Marcos 6
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NAA
1 Yesu édu mfó úsu wǝ umǝ kaka úsiǝ óbe, ku wǝ bakasebi.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Nya lǝ Yudafɔ eto Ɔnwɛditsyǝyi ǝsuǝǝ, úsu ɔlɛ Anantotiki búdi lǝ Yudafɔ eto katsyakɔ mfó. Nyaso íyifo betidi ba kenke lɛnɔ wǝ asatetee yanii.
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Inni wǝ ni Maria eto ubi wǝ ni nwǝ laawe keyi? Lee inni wǝ ni Yakobo ku Yose ku Yuda ku Simon eto ɔyimisani? Nya wǝ bayimisio tsya nkpe mfo!” Nyaso betidi bamfo mámfo wǝ.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Onanto eto unyǝlǝkǝtidi kpe dibu lǝ nlebe kpǝ. Fɛɛ lǝ wǝ kosate eto umǝǝ, lǝ wǝ betidi ntii, ku lǝ wǝ kosate eto diyo eto betidi eto ǝnǝmii, umbǝ dibu saa.”
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 — ausente —
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 — ausente —
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Nya ókpadi wǝ bakasebi lefosi inuǝ bamǝ utsyǝ, nya óla mǝ ótsyese inuǝ inuǝ. Útǝ mǝ ǝsuǝale nkǝ baso awɔnɔ bua ani.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Mi kuutsyuǝ saa manlɛ kulesa usuko kusu komǝ, enso uyi wǝ baalɛɛ kɔni hã. Bientsyi didisa nye otobe fenkǝ mba laatɔ asa kafe. Bientsyi atabi lǝ mi katobe.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Bekpe mi afɔkpa, tsya bientsyi akpesa bamba saa enso nnya benkpe.”
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Usi ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Kaka kee bafo mii, bɛkɛ mfó isu ese lefe nǝ biuudu.
10 E recomendou-lhes:
11 Lǝ bídufǝ umǝ utsyuǝ nya betidi bamfó dímamfo mi nye báni bǝ beembutsyue mi ditiki kotoo, bidu lǝ bɛflɛ mi nkpafo eto sitǝ bekpo mfó. Nyamfo loote Onanto eto kotonǝnǝ eto ditsyǝbi nǝ lǝǝbǝ bubǝ itǝ mǝ lǝ umǝ ǝmǝ.”
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Nyaso bakasebi bamǝ édu bésu bátsyilama bédi Anantotiki nyamǝ budi kafe bǝ utsyuǝ saa sinkli lǝ abuayifoyifo kama.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Bála awɔnɔ bua kpǝ lǝ betidi ǝsuǝ. Nya bédiki befimfi kpǝ nnuǝbi itǝ bǝmuǝ ale.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Lǝ lefe nǝmfóo, Oka Herodes ákanɔ asa nnya kenke nlɛ búbǝ bɔ́nɔ, itsyise Yesu eto diye áyɛ letsyo ésu kalebe saa. Betidi bǝtsyuǝ ákatɛyi bǝnkǝ, “Yohanes wǝ ni ntuflǝsǝtidi ésinkli úbǝ nkpǝ! Nyaso onkpe ǝsuǝale ɔnlɛ ayanisa buyifo nɛ!”
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Bǝtsyuǝ tsya ákatɛyi bǝnkǝ, “Wǝ ni Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi Elia.”
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Lefe nǝ Herodes lɛnɔ nyamfóo, wuntsya átɛyi nkǝ, “Yohanes wǝ útǝ bála disi uni disi ósankli utsyi ɔkɔmǝ úbǝ!”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Ɛtɔnsǝǝ, Herodes kosate dítǝ kusu nkǝ bǝmuǝ Yohanes, nya útǝ kusu nkǝ bakle wǝ, befi wǝ bakpe lǝ diyo. Herodes éyifo nyamfo itsyi lǝ Herodia wǝ úsu úfi, wǝ dídi wǝ ɔyimi Filipo eto usiǝ eso.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Yohanes ákatɛyi Herodes nkǝ, “Yanlɛkɛ bǝ fo fǝ ɔyimisani eto usiǝ efi.”
