Mateus 13
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs VC
1 Diyi nǝmfó kee, Yesu édu lǝ diyo úsu lekpo kɛnyɛ. Úsiǝ lǝ kasɔ útsyiko asa boté.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Betidi ba díbǝ bátsyilama wǝ efui tinti eso údufǝ lǝ ɔklɔ utsyuǝ nya úsiǝ lǝ kasɔ, nya sitiditu siamǝ díńyǝ lǝ utuflɔ mfó.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Údi mǝ etiki kpǝ ɔ́yɛnko lǝ akpá ǝsuǝ nkǝ, “Lefe nǝ léfe mǝǝ, utsyuǝ uni ésu úsǝ eyibibi lǝ ɔkuɛ.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Se ɔnlɛ eyibibi nyamǝ busǝǝ, ǝtsyuǝ álo ékpo lǝ kusu ɔflɔ nya baklɔbɛ díbǝ básɛ nnya bámini.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Eyibibi nyamǝ ǝtsyuǝ tsya álo ékpo lǝ abanse ǝsuǝ, kaka sitǝ lemfui. Íkǝ mlǝ itsyise site siamǝ memfui.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Fɛɛ se kofe lefaa, eyibibi nyamǝ díkǝǝ, áblobe nya íkpǝ itsyise nnya keyudu méndufǝ isu kasɔ etsyo.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Eyibibi nyamǝ eto ǝtsyuǝ álo ékpo lǝ biyu nti. Nya se íkee, biyu biamǝ áto íti nnya.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Fɛɛ eyibibi nyamǝ eto ǝtsyuǝ álo ékpo lǝ kasɔ sɛɛ ǝsuǝ nya se íkǝ ébee, ɛnwɔ ebibi. Ǝtsyuǝ anwɔ kolofa, ǝtsyuǝ tsya awosi akua, nya ǝtsyuǝ tsya lɛnwɔ awosi ǝtsyǝ.”
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Nya Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Fǝ ke ato nnya laanɔ asa nkpee, nɔ!”
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Nya Yesu eto bakasebi díbǝ Yesu ɔflɔ nya bátɔ wǝ bǝnkǝ, “Beso feedi betidi etiki kayɛnko lǝ akpá ǝsuǝ?”
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Yesu ǝtǝ mǝ mbuayɛ nkǝ, “Mimii, béfi kato eto sekakedikɔ eto asakulakula bǝtǝ mi, fɛɛ inni betidi bamba.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Utidi wǝ ke asa ntee, buusi bǝtǝ wǝ bawunsǝ nya wɔɔkɛ kpǝ. Nya utidi wǝ kulesa lentee, nnya nte wǝ tsyaa, bɔɔlɛ nnya bafo wǝ lǝ ani.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Nnya eso meedi mǝ etiki kayɛnko lǝ akpá ǝsuǝ ni nkǝ, balɛ asa bunyǝ ku ǝnǝmi, fɛɛ bǝǝnnyǝ kǝtsyǝ lekpo. Balɛ bɔnɔ, tsya fɛɛ baannɔ nye banɔ kasɔ.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Nyaso Unyɛlǝkǝtidi Yesaya eto nnya ɔ́tɛyi utsyǝ ǝbǝ itǝ nko bǝ,
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Itsyise disi ǝkpǝ betidi bamfó.
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 Fɛɛ mii, disiɛkpɛ kpe mi tinti, itsyise mi ǝnǝmi ǝǝnyǝ asa nnya mi ato tsya laanɔ asa.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ, Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi ku basɛɛ kpǝ ábɛbɛ bǝ lǝ bǝnyǝ asa nnya bɛnlɛ buunyǝ, fɛɛ bǝnyǝ nya lǝ banɔ asa nnya bɛnlɛ bɔɔnɔ, fɛɛ bánnɔ.”
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 Yesu átɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Bitsyue ato lǝ bɛnɔ lǝ nlǝkǝ nwǝ dísǝ eyibibi eto lekpá eto kasɔ nte mi.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Utsyuǝ saa wǝ laanɔ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ itsyi lǝ Onanto eto Sekadidi eto letsyabebe fɛ woannɔ ni kasɔɔ, eyifo fe eyibibi nnya lélo ékpo lǝ usunte ɔflɔ nya olontidi ǝmǝ lǝǝbǝ kǝnǝ nnya báto mfó kǝlǝkǝ lǝ mǝ akɔɛsi.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Eyibibi nnya lélo ékpo lǝ kabansesɔɔ, ńyǝ itǝ betidi ba laanɔ ditiki nǝmǝ nya baafo ni ku disuǝyuǝ lamfolamfo.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Fɛɛ se dianyɛ kedufǝ lǝ mǝ ketu kesu kǝmiǝ esoo, diǝnsiǝ lǝ mǝ kaklɛ. Nyaso lǝ bulǝ nye kamatiti kǝtsyuǝ ǝbǝ lǝ mǝ ǝsuǝ iku lǝ ditiki nǝmǝ esuǝǝ, yealo mǝ ani lamfolamfo nya bǝǝtǝ disi.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Eyibibi nnya dídufǝ lǝ biyu nti ni betidi ba laanɔ ditiki nǝmǝ. Fɛɛ disibubu lǝ kawunsiǝ kamfo eto bikǝ ku ke setabikɛ sia laawɛ utidi kakpee, aato keti ditiki nǝmǝ, itǝ diannwɔ ebibi.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Nya eyibibi nnya lélo ékpo lǝ kasɔ sɛɛ ǝsuǝ ni betidi ba laanɔ ditiki nǝmǝ nya baanɔ ni kasɔ. Nya dianwɔ ebibi, ǝtsyuǝ kolofa, ǝtsyuǝ awosi akua, nya ǝtsyuǝ tsya awosi ǝtsyǝ.”
