Marcos 6

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yesu édu mfó úsu wǝ umǝ kaka úsiǝ óbe, ku wǝ bakasebi.
1 Jesus deixou essa região e voltou com seus discípulos para Nazaré, cidade onde tinha morado.
2 Nya lǝ Yudafɔ eto Ɔnwɛditsyǝyi ǝsuǝǝ, úsu ɔlɛ Anantotiki búdi lǝ Yudafɔ eto katsyakɔ mfó. Nyaso íyifo betidi ba kenke lɛnɔ wǝ asatetee yanii.
2 No sábado seguinte, começou a ensinar na sinagoga, e muitos dos que o ouviam se admiraram e perguntavam: “De onde vem tanta sabedoria e poder para realizar esses milagres?
3 Inni wǝ ni Maria eto ubi wǝ ni nwǝ laawe keyi? Lee inni wǝ ni Yakobo ku Yose ku Yuda ku Simon eto ɔyimisani? Nya wǝ bayimisio tsya nkpe mfo!” Nyaso betidi bamfo mámfo wǝ.
3 Não é esse o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? Suas irmãs moram aqui, entre nós”. E sentiam-se muito ofendidos.
4 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Onanto eto unyǝlǝkǝtidi kpe dibu lǝ nlebe kpǝ. Fɛɛ lǝ wǝ kosate eto umǝǝ, lǝ wǝ betidi ntii, ku lǝ wǝ kosate eto diyo eto betidi eto ǝnǝmii, umbǝ dibu saa.”
4 Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre seus parentes e sua própria família”.
5 — ausente —
5 Por isso, não pôde realizar milagres ali, exceto pôr as mãos sobre alguns enfermos e curá-los.
6 — ausente —
6 E ficou admirado com a incredulidade daquele povo. Então Jesus percorreu diversos povoados, ensinando a seus moradores.
7 Nya ókpadi wǝ bakasebi lefosi inuǝ bamǝ utsyǝ, nya óla mǝ ótsyese inuǝ inuǝ. Útǝ mǝ ǝsuǝale nkǝ baso awɔnɔ bua ani.
7 Reuniu os Doze e começou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos impuros.
8 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Mi kuutsyuǝ saa manlɛ kulesa usuko kusu komǝ, enso uyi wǝ baalɛɛ kɔni hã. Bientsyi didisa nye otobe fenkǝ mba laatɔ asa kafe. Bientsyi atabi lǝ mi katobe.
8 Instruiu-os a não levar coisa alguma na viagem, exceto um cajado. Não poderiam levar alimento, nem bolsa de viagem, nem dinheiro.
9 Bekpe mi afɔkpa, tsya bientsyi akpesa bamba saa enso nnya benkpe.”
9 Poderiam calçar sandálias, mas não levar uma muda de roupa extra.
10 Usi ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Kaka kee bafo mii, bɛkɛ mfó isu ese lefe nǝ biuudu.
10 Disse ele: “Onde quer que forem, fiquem na mesma casa até partirem da cidade.
11 Lǝ bídufǝ umǝ utsyuǝ nya betidi bamfó dímamfo mi nye báni bǝ beembutsyue mi ditiki kotoo, bidu lǝ bɛflɛ mi nkpafo eto sitǝ bekpo mfó. Nyamfo loote Onanto eto kotonǝnǝ eto ditsyǝbi nǝ lǝǝbǝ bubǝ itǝ mǝ lǝ umǝ ǝmǝ.”
11 Mas, se algum povoado se recusar a recebê-los ou a ouvi-los, ao saírem, sacudam a poeira dos pés como sinal de reprovação”.
