Mateus 18

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Lefe nǝmfóo, bakasebi bamǝ ǝbǝ Yesu ɔflɔ nya bátɔ wǝ bǝnkǝ, “Owoe ni ɔkplɛnyǝ kenke lǝ Onanto eto sekakedikɔ?”
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Lǝ nyasoo, Yesu ákpadi dikpefi kɛkɛ ditsyuǝ úbǝ úńyǝnsǝ lǝ mǝ nti.
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 Nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ, lǝ biamfloma mi ditsyǝbi biyifo fe bekpefii, biembudufǝ Onanto eto sekakedikɔ.
3 e disse:
4 Utidi wǝ ni ɔkplɛnyǝ kenke lǝ Onanto eto sekakedikɔɔ, wǝ ni utidi wǝ laabokosǝ wǝ ǝsuǝ kasɔ fe dikpefi nǝmfo eto okle.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 “Nya utsyuǝ saa wǝ loofo bekpefi bamfo eto utsyuǝ lǝ mɔ disii, mɔɔ ini ófo.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 “Fɛɛ lǝ utsyuǝ ebutǝ bekpefi ba léfo mɛ bánɔ mfo eto ɔni kplo lǝ onya kusu lǝ mɔ wǝ bofokanɔ ǝsuǝǝ, yɔɔlɛkɛ itǝ wǝ eso lǝ befi ukue batsyasǝ lǝ kukuǝ kplɛ bakpe wǝ lǝ simuǝ bato wǝ bakpe lǝ lekpo eto kaka letsyo, lǝ unǝ ntu ukpǝ.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 “Mbɔbɔɛ itǝ kawunsiǝ kamfo eto asa nnya loofo butǝ utidi dufǝ lǝ lebua lǝ onya kusu! Asa nyamfo eto okle ebubǝ kokooko. Fɛɛ mbɔbɔɛ itǝ nwǝ ǝsuǝ nyamfo lɔɔyɛ ibǝ.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 Lǝ fǝ kɔni nye kokpa ǝǝtǝ feeyifo lebua, la ko ǝlǝkǝ ato akpe. Ɛlɛkɛ itǝ fǝ bǝ yɛ edufǝ lǝ nkpǝ kǝmiǝ kɔni kɔnwɛ nye kokpa kɔnwɛ enso bǝ yɛ ani ǝnuǝ nye akpa ǝnuǝ lǝ befi fǝ bato bakpe lǝ ditefɛnku manlo kǝmiǝ.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Nya lǝ fǝ dinǝmi ǝǝtǝ feeyifo lebua, lǝkǝ ni ato akpe! Ɛlɛkɛ itǝ fǝ bǝ nyǝ nkpǝ ku dinǝmi lɛwɛ enso bǝ kɛ ǝnǝmi ǝnuǝ lǝ befi fǝ bato bakpe lǝ ditefɛnku manlo kǝmiǝ.
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 “Bebe kukɔnɔ biǝ biemfi ekpefi kɛkɛ bamfo eto kuutsyuǝ fe mba dimanle kulesa. Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ bakpe Onanto eto batɔnkpe kato ba lǝǝnyǝ lǝ mɔ Anto eto ǝnǝmi lefe saa lǝ mǝ kutsyǝ.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 Itsyise Utidi Eto Ubi ǝbǝ nkǝ lǝ ofo betidi ba lénya kusu lǝ nkpǝ.
11 [Porque o
12 “Lǝ utsyuǝ kpe basamu kolofa kɔni, nya ɔni lénya lǝ mǝ ntii, be bibu biǝ wuuyifo? Weemboyani awosi ɔwɔnɔmbǝ ɔwɔnɔmbǝ bamǝ utsyǝ lǝ kɔtini ǝsuǝ mfó bekedi, nya wuusu ɔbɛbɛ ɔni ǝme lénya?Mateo 18:12|src="BK00005c.tif" size="span" loc="Mat 18:12" copy="Horace Knowles, rev. Louise Bass, British & Foreign Bible Society"
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Nya lǝ únyǝ wǝǝ, mɔtɛyi mi miǝ wuunyǝ disuǝyuǝ tinti lǝ wǝ ǝsuǝ enso awosi ɔwɔnɔmbǝ ɔwɔnɔmbǝ ba dímanya mfó ǝsuǝ.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Nko ke inte itǝ mi Anto wǝ nkpe kato nɛ, nkǝ woannla nkǝ bekpefi kɛkɛ bamfo eto kuutsyuǝ lǝ onya.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 “Lǝ fǝ ɔyimitsyuǝ áta fǝ úbuu, su wǝ ɔflɔ, lǝ ǝlǝkǝ wǝ botakebu ate wǝ. Nya tǝ lǝ nyamfo lǝ ɛkɛ lǝ fonko wǝ eto nti ete. Lǝ ɔ́nɔ fǝ kasɔɔ, te fǝ esinkli eyifo lɔni ku fǝ ɔyimi nɛ.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 Fɛɛ lǝ wǝmbɔnɔ fǝ kasɔɔ, tǝ lǝ betidi inuǝ nye itsyǝ lǝ banɔ ko mi lǝ adansiɛ seka eso, fe kase Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue lɛtɛyi.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Nya lǝ mfó tsya ɔni woannɔ kasɔɔ, nyalɛ tǝ lǝ bafokanɔfɔ eto ditsyukpa nǝmǝ lǝ banɔ. Nya lǝ mfó tsya woannɔ kasɔɔ, lǝkǝ ato lǝ wǝ ǝsuǝ fe utidi wǝ lǝmbǝ bofokanɔ nye nwǝ laafo umǝnko.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 “Nyaso nlɛ mimblɛ bɔtɛyi minkǝ lesa saa nǝ biokle lǝ kasɔ mfoo, bookle ni kato. Nya lesa saa ke bionyankli lǝ kasɔ mfoo, boonyakli ni kato tsya.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 “Nya nsi nlɛ mi bɔtɛyi tsya minkǝ, lǝ mi inuǝ eto kɛnyɛ eyifo kani lǝ kasɔ mfo bɛnlɛ lesaatsyuǝ bɔtɔɔ, mɔ Anto wǝ nkpe kato ebuyifo ni utǝ mi.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Itsyise kaka mi inuǝ nye itsyǝ letsya lǝ mɔ diye ǝsuǝǝ, nkpe mi lenti.”
