Romanos 7
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs BKJ
1 Sitintii, mɔ bayimi, bɛnɔ nnya mǝǝbǝ bɔtɛyi mfo eto kasɔ, itsyise mimblɛ yi afi nyamǝ. Afi aakle utidi wǝ nkpe lǝ nnya kalɔ lǝ lefe nǝ unsi nkpǝ hã ǝsuǝ.
1 Não sabeis vós, irmãos (pois eu falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem enquanto ele vive?
2 Tǝ mfi nyamfo nte ditsyǝbi nǝmǝ. Usio wǝ nsi kusǝǝ, sisǝ ku sisiǝ eto kɔfi aakle wǝ kamanklasǝ lǝ wǝ usǝ ǝsuǝ lǝ lefe nǝ osani ǝmǝ nsi nkpǝ ǝsuǝ. Fɛɛ lǝ osani ǝmǝ ǝkpǝǝ, kɔfi komǝ mensikle usio ǝmǝ.
2 Porque a mulher que tem marido, está ligada pela lei ao marido, enquanto ele viver; mas se o marido morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Nyaso lǝ usio ǝmfo esu usiǝ ko osani bamba lǝ lefe nǝ wǝ usǝ nsi nsi nkpǝǝ, betidi ebɔtɛyi bǝ okpo kusǝ. Fɛ lǝ usǝ ǝmǝ ǝkpǝǝ, kɔfi komǝ mensikle wǝ. Nya onkpe kusu wǝǝsiǝ kusǝ bamba nya wǝmbudi usǝnkpo.
3 Então assim, enquanto seu marido viver, se ela se casar com outro homem, será chamada adúltera; mas se seu marido morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera, mesmo que ela venha a se casar com outro homem.
4 Mɔ bayimi, nko ke ini itǝ mi tsya nɛ. Itsyise lǝ afi nyamǝ ǝsuǝǝ, ɛlɛ bote bǝnkǝ bíkpǝ ku Kristo itsyise biyifo Kristo eto lekpà ditsyuǝ, nya biefiani mi bǝtsyuǝ eto bale. Nya mɔmɔɔ befiani wǝ, nwǝ bátakasǝ betsyiko ɔkɔmǝ eto ole, bǝ lǝ biyifo keyifo sɛ ka luubǝ kutǝkǝ itǝ Onanto.
4 Portanto, meus irmãos, vós também vos tornastes mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que chegásseis a ser de outro, do que foi ressuscitado dentre os mortos, a fim de que déssemos fruto para Deus.
5 Lǝ lefe nǝ búsiǝ nkpǝ lǝ kawunsiǝ kamfo eto nkpǝ eto lɛkɔɛnde ǝsuǝǝ, lebua eto lɛkɔɛnde nǝ kɔfi lǝǝnǝ bo ǝsuǝ eto sinǝ kakpee, ábesǝ bo abuayifoyifo kato ekpe. Nya asa nnya lɛbɔ lǝ nkpǝ bomfó siǝsiǝ ǝtǝ bo ukpǝ.
5 Porque, enquanto estávamos na carne, as paixões dos pecados, que eram pela lei, operavam em nossos membros para trazerem fruto para a morte.
6 Fɛ mɔmɔɔ, se búkpǝ nya bɔ́bɔ lǝ asa nnya lékle bo itsyǝ esoo, afi nyamǝ ensibǝ ǝsuǝale lǝ bo ǝsuǝ. Lǝ nnya eso boensiembuyifo kulesa ɛyɛ lǝ kusu koko ku ko kɔfi ǝsuǝ. Bomuu, bo eyifosa ebɔyɛ lǝ kusu fɔfɔ ko laayɛ lǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ǝsuǝ.
6 Mas agora temos sido libertos da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Nya lǝ nyamfo esoo, be ele bǝ bukatɛyi? Boǝ, nyalɛ afi nyamǝ ǝbǝ kɔnɔɔ? Inni nko ini! Lǝ sitintii, ɛyɛ lǝ afi nyamfo ǝsuǝ nya boǝnyǝ lesa nǝ ni lebua ketsye lekpo nɛ. Lǝ kɔfi komfo ete dímantɛyi nkǝ, “Mansɛsǝ ǝnǝmi lǝ utidi bamba eto asa ǝsuǝǝ,” eni yoofo budi bǝ míntante kase basɛsǝ ǝnǝmi lǝ sas ǝsuǝ.
7 O que diremos então? A lei é pecado? De forma alguma! Porém, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria o desejo, se a lei não dissesse: Tu não cobiçarás.
8 Fɛɛ ɛyɛ lǝ kɔfi komǝ ǝsuǝǝ, lebua ǝnyǝ kusu lesanklisǝ kǝnǝnsɛ saa eto okle lǝ mɛ ǝsuǝ. Nya lǝ kɔfi saa ǝmbǝǝ, eni lebuayifoyifo tsya ǝmbɔkɛ ǝsuale saa.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim todo tipo de concupiscência; porque sem a lei o pecado está morto.
9 Mɔ kosate ǝsiǝ nkpǝ bomfo eto okle lǝ lefe nǝ léfe mmǝ nǝ mánte afi nyamǝ. Fɛ lefe nǝ mímbǝ mínte afi nyamǝ nya yénsitǝ mɛ kusu bǝ nyifo asa kpǝǝ, abuayifoyifo tsya átaka íńyǝ lǝ mɛ ǝsuǝ nya mínyǝ miǝ nkpǝ.
9 Outrora eu estava vivo sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Nya afi nnya eni ele bǝ itǝ mɛ nkpǝǝ, nnya bomu leboko mɛ ukpǝ nɛ.
