Marcos 6
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs VC
1 Yesu édu mfó úsu wǝ umǝ kaka úsiǝ óbe, ku wǝ bakasebi.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Nya lǝ Yudafɔ eto Ɔnwɛditsyǝyi ǝsuǝǝ, úsu ɔlɛ Anantotiki búdi lǝ Yudafɔ eto katsyakɔ mfó. Nyaso íyifo betidi ba kenke lɛnɔ wǝ asatetee yanii.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Inni wǝ ni Maria eto ubi wǝ ni nwǝ laawe keyi? Lee inni wǝ ni Yakobo ku Yose ku Yuda ku Simon eto ɔyimisani? Nya wǝ bayimisio tsya nkpe mfo!” Nyaso betidi bamfo mámfo wǝ.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Onanto eto unyǝlǝkǝtidi kpe dibu lǝ nlebe kpǝ. Fɛɛ lǝ wǝ kosate eto umǝǝ, lǝ wǝ betidi ntii, ku lǝ wǝ kosate eto diyo eto betidi eto ǝnǝmii, umbǝ dibu saa.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Nya ókpadi wǝ bakasebi lefosi inuǝ bamǝ utsyǝ, nya óla mǝ ótsyese inuǝ inuǝ. Útǝ mǝ ǝsuǝale nkǝ baso awɔnɔ bua ani.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Mi kuutsyuǝ saa manlɛ kulesa usuko kusu komǝ, enso uyi wǝ baalɛɛ kɔni hã. Bientsyi didisa nye otobe fenkǝ mba laatɔ asa kafe. Bientsyi atabi lǝ mi katobe.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Bekpe mi afɔkpa, tsya bientsyi akpesa bamba saa enso nnya benkpe.”
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Usi ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Kaka kee bafo mii, bɛkɛ mfó isu ese lefe nǝ biuudu.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Lǝ bídufǝ umǝ utsyuǝ nya betidi bamfó dímamfo mi nye báni bǝ beembutsyue mi ditiki kotoo, bidu lǝ bɛflɛ mi nkpafo eto sitǝ bekpo mfó. Nyamfo loote Onanto eto kotonǝnǝ eto ditsyǝbi nǝ lǝǝbǝ bubǝ itǝ mǝ lǝ umǝ ǝmǝ.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Nyaso bakasebi bamǝ édu bésu bátsyilama bédi Anantotiki nyamǝ budi kafe bǝ utsyuǝ saa sinkli lǝ abuayifoyifo kama.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Bála awɔnɔ bua kpǝ lǝ betidi ǝsuǝ. Nya bédiki befimfi kpǝ nnuǝbi itǝ bǝmuǝ ale.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Lǝ lefe nǝmfóo, Oka Herodes ákanɔ asa nnya kenke nlɛ búbǝ bɔ́nɔ, itsyise Yesu eto diye áyɛ letsyo ésu kalebe saa. Betidi bǝtsyuǝ ákatɛyi bǝnkǝ, “Yohanes wǝ ni ntuflǝsǝtidi ésinkli úbǝ nkpǝ! Nyaso onkpe ǝsuǝale ɔnlɛ ayanisa buyifo nɛ!”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Bǝtsyuǝ tsya ákatɛyi bǝnkǝ, “Wǝ ni Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi Elia.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Lefe nǝ Herodes lɛnɔ nyamfóo, wuntsya átɛyi nkǝ, “Yohanes wǝ útǝ bála disi uni disi ósankli utsyi ɔkɔmǝ úbǝ!”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Ɛtɔnsǝǝ, Herodes kosate dítǝ kusu nkǝ bǝmuǝ Yohanes, nya útǝ kusu nkǝ bakle wǝ, befi wǝ bakpe lǝ diyo. Herodes éyifo nyamfo itsyi lǝ Herodia wǝ úsu úfi, wǝ dídi wǝ ɔyimi Filipo eto usiǝ eso.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Yohanes ákatɛyi Herodes nkǝ, “Yanlɛkɛ bǝ fo fǝ ɔyimisani eto usiǝ efi.”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Nyaso Yohanes eto etiki ǝkǝlǝ Herodia, nyaso úkǝkisi wǝ. Nya ɔ́bɛbɛ kusu nkǝ lǝ olo wǝ.