1 Tessalonicenses 2

Lumun (LMD) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Pangkingon, onon thina itti thao thïn nanon thakannoka nuthuk anaruk thokat thoporot.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Onon thina tat akka onïn thoccokothe thiak ana ocungkako ana manna aꞌrumakinthet lon than ana olikinenïn cik nokaꞌran koPilippi, anïn tharthuk ainenon nokaꞌran koThocculunukkia anaruk nthittarot thoKapik konnon, onïn thopoꞌrathe than ul wokat cik alikine lon iloporot lung cik ana ïntherekanthet non lon iloporot loKapik.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Thongkene lon loKapik thïn thokat cik athakannao nolon lothurttettot cik annoka manna thouꞌru ana karra.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Anaruk onïn theret ammakka Kapik kongothenïn itti onïn there akka konekkethe cïkït nanïn itti onïn akkekko itti onïn there lon iloporot loIeccuo. Onïn thakannoka itti ïnthapirie ul noka, anaruk onïn thopirat noka noKapik ook ipina lon ilaik nomïkït mïn.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Onon thina itti onïn thakannere lon lopreththere ngkarra othakka itti annoccïkot nïn, ana onïn thakannere itti anïn aꞌrumot lon than ilaik nomïkït mïn ilokithak lothongat akucci. Kapik akkimmat nïn.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Onïn thaik thannokwantot thomerekattat nanon ana annoka manna noul wꞌrek. Onïn thokat thonu itti onïn thakkiethenon lon mpuꞌran akka onïn ul wothothïlettat woMiccie.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Anaruk onïn thikkot cik ianon ella lon ilokithak ammakka onnan ponyukul ipakatha lon lonyukul inyarran.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Onïn thongothenon cannan, ilen akka onïn thakannonganthet itti onïn therenenon lon iloporot loIeccuo tulluk, anaruk onïn thongothe itti ïnthittarot non akka onon thothakkat opangkingon.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Pangkingon, onon thina kicce akka onïn thokinyat akka anïn ongkenenon lon loKapik ana onïn thorekot ngkoꞌra ana icïngkï itti ïnokorronno okinyienon itti nthakatha lon lïn, nthikket nïn aꞌrupu. Onïn thokat ïnongkenenon lon iloporot loIeccuo.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Onon thimmat ana Kapik kimmat cakuruk, tat akka onïn thokat ithoꞌrkït thon ella lon cik ilokithak onon ithoccokothe lon loKapik nomïkït.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Ana onon thina tat akka onïn thokkinthet non lon papenang onon thuluk thuluk ammakka oththan ponyukul okkinthet nyukul nyung,
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 onïn thomerekethenon ana ittarot non ana uet non itti onon thikkoik thikkoik itha Kapik kongothe, ikakkarothenon ngili ngung ana thïrïk thung.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Ana onïn cakuruk thethet Kapik thopira noka appinappin akka onon thoccokothe lon loKapik, ilanon thoccïkothe nanïn, onon thangkathe annoka ammakka itti lon loul ionyi anaruk ammakka laik ilen loKapik ilaik lareko ianon ithoccokothe lon len nomïkït.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Pangkingon, thoccokot thiak ithokat noul ioccokothe lon loIeccuo noththok poIouthia, thokat nanon cakuruk. Onon thoccokiettathe thiak nul won ammakka ul ioccokothe thiak noththok poIouthia woccokiettathe thiak nul wen.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Ul ioccokiethe ul thiak noththok poIouthia thokkwothe Ili oIeccuo ana ul wothernte lon loKapik ana okkiet nïn thiak cakuruk. Okin thakannokkot ila Kapik kongothe ana okin okïtto lon iloporot appik.
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 Okin cakuruk manna thenekke itti okin thaꞌramittot nïn nti ithongkene ul iakonnoka woIouth lon loKapik akka akin oꞌrettat. Ittina menik okin thaik akin arttot nolon len ilokithak. Anaruk inenni Kapik kaik kathua ka ken.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Pangkingon, anaruk akka onïn thopettakot nti ianon papotteik ngka, annoka imïkït onïn thokwantothe kathar ikanïn imma non ngngin akka onïn thongothe cannan itti ïnthimma non.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Ana ilen akka onïn thiꞌret itti onïn thainenon. Oun ngka kin oPoluc, mpenekket maꞌri ammut itti mpanthan anaruk pul pothopulut poceꞌret nïn.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Onon akkakorronnot nïn ïnina itti lon lathakka loporot ana opira noka, onon akkakorronnonïn ïnipot ka thoura amma Ili oIeccuo anthan.
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Ïcarïcat, onon akkethet nïn thïrïk ana thopira noka.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.