1 Tessalonicenses 2

Lumun (LMD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pangkingon, onon thina itti thao thïn nanon thakannoka nuthuk anaruk thokat thoporot.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Onon thina tat akka onïn thoccokothe thiak ana ocungkako ana manna aꞌrumakinthet lon than ana olikinenïn cik nokaꞌran koPilippi, anïn tharthuk ainenon nokaꞌran koThocculunukkia anaruk nthittarot thoKapik konnon, onïn thopoꞌrathe than ul wokat cik alikine lon iloporot lung cik ana ïntherekanthet non lon iloporot loKapik.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Thongkene lon loKapik thïn thokat cik athakannao nolon lothurttettot cik annoka manna thouꞌru ana karra.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Anaruk onïn theret ammakka Kapik kongothenïn itti onïn there akka konekkethe cïkït nanïn itti onïn akkekko itti onïn there lon iloporot loIeccuo. Onïn thakannoka itti ïnthapirie ul noka, anaruk onïn thopirat noka noKapik ook ipina lon ilaik nomïkït mïn.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Onon thina itti onïn thakannere lon lopreththere ngkarra othakka itti annoccïkot nïn, ana onïn thakannere itti anïn aꞌrumot lon than ilaik nomïkït mïn ilokithak lothongat akucci. Kapik akkimmat nïn.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Onïn thaik thannokwantot thomerekattat nanon ana annoka manna noul wꞌrek. Onïn thokat thonu itti onïn thakkiethenon lon mpuꞌran akka onïn ul wothothïlettat woMiccie.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Anaruk onïn thikkot cik ianon ella lon ilokithak ammakka onnan ponyukul ipakatha lon lonyukul inyarran.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Onïn thongothenon cannan, ilen akka onïn thakannonganthet itti onïn therenenon lon iloporot loIeccuo tulluk, anaruk onïn thongothe itti ïnthittarot non akka onon thothakkat opangkingon.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Pangkingon, onon thina kicce akka onïn thokinyat akka anïn ongkenenon lon loKapik ana onïn thorekot ngkoꞌra ana icïngkï itti ïnokorronno okinyienon itti nthakatha lon lïn, nthikket nïn aꞌrupu. Onïn thokat ïnongkenenon lon iloporot loIeccuo.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Onon thimmat ana Kapik kimmat cakuruk, tat akka onïn thokat ithoꞌrkït thon ella lon cik ilokithak onon ithoccokothe lon loKapik nomïkït.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Ana onon thina tat akka onïn thokkinthet non lon papenang onon thuluk thuluk ammakka oththan ponyukul okkinthet nyukul nyung,
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 onïn thomerekethenon ana ittarot non ana uet non itti onon thikkoik thikkoik itha Kapik kongothe, ikakkarothenon ngili ngung ana thïrïk thung.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ana onïn cakuruk thethet Kapik thopira noka appinappin akka onon thoccokothe lon loKapik, ilanon thoccïkothe nanïn, onon thangkathe annoka ammakka itti lon loul ionyi anaruk ammakka laik ilen loKapik ilaik lareko ianon ithoccokothe lon len nomïkït.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Pangkingon, thoccokot thiak ithokat noul ioccokothe lon loIeccuo noththok poIouthia, thokat nanon cakuruk. Onon thoccokiettathe thiak nul won ammakka ul ioccokothe thiak noththok poIouthia woccokiettathe thiak nul wen.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Ul ioccokiethe ul thiak noththok poIouthia thokkwothe Ili oIeccuo ana ul wothernte lon loKapik ana okkiet nïn thiak cakuruk. Okin thakannokkot ila Kapik kongothe ana okin okïtto lon iloporot appik.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Okin cakuruk manna thenekke itti okin thaꞌramittot nïn nti ithongkene ul iakonnoka woIouth lon loKapik akka akin oꞌrettat. Ittina menik okin thaik akin arttot nolon len ilokithak. Anaruk inenni Kapik kaik kathua ka ken.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Pangkingon, anaruk akka onïn thopettakot nti ianon papotteik ngka, annoka imïkït onïn thokwantothe kathar ikanïn imma non ngngin akka onïn thongothe cannan itti ïnthimma non.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Ana ilen akka onïn thiꞌret itti onïn thainenon. Oun ngka kin oPoluc, mpenekket maꞌri ammut itti mpanthan anaruk pul pothopulut poceꞌret nïn.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Onon akkakorronnot nïn ïnina itti lon lathakka loporot ana opira noka, onon akkakorronnonïn ïnipot ka thoura amma Ili oIeccuo anthan.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Ïcarïcat, onon akkethet nïn thïrïk ana thopira noka.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.