Atos 27

Rote Lole Alkitab (LLG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Basa ndia, boe ma gubenor Festus naketun, ana haitua Paulus neni Mane Inahuuk Keser, nai Roma neu, fo naketu ndia dedeꞌan nai ele. Boe ma ana fee Paulus no hataholi bui feꞌe kala luma, neu malangga soldadu esa, naꞌde Yulius, fo ana nuni sala leni nusa Itali leu. Yulius ndia na, malangga soldadu, neme soldadu mana manea Keser mai.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Faik ndia, au (fo Lukas) tungga nuni boe. Boe ma bei hataholi esa bali, fo hataholi Makedonia, neme kota Tesalonika mai, naꞌde Aristarkus, ana tungga boe. Ai basa nggai saꞌe ofak maneme Adramitium mai. Tungga hihiik, na ofak ndia, dei fo ana tuli mamanak noꞌuk nai nusa Asia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ai saꞌe laꞌo ela Kaisarea, de foꞌa mai boe ma, ai losa nai kota Sidon. Malangga soldadu Yulius ana tao Paulus neulau hiak, ma nafaꞌdan nae bole neu tilo nonoo nala lai maꞌdalai. Ndia hihiin ndia, na suek ala bisa fee Paulus suꞌdi hata fo ana parluun nai tasi lai.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Boe ma ai basa nggai saꞌe seluk mini ofak lain miu, fo mulai laꞌo. Tehuu ani solu belak, losa ofak ndia elabaꞌik tana mata neu. Boe ma ala heok ofak, fo suek ana tungga pulu Siprus, no dae Siria laladan, fo ela nanababaak neme ani solu mai.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Boe ma neme ndia mai, ai laꞌo makandoo mesik tasi manai nusa Kilikia ma nusa Pamfilia matan. De ai losa kota Mira nai nusa babaꞌek Likia. Losa ndia, boe ma ai basa nggai konda laꞌo ela ofak ndia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Neu Mira boe ma malangga soldadu Yulius, ana sangga ofa feꞌek, fo ana nau neni Itali neu. Boe ma ana hambu ofak esa, fo neme Aleksanderia mai, mana sangga neni Itali neu. De nadenu ai basa nggai saꞌe mini ofak ndia lain miu.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Ai laꞌo faik hiꞌda so, tehuu ofak ndia elabaꞌik tana nau mata neu, huu ani solu belan ana seli. De ai sota mate losa sangga dekak no kota Knidus. Tehuu ani bei belak nakandoo, de ai laꞌo nggoꞌdi mini pulu Kreta miu, suek nanababaak neme ani ndia mai. Basa ndia, bei fo ai tungga mana solonggoon esa, naꞌde Salmone.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Ai sota mate tungga mana solonggoon ndia, tungga-tungga pulu Kreta tasi bifin, de bei fo ai losa mamanak esa, naꞌde Namo Malole. Mamanak ndia dekak no kota Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Nai ndia, ofa isi la ala hahae fa neme sila sosota nala mai, huu ai laꞌo doon ana seli, tehuu beita losa Itali. Faik ndia, hataholi Yahudi la Fai Inahuun Hambu Ambon Salak, ana seli so. Ndia ndandaan nae, fai ani belak ma lii inahuuk ana mulai so. Boe ma ofa isi la latane lae, ata laꞌo takandoo do taa. Namanene leondia boe ma Paulus ana soꞌuk kokolak nae,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Basa tolanoo ngga lei. Au oke kokolak fa. Au ameꞌda, mete ma ita laꞌo takandoo, na neu ko ita bisa hambu totoꞌa noꞌuk. Bisa-bisa ofak ia, ana bolo, de mopo baloꞌa sala, ma ita basa nggata boe oo bisa mate.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Tehuu malangga soldaꞌdu ndia, tana nau namanene Paulus. Ana namahele lena kaꞌda juraꞌgan, ma maofak. De ala duduꞌa, sangga kalua neme mamanak ndia mai.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Dedeꞌan ndia, na Namo Malole manggalau ana seli, mete ma ofak, ana musi see neu ndia, nai fai lii. De sila noꞌu kala nau, fo ai laꞌo makandoo, mini kota Feniks miu. Ala lamahena, mete ma bisa na ai basa nggai mahani ndia nai fai liin ia. Kota Feniks ndia, pulu Kreta namo seseen neulaun ana seli, huu nanababaak neme ani bala konak, ma bala kiik mai, ma nakamboꞌik neme lii inahuuk mai.