Romanos 7
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVI
1 Sitintii, mɔ bayimi, bɛnɔ nnya mǝǝbǝ bɔtɛyi mfo eto kasɔ, itsyise mimblɛ yi afi nyamǝ. Afi aakle utidi wǝ nkpe lǝ nnya kalɔ lǝ lefe nǝ unsi nkpǝ hã ǝsuǝ.
1 Meus irmãos, falo a vocês como a pessoas que conhecem a lei. Acaso vocês não sabem que a lei tem autoridade sobre alguém apenas enquanto ele vive?
2 Tǝ mfi nyamfo nte ditsyǝbi nǝmǝ. Usio wǝ nsi kusǝǝ, sisǝ ku sisiǝ eto kɔfi aakle wǝ kamanklasǝ lǝ wǝ usǝ ǝsuǝ lǝ lefe nǝ osani ǝmǝ nsi nkpǝ ǝsuǝ. Fɛɛ lǝ osani ǝmǝ ǝkpǝǝ, kɔfi komǝ mensikle usio ǝmǝ.
2 Por exemplo, pela lei a mulher casada está ligada a seu marido enquanto ele estiver vivo; mas, se o marido morrer, ela estará livre da lei do casamento.
3 Nyaso lǝ usio ǝmfo esu usiǝ ko osani bamba lǝ lefe nǝ wǝ usǝ nsi nsi nkpǝǝ, betidi ebɔtɛyi bǝ okpo kusǝ. Fɛ lǝ usǝ ǝmǝ ǝkpǝǝ, kɔfi komǝ mensikle wǝ. Nya onkpe kusu wǝǝsiǝ kusǝ bamba nya wǝmbudi usǝnkpo.
3 Por isso, se ela se casar com outro homem enquanto seu marido ainda estiver vivo, será considerada adúltera. Mas se o marido morrer, ela estará livre daquela lei, e mesmo que venha a se casar com outro homem, não será adúltera.
4 Mɔ bayimi, nko ke ini itǝ mi tsya nɛ. Itsyise lǝ afi nyamǝ ǝsuǝǝ, ɛlɛ bote bǝnkǝ bíkpǝ ku Kristo itsyise biyifo Kristo eto lekpà ditsyuǝ, nya biefiani mi bǝtsyuǝ eto bale. Nya mɔmɔɔ befiani wǝ, nwǝ bátakasǝ betsyiko ɔkɔmǝ eto ole, bǝ lǝ biyifo keyifo sɛ ka luubǝ kutǝkǝ itǝ Onanto.
4 Assim, meus irmãos, vocês também morreram para a lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerem a outro, àquele que ressuscitou dos mortos, a fim de que venhamos a dar fruto para Deus.
5 Lǝ lefe nǝ búsiǝ nkpǝ lǝ kawunsiǝ kamfo eto nkpǝ eto lɛkɔɛnde ǝsuǝǝ, lebua eto lɛkɔɛnde nǝ kɔfi lǝǝnǝ bo ǝsuǝ eto sinǝ kakpee, ábesǝ bo abuayifoyifo kato ekpe. Nya asa nnya lɛbɔ lǝ nkpǝ bomfó siǝsiǝ ǝtǝ bo ukpǝ.
5 Pois quando éramos controlados pela carne, as paixões pecaminosas despertadas pela lei atuavam em nossos corpos, de forma que dávamos fruto para a morte.
6 Fɛ mɔmɔɔ, se búkpǝ nya bɔ́bɔ lǝ asa nnya lékle bo itsyǝ esoo, afi nyamǝ ensibǝ ǝsuǝale lǝ bo ǝsuǝ. Lǝ nnya eso boensiembuyifo kulesa ɛyɛ lǝ kusu koko ku ko kɔfi ǝsuǝ. Bomuu, bo eyifosa ebɔyɛ lǝ kusu fɔfɔ ko laayɛ lǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ǝsuǝ.
6 Mas agora, morrendo para aquilo que antes nos prendia, fomos libertados da lei, para que sirvamos conforme o novo modo do Espírito, e não segundo a velha forma da lei escrita.
