Atos 13

Rote Lole Alkitab (LLG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nai kota Antiokia, hataholi noꞌu kala lamahele Lamatuak Yesus so. Hambu hataholi luma Manetualain ana pake sala daꞌdik neu Ndia mana kokolan ma luma bali na Ana pake sala daꞌdik neu mesen fo lanoli hataholi la. Basa sala ndia:
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Faik esa, ala puasa, ma lakabubua fo ala lakaluku-lakatele neu Manetualain. Boe ma Manetualain Dula Dale Malalaon nafaꞌda sala nae, “Hele mala Barnabas no Saulus te Au ueng noꞌun seli. De ala musi laue-laosa, tungga hata fo Au sangga heti fee sala.’
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Leꞌdoeik ala puasa ma ala hule-haladoi basa, boe ma ala lalaa lima nala neu Barnabas ma Saulus asa, de ala soꞌu sala. Boe ma ala ladenu dua sala leu lakalalaꞌok Manetualain ue-leꞌdin.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 — ausente —
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 — ausente —
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 — ausente —
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 — ausente —
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 — ausente —
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Tehuu Manetualain Dula Dale Malalaon ana fee koasa neu Saulus (fo loke na lae Paulus), de nakabubulak nahelen matan neu kamoꞌdo mamates ndia. Boe ma ana mbokan nae,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 “Heeh! Elimas! O ia nitu anan! Mana masapepekok! Losa faik bee fo o bei masapepeko hataholi? O laꞌban basa dedeꞌa malole la! O ia tungga nitu la malangga inahuun! O boso tao leondiak bali! Boso soꞌba-soꞌba makalelee Manetualain dala ndoon bali!
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Wei! O mamanene e! Neu ko Manetualain ana huku o. Neu ko mboke o matam, de o taa mita hata esa boe, losa faik hiꞌda.”
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Leꞌdoeik gubenor nita no mata hehelin ma namanene Barnabas asa lanoli laꞌeneu Yesus, boe ma ana namanggonggoak, de namahele neu Yesus.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Neme kota Pafos nai pulu Siprus mai, Paulus asa saꞌe ofak lai kota manai nusa Pamfilia, naꞌde Perga leu. Nai ndia, ala konda leme ofak lain mai, boe ma Yohanis Markus ana laꞌo ela sala de ana fali neni Yerusalem neu.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Leme Perga mai, ala laꞌok tungga maꞌda lai, boe ma leni Antiokia manai nusa Pisidia leu.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Faik ndia ala lees neme Baꞌi Musa susulan, ma Manetualain mana kokola feꞌe nala susulan. Boe ma malangga-malangga uma huhule-haladoik ndia loke Paulus asa lae, “Ama nggalei. Mete ma hambu heheluk fee ai, na ai moke no haꞌdak fo makokola matetea ai basa nggai manai ia kala dale nala.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Boe ma Paulus nambadeik neu mata. De ana soꞌuk liman, fo ana hule sala nee-nee. Boe ma ana mulai nakokola nae, “Tolanoo-tolanoo leo Israꞌel la ei! Ma ina-ama selu kala mana maso anggama Yahudi, huu ei dale nala boe ala dokodoe neu leo Israꞌel la Manetualain. Au oke ei pasak ei ndiꞌidoo nala, fo mamanene au!
