Romanos 7
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NTLH
1 Sitintii, mɔ bayimi, bɛnɔ nnya mǝǝbǝ bɔtɛyi mfo eto kasɔ, itsyise mimblɛ yi afi nyamǝ. Afi aakle utidi wǝ nkpe lǝ nnya kalɔ lǝ lefe nǝ unsi nkpǝ hã ǝsuǝ.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Tǝ mfi nyamfo nte ditsyǝbi nǝmǝ. Usio wǝ nsi kusǝǝ, sisǝ ku sisiǝ eto kɔfi aakle wǝ kamanklasǝ lǝ wǝ usǝ ǝsuǝ lǝ lefe nǝ osani ǝmǝ nsi nkpǝ ǝsuǝ. Fɛɛ lǝ osani ǝmǝ ǝkpǝǝ, kɔfi komǝ mensikle usio ǝmǝ.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Nyaso lǝ usio ǝmfo esu usiǝ ko osani bamba lǝ lefe nǝ wǝ usǝ nsi nsi nkpǝǝ, betidi ebɔtɛyi bǝ okpo kusǝ. Fɛ lǝ usǝ ǝmǝ ǝkpǝǝ, kɔfi komǝ mensikle wǝ. Nya onkpe kusu wǝǝsiǝ kusǝ bamba nya wǝmbudi usǝnkpo.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Mɔ bayimi, nko ke ini itǝ mi tsya nɛ. Itsyise lǝ afi nyamǝ ǝsuǝǝ, ɛlɛ bote bǝnkǝ bíkpǝ ku Kristo itsyise biyifo Kristo eto lekpà ditsyuǝ, nya biefiani mi bǝtsyuǝ eto bale. Nya mɔmɔɔ befiani wǝ, nwǝ bátakasǝ betsyiko ɔkɔmǝ eto ole, bǝ lǝ biyifo keyifo sɛ ka luubǝ kutǝkǝ itǝ Onanto.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Lǝ lefe nǝ búsiǝ nkpǝ lǝ kawunsiǝ kamfo eto nkpǝ eto lɛkɔɛnde ǝsuǝǝ, lebua eto lɛkɔɛnde nǝ kɔfi lǝǝnǝ bo ǝsuǝ eto sinǝ kakpee, ábesǝ bo abuayifoyifo kato ekpe. Nya asa nnya lɛbɔ lǝ nkpǝ bomfó siǝsiǝ ǝtǝ bo ukpǝ.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Fɛ mɔmɔɔ, se búkpǝ nya bɔ́bɔ lǝ asa nnya lékle bo itsyǝ esoo, afi nyamǝ ensibǝ ǝsuǝale lǝ bo ǝsuǝ. Lǝ nnya eso boensiembuyifo kulesa ɛyɛ lǝ kusu koko ku ko kɔfi ǝsuǝ. Bomuu, bo eyifosa ebɔyɛ lǝ kusu fɔfɔ ko laayɛ lǝ Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ǝsuǝ.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Nya lǝ nyamfo esoo, be ele bǝ bukatɛyi? Boǝ, nyalɛ afi nyamǝ ǝbǝ kɔnɔɔ? Inni nko ini! Lǝ sitintii, ɛyɛ lǝ afi nyamfo ǝsuǝ nya boǝnyǝ lesa nǝ ni lebua ketsye lekpo nɛ. Lǝ kɔfi komfo ete dímantɛyi nkǝ, “Mansɛsǝ ǝnǝmi lǝ utidi bamba eto asa ǝsuǝǝ,” eni yoofo budi bǝ míntante kase basɛsǝ ǝnǝmi lǝ sas ǝsuǝ.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Fɛɛ ɛyɛ lǝ kɔfi komǝ ǝsuǝǝ, lebua ǝnyǝ kusu lesanklisǝ kǝnǝnsɛ saa eto okle lǝ mɛ ǝsuǝ. Nya lǝ kɔfi saa ǝmbǝǝ, eni lebuayifoyifo tsya ǝmbɔkɛ ǝsuale saa.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Mɔ kosate ǝsiǝ nkpǝ bomfo eto okle lǝ lefe nǝ léfe mmǝ nǝ mánte afi nyamǝ. Fɛ lefe nǝ mímbǝ mínte afi nyamǝ nya yénsitǝ mɛ kusu bǝ nyifo asa kpǝǝ, abuayifoyifo tsya átaka íńyǝ lǝ mɛ ǝsuǝ nya mínyǝ miǝ nkpǝ.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Nya afi nnya eni ele bǝ itǝ mɛ nkpǝǝ, nnya bomu leboko mɛ ukpǝ nɛ.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Nya ɛyɛ lǝ afi ǝsuǝǝ, abuayifoyifo ǝnyǝ kusu ɛwɛ mɛ ekpe nya élo mɛ.