Marcos 8
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARA
1 Lǝ eyi nyamfó ǝsuǝǝ, betidi kpǝ ǝbǝ bátsya mfó. Nya se kulesa dímǝntsyǝ boodi esoo, Yesu ákpadi wǝ bakasebi óboko wǝ akɔ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ,
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:
2 “Betidi bamfo eto asa lɛ mɛ kaminsǝ, itsyise eyi ǝtsyǝ sɔ̃ɔ̃ ni nyamfo se bǝbǝ mɔ ɔflɔ nɛ. Nya mɔmɔɔ, kulesa ente boodi.
2 Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.
3 Lǝ nyani mǝ beluu, kukpɛnsɛ ebɔlɛ mǝ kola disi lǝ kusu itsyise mǝ bǝtsyuǝ etsyi katsyontsyokɔ.”
3 Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Nya wǝ bakasebi lɛtɔ wǝ bǝnkǝ, “Se utidi luunyǝ lesa utǝ betidi bamfo lǝ mfiminti mfo bǝ bedi bemi?”
4 Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?
5 Mfó Yesu lɛtɔ mǝ nkǝ, “Abolo asia nte mi?”
5 E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.
6 Yesu átɛyi mǝmblɛ nkǝ bǝsiǝ kasɔ. Nya úfi abolo akuanse nyamǝ, nya ɔ́sɔ Onanto ani, nya úbudi nnya úfi útǝ wǝ bakasebi nkǝ befi bǝtǝ betidi bamǝ kenke. Nya mǝ tsya dífi nnya bésiǝ bǝtǝ mǝ.
6 Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Akpɛ asiani tsya ǝtsyǝ. Yesu éfi nnya tsya nya ɔ́sɔ ani. Nya úfi nnya útǝ wǝ bakasebi nkǝ besiǝ nnya tsya bǝtǝ mǝ.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 — ausente —
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 — ausente —
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.
10 Nya Yesu ku wǝ bakasebi dídufǝ lǝ ɔklɔ báyila ditumbukplɛ bésu Dalmanuta eto lekpake.
10 Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.
11 Farisifɔ bǝtsyuǝ ǝbǝ Yesu ɔflɔ nya bétsyiko wǝ etiki bunǝnko lǝ befi bato wǝ babe. Nyaso bátɛyi wǝ bǝ uyifo ayanisa ǝtsyuǝ ote mǝ lǝ bate bǝ Onanto ɔflɔ útsyi úbǝ.
11 E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.
12 Nyamfo ǝlǝ Yesu tinti nya óla ɔwɔnɔ nya ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Beso kon mmi eto betidi laabɛbɛ bǝ bǝǝnyǝ ayanisa fɛ lǝ bafo banɔ? Kulefe, nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ, membuyifo ayanisa nnya eto okle bela biǝ biǝnyǝ mfo!”
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.
13 Nya údu lǝ mǝ ɔflɔ, nya úsinkli údufǝ lǝ ɔklɔ nya ɔ́yila ditumbukplɛ nǝmǝ úsu ni lekpake nǝ nse.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Kase banlɛ ditumbukplɛ nǝmǝ bɔyilaa, wǝ bakasebi bamǝ áta ǝsuǝ béntsyi abolo kpǝ.
14 Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Nya Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Bekpe kobe lǝ bitsyue ato lǝ bɛnɔ etiki itsyi lǝ oka Herodes ku Farisifɔ eto ǝyǝnkisǝsa ǝsuǝ.”
15 Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Lefe nǝmfóo, mǝ sɔ̃ɔ̃ dínyǝ mfó bánlɛ etiki búdi katɛyi bǝ, “Lee nnya buuntsyi abolo kpǝ eso ɔnlɛ bɔtɛyi nkoo?”
16 E eles discorriam entre si: É que não temos pão.
17 Fɛɛ se Yesu nyi etiki nnya banlɛ bɔtɛyi esoo, ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Beso bɛnlɛ etiki lǝ abolo butsyi ǝsuǝ? Ibǝ ese mɔmɔɔ, biǝnyǝtɔ nye bɛnɔ kasɔ? Bitidi ato ko!
17 Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?
18 Bekpe ǝnǝmi, tsya fɛ biǝnnyǝ! Bekpe ato, tsya fɛ biannɔ!
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais
19 Bíankloma lefe nǝ ménsie abolo anɔ míntǝ betidi akpi anɔ dídi? Etsyitsya kplɛ asia nnya wɛlɛwɛlɛ díbu díyi?”
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!
20 Yesu esi ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Nya lǝ lefe nǝ mínsiǝ abolo akuanse míntǝ betidi akpi anaa, nnya wɛlɛwɛlɛ díbuu, etsyitsya asia íyi?”
20 E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!
21 Nya ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Ibǝ ese mɔmɔɔ, biante tɔ futsyǝ mini?”
21 Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?
22 Se Yesu ku wǝ bakasebi dídufǝ Betsaida, betidi bǝtsyuǝ ákpa unǝmba utsyuǝ báboko Yesu ku wǝ bakasebi ɔflɔ nya bálɛ wǝ lekpakpa bǝ lǝ ufi wǝ kɔni utǝkǝ lǝ wǝ.
22 Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.