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Manetualain ana hele nala ita leo Israꞌel bei-baꞌi nala so, neme lele uluk mai. Lelek fo leu leo leme Masir, fo sila nusa hehelin taa ndia, Lamatuak ana fee sala leo lo soꞌda-molek, losa tititi-nonosi nala boe lamanoꞌu. Boe ma Lamatuak ana pake koasa inahuun, de no fali kasa kalua leme Masir mai.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Basa de lasoꞌda lali-lali leu mamana louk losa teuk haa hulu. Leomae sila langga batu lakandoo tehuu Lamatuak ana noo sala no nggaleloak.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Boe ma Lamatuak ana namoa nala dae Kanaꞌan neme leo hitu mai. De ana babaꞌe dae nala neu ita bei-baꞌi nala fo daꞌdik neu sila dae pusaka nala.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Lasoꞌda leondiak losa teuk natun haa lima hulu.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Faik fo Semuel ana daꞌdi neu Manetualain mana kokolan, ita bei-baꞌi nala ala nau-nau fo ala hambu manek esa. Boe ma Lamatuak ana soꞌu nala Kis anan naꞌde Saul, neme leo Benyamin mai. Saul ana toꞌu palenda teuk haa hulu.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Boe ma Lamatuak haꞌi henin, de ana soꞌu nala Isai anan naꞌde Dauk, fo nggati Saul, ana daꞌdik neu mane beuk. Lamatuak ana bubuluk teteꞌbes Dauk dalen de nae, ‘Isai anan Dauk ia, nandaa no Au daleng. Neu ko ana tao tungga basa Au hihii-nanaung.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Lelek ndia Lamatuak ana helu, sangga Ana haitua tititi-nonosin esa fo suek nasalaꞌe nala hataholi Israꞌel asa neme sila sala-singgo nala mai. Au nau afaꞌda basa tolanoo nggalei, ae Dauk tititi-nonosin fo Lamatuak ana heluk ndia, ndia Yesus.”
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Paulus tuti seluk ndia hala-kokolan nae, “Lelek fo Lamatuak Yesus bei tana soꞌuk Ndia tatao-nonoꞌin, hambu hataholi esa naꞌde Yohanis, neu nafaꞌda hataholi Israꞌel la nae, ala musi hahae neme sila sala-singgo nala mai, boe ma musi ala salani daꞌdik tanda lae sila mole-dame lo Manetualain so.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Ma leꞌdoeik fo Yohanis tatao-nonoꞌin sangga basan, boe ma ana nafaꞌda hataholi la nae, ‘Boso ei duduꞌa mae au ia, Hataholi fo Lamatuak ana helu basan so neme makahulun fo ana sangga haituan mai. Masaneꞌda matalolole! Ei musi mahani hataholi esa fo neu ko sangga ana mai. Ndia ana seli lena heni au, de mae daꞌdik neu ndia atan boe oo, au taa andaa.’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Tolanoo-tolanoo nggalei! Ei ia memak Abraham tititi-nonosin, ma ei luma fo dale mala dokodoe neu Lamatuak. Mamanene au dei! Manetualain nafaꞌda ita Ndia dala soꞌdan fo ana nasalaꞌe nala ita neme ita sala-singgo nala mai.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Neme makahulun mai, Lamatuak ana pake Ndia mana kokola nala fo ala sulak lafaꞌda hataholi la, laꞌeneu Hataholi fo Manetualain ana helu sangga haituan mai. Boe ma ita malangga-malangga anggama nala, lo hataholi selu kala lai Yerusalem ala lees lasaluluan so, hata fo mana kokola nala sila ala sula kana so. Tungga-tungga fai hahae ue-leꞌdis, na ala leni uma huhule-haladoik dale leu fo ala lees leondiak nai Manetualain Susula Malalaon. Tehuu ala taa lalelak laꞌeneu Hataholi fo Lamatuak ana helu sangga Ana haituan ndia, na ndia Yesus. Boe ma ala sangga dalak fo ala huku lisan, nandaa no hata fo Lamatuak mana kokola nala ala sula kana so.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Ala tao-tao dedeꞌak lo Yesus, fo sangga ala tao latuꞌdan, te tala hambu salan fa boe. Mae leondiak o, leu loke gubenor Pilatus fo tao nisan.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Gubenor ndia nakaheik, de ala mbaku londa Yesus neme ai ngganggek losa maten. Basa hata fo ana daꞌdik Yesus, nandaa no hata fo Lamatuak mana kokola nala ala sula kana so. Basa ndia, de lakonda mbombolan neme ai ngganggek mai, de ala koꞌo leu mbeꞌdan nai lates dale.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Tehuu Manetualain ana pake koasan, de ana tao nasoꞌda falik Yesus neme Ndia mamaten mai.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Leꞌdoeik fo Yesus nasoꞌda nasafali, boe ma natuꞌdu Aon laꞌi noꞌuk neu hataholi la, fo ala sama-sama loon leme nusa Galilea mai, leni Yerusalem leu. De hatematak ia, sila ndia, ala daꞌdik sakasii neu hataholi Israꞌel asa.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 — ausente —
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 — ausente —
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Neme makahulun mai Manetualain ana helu basa so, nae neu ko Ndia sangga tao nasoꞌda falik Hataholi ndia fo Ana helu sangga haituan mai, ma Hataholi ndia tana mate so. Huu ndia, de Lamatuak ana pake Ndia mana kokolan fo ana sula kana so nae,
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Hambu Sosoꞌda Koa-Kiok feꞌek nae,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 — ausente —
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 — ausente —
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
40 — ausente —
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 — ausente —
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Nakokola basa, boe ma Paulus no Barnabas lambadeik, de ala sangga laꞌo ela uma huhule-haladoik ndia. Boe ma hataholi manai ndia kala, loke fo dua sala fali main nai sosoꞌda ina mana maik ia, fo tao manggaleleꞌdo lutu-lutuk seluk, hata fo isinaak ala kokolak ndia.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Ala kalua tutik leme uma huhule-haladoik ndia mai, te hambu hataholi noꞌuk lai ndia, fo ala mai tungga Paulus no Barnabas. Boe ma dua sala fee sala nanoli-nafaꞌdak, lae, “Ita bubuluk Lamatuak dalen malole hiak neu ita. Huu ndia de ei musi toꞌu mahele Ndia.”
