Marcos 9
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NAA
1 Nya Yesu disi ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ mi bǝtsyuǝ ǝmbukpǝ isu ese lefe nǝ biunyǝ Onanto ǝmǝ eto sekakedikɔ luubǝ ku ǝsuǝale.”
1 Dizia-lhes ainda:
2 Eyi akua eto kamaa, Yesu ákpa Petro, ku Yakobo ku Yohanes bésu kɔtini kutsyuǝ ǝsuǝ. Mǝ hã dísu bǝsiǝ mfó. Lefe nǝ bakasebi bamfo ńlɛ bobee, bǝnyǝ bǝ Yesu eto ditsyǝbi áfloma.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Nya wǝ awu nnya onkpe léfloma íflubi futututu enso kase utidi luuflǝ wǝ bikǝ ku ntu biole nya bɛnlɛ buyǝnde.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Nya bǝnyǝ Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi ba koko, Mose ku Elia lɛbɔ bánlɛ etiki budi ku Yesu.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 — ausente —
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 — ausente —
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Nya lɛsɔmiloku ditsyuǝ díbǝ díti mǝmblɛ kenke, nya bánɔ ɔkɔɛ lɛbɔ utsyi lǝ asɔmiloku nyamǝ ǝsuǝ nlɛ bɔtɛyi nkǝ, “Nwǝ mfo ni mɔ ubi lala wǝ mankeko. Bitsyue wǝ koto.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Akpaakpa mfóo, bátsyilamasǝ ǝnǝmi tsya bǝnyǝ kuutsyuǝ saa enso Yesu hã ńyǝ ku mǝ mfó.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Lefe nǝ bésinkli banlɛ kɔtini komǝ bɔyifǝ kǝbǝ kasɔɔ, Yesu ǝkǝ mǝ ato nkǝ, “Biantɛyi kuutsyuǝ lesa nǝ bínyǝ mfo isu ese bǝ, mɔ, Utidi Eto Ubi, ataka ntsyi ɔkɔmǝ mbǝ.”
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Béti etiki nyamfo bákpe lǝ mǝ nti, fɛ lǝ mǝ mate sii, nya bákatɔ mǝ ǝsuǝ bǝnkǝ, “Be ni bǝ wootaka utsyi ɔkɔmǝ ubǝ eto kasɔ?”
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Nya bátɔ Yesu bǝnkǝ, “Beso afi eto bateasa bamǝ laatɛyi bǝnkǝ ele bǝ ibǝ bǝ Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi Elia tɔ Kristo eto bubǝ?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Sitinti baatɛyi. Ele bǝ Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi Elia tɔ Kristo eto bubǝ lǝ ubǝ ɔlɔ lesa saa utsyǝ. Fɛɛ báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ Eto Kukuǝ tsya bǝ Utidi Eto Ubi ebudi ohiã tinti nya bɔɔni wǝ. Be bibu biǝ nyamfo tsya lɛ bote?
12 Jesus respondeu:
13 Nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi Elia búbǝ koko. Fɛɛ betidi mámfo wǝ ku dibu. Bomu béyifo wǝ kase ke bála. Nyamfo ǝbǝ itǝ fe kase Onanto eto bɛnyɛlǝkǝtidi lɛwɔni bǝtsyǝ lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝ.”
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Lefe nǝmfóo, se Yesu ku bakasebi itsyǝ bamǝ dísinkli bǝbǝ bakasebi fɛfɛ ɔflɔɔ, bǝnyǝ bǝ betidi kpǝ ńyǝ bátsyilama mǝ, nya afi eto bateasa bǝtsyuǝ nlɛ mǝ etiki bunǝ nko.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Se betidi bamfó kenke dínyǝ Yesu nlɛ bubǝǝ, íyifo mǝ yanii, nya bétsyetsyi bésu bátsyako wǝ bǝsiǝsǝ wǝ.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Yesu ɔ́tɔ wǝ bakasebi bamǝ nkǝ, “Nte kǝnǝ ka mi ku mǝ nlɛ?”
16 Então Jesus perguntou:
17 Nya osani utsyuǝ wǝ ńyǝ lǝ betidi bamǝ nti lɛtɛyi Yesu nkǝ, “Oteasa, nkpa mɔ ubi mboko fǝ ɔflɔ, itsyise lɛwɔnɔ bua si wǝ lǝ ǝsuǝ itǝ waamfo etiki budi.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Lefenǝ ke lɛwɔnɔ bua nǝmfo nlɛ wǝ bulǝǝ, dietsyi wǝ kasɔ lǝ kasɔ, nya efu laabɔ wǝ lǝ kɛnyɛ nya woayimi anyi, nya wǝ ǝsuǝ kenke laasie kǝklǝkǝ. Nya mínkpa wǝ mimboko fǝ bakasebi minkǝ lǝ batsya wǝ, fɛ bamfo.”
