1 Tessalonicenses 2
Lumun (LMD) vs NAA
1 Pangkingon, onon thina itti thao thïn nanon thakannoka nuthuk anaruk thokat thoporot.
1 Irmãos, vocês sabem muito bem que a nossa chegada no meio de vocês não foi em vão.
2 Onon thina tat akka onïn thoccokothe thiak ana ocungkako ana manna aꞌrumakinthet lon than ana olikinenïn cik nokaꞌran koPilippi, anïn tharthuk ainenon nokaꞌran koThocculunukkia anaruk nthittarot thoKapik konnon, onïn thopoꞌrathe than ul wokat cik alikine lon iloporot lung cik ana ïntherekanthet non lon iloporot loKapik.
2 Pelo contrário, apesar de maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, tivemos ousada confiança em nosso Deus para anunciar a vocês o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Thongkene lon loKapik thïn thokat cik athakannao nolon lothurttettot cik annoka manna thouꞌru ana karra.
3 Pois a nossa exortação não procede de erro ou de intenções impuras, nem se baseia no engano.
4 Anaruk onïn theret ammakka Kapik kongothenïn itti onïn there akka konekkethe cïkït nanïn itti onïn akkekko itti onïn there lon iloporot loIeccuo. Onïn thakannoka itti ïnthapirie ul noka, anaruk onïn thopirat noka noKapik ook ipina lon ilaik nomïkït mïn.
4 Pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de ele nos confiar o evangelho, assim falamos, não para agradar as pessoas, e sim para agradar a Deus, que prova o nosso coração.
5 Onon thina itti onïn thakannere lon lopreththere ngkarra othakka itti annoccïkot nïn, ana onïn thakannere itti anïn aꞌrumot lon than ilaik nomïkït mïn ilokithak lothongat akucci. Kapik akkimmat nïn.
5 A verdade, como vocês sabem, é que nunca usamos de linguagem de bajulação, nem de pretextos gananciosos. Deus é testemunha disso.
6 Onïn thaik thannokwantot thomerekattat nanon ana annoka manna noul wꞌrek. Onïn thokat thonu itti onïn thakkiethenon lon mpuꞌran akka onïn ul wothothïlettat woMiccie.
6 Também jamais andamos buscando elogios das pessoas, nem de vocês, nem de outros.
7 Anaruk onïn thikkot cik ianon ella lon ilokithak ammakka onnan ponyukul ipakatha lon lonyukul inyarran.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter feito exigências, preferimos ser carinhosos quando estivemos aí com vocês, assim como uma mãe que acaricia os próprios filhos.
8 Onïn thongothenon cannan, ilen akka onïn thakannonganthet itti onïn therenenon lon iloporot loIeccuo tulluk, anaruk onïn thongothe itti ïnthittarot non akka onon thothakkat opangkingon.
8 Assim, com muito afeto, estávamos prontos a lhes oferecer não somente o evangelho de Deus, mas até mesmo a própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Pangkingon, onon thina kicce akka onïn thokinyat akka anïn ongkenenon lon loKapik ana onïn thorekot ngkoꞌra ana icïngkï itti ïnokorronno okinyienon itti nthakatha lon lïn, nthikket nïn aꞌrupu. Onïn thokat ïnongkenenon lon iloporot loIeccuo.
9 Pois vocês com certeza se lembram, irmãos, do nosso esforço e fadiga, e de como, trabalhando de noite e de dia para não vivermos à custa de nenhum de vocês, proclamamos a vocês o evangelho de Deus.
10 Onon thimmat ana Kapik kimmat cakuruk, tat akka onïn thokat ithoꞌrkït thon ella lon cik ilokithak onon ithoccokothe lon loKapik nomïkït.
10 Vocês e Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira piedosa, justa e irrepreensível em relação a vocês, os que creem.
11 Ana onon thina tat akka onïn thokkinthet non lon papenang onon thuluk thuluk ammakka oththan ponyukul okkinthet nyukul nyung,
11 E vocês sabem muito bem que tratamos cada um de vocês como um pai trata os seus filhos,
12 onïn thomerekethenon ana ittarot non ana uet non itti onon thikkoik thikkoik itha Kapik kongothe, ikakkarothenon ngili ngung ana thïrïk thung.
12 exortando, consolando e admoestando vocês a viverem de uma maneira digna de Deus, que os chama para o seu Reino e a sua glória.
13 Ana onïn cakuruk thethet Kapik thopira noka appinappin akka onon thoccokothe lon loKapik, ilanon thoccïkothe nanïn, onon thangkathe annoka ammakka itti lon loul ionyi anaruk ammakka laik ilen loKapik ilaik lareko ianon ithoccokothe lon len nomïkït.
13 Temos mais uma razão para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, ao receberem a palavra que de nós ouviram, que é de Deus, vocês a acolheram não como palavra humana, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual está atuando eficazmente em vocês, os que creem.
14 Pangkingon, thoccokot thiak ithokat noul ioccokothe lon loIeccuo noththok poIouthia, thokat nanon cakuruk. Onon thoccokiettathe thiak nul won ammakka ul ioccokothe thiak noththok poIouthia woccokiettathe thiak nul wen.
14 Tanto é assim, irmãos, que vocês se tornaram imitadores das igrejas de Deus que se encontram na Judeia e que estão em Cristo Jesus; porque também vocês sofreram, da parte de seus patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Ul ioccokiethe ul thiak noththok poIouthia thokkwothe Ili oIeccuo ana ul wothernte lon loKapik ana okkiet nïn thiak cakuruk. Okin thakannokkot ila Kapik kongothe ana okin okïtto lon iloporot appik.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, não agradam a Deus e são adversários de todos,
16 Okin cakuruk manna thenekke itti okin thaꞌramittot nïn nti ithongkene ul iakonnoka woIouth lon loKapik akka akin oꞌrettat. Ittina menik okin thaik akin arttot nolon len ilokithak. Anaruk inenni Kapik kaik kathua ka ken.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, caiu sobre eles, definitivamente.
17 Pangkingon, anaruk akka onïn thopettakot nti ianon papotteik ngka, annoka imïkït onïn thokwantothe kathar ikanïn imma non ngngin akka onïn thongothe cannan itti ïnthimma non.
17 E nós, irmãos, estando separados de vocês por breve tempo, ficando longe dos olhos, mas perto do coração, com muito mais empenho e com grande desejo procuramos ir vê-los pessoalmente.
18 Ana ilen akka onïn thiꞌret itti onïn thainenon. Oun ngka kin oPoluc, mpenekket maꞌri ammut itti mpanthan anaruk pul pothopulut poceꞌret nïn.
18 Por isso, quisemos ir até vocês — pelo menos eu, Paulo, por mais de uma vez —, porém Satanás nos barrou o caminho.
19 Onon akkakorronnot nïn ïnina itti lon lathakka loporot ana opira noka, onon akkakorronnonïn ïnipot ka thoura amma Ili oIeccuo anthan.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou a coroa em que nos gloriamos na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não é verdade que são vocês?
20 Ïcarïcat, onon akkethet nïn thïrïk ana thopira noka.
20 Sim, vocês são realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.