12 Nyaso bakasebi bamǝ édu bésu bátsyilama bédi Anantotiki nyamǝ budi kafe bǝ utsyuǝ saa sinkli lǝ abuayifoyifo kama.
12 Então eles partiram, dizendo a todos que encontravam que se arrependessem.
13 Bála awɔnɔ bua kpǝ lǝ betidi ǝsuǝ. Nya bédiki befimfi kpǝ nnuǝbi itǝ bǝmuǝ ale.
13 Expulsaram muitos demônios e curaram muitos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Lǝ lefe nǝmfóo, Oka Herodes ákanɔ asa nnya kenke nlɛ búbǝ bɔ́nɔ, itsyise Yesu eto diye áyɛ letsyo ésu kalebe saa. Betidi bǝtsyuǝ ákatɛyi bǝnkǝ, “Yohanes wǝ ni ntuflǝsǝtidi ésinkli úbǝ nkpǝ! Nyaso onkpe ǝsuǝale ɔnlɛ ayanisa buyifo nɛ!”
14 Logo o rei Herodes ouviu falar de Jesus, pois todos comentavam a seu respeito. Alguns diziam: “João Batista ressuscitou dos mortos. Por isso tem poder para fazer esses milagres”.
15 Bǝtsyuǝ tsya ákatɛyi bǝnkǝ, “Wǝ ni Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi Elia.”
15 Outros diziam: “É Elias”. Ainda outros diziam: “É um profeta, como os profetas de antigamente”.
16 Lefe nǝ Herodes lɛnɔ nyamfóo, wuntsya átɛyi nkǝ, “Yohanes wǝ útǝ bála disi uni disi ósankli utsyi ɔkɔmǝ úbǝ!”
16 Quando Herodes ouviu falar de Jesus, disse: “João, o homem a quem decapitei, voltou dos mortos!”.
17 Ɛtɔnsǝǝ, Herodes kosate dítǝ kusu nkǝ bǝmuǝ Yohanes, nya útǝ kusu nkǝ bakle wǝ, befi wǝ bakpe lǝ diyo. Herodes éyifo nyamfo itsyi lǝ Herodia wǝ úsu úfi, wǝ dídi wǝ ɔyimi Filipo eto usiǝ eso.
17 O rei havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias. Ela era esposa de seu irmão, Filipe, mas Herodes tinha se casado com ela.
18 Yohanes ákatɛyi Herodes nkǝ, “Yanlɛkɛ bǝ fo fǝ ɔyimisani eto usiǝ efi.”
18 João dizia a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com a esposa de seu irmão”.
19 Nyaso Yohanes eto etiki ǝkǝlǝ Herodia, nyaso úkǝkisi wǝ. Nya ɔ́bɛbɛ kusu nkǝ lǝ olo wǝ.
19 Por isso Herodias guardava rancor de João e queria matá-lo, mas não podia fazê-lo,
20 Tsyaa, wámfo kusu bunyǝ lǝ Herodes eso. Itsyise Herodes áte Yohanes sikpi se unyi nkǝ Yohanes éyifo ɔnukualɛtidi ku utidi wǝ díyifo kɛnkɛ eso. Nyaso úkase wǝ. Lefe kpǝ, óla nkǝ lǝ úkanɔ wǝ asatete, ite bǝ wǝ etiki nyamǝ káto wǝ lǝ lɛkɔɛsi lɛ ɔ́nɔ nnya tsya fɛ.
20 pois Herodes o respeitava e o protegia, sabendo que ele era um homem justo e santo. Herodes ficava muito perturbado sempre que falava com João, mas mesmo assim gostava de ouvi-lo.
21 Lǝ kalosǝkɔɔ, íbǝ bǝ Herodia ǝnyǝ kusu ko ɔnlɛ bɔbɛbɛ. Diyi nǝmfó didi Herodes eto leleyi. Herodes ákpadi wǝ beninǝtidi lǝ wǝ sekakedikɔ ku wǝ bamamanyǝ eto beninǝ ku Galilea eto kasɔ eto beninǝ kplɛkplɛ lǝ wǝ lesakedikɔ.
21 Finalmente, no aniversário de Herodes, Herodias teve a oportunidade que procurava. Ele deu uma festa para os membros do alto escalão do governo, para seus oficiais militares e para os cidadãos mais importantes da Galileia.
