado seguinte.
43 Manakka lon lomarttakot ul woppot woIouth ana iokat wannoka woIouth iaꞌrane Kapik ngaꞌrama womakathe oPoluc ana oParnapa akin erekanthet kin itti okin thaꞌrungkot ithoporot thoKapik.
43 E, despedida a sinagoga, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram a Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a perseverarem na graça de Deus.
44 Ana nocaꞌri caCcepith icomakothe, ul wakkakathe nti icarak coman appik athoccïkot lon loIli.
44 No sábado seguinte reuniu-se quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Anakka ul woIouth wimmat cungkut coul ana okin thonyirakathe ana okin thikkatheik akin aꞌrettakot nolon ilakin theret ana ocungkwo oPoluc llon lokithak.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Ittina oPoluc ana oParnapa thothïanthet kin ella nꞌre itti, “Lokat loporot cannan itti lon loKapik lerettanenon tokït anaruk onon thei thꞌrat lakene itti onon thannekko nan itti onon thacco thikkoik thothupuththuput ana onïn thapakkinthet ul iakonnoka woIouth.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Era mister que a vós se pregasse em primeiro lugar a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e não vos julgais dignos da vida eterna, eis que nos viramos para os gentios;
47 Akka elli akka Ili wiꞌrethenïn itti,
47 porque assim nos ordenou o Senhor: Eu te pus para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.
48 Anakka ul iakonnoka woIouth woccïkothe lon len, okin thopirakathe noka akin othiakanthet lon loIli cik ana okin itha Kapik kakkarothe thikkoik thothupuththuput thoccokothe lon loKapik nomïkït.
48 Os gentios, ouvindo isto, alegravam-se e glorificavam a palavra do Senhor; e creram todos quantos haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Lon loKapik lopettakatheik naꞌran appik ana ul woccïkathe appik.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Anaruk ul woIouth wikkatheik aereket nili nonokaꞌran ana ul iari iokat wakannoka woIouth iokat aꞌrthan ana iokat aꞌrane Kapik ngaꞌrama naPoluc okin oParnapa, ana okin thikkatheik akin occokiet oPoluc ana oParnapa thiak ana okin thokïccekathekin nokaꞌran ken.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres devotas de alta posição e os principais da cidade, suscitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus termos.
51 Ittina okin thokkwathe tuꞌrupang noracok ana topakkanthet ul iꞌrat kin ana okin thoingkathe nokaꞌran ikoccot kꞌran itti Ikkonia.
51 Mas estes, sacudindo contra eles o pó dos seus pés, partiram para Icônio.
52 Ana ul iammakothok wopirakathe noka ana Kanang koKapik iupupure wokat nakin.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.