7 Nya lǝ nyamfo esoo, be ele bǝ bukatɛyi? Boǝ, nyalɛ afi nyamǝ ǝbǝ kɔnɔɔ? Inni nko ini! Lǝ sitintii, ɛyɛ lǝ afi nyamfo ǝsuǝ nya boǝnyǝ lesa nǝ ni lebua ketsye lekpo nɛ. Lǝ kɔfi komfo ete dímantɛyi nkǝ, “Mansɛsǝ ǝnǝmi lǝ utidi bamba eto asa ǝsuǝǝ,” eni yoofo budi bǝ míntante kase basɛsǝ ǝnǝmi lǝ sas ǝsuǝ.
7 Que diremos então? A lei é pecado? De maneira nenhuma! De fato, eu não saberia o que é pecado, a não ser por meio da lei. Pois, na realidade, eu não saberia o que é cobiça, se a lei não dissesse: "Não cobiçarás".
8 Fɛɛ ɛyɛ lǝ kɔfi komǝ ǝsuǝǝ, lebua ǝnyǝ kusu lesanklisǝ kǝnǝnsɛ saa eto okle lǝ mɛ ǝsuǝ. Nya lǝ kɔfi saa ǝmbǝǝ, eni lebuayifoyifo tsya ǝmbɔkɛ ǝsuale saa.
8 Mas o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, produziu em mim todo tipo de desejo cobiçoso. Pois, sem a lei, o pecado está morto.
9 Mɔ kosate ǝsiǝ nkpǝ bomfo eto okle lǝ lefe nǝ léfe mmǝ nǝ mánte afi nyamǝ. Fɛ lefe nǝ mímbǝ mínte afi nyamǝ nya yénsitǝ mɛ kusu bǝ nyifo asa kpǝǝ, abuayifoyifo tsya átaka íńyǝ lǝ mɛ ǝsuǝ nya mínyǝ miǝ nkpǝ.
9 Antes, eu vivia sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Nya afi nnya eni ele bǝ itǝ mɛ nkpǝǝ, nnya bomu leboko mɛ ukpǝ nɛ.
10 Descobri que o próprio mandamento, destinado a produzir vida, na verdade produziu morte.
11 Nya ɛyɛ lǝ afi ǝsuǝǝ, abuayifoyifo ǝnyǝ kusu ɛwɛ mɛ ekpe nya élo mɛ.
11 Pois o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, enganou-me e por meio do mandamento me matou.
12 Lǝ nyamfo esoo, afi alɛɛ, lesa kɛnkɛ ini fɛ, nya asa nnya yaate tsya eyifo kɛnkɛ, nya ɛnyɛ lǝ kusu sɛ ǝsuǝ, nya ɛlɛkɛ.
12 De fato a lei é santa, e o mandamento é santo, justo e bom.
13 Nyalɛɛ, bɔtɛyi bɔnlɛ boǝ lɛsa sɛ nǝmfo ni nǝ léboko mɛ ukpǝ? Inni nko ini! Bomu bǝ lǝ bunyǝ butsyǝ lekpo boǝ lebuayifoyifo eyifo lesa bua esoo, lebuayifoyifo ayɛ lǝ lesa nǝ nkpe kɔnɔ ǝsuǝ nya dínǝ ukpǝ léboko. Nya ɛyɛ lǝ afi nyamfo ǝsuǝǝ, lebuayifoyifo ǝlǝkǝ ni ditsyǝbi kosate léte.
13 E então, o que é bom se tornou em morte para mim? De maneira nenhuma! Mas, para que o pecado se mostrasse como pecado, ele produziu morte em mim por meio do que era bom, de modo que por meio do mandamento ele se mostrasse extremamente pecaminoso.
14 Bomblɛ yi boǝ Kɔfi eyifo lɛwɔnɔ eto lesa. Fɛɛ nkpǝ bo minsi eyifo kawunsiǝ kamfo eto utidi eto nle, nya lebuayifoyifo diyi mɛ ǝsuǝ.
