Mateus 13
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NTLH
1 Diyi nǝmfó kee, Yesu édu lǝ diyo úsu lekpo kɛnyɛ. Úsiǝ lǝ kasɔ útsyiko asa boté.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Betidi ba díbǝ bátsyilama wǝ efui tinti eso údufǝ lǝ ɔklɔ utsyuǝ nya úsiǝ lǝ kasɔ, nya sitiditu siamǝ díńyǝ lǝ utuflɔ mfó.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Údi mǝ etiki kpǝ ɔ́yɛnko lǝ akpá ǝsuǝ nkǝ, “Lefe nǝ léfe mǝǝ, utsyuǝ uni ésu úsǝ eyibibi lǝ ɔkuɛ.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Se ɔnlɛ eyibibi nyamǝ busǝǝ, ǝtsyuǝ álo ékpo lǝ kusu ɔflɔ nya baklɔbɛ díbǝ básɛ nnya bámini.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Eyibibi nyamǝ ǝtsyuǝ tsya álo ékpo lǝ abanse ǝsuǝ, kaka sitǝ lemfui. Íkǝ mlǝ itsyise site siamǝ memfui.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Fɛɛ se kofe lefaa, eyibibi nyamǝ díkǝǝ, áblobe nya íkpǝ itsyise nnya keyudu méndufǝ isu kasɔ etsyo.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Eyibibi nyamǝ eto ǝtsyuǝ álo ékpo lǝ biyu nti. Nya se íkee, biyu biamǝ áto íti nnya.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Fɛɛ eyibibi nyamǝ eto ǝtsyuǝ álo ékpo lǝ kasɔ sɛɛ ǝsuǝ nya se íkǝ ébee, ɛnwɔ ebibi. Ǝtsyuǝ anwɔ kolofa, ǝtsyuǝ tsya awosi akua, nya ǝtsyuǝ tsya lɛnwɔ awosi ǝtsyǝ.”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Nya Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Fǝ ke ato nnya laanɔ asa nkpee, nɔ!”
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Nya Yesu eto bakasebi díbǝ Yesu ɔflɔ nya bátɔ wǝ bǝnkǝ, “Beso feedi betidi etiki kayɛnko lǝ akpá ǝsuǝ?”
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Yesu ǝtǝ mǝ mbuayɛ nkǝ, “Mimii, béfi kato eto sekakedikɔ eto asakulakula bǝtǝ mi, fɛɛ inni betidi bamba.
11 Jesus respondeu:
12 Utidi wǝ ke asa ntee, buusi bǝtǝ wǝ bawunsǝ nya wɔɔkɛ kpǝ. Nya utidi wǝ kulesa lentee, nnya nte wǝ tsyaa, bɔɔlɛ nnya bafo wǝ lǝ ani.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Nnya eso meedi mǝ etiki kayɛnko lǝ akpá ǝsuǝ ni nkǝ, balɛ asa bunyǝ ku ǝnǝmi, fɛɛ bǝǝnnyǝ kǝtsyǝ lekpo. Balɛ bɔnɔ, tsya fɛɛ baannɔ nye banɔ kasɔ.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Nyaso Unyɛlǝkǝtidi Yesaya eto nnya ɔ́tɛyi utsyǝ ǝbǝ itǝ nko bǝ,
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Itsyise disi ǝkpǝ betidi bamfó.
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Fɛɛ mii, disiɛkpɛ kpe mi tinti, itsyise mi ǝnǝmi ǝǝnyǝ asa nnya mi ato tsya laanɔ asa.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ, Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi ku basɛɛ kpǝ ábɛbɛ bǝ lǝ bǝnyǝ asa nnya bɛnlɛ buunyǝ, fɛɛ bǝnyǝ nya lǝ banɔ asa nnya bɛnlɛ bɔɔnɔ, fɛɛ bánnɔ.”
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 Yesu átɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Bitsyue ato lǝ bɛnɔ lǝ nlǝkǝ nwǝ dísǝ eyibibi eto lekpá eto kasɔ nte mi.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Utsyuǝ saa wǝ laanɔ Ditiki Sɛɛ nǝmǝ itsyi lǝ Onanto eto Sekadidi eto letsyabebe fɛ woannɔ ni kasɔɔ, eyifo fe eyibibi nnya lélo ékpo lǝ usunte ɔflɔ nya olontidi ǝmǝ lǝǝbǝ kǝnǝ nnya báto mfó kǝlǝkǝ lǝ mǝ akɔɛsi.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Eyibibi nnya lélo ékpo lǝ kabansesɔɔ, ńyǝ itǝ betidi ba laanɔ ditiki nǝmǝ nya baafo ni ku disuǝyuǝ lamfolamfo.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Fɛɛ se dianyɛ kedufǝ lǝ mǝ ketu kesu kǝmiǝ esoo, diǝnsiǝ lǝ mǝ kaklɛ. Nyaso lǝ bulǝ nye kamatiti kǝtsyuǝ ǝbǝ lǝ mǝ ǝsuǝ iku lǝ ditiki nǝmǝ esuǝǝ, yealo mǝ ani lamfolamfo nya bǝǝtǝ disi.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Eyibibi nnya dídufǝ lǝ biyu nti ni betidi ba laanɔ ditiki nǝmǝ. Fɛɛ disibubu lǝ kawunsiǝ kamfo eto bikǝ ku ke setabikɛ sia laawɛ utidi kakpee, aato keti ditiki nǝmǝ, itǝ diannwɔ ebibi.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Nya eyibibi nnya lélo ékpo lǝ kasɔ sɛɛ ǝsuǝ ni betidi ba laanɔ ditiki nǝmǝ nya baanɔ ni kasɔ. Nya dianwɔ ebibi, ǝtsyuǝ kolofa, ǝtsyuǝ awosi akua, nya ǝtsyuǝ tsya awosi ǝtsyǝ.”