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Nyaso Yohanes eto etiki ǝkǝlǝ Herodia, nyaso úkǝkisi wǝ. Nya ɔ́bɛbɛ kusu nkǝ lǝ olo wǝ.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Tsyaa, wámfo kusu bunyǝ lǝ Herodes eso. Itsyise Herodes áte Yohanes sikpi se unyi nkǝ Yohanes éyifo ɔnukualɛtidi ku utidi wǝ díyifo kɛnkɛ eso. Nyaso úkase wǝ. Lefe kpǝ, óla nkǝ lǝ úkanɔ wǝ asatete, ite bǝ wǝ etiki nyamǝ káto wǝ lǝ lɛkɔɛsi lɛ ɔ́nɔ nnya tsya fɛ.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Lǝ kalosǝkɔɔ, íbǝ bǝ Herodia ǝnyǝ kusu ko ɔnlɛ bɔbɛbɛ. Diyi nǝmfó didi Herodes eto leleyi. Herodes ákpadi wǝ beninǝtidi lǝ wǝ sekakedikɔ ku wǝ bamamanyǝ eto beninǝ ku Galilea eto kasɔ eto beninǝ kplɛkplɛ lǝ wǝ lesakedikɔ.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Herodia eto kebitɛ ǝbǝ mfó úwi kewi ókpe disuǝyuǝ nya Oka Herodes ku wǝ bahɔ lǝ lesakedikɔ mfó tinti.
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Nya usi ɔ́tɛyi wǝ tsya nkǝ, “Ekpe lǝ mɔ lekankpomɛ, minkǝ muutǝ fǝ lesa nǝ ke fɔɔtɔ mɛ, lǝ mɔ sekakedikɔ eto kutsyǝ kulaa tsya!”
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Nyaso usiobi ǝmfo átaka úsu ɔ́tɔ wǝ ambe nkǝ, “Be ele bǝ ntɔ?”
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Disiobi nǝmfo ésinkli kpla dísu diyo nǝmǝ kafo nya ɔ́tɛyi Herodes nkǝ, “Nla minkǝ la Yohanes Ntuflǝsǝtidi eto disi ǝtǝkǝ lǝ ɔkpɛ tɛnklɛ ǝsuǝ ǝtǝ mɛ mɔmɔmɔmɔ!”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Nyamfo ába oka Herodes lɛkɔɛsi, fɛɛ wǝnsiǝmbofo ntamu bo óka utsyǝ lǝ beninǝtidi bamfó eto ǝnǝmi butu.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Lǝ nyaso ókpe wǝ oblafɔ lamfolamfo nkǝ usu ola Yohanes eto disi lǝ ufi oboko. Nya oblafɔ ǝmfó dídu úsu Aba eto diyo nǝ baakpe betidi, mfó úsu óla Yohanes eto disi.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Kamaa, úfi disi nǝmǝ útǝkǝ lǝ ɔkpɛ tɛnklɛ ǝsuǝ nya úfi ni oboko disiobi nǝmǝ. Nya wuntsya dífi ni úsu útǝ wǝ ambe.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Lefe nǝ Yohanes eto bakasebi lɛnɔ ditiki nǝmfoo, bésu báfo wǝ ɔkɔ bésu bébikǝ.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Batɔnkpe ba Yesu lékpe nkǝ besu batsyilama lekpake mfóo, ésinkli bǝbǝ bátɛyi wǝ nnya kenke bésu beyifo ku asa nnya báte.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Nya kaka mǝ ku Yesu lɛsɔnɔ eto betidi kpǝ ba nlɛ búbǝ kédu étsyiko bufui. Nyaso Yesu ku wǝ bakasebi mánkɛ lefe lǝ bedi lesa kula tsya. Nyaso Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Bitǝ lǝ bo hã lǝ busu kaka lɛbiɔ lǝ busiǝ mfó butsyǝ ɔnwɛ sɛkɛ.”
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Nyaso bésu bédufǝ lǝ ɔklɔ lǝ besu kaka betidi lǝmbǝ.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Fɛɛ lefe nǝ bántɔɔ, betidi kpǝ ǝnyǝ mǝ bǝtsyǝ lekpo, nya bétsyetsyi bátɔ sɛtɔ bésu baka mfó budufǝ fɛ Yesu ku wǝ bakasebi dísu bédufǝ mfó.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Se Yesu lɛbɔ lǝ ɔklɔ ǝmǝ únyǝ sitiditu siamǝǝ, mǝ asa ǝnǝ wǝ kafo itsyise bǝtsyǝ fe basamu ba lǝmbǝ obebe. Nyaso útsyiko mǝ asa kpǝ bote itsyi lǝ Onanto ǝsuǝ.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Lefe nǝ ditsyitsyo léyoo, wǝ bakasebi ányi bésu wǝ ɔflɔ nya bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Kale bolo. Nya kase mfo diyifo ntɛntii, bǝǝmbunyǝ kulesa bedi.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Nyaso lǝkǝ mǝmblɛ kusu lǝ bedu. Lǝ bedufǝ kǝmǝ ku mbuto bo lɛfi mfoo, boofó lesatsyuǝ bunyǝ kaya kedi.”