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 Lǝ nyamfo esoo, afi alɛɛ, lesa kɛnkɛ ini fɛ, nya asa nnya yaate tsya eyifo kɛnkɛ, nya ɛnyɛ lǝ kusu sɛ ǝsuǝ, nya ɛlɛkɛ.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Nyalɛɛ, bɔtɛyi bɔnlɛ boǝ lɛsa sɛ nǝmfo ni nǝ léboko mɛ ukpǝ? Inni nko ini! Bomu bǝ lǝ bunyǝ butsyǝ lekpo boǝ lebuayifoyifo eyifo lesa bua esoo, lebuayifoyifo ayɛ lǝ lesa nǝ nkpe kɔnɔ ǝsuǝ nya dínǝ ukpǝ léboko. Nya ɛyɛ lǝ afi nyamfo ǝsuǝǝ, lebuayifoyifo ǝlǝkǝ ni ditsyǝbi kosate léte.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Bomblɛ yi boǝ Kɔfi eyifo lɛwɔnɔ eto lesa. Fɛɛ nkpǝ bo minsi eyifo kawunsiǝ kamfo eto utidi eto nle, nya lebuayifoyifo diyi mɛ ǝsuǝ.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Maamfó asa nnya meeyifo kasɔ bɔnɔ. Itsyise lesa nǝ maala miǝ lǝ nyifoo, inni ni meeyifo. Bomu asa nnya meekisi sitintii, nnya ni nnya meeyifo nɛ.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Nya lǝ asa nnya maanla miǝ meeyifo nnya ni nnya meeyifoo, nyalɛ ɛlɛ bote bǝ ntɔnɔ miǝ afi nyamfo alɛkɛ.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 Lǝ nyasoo, ɛlɛ bote bǝ inni mɔ kosate nlɛ lesa nǝmfo buyifo, bomu lebua nǝ nkpe lǝ mɛ ni nnya eso meeyifo nko.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Nya nyi lǝ mɔ kosate eto ǝsuǝ kemiǝ miǝǝ, lesa sɛɛ saa ǝmbǝ lǝ mɛ. Nya nlɛ nyamfo bɔtɛyi itsyi lǝ mɔ ǝsuǝ eto sinǝ eto ditsyǝbi koko nǝmǝ ǝsuǝ eso. Itsyise maala sitinti miǝ ele bǝ eni nyifo kasɛɛ, fɛɛ meenyifo nko.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Itsyise kasɛɛ ka maala miǝ meeyifoo, inni ke ni lesa nǝ meeyifo. Nya lebua nǝ bomu maanla miǝ meeyifo, nii ni nǝ meeyifo nɛ.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Nyaso lǝ meeyifo asa nnya maanla miǝ meyifoo, inni mɔ kosate lǝǝtsyǝ keyifo nnya. Bomuu, lebua nǝ nkpe lǝ mɛ leeyifo nnya.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Lǝ nyamfo esoo, nsu nnyǝ lesakpa ditsyuǝ ntsyǝ lekpo. Lǝ nla miǝ meeyifo kasɛɛ, lebua hã meeyifo kekleke.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Lǝ kusu bambaa ǝsuǝǝ, lǝ mɔ utu kemiǝ sitintii, Onanto eto afi aakpe mǝ disuǝyuǝ tinti.
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 Fɛɛ nnyǝ miǝ asa bamba nnya laabɔ ketsyi lǝ mɛɛ, aakpɔ lema ku lesa nǝ mɔ nsusu laate mɛ nkǝ ɛlɛkɛ. Nya lǝǝtǝ abuayifoyifo lɛbɔ lǝ mɛ nya yeeti mɛ kusu fe nwǝ bákpe lǝ diyo.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Mɔ ǝsuǝ kpe kaminsǝ tinti. Nya owoe luulǝkǝ mɛ utsyiko lǝ ǝsuǝ eto sinǝ eto abua nya kɔ, nya laakpa mɛ kesuko ukpǝ kemiǝ mfo?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Maasɔ Onanto ani, itsyise nnyǝ bulǝkǝ ɛyɛ lǝ Bonamute Yesu Kristo ǝsuǝ!
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.