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Yesu átɛyi mǝ lekpá bamba nkǝ, “Onanto eto sekakedikɔ ale utsyuǝ wǝ díse eyibibi sɛɛ lǝ wǝ ɔkuɛ.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Lǝ ketsye eto lefe nǝ utsyuǝ saa nlabe selabee, olontidi utsyuǝ ésu úsǝ eyibibi wuliwuli ókpo lǝ akpa nyamǝ nti nya údu.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Se eyibibi nyamǝ lébe itsyiko bɔnwɔɔ, sefa sia olontidi ǝme dísu úse ókpo lǝ ɔkuɛ ǝmǝ tsya étsyiko ǝsuǝ bulǝkǝ kate.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 “Mfó nya ɔkuɛnsate eto beyifoyifo dísu bátɔ wǝ bǝnkǝ, ‘Boanto, búnyǝ boǝ eyibibi sɛɛ fesǝ lǝ fǝ ɔkuɛ ǝmǝ. Nya se sefa siamfo dítsyi?’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 “Útǝ mǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Olontidi utsyuǝ díyifo nyamfo nɛ.’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 “Útǝ mǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Owo, itsyise lǝ bisu sefa siamǝ kesukɔ kǝlǝkǝǝ, biofo akpa eto ǝtsyuǝ tsya busu kǝlǝkǝ ku sefa siamǝ.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Bitǝ lǝ sefa siamǝ ku akpa nyamǝ lǝ ińyǝ isu ese dilǝkǝfe. Lefe nǝmfóo, muutǝ beyifoyifo bamǝ tɔ̃ baka sefa siamǝ bulǝkǝ kakle etsyu, etsyu batonsǝ fɛ lǝ batɔ bǝlǝkǝ akpà nyamǝ. Nya lǝ bekpa ebibi nyamǝ bekpo lǝ mɔ kenwu ǝsuǝ.’ ”
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Yesu esi ɔ́tɛyi mǝ lekpá bamba ditsyuǝ nkǝ, “Onanto eto sekakedikɔ ale utidi wǝ léto diyibibi kɛkɛ ditsyuǝ lǝ wǝ kasɔ.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Diyifo diyibibi nǝ nso bɔfɛ lǝ ni bǝtsyuǝ nti. Fɛɛ lǝ díkǝ lébee, diamɔ kafiani kuyi ko laaso bɔmɔ lǝ ko bǝtsyuǝ kenke nti. Diesense kalɛ nya baklɔbɛ lǝǝbǝ kato ayo lǝ ko kalɛ ǝsuǝ.”
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Yesu esi ɔ́tɛyi mǝ lekpa bamba nkǝ, “Nyǝ mǝ Onanto eto sekakedikɔ nte. Site fe usio wǝ dífi ǝyǝnkisǝsa otsyakasǝ ku ntabinamfo eto utu utsyuǝ isu ese lefe nǝ nnamfo wɔwɔ bomǝ kenke letaka.”
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 Yesu éfi akpá óte betidi bamǝ asa nyamfo kenke. Wéndi mǝ etiki saa nnya dímanyɛ lǝ akpá ǝsuǝ.
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 Úyifo nko itǝ lǝ ditiki nǝ Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi lɛtɛyi utsyǝ lǝ ibǝ itǝ nkǝ,
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Yesu édu lǝ betidi bamǝ ɔflɔ nya úsu diyo. Nya wǝ bakasebi díbǝ wǝ ɔflɔ bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Lǝkǝ lekpá nǝ fátɛyi bo itsyi lǝ sefa wunyɛwunyɛ sia lɛkɛ lǝ ɔkuɛ ǝmǝ kasɔ ate bo.”
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Nwǝ dísǝ eyibibi sɛɛ nyamǝ ni mɔ, Utidi Eto Ubi.
