2 Coríntios 10
Lumun (LMD) vs ARA
1 Oun oPoluc llon ica ana nthoporot thoMiccie mpipittot non lon, oun ipothiat cik tokït kon anaruk mpere ncinokkït amma mpaik prek.
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 Mpipittot non itti amma mpainet non mpakarrnnerenenon ncinokkït ammakka mponu itti mpaakat noul wꞌrek iapri oron thakkoik llon lonocapu enci.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Ïcat oron thaik cene nocapu ncik anaruk oron thakorrnno orrot nolon lonocapu ammakka ul wonocapu okkot.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Aꞌrupu ianïn orro ngngin wakorrnnoka aꞌrupu wonocapu. Anaruk wonu puꞌran porothiꞌrot apokïtto lon ilonthomat.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Onïn thakïtto lon appik ilaik lalikine ul cik itti wina lon loKapik. Onïn thaprtto lon len cik akin occïkot lon loMiccie.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Ana amma ngkwoccïkothe lon loMiccie pꞌrin, onïn thakkma okkwion ithakorronno occïkot lon loMiccie.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Onon thaik thakathacce aꞌrupu nthapat tulluk. Amma opilin ponekkethe cïkït nolon itti ook poMiccie kwonu itti kwina cakuruk itti onïn thoMiccie cakuruk ammakka ook poMiccie paik.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Ana mpantoka manna itti mpaik pipot ka thoura nongili iaIli wethet nïn. Anaruk ngili ngïn ngupothonon ngakanno opakket non nocapu. Ittina mpakorronno othiaik itti mpareko ngngili ngen.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Mpakarrnnangkot itti mpipienon nꞌre ngkaꞌramacak kin engki ika mpothïnthet non.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Akka opilingon thaik thiꞌre itti, “Kaꞌramacak koPoluc konthoththomat ana konu puꞌran tit anaruk amma kwaat cene ngka kung akworronno ere mpuꞌran ana lon lung ella lon cik.”
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Ul ammakka enni wonu itti wina itti onïn theret lon ikaꞌramacak ana amma onïn thaat anïn thakkot ngre ncinokkït.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Onïn thakannangkot itti onïn thungkwie ka kïn nul iungkie ka ken mpangken. Amma akin arppippithie ka ken ngka ken ana ungkie ka ken ngka ken okin thakorronno oka thinaik ntica.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Anaruk onïn thakannipot ka thoura naꞌrupu ianïn thakorronno okkot mpuꞌran pïn. Anaruk onïn thipot ka thoura ngngre iaKapik kothiothenïn itti onïn thakkot, ammakka ngre iaron thorekot aththut.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Onïn thaik thakorrnno ipot ka thoura cannan onïn thaik thakorrnno arrot kaꞌran kïn cik, ammakka lokat cik lathoka amma onïn thokat thakorrnno ainenon. Onïn thainet non llon iloporot loMiccie.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Onïn thakorronno ipot ka thoura ngngre iokkattathe nul wꞌrek anaruk onïn thongothe itti thoccokot lon nocïkït thon tharttakot nan, angre ngïn appaththat cik ianon
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 othakka itti anïn othongkene lon iloporot loIeccuo naꞌran wꞌrek iccik kon. Akka onïn thakorrnno angkot itti onïn thipot ka thoura kore iokkattathe nokaꞌran kꞌrek nul wꞌrek.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Anaruk, “Okkwi ipongothe itti kwipot ka thoura, akwipot ka thoura llon loIli.”
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Akka okkwi ipamereket ka kung pakorronno oka poporot, anaruk okkwi ipa Ili omereket ook akkoporot.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.