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Nya Petro lɛnyi ɔ́fi Yesu nya ɔ́tɔ wǝ nkǝ, “Bonamute, lǝ mɔ ɔyimitsyuǝ ata mɛ ubuu, sesia ele bǝ mfi ntsyɛ wǝ? Sekuanse lee?”
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Yesu ǝtǝ wǝ mbuayɛ nkǝ, “Inni sekuanse ete! Bomu awosi akuanse eto sekuanse.
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 “Itsyise Onanto eto sekakedikɔ te fe Oka wǝ lela nkǝ weebu nkunta ku wǝ beyifoyifo.
23 Porque o
24 Kase útsyǝ kasɔ koo, bákpa osani utsyuǝ wǝ nsi wǝ kayo kplɛ báboko wǝ ɔflɔ.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Kulesa ente wǝ wuufi ofo kayo kamǝ esoo, oka ǝmǝ ǝtǝ nkǝ bate wǝ ku wuusiǝ ku wǝ bebi ku lesa saa nǝ nte wǝ lǝ befi bafo kayo kamǝ.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 “Itǝ uyifoyifo ǝmfo áse akonki lǝ oka ǝmǝ ǝnǝmi ɔ́lɛ wǝ lekpakpa ɔ́tɛyi nkǝ, ‘Tsyǝ ǝsuǝ ko mɛ, moofo fǝ kayo kamǝ kenke.’
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Wǝ asa ǝnǝ oka ǝmǝ kafo, nyaso úfi kayo kamǝ kenke ɔ́tsyɛ wǝ nya óyani wǝ údu.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 “Nya se uyifoyifo ǝmfo díduu, ótsyako wǝ uyifotsyuǝ, wǝ dísiǝ wǝ sika flubia sɛkɛ eto kayo. Mfó nya úmuǝ wǝ lǝ ale ǝsuǝ lǝ simuǝ ku lɛkɔɛlonlobi ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, ‘Fo mɛ kayo ka fensi mɛ!’
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 “Wǝ uyifotsyuǝ ǝmǝ álɛ wǝ lekpakpa ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, ‘Tsyǝ ǝsuǝ ko mɛ, moofo fɛ kayo ka kenke minsi fǝ!’
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 “Fɛɛ ɔ́ni nya útǝ nkǝ beti wǝ bakpe lǝ Aba eto diyo isu ese lefe nǝ woofo kayo ka kenke unsi wǝ.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Se wǝ beyifotsyuǝ dínyǝ lesa nǝ díbǝǝ, ílǝ mǝ tinti nya bésu bátɛyi Oka ǝmǝ lesa saa nǝ díbǝ.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 “Nyaso ókpadi wǝ uyifoyifo ǝmǝ óboko wǝ ɔflɔ nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, ‘Fǝ ndomunyǝ bua! Mfi fǝ kayo ka fensi mɛ kenke ntsyɛ fǝ itsyise álɛ mǝ lekpakpa eso.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Kase mínyǝ fǝ kaminsǝǝ, nko ke ele bǝ eni fintsya nyǝ fǝ ɔyimitsyuǝ uyifoyifo kaminsǝ nɛ.’
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Kafo ányi Oka ǝmǝ tinti nya útǝ nkǝ bǝnǝ wǝ koto bakpe wǝ lǝ diyo isu ese lefe nǝ woofo kayo kamǝ kenke olosǝ.”
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Mfó Yesu lélosǝ nkǝ, “Nko ke mɔ Anto wǝ nkpe kato luuyifo utsyuǝ saa lǝ mi nti wǝ lembufi ɔtsyɛ wǝ ɔyimitsyuǝ itsyi taa wǝ lɛkɔɛsi ke nɛ.”
35 E Jesus terminou, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.