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Faik fo ani konas ana fumbu faa-faa, boe ma laehetuk ala bisa pake ani ndia, fo ala laꞌo leni Feniks leu, de lae, “Ani ia neulauk. Mai fo ita laꞌo leo!” De ala hela naka ma ala leꞌa laa, boe ma ai laꞌo tungga-tungga tasi bifi.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 — ausente —
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 — ausente —
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Ai bonu tungga lii, losa dekak mia pulu anak esa naꞌde Kauda. Faik ndia, sakoci bei ana doꞌo-doꞌo nai ofa iko, huu nanambaꞌak no ofak talin. Boe ma ai hela sakoci sota mate malan seli, fo nakahehene kana neni ofak lain neu.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Ledoeik sakoci nala ofak lain so, boe ma ala mulai feo tali ndule ofak ndia aon, fo suek nanea boso losak ofak papa nala huka heni sala, fo ana bolo. Sila boe oo ala bii, boso losak lii ana tenda ofak ndia, fo ana hala neu salae metik Sirtis nai Afrika ele. De lakonda naka ana bonu neu tasi, suek naloe ofak ndia nalalain.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Ani sanggu ndia, ana bala ai ofan kii-konak. De foꞌa mai, boe ma ofa isi la ala nggali heni ofak bua fufua nala, neni tasi dale neu.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Foꞌa mai seluk, te ani sanggu bei nafumbu belak. De ala boe bii bali. Huu ndia, de ala tao lamadaꞌu ofak fufuan. Ofak manala nala boe oo, ofa isi la ala mbia heni sala lenik sila lima heheli nala.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Leleꞌdo-leꞌodaen ani sanggu ndia, taa naloe fa boe losa faik hiꞌda, ma ana koꞌa kate nalan seli, losa taa mita leꞌdo ndu kala so. Ai basa nggai ketu ai namahenan, ma ai mae, ai taa masoꞌda so.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Ai taa miꞌa hata-hata esa boe, faik hiꞌda ia so. Boe ma Paulus noke nala basa sala, de nakokola nae, “Basa Tolanoo nggalei! Leo ei tungga au kokolang so, fo boso ata laꞌo ela Namo Malole na, neu ko hatematak ia, ita taa hambu totoꞌak noꞌuk leo iak, ma taa naheni hata-hata esa boe.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 De hatematak ia, au oke ei basa nggei, fo kaꞌda tao inahuhuu ei dale mala. Neu ko ita ofan ia nakalulutuk henin. Tehuu boso bii, te taa hambu hataholi ana mate.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Au nau ei basa nggei bubuluk mae, au ia Manetualain hataholin, de au hambu ues neme Manetualain mai. Leꞌodaek Manetualain ana haitua atan esa, neme nusa soꞌdak mai, de nambadeik neme au boboang seli. Boe ma nafaꞌda au nae,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 ‘Paulus! O boso bii hata-hata esa boe. Dei o muni Mane Inahuuk Keser muu nai Roma, fo tao o dedeꞌam. Huu Manetualain dalen neulauk no o, huu ndia de Manetualain boe oo, nasalaꞌe hataholi la fo manai ofak ia lain.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 De, basa tolanoo nggalei. Boso ei samanen ana loe. Au amahele teꞌbe Manetualain, fo Ndia nafaꞌda au leꞌodaen ndia, de neu ko ana daꞌdi leondiak.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Tehuu ofak ia, dei ana hala neu pulu esa.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Faik ndia, ani-lii ana mbuka nakamiminak tao nabonu ai, faik sanahulu haa neme Tasi Adria. Tehuu meꞌda fatilaꞌda boe ma, ofa isi la lameꞌda nonook ai deka-deka mia maꞌdalai so.