Romanos 4
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARIB
1 Be ni lesa nǝ boofo bɔtɛyi ketsyiko lǝ bo Ona Abraham ǝsuǝ boǝ únyǝ utsyǝ lekpo itsyi lǝ ditiki nǝmfo ǝsuǝ?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Lǝ ɛyɛ lǝ keyifo ka úyifo ǝsuǝ eso Onanto dínyǝ nkǝ Abraham eyifo ɔsɛɛ, nyalɛ okpe keńyǝnkɔ woofo bɔtɛyi nko kasɔ lɛkɔɛsi. Fɛɛ umbǝ kǝńyǝnkɔ nko lǝ Onanto eto ǝnǝmi, itsyise inni Abraham eto keyifo inni únyǝ.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Itsyise lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue kemiǝǝ, bátɛyi bǝnkǝ, “Abraham áfo Onanto ɔ́nɔ. Lǝ nnya eso Onanto ǝnyǝ nkǝ uyifo ɔsɛɛ.”
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Lǝ utsyuǝ eyifo keyifoo, wǝ kayofofo eni atsyɛsa, bomu iyifo lesa nǝ dińyǝ itǝ wǝ lǝ wǝ keyifo kamǝ eto kɛnyɛ.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 Fɛ lǝ utsyuǝ afo ɔnɔ nkǝ Onanto eeyifo utidi wǝ laante wǝ sikpi woafiani ɔsɛɛ, lǝ wóenyifo keyifo saa tsyaa, fɛ ini lǝ wǝ bofokanɔ ǝsuǝ esoo, Onanto eefi wǝ fe ɔsɛɛ.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 Nko eso Oka David lɛtɛyi nkǝ utidi wǝ Onanto dibu nkǝ uyifo ɔsɛɛ, fɛ yányɛ lǝ wǝ keyifo ka úyifo esoo, uyifo utidi wǝ baakpo atsyɔ. Oka David átɛyi nkǝ,
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 “Onanto ákpo atsyɔ betidi
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Onanto ákpo atsyɔ utidi
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 Nya atsyɔkpokpo eto etiki Oka David lɛtɛyi mfoo, mba léla alo ete luunyǝ ni nnya? Kulefe! Eka mba dímanla alo tsya, itsyise Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue lɛ bɔtɛyi nkǝ, “Abraham áfo Onanto ɔ́nɔ, nyaso Onanto léfo wǝ nkǝ uyifo ɔsɛɛ nɛ.”
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Nya dimamfe ini Onanto dínyǝ wǝ nkǝ uyifo ɔsɛɛ nko? Lefe nǝ Abraham dímanla tɔ lelo lee, lee lefe nǝ úkala lelo eto kamaa? Inni lǝ lefe nǝ óla lelo. Bomu fɛ wóla lelo.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 Lelolala eto lekpa nǝ Abraham díyifo mfóo, eyifo lekpotsyǝtsyǝ nǝ laate bǝ Onanto áfo wǝ. Itsyise wǝ bofokanɔ ǝtǝ bǝ Onanto áfo wǝ nkǝ uyifo ɔsɛɛ fɛ óla lelo. Nya ɛyɛ lǝ wǝ bofokanɔ ǝsuǝǝ, Abraham afiani mba léfo bánɔ kenke eto anto. Nya Onanto áfo mǝ nkǝ beyifo basɛɛ lǝ lefe nǝ eto lefe bánla lelo kulaa tsya.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 Abraham eyifo anto itǝ mba bála alo tsya. Fɛ inni fe kase bála alo eso, bomu bǝ besi nkpǝ lǝ bofokanɔ ǝsuǝ fe kase Boanto Abraham dísiǝ fɛ óla lelo eso.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Onanto átɛyi kɛnyɛ utsyǝ útǝ Abraham ku wǝ kafo eto bebi nkǝ boodi kawunsiǝ kamfo eto bikǝ fe benake. Wǝ kɛnyɛ ka ɔ́tɛyi útsyǝ mfo manka kase Abraham lɛyɛ lǝ afi nyamǝ ǝsuǝ eso. Bomuu, ɔ́tɛyi utsyǝ nko itsyise ófo Abraham fe ɔsɛɛ ɛyɛ lǝ wǝ bofokanɔ ǝsuǝ eso.