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Tsyaa, wámfo kusu bunyǝ lǝ Herodes eso. Itsyise Herodes áte Yohanes sikpi se unyi nkǝ Yohanes éyifo ɔnukualɛtidi ku utidi wǝ díyifo kɛnkɛ eso. Nyaso úkase wǝ. Lefe kpǝ, óla nkǝ lǝ úkanɔ wǝ asatete, ite bǝ wǝ etiki nyamǝ káto wǝ lǝ lɛkɔɛsi lɛ ɔ́nɔ nnya tsya fɛ.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Lǝ kalosǝkɔɔ, íbǝ bǝ Herodia ǝnyǝ kusu ko ɔnlɛ bɔbɛbɛ. Diyi nǝmfó didi Herodes eto leleyi. Herodes ákpadi wǝ beninǝtidi lǝ wǝ sekakedikɔ ku wǝ bamamanyǝ eto beninǝ ku Galilea eto kasɔ eto beninǝ kplɛkplɛ lǝ wǝ lesakedikɔ.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Herodia eto kebitɛ ǝbǝ mfó úwi kewi ókpe disuǝyuǝ nya Oka Herodes ku wǝ bahɔ lǝ lesakedikɔ mfó tinti.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Nya usi ɔ́tɛyi wǝ tsya nkǝ, “Ekpe lǝ mɔ lekankpomɛ, minkǝ muutǝ fǝ lesa nǝ ke fɔɔtɔ mɛ, lǝ mɔ sekakedikɔ eto kutsyǝ kulaa tsya!”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Nyaso usiobi ǝmfo átaka úsu ɔ́tɔ wǝ ambe nkǝ, “Be ele bǝ ntɔ?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Disiobi nǝmfo ésinkli kpla dísu diyo nǝmǝ kafo nya ɔ́tɛyi Herodes nkǝ, “Nla minkǝ la Yohanes Ntuflǝsǝtidi eto disi ǝtǝkǝ lǝ ɔkpɛ tɛnklɛ ǝsuǝ ǝtǝ mɛ mɔmɔmɔmɔ!”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Nyamfo ába oka Herodes lɛkɔɛsi, fɛɛ wǝnsiǝmbofo ntamu bo óka utsyǝ lǝ beninǝtidi bamfó eto ǝnǝmi butu.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Lǝ nyaso ókpe wǝ oblafɔ lamfolamfo nkǝ usu ola Yohanes eto disi lǝ ufi oboko. Nya oblafɔ ǝmfó dídu úsu Aba eto diyo nǝ baakpe betidi, mfó úsu óla Yohanes eto disi.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Kamaa, úfi disi nǝmǝ útǝkǝ lǝ ɔkpɛ tɛnklɛ ǝsuǝ nya úfi ni oboko disiobi nǝmǝ. Nya wuntsya dífi ni úsu útǝ wǝ ambe.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Lefe nǝ Yohanes eto bakasebi lɛnɔ ditiki nǝmfoo, bésu báfo wǝ ɔkɔ bésu bébikǝ.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Batɔnkpe ba Yesu lékpe nkǝ besu batsyilama lekpake mfóo, ésinkli bǝbǝ bátɛyi wǝ nnya kenke bésu beyifo ku asa nnya báte.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Nya kaka mǝ ku Yesu lɛsɔnɔ eto betidi kpǝ ba nlɛ búbǝ kédu étsyiko bufui. Nyaso Yesu ku wǝ bakasebi mánkɛ lefe lǝ bedi lesa kula tsya. Nyaso Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Bitǝ lǝ bo hã lǝ busu kaka lɛbiɔ lǝ busiǝ mfó butsyǝ ɔnwɛ sɛkɛ.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Nyaso bésu bédufǝ lǝ ɔklɔ lǝ besu kaka betidi lǝmbǝ.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Fɛɛ lefe nǝ bántɔɔ, betidi kpǝ ǝnyǝ mǝ bǝtsyǝ lekpo, nya bétsyetsyi bátɔ sɛtɔ bésu baka mfó budufǝ fɛ Yesu ku wǝ bakasebi dísu bédufǝ mfó.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Se Yesu lɛbɔ lǝ ɔklɔ ǝmǝ únyǝ sitiditu siamǝǝ, mǝ asa ǝnǝ wǝ kafo itsyise bǝtsyǝ fe basamu ba lǝmbǝ obebe. Nyaso útsyiko mǝ asa kpǝ bote itsyi lǝ Onanto ǝsuǝ.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Lefe nǝ ditsyitsyo léyoo, wǝ bakasebi ányi bésu wǝ ɔflɔ nya bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Kale bolo. Nya kase mfo diyifo ntɛntii, bǝǝmbunyǝ kulesa bedi.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Nyaso lǝkǝ mǝmblɛ kusu lǝ bedu. Lǝ bedufǝ kǝmǝ ku mbuto bo lɛfi mfoo, boofó lesatsyuǝ bunyǝ kaya kedi.