37 Jesus respondeu:
38 Ɔkuɛ ǝmǝ ni kawunsiǝ. Nya eyibibi sɛɛ nyamǝ ni mba nkpe lǝ sekakedikɔ siamǝ. Sefa siamǝ ni betidi ba ni olontidi ǝmǝ eto bale.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Nya olontidi wǝ dísǝ sefa bua siamǝ ni Obonsam. Bidikǝ dilǝkǝfe ni kawunsiǝ eto kalosǝkɔ. Nya mba lǝǝlǝkǝ bidike biamǝ ni Onanto eto batɔnkpe.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 “Fe kase baakpa sefa kǝtsyǝ ditsyu katonsǝǝ, nko ke yuubǝ lǝ kawunsiǝ eto kalosǝkɔ nɛ.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 Mɔ, Utidi Eto Ubi, ebotsyese mɔ batɔnkpe lǝ bǝlǝkǝ asa nnya lǝǝtǝ boeyifo abua ku babuayifo kenke betsyiko Onanto eto sekakedikɔ.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 Boofi mǝmblɛ bato bakpe lǝ ditefɛnku manlo kǝmiǝ. Mfó boowi nku bayimi animi!
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Nya Onanto eto betidi luuyǝnde fe kofe lǝ mǝ Onanto eto umǝ. Mba ato nkpee, tsyue ato lǝ banɔ!
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 “Onanto eto sekakedikɔ ale bikǝ bia lefo koya béfi bákula lǝ ɔkuɛ utsyuǝ, nya utsyuǝ dísu ɔ́kɛ nnya nya úsi úfi ɔ́kula. Únyǝ disuǝyuǝ tinti, nyaso úsu úfi wǝ lesa saa óte nya úfí úsu óya ɔkuɛ ǝmǝ.”
44 — O
45 Yesu esi ɔ́tɛyi nkǝ, “Onanto eto sekakedikɔ ale nwǝ laate bikǝ wǝ nlɛ atsyabi nnya laanɔ bobe tinti bɔbɛbɛ.
45 — O
46 Se úsu únyǝ ɔni wǝ lefo koya tinti onsoo, úfi lesa saa nǝ nte wǝ úsu óte nya úsu óya otsyabi ǝmǝ.”
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 Yesu átɛyi nkǝ, “Onanto eto sekakedikɔ esi sele asabu nnya báta bákpo lǝ lekpo, nnya bǝlǝkǝ akpɛ ate ate kpǝ.
47 — O
48 Nya lefe nǝ asabu nyamǝ díyii, bǝnǝ nnya bábɔnko lǝ ntu báboko ditukpenkpe nya bǝsiǝ lǝ kasɔ nya básɛ akpɛ nyamǝ bǝlǝkǝ. Básɛ edidi bákpo lǝ etsyitsya, nya básɛ nnya beendi béwui.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Nko ke yuutsyǝ lǝ kawunsiǝ eto kalokɔ nɛ. Onanto eto batɔnkpe ebubǝ bǝlǝkǝ betidi sɛɛ betsyiko lǝ babua nti.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Nya booto babuayifo bakpe lǝ ditefɛnku manlo kǝmiǝ. Mfó nya nkuwiwi ku anyiyimiyimi lɔɔkɛ.”
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Yesu átɔ mǝ nkǝ, “Bɛnɔ asa nyamfo kasɔ?”
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Nyaso Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Nyalɛ, nyamfo lɛ bote nkǝ, afi eto oteasa saa wǝ léfiani Onanto eto sekakedikɔ eto okasebi, ale Onamute utsyuǝ wǝ lǝǝlǝkǝ bike fɔfɔ ku bekoko lǝ mi kakulakɔ kaboko lekple.”
52 Jesus disse:
53 Nya se Yesu lɛtɛyi akpá nyamfo kenke ólosǝǝ, údu mfo.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Úsinkli úsu mǝ umǝ, nya óte asa lǝ mǝ katsyakɔ. Nya betidi ba lɛnɔ wǝ asatetee, íyifo mǝ yanii, nya bátɔ bǝ, “Sieti nwǝ mfo lékase kobe komfo eto okle útsyiko? Nya sie únyǝ ǝsuǝale nnya ufi ɔnlɛ ayanisa nyamfo buyifo kate?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Inni wǝ ni nwǝ laawoe keyi eto ubi ǝmǝ lee? Nya eni Maria tsya ni wǝ ambe, nya wǝ bayimisani tsya ni Yakob, Yosef, Simon ku Yuda, nya wǝ bayimisio kenke tsya nkpe bo lenti mfo lee?
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Nya lǝ sieti ɔkɛ wǝ kobe ku ǝsuǝale nyamfo eto okle utsyiko?”
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Nko ini bǝ wǝ asa eyifo mǝ kɛnyɛlele, nyaso báni wǝ.
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Se bámfo bánɔ esoo, Yesu ményifo ayanisa kpǝ lǝ mǝ nti.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.