Apocalipse 16
Lumun (LMD) vs NTLH
1 Ana mpoccïkathe poꞌre cittan noppan toKapik apiꞌret uꞌrupa wothothïlettat woKapik ieꞌreꞌrapuruk itti, “Ngkonon annothunot maththak mothua ka thoKapik imeꞌreꞌrapuruk nocapu ncik appik.”
1 Depois ouvi uma voz forte falando de dentro do templo, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da
2 Auꞌrupa wothothïlettat woKapik worokït oingkat athunat caththak cik nocapu, aul ionat urret wopapu poripira ana aꞌrane purrut pen ngaꞌrama thokuꞌrathe ïnyï wokitheththak.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra. Feridas abertas, terríveis e dolorosas, apareceram naqueles que tinham o sinal do monstro e que haviam adorado a sua imagem.
3 Auꞌrupa wothothïlettat woKapik ieꞌra unat caththak cung cik irok irapangka ana tok tothakkakathe ere ngüccük ngopul iponyi ipiot. Ana aꞌrupu appik iokat irok willekathe.
3 Aí o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar. A água ficou como o sangue de uma pessoa morta, e morreram todos os seres vivos do mar.
4 Auꞌrupa wothothïlettat woKapik iꞌrapuruk unat caththak cung cik inue ana imakuꞌrang moiꞌri ana mothakkakathe ngüccük.
4 Então o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes de água, e eles viraram sangue.
5 Ana mpoccïkathe auꞌrupa wothothïlettat woKapik iokat wonu lon ikkun loiꞌri appik aiꞌre itti,
5 Eu ouvi o anjo que tinha autoridade sobre as águas dizer: — Tu és justo nos teus julgamentos, ó Deus santo, que és e que eras!
6 akka okin thuntethe ngüccük cik ngoul wang iupupure ana ul wothernte lon lang.
6 Os maus derramaram o sangue do povo de Deus e dos profetas , e por isso tu lhes deste sangue para beber. Eles estão recebendo o que merecem.
7 Ana mpoccïkathe poꞌre noruꞌrot taꞌrama ariꞌre itti,
7 Aí ouvi uma voz que vinha do altar. A voz dizia: — Ó Senhor Deus, Todo-Poderoso! Os teus julgamentos são, de fato, verdadeiros e justos!
8 Auꞌrupa wothothïlettat woKapik iocoꞌrin unat caththak cik nocïngkï acothakkakat cangko cannan acikkat cik acokꞌre ul llü len.
8 Depois o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e ele recebeu licença para queimar as pessoas com fogo.
9 Ul wokaꞌrathe appik llü locïngkï ana okin thocungkathe kꞌran koKapik ikonu lon elli ikkun appik lothoꞌrarot cik. Okin thakannopaꞌranthet lon cik ilokithak len akin ethet Kapik thrïk.
9 Elas sofreram queimaduras dolorosas causadas por esse fogo e amaldiçoaram o nome de Deus, que tem autoridade sobre essas pragas. Mas não se arrependeram dos seus pecados, nem louvaram a glória de Deus.
10 Uꞌrupa wothothïlettat woKapik iukuluk unat caththak cik noprrok popapu poripira ana ngili ngung ngothakkakathe ngïꞌrïmak appik. Ana ul wikkatheik akꞌrellot kïnyït thocipit nthoccokot thiak
10 Então o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono do monstro, cujo reino ficou na escuridão, e as pessoas mordiam a língua de dor
11 ana okin thattattakathe Kapik korothiꞌrot nti ika ikokat akokꞌrello kin ana ïnyï iakin thonat. Anaruk okin thakannopaꞌranthet lon len cik ilokithak ilakin thokkothe.
11 e, por causa das suas dores e feridas, amaldiçoavam o Deus do céu. Porém não abandonaram as coisas más que faziam.