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Yesu átɛyi mǝ lekpá bamba nkǝ, “Onanto eto sekakedikɔ ale utsyuǝ wǝ díse eyibibi sɛɛ lǝ wǝ ɔkuɛ.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Lǝ ketsye eto lefe nǝ utsyuǝ saa nlabe selabee, olontidi utsyuǝ ésu úsǝ eyibibi wuliwuli ókpo lǝ akpa nyamǝ nti nya údu.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Se eyibibi nyamǝ lébe itsyiko bɔnwɔɔ, sefa sia olontidi ǝme dísu úse ókpo lǝ ɔkuɛ ǝmǝ tsya étsyiko ǝsuǝ bulǝkǝ kate.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 “Mfó nya ɔkuɛnsate eto beyifoyifo dísu bátɔ wǝ bǝnkǝ, ‘Boanto, búnyǝ boǝ eyibibi sɛɛ fesǝ lǝ fǝ ɔkuɛ ǝmǝ. Nya se sefa siamfo dítsyi?’
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 “Útǝ mǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Olontidi utsyuǝ díyifo nyamfo nɛ.’
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 “Útǝ mǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Owo, itsyise lǝ bisu sefa siamǝ kesukɔ kǝlǝkǝǝ, biofo akpa eto ǝtsyuǝ tsya busu kǝlǝkǝ ku sefa siamǝ.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Bitǝ lǝ sefa siamǝ ku akpa nyamǝ lǝ ińyǝ isu ese dilǝkǝfe. Lefe nǝmfóo, muutǝ beyifoyifo bamǝ tɔ̃ baka sefa siamǝ bulǝkǝ kakle etsyu, etsyu batonsǝ fɛ lǝ batɔ bǝlǝkǝ akpà nyamǝ. Nya lǝ bekpa ebibi nyamǝ bekpo lǝ mɔ kenwu ǝsuǝ.’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Yesu esi ɔ́tɛyi mǝ lekpá bamba ditsyuǝ nkǝ, “Onanto eto sekakedikɔ ale utidi wǝ léto diyibibi kɛkɛ ditsyuǝ lǝ wǝ kasɔ.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Diyifo diyibibi nǝ nso bɔfɛ lǝ ni bǝtsyuǝ nti. Fɛɛ lǝ díkǝ lébee, diamɔ kafiani kuyi ko laaso bɔmɔ lǝ ko bǝtsyuǝ kenke nti. Diesense kalɛ nya baklɔbɛ lǝǝbǝ kato ayo lǝ ko kalɛ ǝsuǝ.”
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Yesu esi ɔ́tɛyi mǝ lekpa bamba nkǝ, “Nyǝ mǝ Onanto eto sekakedikɔ nte. Site fe usio wǝ dífi ǝyǝnkisǝsa otsyakasǝ ku ntabinamfo eto utu utsyuǝ isu ese lefe nǝ nnamfo wɔwɔ bomǝ kenke letaka.”
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Yesu éfi akpá óte betidi bamǝ asa nyamfo kenke. Wéndi mǝ etiki saa nnya dímanyɛ lǝ akpá ǝsuǝ.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Úyifo nko itǝ lǝ ditiki nǝ Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi lɛtɛyi utsyǝ lǝ ibǝ itǝ nkǝ,
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Yesu édu lǝ betidi bamǝ ɔflɔ nya úsu diyo. Nya wǝ bakasebi díbǝ wǝ ɔflɔ bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Lǝkǝ lekpá nǝ fátɛyi bo itsyi lǝ sefa wunyɛwunyɛ sia lɛkɛ lǝ ɔkuɛ ǝmǝ kasɔ ate bo.”
