2 Coríntios 10
Lumun (LMD) vs VC
1 Oun oPoluc llon ica ana nthoporot thoMiccie mpipittot non lon, oun ipothiat cik tokït kon anaruk mpere ncinokkït amma mpaik prek.
1 Eu, Paulo, vos exorto pela mansidão e bondade de Cristo, eu que me mostro humilde quando estou entre vós, mas, quando longe, sou ousado convosco.
2 Mpipittot non itti amma mpainet non mpakarrnnerenenon ncinokkït ammakka mponu itti mpaakat noul wꞌrek iapri oron thakkoik llon lonocapu enci.
2 Peço-vos que, quando eu estiver presente, não me veja obrigado a usar de minha autoridade de que pretendo realmente usar com certas pessoas que imaginam que nós procedemos com intenções humanas.
3 Ïcat oron thaik cene nocapu ncik anaruk oron thakorrnno orrot nolon lonocapu ammakka ul wonocapu okkot.
3 Porque, ainda que vivamos na carne, não militamos segundo a carne.
4 Aꞌrupu ianïn orro ngngin wakorrnnoka aꞌrupu wonocapu. Anaruk wonu puꞌran porothiꞌrot apokïtto lon ilonthomat.
4 Não são carnais as armas com que lutamos. São poderosas, em Deus, capazes de arrasar fortificações.
5 Onïn thakïtto lon appik ilaik lalikine ul cik itti wina lon loKapik. Onïn thaprtto lon len cik akin occïkot lon loMiccie.
5 Nós aniquilamos todo raciocínio e todo orgulho que se levanta contra o conhecimento de Deus, e cativamos todo pensamento e o reduzimos à obediência a Cristo.
6 Ana amma ngkwoccïkothe lon loMiccie pꞌrin, onïn thakkma okkwion ithakorronno occïkot lon loMiccie.
6 Estamos prontos também para castigar todos os desobedientes, assim que for perfeita a vossa obediência.
7 Onon thaik thakathacce aꞌrupu nthapat tulluk. Amma opilin ponekkethe cïkït nolon itti ook poMiccie kwonu itti kwina cakuruk itti onïn thoMiccie cakuruk ammakka ook poMiccie paik.
7 Julgais as coisas pela aparência!... Quem se gloria de pertencer a Cristo considere que, como ele é de Cristo, assim também nós o somos.
8 Ana mpantoka manna itti mpaik pipot ka thoura nongili iaIli wethet nïn. Anaruk ngili ngïn ngupothonon ngakanno opakket non nocapu. Ittina mpakorronno othiaik itti mpareko ngngili ngen.
8 Ainda que eu me orgulhasse um pouco em demasia da autoridade que o Senhor nos deu, para vossa edificação e não para vossa ruína, não teria de que envergonhar-me.
9 Mpakarrnnangkot itti mpipienon nꞌre ngkaꞌramacak kin engki ika mpothïnthet non.
9 Não quero, porém, dar a impressão de querer aterrar-vos com minhas cartas.
10 Akka opilingon thaik thiꞌre itti, “Kaꞌramacak koPoluc konthoththomat ana konu puꞌran tit anaruk amma kwaat cene ngka kung akworronno ere mpuꞌran ana lon lung ella lon cik.”
10 Suas cartas, dizem, são imperativas e fortes, mas, quando está presente, a sua pessoa é fraca e a palavra desprezível.
11 Ul ammakka enni wonu itti wina itti onïn theret lon ikaꞌramacak ana amma onïn thaat anïn thakkot ngre ncinokkït.
11 Quem assim pensa, fique sabendo que quais somos por escrito nas cartas, quando estamos ausentes, tais seremos também de fato, quando estivermos presentes.
12 Onïn thakannangkot itti onïn thungkwie ka kïn nul iungkie ka ken mpangken. Amma akin arppippithie ka ken ngka ken ana ungkie ka ken ngka ken okin thakorronno oka thinaik ntica.
12 Em verdade, não ousamos equiparar-nos nem comparar-nos com alguns que se preconizam a si próprios. Medindo-se eles conforme a sua própria medida e comparando-se consigo mesmos, dão provas de pouco bom senso.
13 Anaruk onïn thakannipot ka thoura naꞌrupu ianïn thakorronno okkot mpuꞌran pïn. Anaruk onïn thipot ka thoura ngngre iaKapik kothiothenïn itti onïn thakkot, ammakka ngre iaron thorekot aththut.
13 Nós outros não nos gloriaremos além da medida, mas permaneceremos dentro do campo de ação que Deus nos determinou, levando-nos até vós.
14 Onïn thaik thakorrnno ipot ka thoura cannan onïn thaik thakorrnno arrot kaꞌran kïn cik, ammakka lokat cik lathoka amma onïn thokat thakorrnno ainenon. Onïn thainet non llon iloporot loMiccie.
14 Não passamos além dos limites. Estaríamos passando, caso não houvéssemos chegado até vós. Ora, realmente temos chegado até vós, pregando o Evangelho de Cristo.
15 Onïn thakorronno ipot ka thoura ngngre iokkattathe nul wꞌrek anaruk onïn thongothe itti thoccokot lon nocïkït thon tharttakot nan, angre ngïn appaththat cik ianon
15 Não nos ufanamos além da medida, cobrindo-nos de trabalhos alheios. Esperamos que, com o progresso de vossa fé, nossa obra cresça entre vós dentro do quadro de ação que nos foi determinado.
16 othakka itti anïn othongkene lon iloporot loIeccuo naꞌran wꞌrek iccik kon. Akka onïn thakorrnno angkot itti onïn thipot ka thoura kore iokkattathe nokaꞌran kꞌrek nul wꞌrek.
16 Assim esperamos levar o Evangelho aos países que ficam além de vós, sem nos gloriarmos das obras realizadas por outros dentro do domínio reservado a eles.
17 Anaruk, “Okkwi ipongothe itti kwipot ka thoura, akwipot ka thoura llon loIli.”
17 Ora, quem se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Akka okkwi ipamereket ka kung pakorronno oka poporot, anaruk okkwi ipa Ili omereket ook akkoporot.
18 Pois merece a aprovação não aquele que se recomenda a si mesmo, mas aquele que o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.