12 Auꞌrupa wothothïlettat woKapik iꞌrakkuruk unat caththak cik irue tIpprath aronthomakat othakka itti arokkuccenthet nili kathar cik ana ul wen irro nokaꞌran na acïngkï ummot ngngin.
12 Em seguida o sexto anjo derramou a sua taça no grande rio Eufrates . O rio secou a fim de se abrir um caminho para os reis que vêm do Oriente.
13 Ittina mpimmakathe uꞌrupa iokithak wꞌrapuruk wungkot nalapok, waat nti ithon thopapu ipokithak ipungkot pre ana nti ithon thopapu poripira ana nti ithon thopul pothernte lon loKapik ngkarra.
13 Então vi três espíritos imundos que pareciam rãs, que saíam da boca do dragão, da boca do monstro e da boca do falso profeta .
14 Okin thokat uꞌrupa iokithak ana wokat akkot lon ilommaththik ana okin thaine nili nonocapu ncik appik athaꞌrntot kin othakka itti akin athorro nocaꞌri icrïk coKapik ikalkothe cik.
14 Eles são os espíritos maus que fazem milagres. Esses três espíritos vão aos reis do mundo inteiro a fim de os ajuntar para a batalha do grande Dia de Deus, o Todo-Poderoso.
15 “Noꞌrumoik akka mpanthan ere pul iponu thuꞌran. Ana okin ithaꞌrungkot ngkït thapat thethïetta ana okkwi ipakot eret othakka itti okorronno onyaro cunthut ana ona nꞌre.”
15 “Escutem! Eu venho como um ladrão. Feliz aquele que vigia e toma conta da sua roupa, a fim de não andar nu e não ficar envergonhado em público!”
16 Ittina okin thaꞌrntathe nili appik nokaꞌran ikoccot kꞌran ngkarru koIpranin itti Armakethon.
16 Depois os espíritos ajuntaram os reis no lugar que em hebraico é chamado de “Armagedom ”.
17 Auꞌrupa wothothïlettat woKapik ieꞌreꞌrapuruk unat caththak cik ikanang nuthuk ana poꞌre cittan pakkakathe noppan toKapik noprrok poIli apiꞌre itti, “Lomttathe pꞌrin.”
17 E por último o sétimo anjo derramou a sua taça no ar. Então uma voz forte veio do trono, no templo, dizendo: — Está feito!
18 Ittina thuleꞌrak ana poꞌre ana thokuꞌrullo thokapik ana thaꞌrïntïttako thokïtheththak thocapu. Thoꞌrïntïttako thellat ammakka enthi ammakka pul iponyi pokkattathe nocapu, thoꞌrïntïttako thokat thokïtheththak cannan.
18 Houve relâmpagos, estrondos, trovões e um violento terremoto, tão violento como nunca houve igual desde a criação dos seres humanos. Foi o pior de todos!
19 Pothok iprïk poPapil pillillakatherit aꞌran wꞌrapuruk ana kaꞌran koul woppot kokïttakathe. Ana Kapik kokwarikathe lon loPapil ilokithak akekat Papil caththak coppathe ngapak ngothua ka thoKapik apïkko.
19 A grande cidade se quebrou em três partes, e as cidades de todos os países foram destruídas. Deus lembrou da grande Babilônia e lhe deu o vinho da sua taça — o vinho do furor da sua ira .
20 Ana aꞌran ionthomat worinok inapangka appik wintakatheik ana moꞌrong appik mellakatheik.
20 Todas as ilhas desapareceram, e todos os montes sumiram.
21 Kanang kakkakathe ntothiꞌrot mmothot mïmïn makkwot manna pul amapukkot noul. Ana ul wattattakathe Kapik noꞌron lothoꞌrarot cik lomothot imïttïmïttïk akka lokat lokitheththak cannan.
21 Chuvas de pedra caíram do céu sobre as pessoas. Eram grandes pedras, que pesavam mais de trinta quilos. E as pessoas amaldiçoaram a Deus por causa da praga de chuvas de pedra, pois ela era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.