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Nwǝ dísǝ eyibibi sɛɛ nyamǝ ni mɔ, Utidi Eto Ubi.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Ɔkuɛ ǝmǝ ni kawunsiǝ. Nya eyibibi sɛɛ nyamǝ ni mba nkpe lǝ sekakedikɔ siamǝ. Sefa siamǝ ni betidi ba ni olontidi ǝmǝ eto bale.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Nya olontidi wǝ dísǝ sefa bua siamǝ ni Obonsam. Bidikǝ dilǝkǝfe ni kawunsiǝ eto kalosǝkɔ. Nya mba lǝǝlǝkǝ bidike biamǝ ni Onanto eto batɔnkpe.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 “Fe kase baakpa sefa kǝtsyǝ ditsyu katonsǝǝ, nko ke yuubǝ lǝ kawunsiǝ eto kalosǝkɔ nɛ.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Mɔ, Utidi Eto Ubi, ebotsyese mɔ batɔnkpe lǝ bǝlǝkǝ asa nnya lǝǝtǝ boeyifo abua ku babuayifo kenke betsyiko Onanto eto sekakedikɔ.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Boofi mǝmblɛ bato bakpe lǝ ditefɛnku manlo kǝmiǝ. Mfó boowi nku bayimi animi!
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Nya Onanto eto betidi luuyǝnde fe kofe lǝ mǝ Onanto eto umǝ. Mba ato nkpee, tsyue ato lǝ banɔ!
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 “Onanto eto sekakedikɔ ale bikǝ bia lefo koya béfi bákula lǝ ɔkuɛ utsyuǝ, nya utsyuǝ dísu ɔ́kɛ nnya nya úsi úfi ɔ́kula. Únyǝ disuǝyuǝ tinti, nyaso úsu úfi wǝ lesa saa óte nya úfí úsu óya ɔkuɛ ǝmǝ.”
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 Yesu esi ɔ́tɛyi nkǝ, “Onanto eto sekakedikɔ ale nwǝ laate bikǝ wǝ nlɛ atsyabi nnya laanɔ bobe tinti bɔbɛbɛ.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Se úsu únyǝ ɔni wǝ lefo koya tinti onsoo, úfi lesa saa nǝ nte wǝ úsu óte nya úsu óya otsyabi ǝmǝ.”
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 Yesu átɛyi nkǝ, “Onanto eto sekakedikɔ esi sele asabu nnya báta bákpo lǝ lekpo, nnya bǝlǝkǝ akpɛ ate ate kpǝ.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Nya lefe nǝ asabu nyamǝ díyii, bǝnǝ nnya bábɔnko lǝ ntu báboko ditukpenkpe nya bǝsiǝ lǝ kasɔ nya básɛ akpɛ nyamǝ bǝlǝkǝ. Básɛ edidi bákpo lǝ etsyitsya, nya básɛ nnya beendi béwui.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Nko ke yuutsyǝ lǝ kawunsiǝ eto kalokɔ nɛ. Onanto eto batɔnkpe ebubǝ bǝlǝkǝ betidi sɛɛ betsyiko lǝ babua nti.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 Nya booto babuayifo bakpe lǝ ditefɛnku manlo kǝmiǝ. Mfó nya nkuwiwi ku anyiyimiyimi lɔɔkɛ.”
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Yesu átɔ mǝ nkǝ, “Bɛnɔ asa nyamfo kasɔ?”
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Nyaso Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Nyalɛ, nyamfo lɛ bote nkǝ, afi eto oteasa saa wǝ léfiani Onanto eto sekakedikɔ eto okasebi, ale Onamute utsyuǝ wǝ lǝǝlǝkǝ bike fɔfɔ ku bekoko lǝ mi kakulakɔ kaboko lekple.”
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Nya se Yesu lɛtɛyi akpá nyamfo kenke ólosǝǝ, údu mfo.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 Úsinkli úsu mǝ umǝ, nya óte asa lǝ mǝ katsyakɔ. Nya betidi ba lɛnɔ wǝ asatetee, íyifo mǝ yanii, nya bátɔ bǝ, “Sieti nwǝ mfo lékase kobe komfo eto okle útsyiko? Nya sie únyǝ ǝsuǝale nnya ufi ɔnlɛ ayanisa nyamfo buyifo kate?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Inni wǝ ni nwǝ laawoe keyi eto ubi ǝmǝ lee? Nya eni Maria tsya ni wǝ ambe, nya wǝ bayimisani tsya ni Yakob, Yosef, Simon ku Yuda, nya wǝ bayimisio kenke tsya nkpe bo lenti mfo lee?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Nya lǝ sieti ɔkɛ wǝ kobe ku ǝsuǝale nyamfo eto okle utsyiko?”
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Nko ini bǝ wǝ asa eyifo mǝ kɛnyɛlele, nyaso báni wǝ.
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Se bámfo bánɔ esoo, Yesu ményifo ayanisa kpǝ lǝ mǝ nti.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.