Atos 11
Lumun (LMD) vs NVT
1 Ul wothothïlettat woIeccuo ana ul wꞌrek ioccokothe lon loIeccuo noththok poIouthia appik occïkat itti ul iakonnoka ul woIouth woccokothe lon loKapik.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Anakka oPoththuruc peot okuꞌrot nokaꞌran koUruccelim, aul woIouth iokat ioccokothe lon loIeccuo aꞌrettat iaak
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 aiꞌrekat itti, “Ngkweot tuan toul iannoka woIouth ana nthoꞌrkot cik naththungon.”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 OPoththuruc perekanthet kin ilokat cik appik anganna ilokkattathe itti,
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “Mpokat cik nokaꞌran koIappa anaꞌra ngaꞌrama, anakka mpokat cik anaꞌra ngaꞌrama anathantakat itti mpimmat papu pꞌrek pïttïk ere kret koccokittathe nthomipit mocoꞌrin auo ntan ntothiꞌrot anthan na mpaik.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Ana mpokathakathe kicce ana mpaththiat itti wokat aꞌrupu worua woripira thapat appik, iartta iauro ana uꞌrupe appik.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Ana mpoccïkathe poꞌre pꞌrek apiꞌrethin itti, ‘Poththuruc uroki, akkwot papꞌrek aꞌrko.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Ana mpothïatherit itti, ‘Ili, mpannortte aꞌrupu iakannoka woꞌrillir ana manna mannonekket ithon thin caꞌri culukku.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Apoꞌre apperekanthin attang itti, ‘Kirrnni iꞌret aꞌrupu appik itti wakonnoka woꞌrillir ia Kapik kokkothe woꞌrillir.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Alon len opakkat tit maꞌri mꞌrapuruk, aꞌrupu wen opakkat tothiꞌrot.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Menik aul iꞌrapuruk iokat wothïlathe naun nnokaꞌran koKaiccaria ocoꞌro iccik koman na mpokat cik anikkoik.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Kanang koKapik kiꞌrekathin itti kirrnni ꞌra itti mpamakot kin, ul enni iꞌrakkuruk ioccokothe lon loIeccuo womakathenïn ana onïn thiꞌrikathe noppan topul pen ipoccot kaꞌran itti oKurnilioth.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Kwerekanthet nïn tat akka kwimmat uꞌrupa wothothïlettat woKapik aiꞌrethok itti, ‘Othïnthet oCcamaan thon, ipoccot kꞌran cakuruk itti oPoththuruc nokaꞌran koIappa akwanthan.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Kwerenung lon iloporot ilaꞌrethung oung ana kuꞌri kang.’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Anakka mpikkot cik anere, Kanang ikupupure kakkakathe nakin ammakka kokat kainet ton ncinomun.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Ittina anokwarikat lon ila Ili wokat wiꞌret itti, ‘OIuanna pomamuthie pethettot mamuthie ngꞌri anaruk onon thathocco mamuthie ngKanang ikupupure.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Ana amma Kapik kethet kin thethet ithaccura nuthuk ammakka kethet ton ithoccokothe lon loIli oIeccuo oMiccie, oun oththa akka aniꞌre itti mpalkot lon loKapik?”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Manakka okin thoccïkothe lon elli, akin ellakat ilakin ꞌra llon loPoththuruc ana okin thopiranthet Kapik noka. Akin iꞌre itti, “Linako nan cakuruk itti Kapik kokorronnot ul iakonnoka woIouth apaꞌrine lon ilokithak cik acco thikkoik thothupuththuput.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Ana okkwion ithoccokothe lon loIeccuo ithopettakinthet thokkiettat thiak cik ithainet kin akka oIciththippanuc pokkuttathe okin thoingkathe noththok poPiniccia ana noththok poKupruc ana kaꞌran kAnththakkia. Okin thokat akin erene ul woIouth wulluk lon loIeccuo.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Anaruk opilingon nti iakin ithoccokothe lon loIeccuo ithokat thonoththok poKupruc ana wononokaꞌran koKirin oingkat nokaꞌran kAnththakkia akin ikkat cik akin erene ul lon iloporot loIli oIeccuo iannoka woIouth.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Ana puꞌran poIli pokat nakin ana ul woccokathe lon loIli oIeccuo woppot ana wopakkanthet Ili woppot.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Ul ioccokothe lon loIeccuo iokat nokaꞌran koUruccelim woccïkathe lon ilokat cik akin othïat oParnapa nokaꞌran kAnththakkia.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Anakka kweot ana kwimmakathe lon lothoporot thoKapik ana kwopirakathe noka ana kwikkatheik akwerenekin itti okin thaꞌrungkwot tit ncïkït culukku.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 OParnapa pokat poporot ana kwonu Kanang ikupupure koppot noka ana kwonu thoccokot lon nocïkït ana ul woppot woccokathe lon loIli.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Ittina oParnapa poingkathe akwothokwancot oCcaul nokaꞌran koTharccic,
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 ana akka kwiothok kwonakathok nokaꞌran kAnththakkia akin okkot cuththun okin oul ioccokothe lon loIeccuo ana okin thongkenekathe ul lon woppot. Ana ul iammakothok wociettakathe kꞌran cittokït itti Micciin nokaꞌran kAnththakkia.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Ana nomaꞌri men aul wꞌrek wothernte lon loKapik akkakat nnokaꞌran koUruccelim akin akkakat nokaꞌran kAnththakkia.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Apul pꞌrek nti iakin wothernte lon loKapik poccot kꞌran itti Akapoc ocoꞌrat kapik ngKanang ikupupure akwiꞌrekat itti tï takaik nocoꞌrong coRoma appik. Tï ammakka enti tokat cik nocaꞌri ica oKklauthioc pokat cik noili ana tikko takaik cene nomaꞌri imanthan cakuruk ittina.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Aul iammakothok erekat threk itti okin thacintinthet ul iaik noththok poIouthia alpꞌrek.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Elli ilakin thokkothe, okin thaꞌrntothe akucci ana okin thothïathe oParnapa ana oCcaul ngngin akin onekine ul ittïttïk woul wocungkut coul ioccokothe lon loIeccuo nokaꞌran koUruccelim.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.