Romanos 7
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT
1 Sitintii, mɔ bayimi, bɛnɔ nnya mǝǝbǝ bɔtɛyi mfo eto kasɔ, itsyise mimblɛ yi afi nyamǝ. Afi aakle utidi wǝ nkpe lǝ nnya kalɔ lǝ lefe nǝ unsi nkpǝ hã ǝsuǝ.
1 Agora, irmãos, vocês que conhecem a lei, não sabem que ela se aplica apenas enquanto a pessoa vive?
2 Tǝ mfi nyamfo nte ditsyǝbi nǝmǝ. Usio wǝ nsi kusǝǝ, sisǝ ku sisiǝ eto kɔfi aakle wǝ kamanklasǝ lǝ wǝ usǝ ǝsuǝ lǝ lefe nǝ osani ǝmǝ nsi nkpǝ ǝsuǝ. Fɛɛ lǝ osani ǝmǝ ǝkpǝǝ, kɔfi komǝ mensikle usio ǝmǝ.
2 Por exemplo, quando uma mulher se casa, a lei a une a seu marido enquanto ele estiver vivo. No entanto, se ele morrer, as leis do casamento já não se aplicarão à mulher.
3 Nyaso lǝ usio ǝmfo esu usiǝ ko osani bamba lǝ lefe nǝ wǝ usǝ nsi nsi nkpǝǝ, betidi ebɔtɛyi bǝ okpo kusǝ. Fɛ lǝ usǝ ǝmǝ ǝkpǝǝ, kɔfi komǝ mensikle wǝ. Nya onkpe kusu wǝǝsiǝ kusǝ bamba nya wǝmbudi usǝnkpo.
3 Portanto, enquanto o marido estiver vivo, se ela se casar com outro homem, cometerá adultério. Mas, se o marido morrer, ela ficará livre dessa lei e não cometerá adultério ao se casar novamente.
4 Mɔ bayimi, nko ke ini itǝ mi tsya nɛ. Itsyise lǝ afi nyamǝ ǝsuǝǝ, ɛlɛ bote bǝnkǝ bíkpǝ ku Kristo itsyise biyifo Kristo eto lekpà ditsyuǝ, nya biefiani mi bǝtsyuǝ eto bale. Nya mɔmɔɔ befiani wǝ, nwǝ bátakasǝ betsyiko ɔkɔmǝ eto ole, bǝ lǝ biyifo keyifo sɛ ka luubǝ kutǝkǝ itǝ Onanto.
4 Assim, meus irmãos, vocês morreram para o poder da lei quando morreram com Cristo, e agora estão unidos com aquele que foi ressuscitado dos mortos. Como resultado, podemos produzir uma colheita de boas obras para Deus.
5 Lǝ lefe nǝ búsiǝ nkpǝ lǝ kawunsiǝ kamfo eto nkpǝ eto lɛkɔɛnde ǝsuǝǝ, lebua eto lɛkɔɛnde nǝ kɔfi lǝǝnǝ bo ǝsuǝ eto sinǝ kakpee, ábesǝ bo abuayifoyifo kato ekpe. Nya asa nnya lɛbɔ lǝ nkpǝ bomfó siǝsiǝ ǝtǝ bo ukpǝ.
5 Quando éramos controlados pela natureza humana, desejos pecaminosos atuavam dentro de nós, e a lei despertava esses desejos maus, que produziam uma colheita de obras pecaminosas cujo resultado era a morte.
6 Fɛ mɔmɔɔ, se búkpǝ nya bɔ́bɔ lǝ asa nnya lékle bo itsyǝ esoo, afi nyamǝ ensibǝ ǝsuǝale lǝ bo ǝsuǝ. Lǝ nnya eso boensiembuyifo kulesa ɛyɛ lǝ kusu koko ku ko kɔfi ǝsuǝ. Bomuu, bo eyifosa ebɔyɛ lǝ kusu fɔfɔ ko laayɛ lǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ǝsuǝ.
6 Agora, porém, fomos libertos da lei, pois morremos para ela e já não estamos presos a seu poder. Podemos servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à letra da lei, mas da maneira nova, vivendo no Espírito.
