Apocalipse 14
Lumun (LMD) vs VC
1 Ana ittina mpokathakathe cik ana mpimmakathe thungkat athocoꞌro tokït kin ana thokat athocoꞌro nocoꞌrong coCiun, nul athar arrial ukuluk ana ikken arrial weꞌra ana ikken kocoꞌrin (144,000) okin ithonat kꞌran kung ana koththan kokurrakot nomuthu men.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ana mpoccïkathe poꞌre ntothiꞌrot ere poꞌre poiꞌri ianthan nomoꞌrong amma kapik kapot ana ere poꞌre pokapik amma akokuꞌrullo. Poꞌre ipa mpoccïkothe cakuruk pungkot ere ul woppot waik wee ereneren tothun.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Ana okin thongwathe kunye kie tokït koprrok ana tokït kaꞌrupu iocoꞌrin iaik ngkït thapat ana ul ittïttïk. Pul pellat pinakathe kinye ken anaruk ul iokat maun athar arrial ukuluk ana ikken arrial weꞌra ana ikken kocoꞌrin (144,000) iokat welikkakot nnocapu.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Okin then thakannaꞌro nul iari kirrkkir ana okin thangwathe ka ken kupupure. Okin thammakot thungkat na akweo. Okin ithokettat nti iul wonocapu ana okin thettakathe Kapik ana thungkat akin othakka then ammakka aꞌrupu karkko thuꞌrit thonomun ithettathe Kapik.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Okin thakannerente karra ana okin thakannorukettat llon lꞌrek.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Ana mpimmakathe uꞌrupa wothothïlettat woKapik wꞌrek airro ithoꞌrikït thokapik awonu lon iloporot loIeccuo athongkene ul iaik nocapu ana ul wonomothok appik ana mothok mothok ngkarru ken kurekkurek ana karru appik ana ul appik.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Kwiꞌrekathe mpoꞌre cittan itti, “Nothiane Kapik cik annekathok thrïk akka caꞌri cothakkma cung caat. Naꞌrane okkwi ipokkothe tothiꞌrot ana capu ana tok irapangka ana makuꞌrang moiꞌri appik ngaꞌrama.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Auꞌrupa wothothïlettat woKapik iammakittot pangken iꞌrekat itti, “Papot, pothok iprïk poPapil papot ana papot akka pïkkiet ul wonomothok ncik ngapak iopun cannan ana ngokorronnathekin akin aꞌrok engngin nuthuk.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Auꞌrupa wothothïlettat woKapik nomaun mꞌrapuruk omakat kin aiꞌrekat mpoꞌre cittan itti, “Amma okkwi ipaꞌrane papokira porokït ngaꞌrama ana purrut pung ana manna okurro kurret nocuthu ana manna nokkun,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 kwïkko ngapak ngothua ka thoKapik, iuntathe nocaththak icoppathe nthua ka thoKapik. Ana kwakkiettat thiak nthik thalparut tokït kouꞌrupa wothothïlettat woKapik iupupure ana kothungkat.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Ana kucuk ken kothoccokiettat thiak then kaꞌrumutho nti iakin thupuththuput ana okin thella thongoko cik icïngkï ana ngkoꞌra akka okin thaꞌranet papu poripira ngaꞌrama ana purrut pen ana okin ithokorronnot akwokurro kurret kokꞌran kung.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Elli lakene itti ul iupupure woKapik wonu itti waꞌrungkot ilon nthoccokot cïkït okorronno apo ka ntit, ana akin occïkot lon ilonthomat loKapik ana oꞌrumo nolon loIeccuo.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Ana mpoccïkathe poꞌre ntothiꞌrot apiꞌre itti, “Okurri elli, thethïetta thaka nakkwion ithillethe ilon loIli Kapik nciki inenni.” AKanang koKapik iꞌrekat itti, “Ïï okin thethïetta akka okin thangoko nnore ngen ionthomat ana ngre ngen ioporot ngamakot kin.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Mpokathakathe cik animmakat tuththe tipuk tokït kin ana pul pꞌrek pokat cik apikkoik noruththe kwungkot ukul wopul iponyi kwonat cupul coili noca cokkattathe nothaap ana kiꞌrittang korre ikakiako ngngin ikkun.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Auꞌrupa wothothïlettat woKapik wꞌrek akkakat nnoppan toKapik akkarat okkwi ipokat akwikkoik noruththe aiꞌrekat itti, “Oneki kiꞌrittang akio akka caꞌri caat cothokio akka aꞌrupu woꞌriat.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Ana okkwi ipokat cik akwikkoik noruththe okkiekat kiꞌrittang nocapu ana capu appik cokeccakathe.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Auꞌrupa wothothïlettat woKapik wꞌrek appakkakat noppan toKapik tothiꞌrot ana wonat kiꞌrittang korre ikakiako ngngin cakuruk.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Ana icci uꞌrupa wothothïlettat woKapik wꞌrek ionat lon lothik ikkun, akkakat nnoruꞌrot taꞌrama aiꞌrekat okkwi iponat kiꞌrittang ikakiako ngngin korre mpoꞌre cittan itti, “Oneki kꞌrittang kang ikorre akeccet maa monocapu akka moꞌriat”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Ana uꞌrupa wothothïlettat woKapik wokkiekathe kꞌrittang cik nocapu ikakiako ngngin ana waꞌrntathe karran komaa monocapu appik ana aꞌrntot maa men akworrekat icna cothua ka thoKapik.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Okin thuꞌrukukkathe maa thapat nti icarak coman ana ngüccük ngollathe nti icana ana ngoppakatheik akuꞌrat ci tothon thocapprththa amma acoꞌro ncapprththa. Ana ngollatheik appaththat cik ciththan.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.