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Mi kosatee, bitǝ mǝ lesatsyuǝ lǝ bedi.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Nya Yesu lɛtɔ mǝ nkǝ, “Abolo asia bɛnlɛ? Bisu bebe!”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Yesu átɛyi wǝ bakasebi nkǝ bǝtǝ lǝ betidi bamǝ kenke lǝ bǝsiǝ kasɔ lǝ sefa siamǝ ǝsuǝ mfó lǝ etsyukpa etsyukpa ǝsuǝ.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Nyaso betidi bamfo kenke ǝsiǝ kasɔ lǝ etsyukpa etsyukpa ǝsuǝ ǝtsyuǝ fe betidi kolofa nya ǝtsyuǝ fe betidi awosi anɔ.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Nya Yesu dífi abolo ku akpɛ nyamǝ, nya se óbe kato, nya ɔ́sɔ Onanto ani. Nya úbudi abolo nyamǝ nya úfi nnya útǝ wǝ bakasebi nkǝ bǝsiǝ bǝtǝ etsyukpa etsyukpa nyamǝ. Nya úsiǝ akpɛ nyamɛ tsya nko útǝ mǝ.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Mba kenke lɛkɛ mfó édi bémi.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Nya se wǝ bakasebi lɛsɛ didisa nǝ díbu bakɔɔ, díyi lefosi etsyitsya kplɛ ǝnuǝ.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Nya mba dídi lesa nǝmfo eto basani mate éyifo betidi akpi anɔ.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Lamfolamfo Yesu átɛyi wǝ bakasebi nkǝ bedufǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ lǝ besu umǝ wǝ baakpo Betsaida, lǝ ditumbukplɛ nǝmǝ eto lekpake nǝ nse. Nya útǝ nkǝ sitiditu siamǝ sǝnsǝ sidu.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Nyamfo eto kamaa, wuntsya édu óbe kɔtini komǝ nkǝ lǝ usu oto ola.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Se éyo ketsyee, ɔklɔ ǝmǝ áyo ditumbukplɛ nǝmǝ eto ntinti, Yesu mate hã díbu uńyǝ mfó.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Únyǝ nkǝ wǝ betidi édufǝ lǝ bulǝ ǝsuǝ ku kase bánlɛ ɔklɔ ǝmǝ bofo bonwa itsyise ufiebi lɛ bɔsɔ kǝlǝ mǝ. Nyaso lǝ kolensiǝnto kplɛɛ, Yesu áyɛ lǝ ntu bomǝ ǝsuǝ úsu mǝ ɔflɔ eti nkǝ lǝ ɔyɛ ofe.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Nya se bǝnyǝ wǝ lǝ ntu bomǝ ǝsuǝǝ, báfa bátɛyi bǝnkǝ, “Ɔkɔ ni.”
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Mǝmblɛ áte sikpi se bǝnyǝ wǝ.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Nya óbe údufǝ lǝ mǝ ɔklɔ ǝmǝ kafo, nya ete ufiebi ǝmǝ lɛyɛ bɔsɔ. Nyamfo éyifo wǝ bakasebi yanii ku kafɔsu.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Itsyise bánte kase ko íbǝ fɛ útǝ betidi akpi anɔ bamfo lesa bédi banɔ. Mǝ nsusu mánkpa ko mǝ lǝ nyamfó ǝsuǝ, itsyise bámfo wǝ bánɔ.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Se bédufǝ ditumbukplɛ nǝmǝ eto lekpake nǝ nsee, báyifǝ lǝ Genesaret eto kasɔ. Nya bátsyasǝ mǝ ɔklɔ ǝmǝ mfó.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Kase báyifǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ koo, betidi ǝtsyǝ Yesu lekpo.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Nyaso betidi bamǝ étsyetsyi bésu bátɛyi mǝ betidi kenke lǝ kasɔ kamǝ. Nya kaka ke bánɔ bǝ Yesu kpee, bétsyi befimfi lǝ mǝ belabekǝ ǝsuǝ báboko wǝ ɔflɔ.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Nya kaka ke Yesu dísu koo, umǝ ni o-o, kebuto keni o-o, betidi ko díketsyi mǝ befimfi kaboko obia nya bánlɛ wǝ lekpakpa bǝnkǝ utǝ lǝ betidi wǝ awu eto atosi ete. Nya mba dítidi nnyaa, ǝmuǝ ale.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.