7 Nya lǝ nyamfo esoo, be ele bǝ bukatɛyi? Boǝ, nyalɛ afi nyamǝ ǝbǝ kɔnɔɔ? Inni nko ini! Lǝ sitintii, ɛyɛ lǝ afi nyamfo ǝsuǝ nya boǝnyǝ lesa nǝ ni lebua ketsye lekpo nɛ. Lǝ kɔfi komfo ete dímantɛyi nkǝ, “Mansɛsǝ ǝnǝmi lǝ utidi bamba eto asa ǝsuǝǝ,” eni yoofo budi bǝ míntante kase basɛsǝ ǝnǝmi lǝ sas ǝsuǝ.
7 Por acaso estou dizendo que a lei de Deus é pecaminosa? Claro que não! Na verdade, foi a lei que me mostrou meu pecado. Eu jamais saberia que cobiçar é errado se a lei não dissesse: “Não cobice”.
8 Fɛɛ ɛyɛ lǝ kɔfi komǝ ǝsuǝǝ, lebua ǝnyǝ kusu lesanklisǝ kǝnǝnsɛ saa eto okle lǝ mɛ ǝsuǝ. Nya lǝ kɔfi saa ǝmbǝǝ, eni lebuayifoyifo tsya ǝmbɔkɛ ǝsuale saa.
8 Mas o pecado usou esse mandamento para despertar dentro de mim todo tipo de desejo cobiçoso. Se não houvesse lei, o pecado não teria esse poder.
9 Mɔ kosate ǝsiǝ nkpǝ bomfo eto okle lǝ lefe nǝ léfe mmǝ nǝ mánte afi nyamǝ. Fɛ lefe nǝ mímbǝ mínte afi nyamǝ nya yénsitǝ mɛ kusu bǝ nyifo asa kpǝǝ, abuayifoyifo tsya átaka íńyǝ lǝ mɛ ǝsuǝ nya mínyǝ miǝ nkpǝ.
9 Houve um tempo em que eu vivia sem a lei. No entanto, quando tomei conhecimento do mandamento, o pecado ganhou vida,
10 Nya afi nnya eni ele bǝ itǝ mɛ nkpǝǝ, nnya bomu leboko mɛ ukpǝ nɛ.
10 e eu morri. Assim, descobri que os mandamentos da lei, que deveriam trazer vida, trouxeram, em vez disso, morte.
11 Nya ɛyɛ lǝ afi ǝsuǝǝ, abuayifoyifo ǝnyǝ kusu ɛwɛ mɛ ekpe nya élo mɛ.
11 O pecado se aproveitou desses mandamentos e me enganou, e fez uso deles para me matar.
12 Lǝ nyamfo esoo, afi alɛɛ, lesa kɛnkɛ ini fɛ, nya asa nnya yaate tsya eyifo kɛnkɛ, nya ɛnyɛ lǝ kusu sɛ ǝsuǝ, nya ɛlɛkɛ.
12 Isso, porém, só demonstra que a lei em si é santa, e santos, justos e bons são seus mandamentos.
13 Nyalɛɛ, bɔtɛyi bɔnlɛ boǝ lɛsa sɛ nǝmfo ni nǝ léboko mɛ ukpǝ? Inni nko ini! Bomu bǝ lǝ bunyǝ butsyǝ lekpo boǝ lebuayifoyifo eyifo lesa bua esoo, lebuayifoyifo ayɛ lǝ lesa nǝ nkpe kɔnɔ ǝsuǝ nya dínǝ ukpǝ léboko. Nya ɛyɛ lǝ afi nyamfo ǝsuǝǝ, lebuayifoyifo ǝlǝkǝ ni ditsyǝbi kosate léte.
13 Mas, então, a lei, que é boa, foi responsável por minha morte? Claro que não! O pecado usou o que era bom para me condenar à morte. Vemos, com isso, como o pecado é terrível, usando os bons mandamentos de Deus para seus próprios fins perversos.
14 Bomblɛ yi boǝ Kɔfi eyifo lɛwɔnɔ eto lesa. Fɛɛ nkpǝ bo minsi eyifo kawunsiǝ kamfo eto utidi eto nle, nya lebuayifoyifo diyi mɛ ǝsuǝ.
