1 Tessalonicenses 2

Lumun (LMD) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pangkingon, onon thina itti thao thïn nanon thakannoka nuthuk anaruk thokat thoporot.
1 Porque vós mesmos, irmãos, bem sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Onon thina tat akka onïn thoccokothe thiak ana ocungkako ana manna aꞌrumakinthet lon than ana olikinenïn cik nokaꞌran koPilippi, anïn tharthuk ainenon nokaꞌran koThocculunukkia anaruk nthittarot thoKapik konnon, onïn thopoꞌrathe than ul wokat cik alikine lon iloporot lung cik ana ïntherekanthet non lon iloporot loKapik.
2 mas, havendo primeiro padecido e sido agravados em Filipos, como sabeis, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Thongkene lon loKapik thïn thokat cik athakannao nolon lothurttettot cik annoka manna thouꞌru ana karra.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com fraudulência;
4 Anaruk onïn theret ammakka Kapik kongothenïn itti onïn there akka konekkethe cïkït nanïn itti onïn akkekko itti onïn there lon iloporot loIeccuo. Onïn thakannoka itti ïnthapirie ul noka, anaruk onïn thopirat noka noKapik ook ipina lon ilaik nomïkït mïn.
4 mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, que prova o nosso coração.
5 Onon thina itti onïn thakannere lon lopreththere ngkarra othakka itti annoccïkot nïn, ana onïn thakannere itti anïn aꞌrumot lon than ilaik nomïkït mïn ilokithak lothongat akucci. Kapik akkimmat nïn.
5 Porque, como bem sabeis, nunca usamos de palavras lisonjeiras, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha.
6 Onïn thaik thannokwantot thomerekattat nanon ana annoka manna noul wꞌrek. Onïn thokat thonu itti onïn thakkiethenon lon mpuꞌran akka onïn ul wothothïlettat woMiccie.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem de outros, ainda que podíamos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Anaruk onïn thikkot cik ianon ella lon ilokithak ammakka onnan ponyukul ipakatha lon lonyukul inyarran.
7 antes, fomos brandos entre vós, como a ama que cria seus filhos.
8 Onïn thongothenon cannan, ilen akka onïn thakannonganthet itti onïn therenenon lon iloporot loIeccuo tulluk, anaruk onïn thongothe itti ïnthittarot non akka onon thothakkat opangkingon.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não somente o evangelho de Deus, mas ainda a nossa própria alma; porquanto nos éreis muito queridos.
9 Pangkingon, onon thina kicce akka onïn thokinyat akka anïn ongkenenon lon loKapik ana onïn thorekot ngkoꞌra ana icïngkï itti ïnokorronno okinyienon itti nthakatha lon lïn, nthikket nïn aꞌrupu. Onïn thokat ïnongkenenon lon iloporot loIeccuo.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Onon thimmat ana Kapik kimmat cakuruk, tat akka onïn thokat ithoꞌrkït thon ella lon cik ilokithak onon ithoccokothe lon loKapik nomïkït.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa, justa e irrepreensivelmente nos houvemos para convosco, os que crestes.
11 Ana onon thina tat akka onïn thokkinthet non lon papenang onon thuluk thuluk ammakka oththan ponyukul okkinthet nyukul nyung,
11 Assim como bem sabeis de que modo vos exortávamos e consolávamos, a cada um de vós, como o pai a seus filhos,
12 onïn thomerekethenon ana ittarot non ana uet non itti onon thikkoik thikkoik itha Kapik kongothe, ikakkarothenon ngili ngung ana thïrïk thung.
12 para que vos conduzísseis dignamente para com Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ana onïn cakuruk thethet Kapik thopira noka appinappin akka onon thoccokothe lon loKapik, ilanon thoccïkothe nanïn, onon thangkathe annoka ammakka itti lon loul ionyi anaruk ammakka laik ilen loKapik ilaik lareko ianon ithoccokothe lon len nomïkït.
13 Pelo que também damos, sem cessar, graças a Deus, pois, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não como palavra de homens, mas (segundo é, na verdade) como palavra de Deus, a qual também opera em vós, os que crestes.
14 Pangkingon, thoccokot thiak ithokat noul ioccokothe lon loIeccuo noththok poIouthia, thokat nanon cakuruk. Onon thoccokiettathe thiak nul won ammakka ul ioccokothe thiak noththok poIouthia woccokiettathe thiak nul wen.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos imitadores das igrejas de Deus que, na Judeia, estão em Jesus Cristo; porquanto também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram a eles,
15 Ul ioccokiethe ul thiak noththok poIouthia thokkwothe Ili oIeccuo ana ul wothernte lon loKapik ana okkiet nïn thiak cakuruk. Okin thakannokkot ila Kapik kongothe ana okin okïtto lon iloporot appik.
15 os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens.
16 Okin cakuruk manna thenekke itti okin thaꞌramittot nïn nti ithongkene ul iakonnoka woIouth lon loKapik akka akin oꞌrettat. Ittina menik okin thaik akin arttot nolon len ilokithak. Anaruk inenni Kapik kaik kathua ka ken.
16 E nos impedem de pregar aos gentios as palavras da salvação, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até ao fim.
17 Pangkingon, anaruk akka onïn thopettakot nti ianon papotteik ngka, annoka imïkït onïn thokwantothe kathar ikanïn imma non ngngin akka onïn thongothe cannan itti ïnthimma non.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por um momento de tempo, de vista, mas não do coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto.
18 Ana ilen akka onïn thiꞌret itti onïn thainenon. Oun ngka kin oPoluc, mpenekket maꞌri ammut itti mpanthan anaruk pul pothopulut poceꞌret nïn.
18 Pelo que bem quisemos, uma e outra vez, ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, mas Satanás no-lo impediu.
19 Onon akkakorronnot nïn ïnina itti lon lathakka loporot ana opira noka, onon akkakorronnonïn ïnipot ka thoura amma Ili oIeccuo anthan.
19 Porque qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória? Porventura, não o sois vós também diante de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Ïcarïcat, onon akkethet nïn thïrïk ana thopira noka.
20 Na verdade, vós sois a nossa glória e gozo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.