14 Sabemos que a lei é espiritual; eu, contudo, não o sou, pois fui vendido como escravo ao pecado.
15 Maamfó asa nnya meeyifo kasɔ bɔnɔ. Itsyise lesa nǝ maala miǝ lǝ nyifoo, inni ni meeyifo. Bomu asa nnya meekisi sitintii, nnya ni nnya meeyifo nɛ.
15 Não entendo o que faço. Pois não faço o que desejo, mas o que odeio.
16 Nya lǝ asa nnya maanla miǝ meeyifo nnya ni nnya meeyifoo, nyalɛ ɛlɛ bote bǝ ntɔnɔ miǝ afi nyamfo alɛkɛ.
16 E, se faço o que não desejo, admito que a lei é boa.
17 Lǝ nyasoo, ɛlɛ bote bǝ inni mɔ kosate nlɛ lesa nǝmfo buyifo, bomu lebua nǝ nkpe lǝ mɛ ni nnya eso meeyifo nko.
17 Neste caso, não sou mais eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
18 Nya nyi lǝ mɔ kosate eto ǝsuǝ kemiǝ miǝǝ, lesa sɛɛ saa ǝmbǝ lǝ mɛ. Nya nlɛ nyamfo bɔtɛyi itsyi lǝ mɔ ǝsuǝ eto sinǝ eto ditsyǝbi koko nǝmǝ ǝsuǝ eso. Itsyise maala sitinti miǝ ele bǝ eni nyifo kasɛɛ, fɛɛ meenyifo nko.
18 Sei que nada de bom habita em mim, isto é, em minha carne. Porque tenho o desejo de fazer o que é bom, mas não consigo realizá-lo.
19 Itsyise kasɛɛ ka maala miǝ meeyifoo, inni ke ni lesa nǝ meeyifo. Nya lebua nǝ bomu maanla miǝ meeyifo, nii ni nǝ meeyifo nɛ.
19 Pois o que faço não é o bem que desejo, mas o mal que não quero fazer, esse eu continuo fazendo.
20 Nyaso lǝ meeyifo asa nnya maanla miǝ meyifoo, inni mɔ kosate lǝǝtsyǝ keyifo nnya. Bomuu, lebua nǝ nkpe lǝ mɛ leeyifo nnya.
20 Ora, se faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Lǝ nyamfo esoo, nsu nnyǝ lesakpa ditsyuǝ ntsyǝ lekpo. Lǝ nla miǝ meeyifo kasɛɛ, lebua hã meeyifo kekleke.
21 Assim, encontro esta lei que atua em mim: Quando quero fazer o bem, o mal está junto a mim.
22 Lǝ kusu bambaa ǝsuǝǝ, lǝ mɔ utu kemiǝ sitintii, Onanto eto afi aakpe mǝ disuǝyuǝ tinti.
22 Pois, no íntimo do meu ser tenho prazer na lei de Deus;
23 Fɛɛ nnyǝ miǝ asa bamba nnya laabɔ ketsyi lǝ mɛɛ, aakpɔ lema ku lesa nǝ mɔ nsusu laate mɛ nkǝ ɛlɛkɛ. Nya lǝǝtǝ abuayifoyifo lɛbɔ lǝ mɛ nya yeeti mɛ kusu fe nwǝ bákpe lǝ diyo.
23 mas vejo outra lei atuando nos membros do meu corpo, guerreando contra a lei da minha mente, tornando-me prisioneiro da lei do pecado que atua em meus membros.
24 Mɔ ǝsuǝ kpe kaminsǝ tinti. Nya owoe luulǝkǝ mɛ utsyiko lǝ ǝsuǝ eto sinǝ eto abua nya kɔ, nya laakpa mɛ kesuko ukpǝ kemiǝ mfo?
24 Miserável homem eu que sou! Quem me libertará do corpo sujeito a esta morte?
25 Maasɔ Onanto ani, itsyise nnyǝ bulǝkǝ ɛyɛ lǝ Bonamute Yesu Kristo ǝsuǝ!
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor! De modo que, com a mente, eu próprio sou escravo da lei de Deus; mas, com a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.