14 O problema não está na lei, pois ela é espiritual e boa. O problema está em mim, pois sou humano, escravo do pecado.
15 Maamfó asa nnya meeyifo kasɔ bɔnɔ. Itsyise lesa nǝ maala miǝ lǝ nyifoo, inni ni meeyifo. Bomu asa nnya meekisi sitintii, nnya ni nnya meeyifo nɛ.
15 Não entendo a mim mesmo, pois quero fazer o que é certo, mas não o faço. Em vez disso, faço aquilo que odeio.
16 Nya lǝ asa nnya maanla miǝ meeyifo nnya ni nnya meeyifoo, nyalɛ ɛlɛ bote bǝ ntɔnɔ miǝ afi nyamfo alɛkɛ.
16 Mas, se eu sei que o que faço é errado, isso mostra que concordo que a lei é boa.
17 Lǝ nyasoo, ɛlɛ bote bǝ inni mɔ kosate nlɛ lesa nǝmfo buyifo, bomu lebua nǝ nkpe lǝ mɛ ni nnya eso meeyifo nko.
17 Portanto, não sou eu quem faz o que é errado, mas o pecado que habita em mim.
18 Nya nyi lǝ mɔ kosate eto ǝsuǝ kemiǝ miǝǝ, lesa sɛɛ saa ǝmbǝ lǝ mɛ. Nya nlɛ nyamfo bɔtɛyi itsyi lǝ mɔ ǝsuǝ eto sinǝ eto ditsyǝbi koko nǝmǝ ǝsuǝ eso. Itsyise maala sitinti miǝ ele bǝ eni nyifo kasɛɛ, fɛɛ meenyifo nko.
18 E eu sei que em mim, isto é, em minha natureza humana, não há nada de bom, pois quero fazer o que é certo, mas não consigo.
19 Itsyise kasɛɛ ka maala miǝ meeyifoo, inni ke ni lesa nǝ meeyifo. Nya lebua nǝ bomu maanla miǝ meeyifo, nii ni nǝ meeyifo nɛ.
19 Quero fazer o bem, mas não o faço. Não quero fazer o que é errado, mas, ainda assim, o faço.
20 Nyaso lǝ meeyifo asa nnya maanla miǝ meyifoo, inni mɔ kosate lǝǝtsyǝ keyifo nnya. Bomuu, lebua nǝ nkpe lǝ mɛ leeyifo nnya.
20 Então, se faço o que não quero, na verdade não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Lǝ nyamfo esoo, nsu nnyǝ lesakpa ditsyuǝ ntsyǝ lekpo. Lǝ nla miǝ meeyifo kasɛɛ, lebua hã meeyifo kekleke.
21 Assim, descobri esta lei em minha vida: quando quero fazer o que é certo, percebo que o mal está presente em mim.
22 Lǝ kusu bambaa ǝsuǝǝ, lǝ mɔ utu kemiǝ sitintii, Onanto eto afi aakpe mǝ disuǝyuǝ tinti.
22 Amo a lei de Deus de todo o coração.
23 Fɛɛ nnyǝ miǝ asa bamba nnya laabɔ ketsyi lǝ mɛɛ, aakpɔ lema ku lesa nǝ mɔ nsusu laate mɛ nkǝ ɛlɛkɛ. Nya lǝǝtǝ abuayifoyifo lɛbɔ lǝ mɛ nya yeeti mɛ kusu fe nwǝ bákpe lǝ diyo.
23 Contudo, há outra lei dentro de mim que está em guerra com minha mente e me torna escravo do pecado que permanece dentro de mim.
24 Mɔ ǝsuǝ kpe kaminsǝ tinti. Nya owoe luulǝkǝ mɛ utsyiko lǝ ǝsuǝ eto sinǝ eto abua nya kɔ, nya laakpa mɛ kesuko ukpǝ kemiǝ mfo?
24 Como sou miserável! Quem me libertará deste corpo mortal dominado pelo pecado?
25 Maasɔ Onanto ani, itsyise nnyǝ bulǝkǝ ɛyɛ lǝ Bonamute Yesu Kristo ǝsuǝ!
25 Graças a Deus, a resposta está em Jesus Cristo, nosso Senhor. Na mente, quero, de fato, obedecer à lei de Deus, mas, por causa de minha natureza humana, sou escravo do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.