22 Herodia eto kebitɛ ǝbǝ mfó úwi kewi ókpe disuǝyuǝ nya Oka Herodes ku wǝ bahɔ lǝ lesakedikɔ mfó tinti.
22 Sua filha, também chamada Herodias, entrou e apresentou uma dança que agradou muito Herodes e seus convidados. “Peça-me qualquer coisa que deseje, e eu lhe darei”, disse o rei à moça.
23 Nya usi ɔ́tɛyi wǝ tsya nkǝ, “Ekpe lǝ mɔ lekankpomɛ, minkǝ muutǝ fǝ lesa nǝ ke fɔɔtɔ mɛ, lǝ mɔ sekakedikɔ eto kutsyǝ kulaa tsya!”
23 E prometeu, sob juramento: “Eu lhe darei o que pedir, até metade do meu reino!”.
24 Nyaso usiobi ǝmfo átaka úsu ɔ́tɔ wǝ ambe nkǝ, “Be ele bǝ ntɔ?”
24 Ela saiu e perguntou à mãe: “O que devo pedir?”. A mãe lhe disse: “Peça a cabeça de João Batista!”.
25 Disiobi nǝmfo ésinkli kpla dísu diyo nǝmǝ kafo nya ɔ́tɛyi Herodes nkǝ, “Nla minkǝ la Yohanes Ntuflǝsǝtidi eto disi ǝtǝkǝ lǝ ɔkpɛ tɛnklɛ ǝsuǝ ǝtǝ mɛ mɔmɔmɔmɔ!”
25 A moça voltou depressa ao rei e disse: “Quero a cabeça de João Batista agora mesmo num prato!”.
26 Nyamfo ába oka Herodes lɛkɔɛsi, fɛɛ wǝnsiǝmbofo ntamu bo óka utsyǝ lǝ beninǝtidi bamfó eto ǝnǝmi butu.
26 O rei muito se entristeceu com isso, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde negar o pedido.
27 Lǝ nyaso ókpe wǝ oblafɔ lamfolamfo nkǝ usu ola Yohanes eto disi lǝ ufi oboko. Nya oblafɔ ǝmfó dídu úsu Aba eto diyo nǝ baakpe betidi, mfó úsu óla Yohanes eto disi.
27 Assim, enviou no mesmo instante um carrasco com ordens de cortar a cabeça de João e trazê-la. Ele decapitou João na prisão,
28 Kamaa, úfi disi nǝmǝ útǝkǝ lǝ ɔkpɛ tɛnklɛ ǝsuǝ nya úfi ni oboko disiobi nǝmǝ. Nya wuntsya dífi ni úsu útǝ wǝ ambe.
28 trouxe a cabeça num prato e a entregou à moça, que a levou à sua mãe.
29 Lefe nǝ Yohanes eto bakasebi lɛnɔ ditiki nǝmfoo, bésu báfo wǝ ɔkɔ bésu bébikǝ.
29 Quando os discípulos de João souberam o que havia acontecido, foram buscar o corpo e o colocaram numa sepultura.
30 Batɔnkpe ba Yesu lékpe nkǝ besu batsyilama lekpake mfóo, ésinkli bǝbǝ bátɛyi wǝ nnya kenke bésu beyifo ku asa nnya báte.
30 Os apóstolos voltaram de sua missão e contaram a Jesus tudo que tinham feito e ensinado.
31 Nya kaka mǝ ku Yesu lɛsɔnɔ eto betidi kpǝ ba nlɛ búbǝ kédu étsyiko bufui. Nyaso Yesu ku wǝ bakasebi mánkɛ lefe lǝ bedi lesa kula tsya. Nyaso Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Bitǝ lǝ bo hã lǝ busu kaka lɛbiɔ lǝ busiǝ mfó butsyǝ ɔnwɛ sɛkɛ.”
31 Jesus lhes disse: “Vamos sozinhos até um lugar tranquilo para descansar um pouco”, pois tanta gente ia e vinha que eles não tinham tempo nem para comer.