23 Yesu ákɔbe nwǝ ǝmǝ lǝ kɔni nya ókpa wǝ ɔ́bɔnko lǝ umǝ nti. Se útufǝ ntufǝ ókpo lǝ unǝmba ǝmǝ eto ǝnǝmii, úfi wǝ ani útǝkǝ lǝ wǝ ǝsuǝ, nya ɔ́tɔ wǝ nkǝ, “Alɛ lesatsyuǝ bunyǝǝ?”
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Nya utidi ǝmǝ létakasǝ wǝ ǝnǝmi óbe kato nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Ee, nlɛ betidi bunyǝ, tsya beyifo fe eyi. Fɛɛ balɛ bɔyɛ katsyilama.”
24 Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.
25 Nya Yesu disi útidi wǝ ǝnǝmi. Lǝ lefe nuǝfǝ nǝmfoo, utidi ǝmǝ ásini wǝ ǝnǝmi kukɔnɔ, nya wǝ ǝnǝmi lékpa, nya únyǝ lesa saa kukɔnɔ.
25 Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.
26 Nya Yesu dílǝkǝ wǝ kusu nkǝ udu usu wǝ diyo, wensisinkli usu umǝ ǝmǝ nti.
26 E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.
27 Lǝ nnya kamaa, Yesu ku wǝ bakasebi édu mfó bésu kebuto kǝtsyuǝ ka lɛfi Kaisarea Filipi eto kasɔ eti. Nya lefe nǝ bányɛ lǝ kusu bantɔɔ, Yesu édi mǝ etiki ɔ́tɛyi nkǝ, “Bɛtɛyi mɛ, futsyǝ betidi laatɛyi bǝ wǝ mini?”
27 Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?
28 Bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Bǝtsyuǝ lɛ bɔtɛyi bǝ fǝ ni Ntuflǝsǝtidi Yohanes. Nya bǝtsyuǝ tsya nlɛ bɔtɛyi bǝnkǝ fǝ ni Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi Elia. Nya bǝtsyuǝ tsya nlɛ bɔtɛyi bǝnkǝ fǝ ni Onanto eto mba lǝǝlǝkǝ wǝ kɛnyɛ eto mba kɔ eto okle ɔni.”
28 E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.
29 Nya Yesu disi ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Mimi nkpǝ, owoe biebu biǝ wǝ mini?”
29 Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Nya Yesu díkǝ mǝ ato nkǝ bántɛyi ku utsyuǝ saa, lesa nǝ benyi itsyi lǝ wǝ mfo.
30 Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Nya Yesu dítsyiko wǝ bakasebi asa ǝtsyuǝ bóte, ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Ele bǝ ibǝ itǝ bǝ Utidi Eto Ubi nyǝ kanyi lǝ Yudafɔ eto beninǝ ku besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa eto ani, bani wǝ. Boolo wǝ, tsya lǝ diyi tsyǝfǝǝ wootaka.”
31 Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Ɔ́tɛyi mǝ nyamfo ókpasǝ, bǝ lǝ banɔ kasɔ. Nya Petro lékpa wǝ usuko ɔflɔ wonko wǝ inuǝ, nya ɔ́ninko wǝ.
32 E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.
33 Tsyaa, se Yesu díkǝnsǝ óbe wǝ bakasebii, údi etiki ku lɛblɔfi ókpe Petro nkǝ, “Obansam, du mɛ lǝ ɔflɔ!” Nya ɔlɔ bɔ́tɛyi nkǝ, “Anla asa nnya Onanto lala, bomu nnya betidinini lala!”
33 Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.
34 Nyaso Yesu ákpadi betidi eto ditsyukpa nǝmǝ ku wǝ bakasebi óboko wǝ ɔflɔ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Lǝ utsyuǝ ala nkǝ wǝǝtǝkǝko mɛɛ, ele bǝ ulǝkǝ wǝ ato ku wǝ ǝsuǝ utsyiko lǝ wǝ alasa ǝsuǝ nya lǝ utsyi wǝ uyikabie utǝkǝko mɛ.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.
35 Itsyise nwǝ ke lela nkǝ wǝǝlǝkǝ wǝ nkpǝǝ, woo nyansǝ mu. Nya utidi wǝ ke loonyansǝ wǝ nkpǝ lǝ mɔ disi ku lǝ Ditiki Sɛɛ nǝmfo esoo, wuunyǝ nkpǝ manlo.
35 Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.
36 Nte kutǝkǝ ko utudi luunyǝ lǝ kawunsiǝ kamfo eto bikǝ kenke afiani wǝ bele fɛ wǝnnyǝ nkpǝ manlo?
36 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Nye be utidi luufi ofloma ko bǝ lǝ unyǝ nkpǝ manlo?
37 Que daria um homem em troca de sua alma?
38 Mɔmɔ mfoo, betidi kpǝ lǝ asa bua buyifo ketsyi kama kakpe Onanto. Nyaso lǝ utsyuǝ efi mɔ ku mɔ asatete fe afanisa mɔmɔɔ, wuuntsya ebudi kofani lǝ mɔ, Utidi Eto Ubi, ɔflɔ lǝ lefe nǝ muubǝ ku Onanto eto Batɔnkpe kɛnkɛ ku lǝ Onanto eto diyǝnde ǝsuǝ.”
38 Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.