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Sosoꞌda ina mana maik nandaa no hataholi Yahudi la fai hahae tao ue-leꞌdi nala, de elabaꞌik basa hataholi manai kota ndia ala mai fo sangga lamanene Lamatuak Dedeꞌa-kokolan.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Tehuu leꞌdoeik fo hataholi Yahudi malangga nala lita hataholi noꞌu kala lahiik mai lamanene Paulus asa, boe ma ala dale heꞌdi sala. De leꞌdoeik Paulus bei kola-kola, boe ma ala laꞌban Paulus no huu-okan, ma ala kokolak latuꞌda sala.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Tehuu Paulus tala heo kasa, de ala kokolak taa babaꞌbi-babaa so. Lae, “Memak Manetualain ana soi dalak nakahuluk fee ita hataholi Yahudi la so, ma Ana fee Dedeꞌa-Kokola Malolen neu ita, de memak ndaan ndia! Tehuu ei taa nau simbo kana. No leondiak na ei taa mandaa hambu soꞌdak makandoo mia Manetualain. De hatematak ia, ai sangga mini Dedeꞌa-Kokola Malole ndia fee nusa-nusa feꞌe kala, huu ei timba henin.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Te Manetualain ana haitua ai so, ndandaak no Yesaya ana sula kana so, nae,
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Leꞌdoeik hataholi leme nusa-nusa feꞌe kala fo taa Yahudi la lamanene leondiak, boe ma lamahoko lalan seli. Boe ma ala koa-kio Manetualain, lae, “Koa-kiok neu Lamatuak, fo mana maena Dedeꞌa-Kokola Malole ndia, lolen seli!” Ma nai ndia, hambu hataholi la fo Manetualain naketu basan neme makahulun mai, fo ala bisa lasoꞌda lakandoo lo Ndia. Boe ma basa sala lamahele lae Lamatuak Yesus ana buka dalak fee sala so.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Manetualain Dedeꞌa-kokolan ana natanggela neme bafak neni bafak neu nai basa nusak ndia.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Nai kota ndia, hambu hataholi inahuu kala, touk ma inak. Hambu luma ala dokodoe Lamatuak. Tehuu hataholi Yahudi malangga nala, ala mai dunggu-mbau hataholi inahuu nala sila, losak ala husi kalua heni Paulus no Barnabas, leme nusak ndia mai.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Ala kalua leme kota ndia mai, boe ma dua sala tao dedeꞌa haꞌdak esa, fo ala sasambu heni afu neme sila ei nala mai. Ana daꞌdik neu tanda nae, hataholi-hataholi manai kota ndia tala nau lamanene dua sala. Boe ma dua sala heok lasadea laꞌo ela kota ndia de leni kota esa seluk leu naꞌde Ikonium.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Tehuu, hataholi kamahelek kala neu Lamatuak Yesus so, nai kota Antiokia, dale nala lamahoko, ma Manetualain Dula Dale Malalaon natetea sila dalen nala.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.