32 Nyaso bésu bédufǝ lǝ ɔklɔ lǝ besu kaka betidi lǝmbǝ.
32 Então saíram de barco para um lugar isolado, a fim de ficarem a sós.
33 Fɛɛ lefe nǝ bántɔɔ, betidi kpǝ ǝnyǝ mǝ bǝtsyǝ lekpo, nya bétsyetsyi bátɔ sɛtɔ bésu baka mfó budufǝ fɛ Yesu ku wǝ bakasebi dísu bédufǝ mfó.
33 Contudo, muitos os reconheceram e os viram partir, e pessoas de várias cidades correram e chegaram antes deles.
34 Se Yesu lɛbɔ lǝ ɔklɔ ǝmǝ únyǝ sitiditu siamǝǝ, mǝ asa ǝnǝ wǝ kafo itsyise bǝtsyǝ fe basamu ba lǝmbǝ obebe. Nyaso útsyiko mǝ asa kpǝ bote itsyi lǝ Onanto ǝsuǝ.
34 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão e teve compaixão dela, pois eram como ovelhas sem pastor. Então começou a lhes ensinar muitas coisas.
35 Lefe nǝ ditsyitsyo léyoo, wǝ bakasebi ányi bésu wǝ ɔflɔ nya bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Kale bolo. Nya kase mfo diyifo ntɛntii, bǝǝmbunyǝ kulesa bedi.
35 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está tarde.
36 Nyaso lǝkǝ mǝmblɛ kusu lǝ bedu. Lǝ bedufǝ kǝmǝ ku mbuto bo lɛfi mfoo, boofó lesatsyuǝ bunyǝ kaya kedi.”
36 Mande as multidões embora, para que possam ir aos campos e povoados vizinhos e comprar algo para comer”.
37 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Mi kosatee, bitǝ mǝ lesatsyuǝ lǝ bedi.”
37 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Precisaríamos de muito dinheiro
38 Nya Yesu lɛtɔ mǝ nkǝ, “Abolo asia bɛnlɛ? Bisu bebe!”
38 “Quantos pães vocês têm?”, perguntou ele. “Vão verificar.” Eles voltaram e informaram: “Cinco pães e dois peixes”.
39 Yesu átɛyi wǝ bakasebi nkǝ bǝtǝ lǝ betidi bamǝ kenke lǝ bǝsiǝ kasɔ lǝ sefa siamǝ ǝsuǝ mfó lǝ etsyukpa etsyukpa ǝsuǝ.
39 Então Jesus ordenou que fizessem a multidão sentar-se em grupos na grama verde.
40 Nyaso betidi bamfo kenke ǝsiǝ kasɔ lǝ etsyukpa etsyukpa ǝsuǝ ǝtsyuǝ fe betidi kolofa nya ǝtsyuǝ fe betidi awosi anɔ.
40 Assim, eles se sentaram em grupos de cinquenta e de cem.
41 Nya Yesu dífi abolo ku akpɛ nyamǝ, nya se óbe kato, nya ɔ́sɔ Onanto ani. Nya úbudi abolo nyamǝ nya úfi nnya útǝ wǝ bakasebi nkǝ bǝsiǝ bǝtǝ etsyukpa etsyukpa nyamǝ. Nya úsiǝ akpɛ nyamɛ tsya nko útǝ mǝ.
41 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, à medida que ia partindo os pães, entregava-os aos discípulos para que os distribuíssem ao povo. Também dividiu os peixes para que todos recebessem uma porção.
42 Mba kenke lɛkɛ mfó édi bémi.
42 Todos comeram à vontade,
43 Nya se wǝ bakasebi lɛsɛ didisa nǝ díbu bakɔɔ, díyi lefosi etsyitsya kplɛ ǝnuǝ.
43 e os discípulos recolheram doze cestos com os pães e peixes que sobraram.
44 Nya mba dídi lesa nǝmfo eto basani mate éyifo betidi akpi anɔ.
44 Os que comeram foram cinco mil homens.
45 Lamfolamfo Yesu átɛyi wǝ bakasebi nkǝ bedufǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ lǝ besu umǝ wǝ baakpo Betsaida, lǝ ditumbukplɛ nǝmǝ eto lekpake nǝ nse. Nya útǝ nkǝ sitiditu siamǝ sǝnsǝ sidu.
