Atos 11
Lumun (LMD) vs ARC
1 Ul wothothïlettat woIeccuo ana ul wꞌrek ioccokothe lon loIeccuo noththok poIouthia appik occïkat itti ul iakonnoka ul woIouth woccokothe lon loKapik.
1 E ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judeia que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Anakka oPoththuruc peot okuꞌrot nokaꞌran koUruccelim, aul woIouth iokat ioccokothe lon loIeccuo aꞌrettat iaak
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 aiꞌrekat itti, “Ngkweot tuan toul iannoka woIouth ana nthoꞌrkot cik naththungon.”
3 dizendo: Entraste em casa de varões incircuncisos e comeste com eles.
4 OPoththuruc perekanthet kin ilokat cik appik anganna ilokkattathe itti,
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Mpokat cik nokaꞌran koIappa anaꞌra ngaꞌrama, anakka mpokat cik anaꞌra ngaꞌrama anathantakat itti mpimmat papu pꞌrek pïttïk ere kret koccokittathe nthomipit mocoꞌrin auo ntan ntothiꞌrot anthan na mpaik.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Ana mpokathakathe kicce ana mpaththiat itti wokat aꞌrupu worua woripira thapat appik, iartta iauro ana uꞌrupe appik.
6 E, pondo nele os olhos, considerei e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis, e aves do céu.
7 Ana mpoccïkathe poꞌre pꞌrek apiꞌrethin itti, ‘Poththuruc uroki, akkwot papꞌrek aꞌrko.’
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Ana mpothïatherit itti, ‘Ili, mpannortte aꞌrupu iakannoka woꞌrillir ana manna mannonekket ithon thin caꞌri culukku.’
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Apoꞌre apperekanthin attang itti, ‘Kirrnni iꞌret aꞌrupu appik itti wakonnoka woꞌrillir ia Kapik kokkothe woꞌrillir.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Alon len opakkat tit maꞌri mꞌrapuruk, aꞌrupu wen opakkat tothiꞌrot.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se no céu.
11 Menik aul iꞌrapuruk iokat wothïlathe naun nnokaꞌran koKaiccaria ocoꞌro iccik koman na mpokat cik anikkoik.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que eu estava três varões que me foram enviados de Cesareia.
12 Kanang koKapik kiꞌrekathin itti kirrnni ꞌra itti mpamakot kin, ul enni iꞌrakkuruk ioccokothe lon loIeccuo womakathenïn ana onïn thiꞌrikathe noppan topul pen ipoccot kaꞌran itti oKurnilioth.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele varão.
13 Kwerekanthet nïn tat akka kwimmat uꞌrupa wothothïlettat woKapik aiꞌrethok itti, ‘Othïnthet oCcamaan thon, ipoccot kꞌran cakuruk itti oPoththuruc nokaꞌran koIappa akwanthan.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia varões a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 Kwerenung lon iloporot ilaꞌrethung oung ana kuꞌri kang.’
14 o qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 Anakka mpikkot cik anere, Kanang ikupupure kakkakathe nakin ammakka kokat kainet ton ncinomun.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Ittina anokwarikat lon ila Ili wokat wiꞌret itti, ‘OIuanna pomamuthie pethettot mamuthie ngꞌri anaruk onon thathocco mamuthie ngKanang ikupupure.’
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Ana amma Kapik kethet kin thethet ithaccura nuthuk ammakka kethet ton ithoccokothe lon loIli oIeccuo oMiccie, oun oththa akka aniꞌre itti mpalkot lon loKapik?”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era, então, eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Manakka okin thoccïkothe lon elli, akin ellakat ilakin ꞌra llon loPoththuruc ana okin thopiranthet Kapik noka. Akin iꞌre itti, “Linako nan cakuruk itti Kapik kokorronnot ul iakonnoka woIouth apaꞌrine lon ilokithak cik acco thikkoik thothupuththuput.”
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade, até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Ana okkwion ithoccokothe lon loIeccuo ithopettakinthet thokkiettat thiak cik ithainet kin akka oIciththippanuc pokkuttathe okin thoingkathe noththok poPiniccia ana noththok poKupruc ana kaꞌran kAnththakkia. Okin thokat akin erene ul woIouth wulluk lon loIeccuo.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra senão somente aos judeus.
20 Anaruk opilingon nti iakin ithoccokothe lon loIeccuo ithokat thonoththok poKupruc ana wononokaꞌran koKirin oingkat nokaꞌran kAnththakkia akin ikkat cik akin erene ul lon iloporot loIli oIeccuo iannoka woIouth.
20 E havia entre eles alguns varões de Chipre e de Cirene, os quais, entrando em Antioquia, falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Ana puꞌran poIli pokat nakin ana ul woccokathe lon loIli oIeccuo woppot ana wopakkanthet Ili woppot.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Ul ioccokothe lon loIeccuo iokat nokaꞌran koUruccelim woccïkathe lon ilokat cik akin othïat oParnapa nokaꞌran kAnththakkia.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia,
23 Anakka kweot ana kwimmakathe lon lothoporot thoKapik ana kwopirakathe noka ana kwikkatheik akwerenekin itti okin thaꞌrungkwot tit ncïkït culukku.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou e exortou a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 OParnapa pokat poporot ana kwonu Kanang ikupupure koppot noka ana kwonu thoccokot lon nocïkït ana ul woppot woccokathe lon loIli.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Ittina oParnapa poingkathe akwothokwancot oCcaul nokaꞌran koTharccic,
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 ana akka kwiothok kwonakathok nokaꞌran kAnththakkia akin okkot cuththun okin oul ioccokothe lon loIeccuo ana okin thongkenekathe ul lon woppot. Ana ul iammakothok wociettakathe kꞌran cittokït itti Micciin nokaꞌran kAnththakkia.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja e ensinaram muita gente. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Ana nomaꞌri men aul wꞌrek wothernte lon loKapik akkakat nnokaꞌran koUruccelim akin akkakat nokaꞌran kAnththakkia.
27 Naqueles dias, desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Apul pꞌrek nti iakin wothernte lon loKapik poccot kꞌran itti Akapoc ocoꞌrat kapik ngKanang ikupupure akwiꞌrekat itti tï takaik nocoꞌrong coRoma appik. Tï ammakka enti tokat cik nocaꞌri ica oKklauthioc pokat cik noili ana tikko takaik cene nomaꞌri imanthan cakuruk ittina.
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Aul iammakothok erekat threk itti okin thacintinthet ul iaik noththok poIouthia alpꞌrek.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judeia.
30 Elli ilakin thokkothe, okin thaꞌrntothe akucci ana okin thothïathe oParnapa ana oCcaul ngngin akin onekine ul ittïttïk woul wocungkut coul ioccokothe lon loIeccuo nokaꞌran koUruccelim.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.