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Nya lǝ ite bǝ mba leeyifo lǝ afi ǝsuǝ loofo Onanto eto kɛnyɛtsyǝtsyǝ eto asaa, nyalɛ bofokanɔ mensi fe itǝ, ete kɛnyɛtsyǝtsyǝ tsya ensi ǝmbɔkɛ nɛ.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Itsyise afi ǝǝlǝkǝ Onanto eto lɛblɔfi kate. Fɛ lǝ afi ǝmbǝǝ, nyalɛ kɔfi botakebu tsya ǝmbɔkɛ.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Lǝ nyasoo, kɛnyɛtsyǝtsyǝ kamfo aka bafokanɔfɔ nya ini kɛnyɛtsyǝtsyǝ itǝ Onanto eto betidi nya ini wǝ lefonǝ nǝ úfi útǝ betidi ba kenke ni Abraham eto kafo eto betidi. Nya inni mba Onanto dítǝ afi mate hã ete ni wǝ kafo eto betidi. Bomu mba léfo bánɔ tsya fe Abraham. Itsyisee, Abraham eyifo mba léfo bánɔ kenke eto anto.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Nya fe kase Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue lɛtɛyii, “Mfi fǝ ntsyǝ ese kpǝ eto anto.” Nya kɛnyɛtsyǝtsyǝ kamfo díbǝ itǝ lǝ Onanto eto ǝnǝmi. Onanto ǝmfoo, wǝ Abraham léfo ɔ́nɔɔ, kpe ǝsuǝale itsyise wǝ lootakasǝ bǝkpǝnkpǝ besinkli bǝbǝ nkpǝ. Nya wǝ lǝǝtǝ asa nnya dímankɛ kɔ lǝǝbǝ kakɛ!
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Ite bǝ kusubebe si kɔkɛ tsyaa, Abraham esi úkabe kusu kokoko, nkǝ woofiani ese kpǝ eto betidi eto anto fe kase Onanto lɛtɛyi nkǝ, “Fǝ kafo eto bebi tsya ebufui kpenkpenkpe fe befandebi.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 Abraham ébobe ófo fe alɛ kolofa. Fɛɛ ani mánlo wǝ lǝ wǝ bofokanɔ ǝsuǝ, ite bǝ wǝ ǝsuǝ eto sinǝ ébobe efe nya únyǝ nkǝ útǝkǝ lǝ nkpǝ eto kotosi nya Sara tsya ébobe ófe ku bole.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Fɛɛ nyamfo mánlo wǝ ani lǝ wǝ bofokanɔ ǝsuǝ. Bomu ɔ́kɔbe Onanto eto kɛnyɛtsyǝtsyǝ ɔ́lɛ kekleke, nya ókpe nkɛale lǝ wǝ bofokanɔ bomfo ǝsuǝ nya úfi atɛsǝ útǝ Onanto.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Nya óte wuee nkǝ Onanto kpe ǝsuǝale woofo lesa nǝ ke ɔ́tɛyi utsyǝ buyifo.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Nya lǝ bofokanɔ bo lɛkɛ wǝ esoo, Onanto ǝnyǝ nkǝ uyifo ɔsɛɛ.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Nya inni wǝ mate ǝsuǝ ete báwɔni etiki nyamfo betsyiko bǝnkǝ, “Onanto ǝnyǝ nkǝ uyifo ɔsɛɛ.”
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 Bomu eka bomba tsya Onanto dínyǝ nkǝ bo tsya eyifo basɛɛ ɛyɛ lǝ kase bófo Onanto wǝ létakasǝ Bonamute Yesu utsyiko ɔkɔmǝ bɔ́nɔ eso.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Onanto ǝtǝ kusu bálo Kristo lǝ bo abua nnya búyifo eso. Nya Onanto létakasǝ wǝ utsyiko ɔkɔmǝ bǝ lǝ wǝ Onanto lǝ unyǝ bo basɛɛ lǝ wǝ ǝnǝmi.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.