Apocalipse 6
Lumun (LMD) vs VC
1 Ana mpimmakathe thungkat athokwe ngaꞌra ngorokït nonyaꞌra inyeꞌreꞌrapuruk inyonemittathe natham. Ana mpoccïkathe poꞌre cittan ere thuleꞌrak apapu pꞌrek nti iaꞌrupu iaik ngkït thapat iocoꞌrin apiꞌre itti, “Aꞌrik.”
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 Anokathakat cik animmakat capprththa cipuk tokït kin. Ana okkwi iparrothe tan ponat onnan pocopok ana copok ana kwakot pakiettat cupul ica ana kweot akwothalkot thoꞌrak ana okïcce ul nokaꞌran.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 Anakka thungkat thokwet ngaꞌra ieꞌra iunukkakot natham, anoccïkat apapu ipaik ngkït thapat ipeꞌra apiꞌre itti, “Aꞌrik.”
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 Acapprththa cꞌrek appakkakat coꞌre. Okkwi iparrothe tan pokat pettathe kiꞌrittang ikukwit kïttïk ana kwonat ngili ikkun itti kwapaꞌre lon iloporot cik nocapu aul onguttetto.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Anakka thungkat thokwet ngaꞌra iunukkakot natham iꞌrapuruk, anoccïkat poꞌre popapu ipꞌrapuruk iapaik ngkït thapat apiꞌre itti, “Aꞌrik.” Anokathakat cik animmakat capprththa conyi ana okkwi iparrothe tan ponat papu ipekkietta naꞌrupu ikkun wung.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Ittina anoccïkat poꞌre nti ithoꞌrkït thaꞌrupu iaik ngkït thapat iocoꞌrin apiꞌre itti, “Caththak comïl culukku iconat thinar thulukku. Ana caththak comïloththu iconat thinar thꞌrapuruk. Nokorronno okïtto ngaak ana ngapak.”
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 Anakka thungkat thokwet ngaꞌra iunukkakot natham inocoꞌrin anoccïkat poꞌre popapu ipaik ngkït thapat ipocoꞌrin apiꞌre itti, “Aꞌrik.”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 Anokathakat cik animmakat capprththa cupukatheik. Okkwi iparrothe tan ponat kꞌran itti thio, ana thothïrïn thokat cik athommakothok. Capu cokat cillakot tit mprak wocoꞌrin. Okin thokat thoccot kamprak kulukku okin aththuththeꞌra thokat thoccot lon ikkun lokamprak kulukku kocapu ncik appik itti okin thangwo ul nocapu ngkꞌrittang ikukwit ana ntï ana mmio imokithak ana nnaꞌrupu worikira wonocapu.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 Anakka thungkat thokwet ngaꞌra natham iunukkakot ngaꞌra iukuluk, animmakat utha woul ionguttat nti ilon lon loKapik ana nti ilon ilakin therethe oIeccuo ngngin thoceken coruꞌrot taꞌrama.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 Okin thiꞌrekathe mpoꞌre cittan itti, “Onïn thaꞌrïkot cik manna kartha, Ili ionu lon ikkun ana iupupure ana iaik ïcat, athonceꞌrenthet nïn lon cik nnul wonocapu enni ana athokkenenïn ngüccük ngïn?”
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 Okin thikkettakathe eret wipuk. Ana okin thiꞌrettakathe itti okin thaꞌrïkot cik puccuk apangon ana mopurukon itharekine oIeccuo onguttakat ithonu itti okin thangutta karkken.
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 Mpimmakathe akka akwokwe ngaꞌra iunukkakot natham iꞌrakkuruk. Capu coꞌrïntïttakathe ncik ikkitheththak. Aïꞌrïmak oꞌrat nocïngkï ere kret ikonyi ikokkattathe norua toïmït, akwanok oꞌriakat cik ere ngüccük
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 ana mothot morithiꞌrot mapukkathe nocapu ere ïcït wapukkot nopïcït wakanang kïcet.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Tothiꞌrot toꞌremethettakathe ere atham, ioꞌremethettat ana moꞌrong appik ana cik iconthomat corirok irapangka cintakatheik.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Ana nili nonocapu ana ul ittïttïk woul irro ana ul iathaꞌrthan ana ul ionu puꞌran ikkun ana ul iaiak ana iakonnoka iaiak tharuko imuꞌrol ana imopong momuꞌrol.
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 Okin thiꞌret moꞌrong itti, “Napukkot nanïn annoꞌrumot nïn othakka itti akkwi ipaik pikkoik noprrok poili okorronno imma nïn ana nothua ka thothungkat.
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 Akka caꞌri icïrïk cothua ka caat, ana oththa akkakkoik nti ithua ka ithaik thanthan?”
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.