10 E o mandamento que era ordenado para vida, eu achei que era para morte.
11 Nya ɛyɛ lǝ afi ǝsuǝǝ, abuayifoyifo ǝnyǝ kusu ɛwɛ mɛ ekpe nya élo mɛ.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.
12 Lǝ nyamfo esoo, afi alɛɛ, lesa kɛnkɛ ini fɛ, nya asa nnya yaate tsya eyifo kɛnkɛ, nya ɛnyɛ lǝ kusu sɛ ǝsuǝ, nya ɛlɛkɛ.
12 Portanto, a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 Nyalɛɛ, bɔtɛyi bɔnlɛ boǝ lɛsa sɛ nǝmfo ni nǝ léboko mɛ ukpǝ? Inni nko ini! Bomu bǝ lǝ bunyǝ butsyǝ lekpo boǝ lebuayifoyifo eyifo lesa bua esoo, lebuayifoyifo ayɛ lǝ lesa nǝ nkpe kɔnɔ ǝsuǝ nya dínǝ ukpǝ léboko. Nya ɛyɛ lǝ afi nyamfo ǝsuǝǝ, lebuayifoyifo ǝlǝkǝ ni ditsyǝbi kosate léte.
13 Então, o que me é bom tornou-se em morte? De forma alguma! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou a morte em mim pelo que é bom; a fim de que pelo mandamento o pecado se tornasse excessivamente pecaminoso.
14 Bomblɛ yi boǝ Kɔfi eyifo lɛwɔnɔ eto lesa. Fɛɛ nkpǝ bo minsi eyifo kawunsiǝ kamfo eto utidi eto nle, nya lebuayifoyifo diyi mɛ ǝsuǝ.
14 Porque nós sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Maamfó asa nnya meeyifo kasɔ bɔnɔ. Itsyise lesa nǝ maala miǝ lǝ nyifoo, inni ni meeyifo. Bomu asa nnya meekisi sitintii, nnya ni nnya meeyifo nɛ.
15 Porque o que eu faço, eu não o permito: pois o que eu quero isso não faço, mas o que eu odeio isso eu faço.
16 Nya lǝ asa nnya maanla miǝ meeyifo nnya ni nnya meeyifoo, nyalɛ ɛlɛ bote bǝ ntɔnɔ miǝ afi nyamfo alɛkɛ.
16 E, se eu faço o que não quero, eu consinto que a lei é boa.
17 Lǝ nyasoo, ɛlɛ bote bǝ inni mɔ kosate nlɛ lesa nǝmfo buyifo, bomu lebua nǝ nkpe lǝ mɛ ni nnya eso meeyifo nko.
17 Então agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Nya nyi lǝ mɔ kosate eto ǝsuǝ kemiǝ miǝǝ, lesa sɛɛ saa ǝmbǝ lǝ mɛ. Nya nlɛ nyamfo bɔtɛyi itsyi lǝ mɔ ǝsuǝ eto sinǝ eto ditsyǝbi koko nǝmǝ ǝsuǝ eso. Itsyise maala sitinti miǝ ele bǝ eni nyifo kasɛɛ, fɛɛ meenyifo nko.
18 Porque eu sei que em mim (isto é, na minha carne), não habitam coisas boas; pois o querer está presente em mim, mas o executar do bem eu não encontro.
19 Itsyise kasɛɛ ka maala miǝ meeyifoo, inni ke ni lesa nǝ meeyifo. Nya lebua nǝ bomu maanla miǝ meeyifo, nii ni nǝ meeyifo nɛ.
19 Porque o bem que eu quero fazer, não faço, mas o mal que não quero fazer, esse eu faço.
20 Nyaso lǝ meeyifo asa nnya maanla miǝ meyifoo, inni mɔ kosate lǝǝtsyǝ keyifo nnya. Bomuu, lebua nǝ nkpe lǝ mɛ leeyifo nnya.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Lǝ nyamfo esoo, nsu nnyǝ lesakpa ditsyuǝ ntsyǝ lekpo. Lǝ nla miǝ meeyifo kasɛɛ, lebua hã meeyifo kekleke.
21 Eu acho então esta lei, que, quando quero fazer o bem, o mal está presente comigo.
22 Lǝ kusu bambaa ǝsuǝǝ, lǝ mɔ utu kemiǝ sitintii, Onanto eto afi aakpe mǝ disuǝyuǝ tinti.
22 Pois eu tenho prazer na lei de Deus, segundo o homem interior;
23 Fɛɛ nnyǝ miǝ asa bamba nnya laabɔ ketsyi lǝ mɛɛ, aakpɔ lema ku lesa nǝ mɔ nsusu laate mɛ nkǝ ɛlɛkɛ. Nya lǝǝtǝ abuayifoyifo lɛbɔ lǝ mɛ nya yeeti mɛ kusu fe nwǝ bákpe lǝ diyo.
23 mas eu vejo outra lei nos meus membros, guerreando contra a lei da minha mente, e me trazendo cativo debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 Mɔ ǝsuǝ kpe kaminsǝ tinti. Nya owoe luulǝkǝ mɛ utsyiko lǝ ǝsuǝ eto sinǝ eto abua nya kɔ, nya laakpa mɛ kesuko ukpǝ kemiǝ mfo?
24 Ó miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Maasɔ Onanto ani, itsyise nnyǝ bulǝkǝ ɛyɛ lǝ Bonamute Yesu Kristo ǝsuǝ!
25 Eu agradeço a Deus por meio de Jesus Cristo nosso Senhor. Assim, pois, com a mente, eu mesmo sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.