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Mi kosatee, bitǝ mǝ lesatsyuǝ lǝ bedi.”
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Nya Yesu lɛtɔ mǝ nkǝ, “Abolo asia bɛnlɛ? Bisu bebe!”
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Yesu átɛyi wǝ bakasebi nkǝ bǝtǝ lǝ betidi bamǝ kenke lǝ bǝsiǝ kasɔ lǝ sefa siamǝ ǝsuǝ mfó lǝ etsyukpa etsyukpa ǝsuǝ.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Nyaso betidi bamfo kenke ǝsiǝ kasɔ lǝ etsyukpa etsyukpa ǝsuǝ ǝtsyuǝ fe betidi kolofa nya ǝtsyuǝ fe betidi awosi anɔ.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Nya Yesu dífi abolo ku akpɛ nyamǝ, nya se óbe kato, nya ɔ́sɔ Onanto ani. Nya úbudi abolo nyamǝ nya úfi nnya útǝ wǝ bakasebi nkǝ bǝsiǝ bǝtǝ etsyukpa etsyukpa nyamǝ. Nya úsiǝ akpɛ nyamɛ tsya nko útǝ mǝ.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Mba kenke lɛkɛ mfó édi bémi.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Nya se wǝ bakasebi lɛsɛ didisa nǝ díbu bakɔɔ, díyi lefosi etsyitsya kplɛ ǝnuǝ.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Nya mba dídi lesa nǝmfo eto basani mate éyifo betidi akpi anɔ.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Lamfolamfo Yesu átɛyi wǝ bakasebi nkǝ bedufǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ lǝ besu umǝ wǝ baakpo Betsaida, lǝ ditumbukplɛ nǝmǝ eto lekpake nǝ nse. Nya útǝ nkǝ sitiditu siamǝ sǝnsǝ sidu.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nyamfo eto kamaa, wuntsya édu óbe kɔtini komǝ nkǝ lǝ usu oto ola.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Se éyo ketsyee, ɔklɔ ǝmǝ áyo ditumbukplɛ nǝmǝ eto ntinti, Yesu mate hã díbu uńyǝ mfó.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Únyǝ nkǝ wǝ betidi édufǝ lǝ bulǝ ǝsuǝ ku kase bánlɛ ɔklɔ ǝmǝ bofo bonwa itsyise ufiebi lɛ bɔsɔ kǝlǝ mǝ. Nyaso lǝ kolensiǝnto kplɛɛ, Yesu áyɛ lǝ ntu bomǝ ǝsuǝ úsu mǝ ɔflɔ eti nkǝ lǝ ɔyɛ ofe.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Nya se bǝnyǝ wǝ lǝ ntu bomǝ ǝsuǝǝ, báfa bátɛyi bǝnkǝ, “Ɔkɔ ni.”
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Mǝmblɛ áte sikpi se bǝnyǝ wǝ.
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Nya óbe údufǝ lǝ mǝ ɔklɔ ǝmǝ kafo, nya ete ufiebi ǝmǝ lɛyɛ bɔsɔ. Nyamfo éyifo wǝ bakasebi yanii ku kafɔsu.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Itsyise bánte kase ko íbǝ fɛ útǝ betidi akpi anɔ bamfo lesa bédi banɔ. Mǝ nsusu mánkpa ko mǝ lǝ nyamfó ǝsuǝ, itsyise bámfo wǝ bánɔ.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Se bédufǝ ditumbukplɛ nǝmǝ eto lekpake nǝ nsee, báyifǝ lǝ Genesaret eto kasɔ. Nya bátsyasǝ mǝ ɔklɔ ǝmǝ mfó.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Kase báyifǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ koo, betidi ǝtsyǝ Yesu lekpo.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Nyaso betidi bamǝ étsyetsyi bésu bátɛyi mǝ betidi kenke lǝ kasɔ kamǝ. Nya kaka ke bánɔ bǝ Yesu kpee, bétsyi befimfi lǝ mǝ belabekǝ ǝsuǝ báboko wǝ ɔflɔ.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Nya kaka ke Yesu dísu koo, umǝ ni o-o, kebuto keni o-o, betidi ko díketsyi mǝ befimfi kaboko obia nya bánlɛ wǝ lekpakpa bǝnkǝ utǝ lǝ betidi wǝ awu eto atosi ete. Nya mba dítidi nnyaa, ǝmuǝ ale.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.