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Nya Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Ei! Mii, mmi eto betidi, mi bofo kanɔ ǝmbǝ ale! Nte lefe nǝ eto okle ele bǝ bonko mi yɛ fɛ lǝ befo bɛnɔ? Nye nte lefe kɛntsyɛ nǝ ele bǝ nyɛnko mi fɛ lǝ bɛnɔ asa kasɔ? Bekpa ubi ǝmǝ beboko mɛ!”
19 Então Jesus exclamou:
20 Nya bákpa wǝ búsuko Yesu. Nya kase lɛwɔnɔ bua nǝmfo dínyǝ Yesu ko, dítinkǝsǝ ubi ǝmǝ nya dínǝ wǝ lɛɛsɔ lǝ kasɔ lɛnlɛ bowaninsǝ, akaminansǝ lǝ kasɔ, nya efu nlɛ bɔbɔ lǝ wǝ kɛnyɛ.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Nya Yesu lɛtɔ wǝ anto nkǝ, “Se ítsyiko wǝ buyifo mǝǝ, yɔ́ɔ klɛ?”
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Lɛwɔnɔ nǝmǝ aakplatsya sesiasesia nkǝ lǝ lelo wǝ, lǝ ibǝ nkoo, dietǝ nkǝ lǝ udu ɔnɔ udufǝ lǝ utǝ nye ntu ǝsuǝ. Nlɛ fǝǝ lekpakpa, nyǝ bo kaminsǝ, lǝ ebofo lǝ awunsǝ ko bo!”
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Yesu átɛyi wǝ nkǝ, “Beso faatɛyi mɛ fǝnkǝ lǝ moofo? Lesasa ebofo bubǝ kǝtǝ lǝ afo mɛ ɔnɔ.”
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Lamfolamfo, ubi ǝmǝ eto anto átɛyi bembembe nkǝ, “Mfo nnɔ, tsyaa bumbǝ ale kpǝ. Wunsǝko mɛ lǝ mɔ bofo kanɔ lǝ bumuǝ ale.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Nya lefe nǝ Yesu dínyǝ nkǝ betidi kpǝ lǝ bɔkpɔ lǝ banyi bafi mǝǝ, údi lɛwɔnɔ nǝmfo etiki nkǝ, “Lɛwɔnɔ bua nǝ lǝǝtǝ betidi lannɔ ku leendi etiki, nlɛ fǝ bɔtɛyi minkǝ bɔ lǝ ubi ǝmfo ǝsuǝ, nya mensi sinkli edufǝ lǝ wǝ kulefe kulefe bio!”
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Lɛwɔnɔ nǝmfo áfa bembembe, nya dítinkǝsǝ wǝ kekleke nya lɛbɔ wǝ lǝ ǝsuǝ. Ubi ǝmfo álabe mfó fe bukpǝ ukpǝ. Nya utsyuǝ saa wǝ ńyǝ mfó nlɛ bɔtɛyi nkǝ, “Ukpǝ!”
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Nya Yesu lɛkɔbe ubi ǝmǝ lǝ kɔni nya ótaka úńyǝ.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Lǝ nyamfo eto kama se Yesu dídufǝ diyo ditsyuǝǝ, wǝ bakasebi átɔ wǝ buɛ bǝnkǝ, “Beso bo dímamfo lɛwɔnɔ nǝmfo bola kǝlǝkǝ lǝ ubi ǝmǝ ǝsuǝ?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Nya Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Siankpa utidi ǝmǝ éboto ola sesia sesia sesia nya ókle kɛnyɛɛ, nya fɛ woofo lɛwɔnɔ nǝmfo eto okle bola kǝlǝkǝ lǝ utidi ǝsuǝ nɛ.”
29 Jesus respondeu:
30 Yesu ku wǝ bakasebi édu mfó báyɛ lǝ Galilea eto kasɔ. Yesu mánla nkǝ kuutsyuǝ saa te kaka onkpe,
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 itsyise úkate wǝ bakasebi asa. Ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Osani utsyuǝ ebufi Betidi kenke eto Ubi utǝ, nya wuufi wǝ utǝ betidi nkǝ balo. Nya lǝ diyi tsyǝfǝ ǝsuǝǝ, wuusinkli otaka ubǝ nkpǝ.”