45 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem o mar até Betsaida, enquanto ele mandava o povo para casa.
46 Nyamfo eto kamaa, wuntsya édu óbe kɔtini komǝ nkǝ lǝ usu oto ola.
46 Depois de se despedir de todos, subiu sozinho ao monte para orar.
47 Se éyo ketsyee, ɔklɔ ǝmǝ áyo ditumbukplɛ nǝmǝ eto ntinti, Yesu mate hã díbu uńyǝ mfó.
47 Durante a noite, os discípulos estavam no barco, no meio do mar, e Jesus, sozinho em terra.
48 Únyǝ nkǝ wǝ betidi édufǝ lǝ bulǝ ǝsuǝ ku kase bánlɛ ɔklɔ ǝmǝ bofo bonwa itsyise ufiebi lɛ bɔsɔ kǝlǝ mǝ. Nyaso lǝ kolensiǝnto kplɛɛ, Yesu áyɛ lǝ ntu bomǝ ǝsuǝ úsu mǝ ɔflɔ eti nkǝ lǝ ɔyɛ ofe.
48 Ele viu que estavam em apuros, remando com força e lutando contra o vento e as ondas. Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles caminhando sobre o mar. Sua intenção era passar por eles,
49 Nya se bǝnyǝ wǝ lǝ ntu bomǝ ǝsuǝǝ, báfa bátɛyi bǝnkǝ, “Ɔkɔ ni.”
49 mas, quando o avistaram caminhando sobre as águas, gritaram de pavor, pensando que fosse um fantasma.
50 Mǝmblɛ áte sikpi se bǝnyǝ wǝ.
50 Ficaram todos aterrorizados ao vê-lo. Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
51 Nya óbe údufǝ lǝ mǝ ɔklɔ ǝmǝ kafo, nya ete ufiebi ǝmǝ lɛyɛ bɔsɔ. Nyamfo éyifo wǝ bakasebi yanii ku kafɔsu.
51 Em seguida, subiu no barco e o vento parou. Os discípulos ficaram admirados,
52 Itsyise bánte kase ko íbǝ fɛ útǝ betidi akpi anɔ bamfo lesa bédi banɔ. Mǝ nsusu mánkpa ko mǝ lǝ nyamfó ǝsuǝ, itsyise bámfo wǝ bánɔ.
52 pois ainda não tinham entendido o milagre dos pães. O coração deles estava endurecido.
53 Se bédufǝ ditumbukplɛ nǝmǝ eto lekpake nǝ nsee, báyifǝ lǝ Genesaret eto kasɔ. Nya bátsyasǝ mǝ ɔklɔ ǝmǝ mfó.
53 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré. Levaram o barco até a margem
54 Kase báyifǝ lǝ ɔklɔ ǝmǝ koo, betidi ǝtsyǝ Yesu lekpo.
54 e desceram. As pessoas reconheceram Jesus assim que o viram.
55 Nyaso betidi bamǝ étsyetsyi bésu bátɛyi mǝ betidi kenke lǝ kasɔ kamǝ. Nya kaka ke bánɔ bǝ Yesu kpee, bétsyi befimfi lǝ mǝ belabekǝ ǝsuǝ báboko wǝ ɔflɔ.
55 Quando ouviam que Jesus estava em algum lugar, corriam por toda a região, levando os enfermos em macas para onde sabiam que ele estava.
56 Nya kaka ke Yesu dísu koo, umǝ ni o-o, kebuto keni o-o, betidi ko díketsyi mǝ befimfi kaboko obia nya bánlɛ wǝ lekpakpa bǝnkǝ utǝ lǝ betidi wǝ awu eto atosi ete. Nya mba dítidi nnyaa, ǝmuǝ ale.
56 Aonde quer que ele fosse — aos povoados, às cidades ou aos campos ao redor —, levavam os enfermos para as praças. Suplicavam que ele os deixasse pelo menos tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.