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Lakonda uꞌukuk fo sangga ala bubuluk oe deman. De ala uku hambu leꞌa dua hulu. Boe ma ana mata neu fa bali, de lakonda seluk uꞌukuk, de ala hambu oe deman leꞌa sanahulu lima.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Basa sala ala bii, te boso losak ofak ndia ana hala neu batu kanolik. De lakonda naka ofa iko haa nai dea. Boe ma ai basa nggai mamahehenak, fo suek manggaleꞌdo lai-lai.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Tehuu ofa isi la lala halak, fo ala sangga lalai laꞌo ela ofak ndia no nee-neek. De lakonda sakoci fo taok ala sangga lakonda ofa langga naka nala.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Tehuu Paulus nafaꞌda ofa isi la kekeꞌdi manggalaun ndia, neu malangga soldadu ma soldadu la nae, “Mete ma ofa isi la taa lahani ofak lain, na neu ko mate basa ei.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Lamanene Paulus nae leondia, boe ma soldadu la ala tati ketu tali, fo ela sakoci ana bonu henin. De ofa isi la tala lalai so.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Fai mulai manggaleꞌdo, boe ma Paulus ana kokoe nala hataholi la sila fo laꞌa. Ana nae, “Sosoꞌda ina dua ia so, te kaꞌda ita tanggatuuk, ma kaꞌda tamahehenak, ma taa isi ita tein no hata esa boe.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 De au hule fo ela ita taꞌa fa dei, fo ita hambu falik ita balakain. Au amahele ae, dei taa hambu esa neme ita mai ana hambu soe. Ita basa nggata neu ko tasoꞌda!”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Kokolak basa leondia, boe ma Paulus ana haꞌi nala loti. De ana hule-haladoi noke makasi neu Manetualain, neu basa sala matan. Basa ndia boe ma ana haꞌi nala loti biak esa, de naꞌa.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 — ausente —
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 — ausente —
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ai miꞌa makabete, boe ma ala mulai mbia heni haꞌde gandum la karong-karong, leni tasi dale neu, fo suek ala boe tao namadaꞌu ofak ndia.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Fai ana manggaleꞌdo so, boe ma ofa isi la lita maꞌdalai. Tehuu tala bubuluk pulu beek ndia. Ala lita namo esa, tasi bifin salaek. De lamahena leo bisa na leni ofak ndia nesik batu-batu kanolik manai tasi ndia, fo ala leni tasi bifin leu.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 De ala tete ketu ela naka la, leu tasi dale. Boe ma latanggoꞌdo uli fa neni tasi dale neu, fo suek bisa nakalalaꞌok ofak. Boe ma ala hela lala laa anak manai mata, fo ela ani ana fuu ofak neni tasi bifi neu.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Tehuu ofak ana dusi saꞌe nala salae mbukuk esa, nai tasi dale, de ana hala neu ndia, de tana nanggeꞌo fa boe. Boe ma lii ana mai mbuka nakalulutu ofa iko.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Ledoeik soldadu la lita leondia, boe ma ala sangga tao lisa basa hataholi bui la. Te ala bii, boso losak hataholi bui la sila, ala nggaꞌe leni maꞌdalai leu fo lalai.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Tehuu malangga soldadu Yulius, ana kaꞌi ndia soldadu nala, huu ana sangga nasalaꞌe nala Paulus. Boe ma ana palenda, fo basa hataholi la mana nggaꞌe malelak, fo lakaboku tasi dale leu leo, ala nggaꞌe leni maꞌdalai leu.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Basa boe ma hataholi taa mana nggaꞌe lalelak, ana nadenu sala toꞌu papak do suꞌdi hata, fo ala bonu tungga lii neni sala maꞌdalai leu. De ai basa nggai losa maꞌdalai no soꞌdak.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.