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Tsya bánnɔ lesa nǝ ɔ́tɛyi mǝ mfo eto kasɔ, nya báte sikpi ku kase bɔɔtɔ wǝ ditiki nǝ ɔ́tɛyi mfo eto kasɔ.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Se bésu bédufǝ Kapernaum eto umǝǝ, bésu bédufǝ diyo lɔni. Mfóo, Yesu átɔ wǝ bakasebi nkǝ, “Nte ditiki nǝ bɛnlɛ bunǝ lǝ mi nti se bɔ́nlɛ bubǝ?”
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Tsya bǝntǝ wǝ mbuayɛ saa. Itsyise se bánlɛ bubǝǝ, bǝkǝnǝ etiki bǝ bala bǝ baate utsyǝ wǝ ni ɔkplɛ kenke lǝ mǝ nti.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Nya Yesu dísiǝ lǝ kasɔ nya ókpadi wǝ bakasebi lefosi inuǝ bamǝ, nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Mi futsyǝ lela nkǝ weedi ɔkplɛnyǝ kenke lǝ mi ntii, ele bǝ uyifo wǝ ǝsuǝ fenkǝ nwǝ lǝmbǝ kulesa nti, nya wuusumu wǝ bǝtsyuǝ.”
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Nya útǝ dikpefi díbǝ únyǝ lǝ mǝ sɛtɔ. Nya útsyi dikpefi nǝmfo útǝkǝ lǝ wǝ akpa nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ,
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 “Utsyuǝ saa léfo dikpefi lǝ mɔ disii, mɔ ni ófo. Nya utsyuǝ saa loofo mɛɛ, inni mɔ mate ete ofo. Bomu ófo mɔ Anto wǝ létsyese mɛ tsya.”
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Nya, okasebi wǝ baakpo Yohanes lɛtɛyi Yesu nkǝ, “Oteasa, búnyǝ osani utsyuǝ wǝ nlɛ awɔnɔ bua bóla lǝ fǝ diye ǝsuǝ. Nya búti wǝ kusu buǝ usinkli ɔyɛ, itsyise umbǝ lǝ bo nti.”
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Bienti wǝ kusu, itsyise utsyuǝ saa wǝ leeyifo ayanisa lǝ mɔ diye ǝsuǝǝ, ǝmbudi mɔ etiki bua.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Nya utsyuǝ saa wǝ lǝǝnnyǝ lǝ bo ǝsuǝǝ, bonko wǝ eyifo bani.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 “Nya mǝtǝ lǝ bete biǝ utsyuǝ saa wǝ luutǝ mi ntu nkǝ binǝ itsyise biyifo mɔ balee, Onanto ebofo wǝ nnya kayo.
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 “Lǝ ibǝ bǝ utidi utsyuǝ ǝtǝ bǝ dikpefi nǝ díkǝnyǝ bofokanɔ lǝ mɛ ésinkli kama lǝ nnya ǝsuǝǝ, wuunyǝ kotonǝnǝ tinti. Lǝ befi ukuǝ bátsyasǝ lǝ lebambi kplɛ ǝsuǝ befi bakpe wǝ lǝ simuǝ befi wǝ bato bakpe lǝ ditumbukplɛ, yɔɔlɛkɛ itǝ wǝ eso.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 — ausente —
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 — ausente —
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Nya lǝ fǝ dinǝmi aakpa fǝ kesuko asa bua kǝmiǝǝ, nǝ ni ǝlǝkǝ. Ɛlɛkɛ eso lǝ akpe dinǝmi lɛwɛ nya fedufǝ lǝ Onanto eto sekakedikɔ enso bǝ kɛ ǝnǝmi ǝnuǝ lǝ befi fǝ bato bakpe lǝ utǝ manlo kǝmiǝ,
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 wǝ eto asa bátɛyi bǝnkǝ,
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 Itsyise fe kase beefi mba kakpe lǝ didisa dialɛkɛɛ, nko kǝ Onanto leefi kanyinyǝnyǝ eto utǝ kakpasǝ wǝ betidi ǝsuǝ nɛ.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 “Mba alɛkɛ. Fɛ lǝ bóyansǝ mu kamini, ǝnsiǝmbofo kamini bokpe lǝ mu bio. Nyaso, tǝ mba eto lɛlɛkǝsǝ lǝ bɔkɛ mi lǝ ǝsuǝ. Lǝ bisiǝ lǝ diyuǝ ǝsuǝ ku mi bǝtsyuǝ.”
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.