Marcos 3

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Lǝ lefe bamba ǝsuǝǝ, Yesu esi úsu Yudafɔ eto katsyakɔ. Utsyuǝ akɛ mfó wǝ eto kɔni díkpǝ konyoma.
1 E outra vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
2 Betidi ba lɛkɛ mfó eto bǝtsyuǝ ńyǝ balɛ bobe lǝ wootsya utidi ǝmǝ lǝ ɔnwɛditsyǝyi nǝmǝ ǝsuǝ lǝ babe lǝ buunyǝ etiki lǝ wǝ ǝsuǝ.
2 E estavam observando-o securaria no sábado, para o acusarem.
3 Yesu ákpadi utidi ǝmǝ eto kɔni díkpǝ útsyǝ lǝ betidi ba kenke eto ǝnǝmi.
3 E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Nya útsyi wǝ ǝnǝmi útǝ betidi bamǝ kenke nya ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Ɛlɛkɛ bǝ utidi yifo kasɛɛ lǝ Ɔnwɛditsyǝyi, lee Ɔnwɛditsyǝyi eyifo diyi nǝ utidi loobiasǝ asa? Iyifo diyi nǝ bǝǝtǝ nkpǝ, lee iyifo diyi nǝ baa biasǝ nkpǝ?” Fɛɛ bámfo wǝ kulesa bɔtɛyi.
4 E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou matar? E eles calaram-se.
5 Yesu étsyi ɔ́wuninsǝ nya óbe mǝ ku lɛblɔfi itsyise ílǝ wǝ lǝ lɛkɔɛsi se bánla bǝ baawunsǝko mǝ bǝtsyuǝ eso. Nya ɔ́tɛyi ufimfi ǝmǝ nkǝ, “Nǝ fǝ kɔni etsyue.” Únǝ ko útsyue. Nya ete kɔni komǝ létsya wǝ.
5 E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a tua mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a sua mão, sã como a outra.
6 Lǝ nnya ǝsuǝǝ, Farisifɔ bamǝ édu nya bésu bátsya ku Herod eto betidi nya bákpe disi lǝ kase bɔɔyɛ balo Yesu.
6 E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
7 — ausente —
7 E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galiléia e da Judéia,
8 — ausente —
8 E de Jerusalém, e da Iduméia, e de além do Jordão, e de perto de Tiro e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
9 — ausente —
9 E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não oprimisse,
10 — ausente —
10 Porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
11 Lɛwɔnɔ bua ǝsiǝ lǝ betidi bǝtsyuǝ ba díbǝ mfó ǝsuǝ. Lǝ bǝnyǝ, bǝnyǝ Yesu koo, békedu kanɔ nya bákafa katɛyi bǝnkǝ, “Fǝ ni Onanto eto Ubi.”
11 E os espíritos imundos vendo-o, prostravam-se diante dele, e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Nya Yesu káninko mǝ nkǝ bǝntǝ lǝ betidi lǝ bate futsyǝ uni.
12 E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
13 Nyamfo eto kamaa, Yesu ábe úsu kɔtini disi. Nya mfóo, ókpadi mba óla nkǝ bakɛ ko wǝ.
13 E subiu ao monte, e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
14 Betidi bamfo ǝbǝ wǝ ɔflɔ nya úlǝkǝ lefosi inuǝ lǝ mǝ nti. Nya útǝkǝ mǝ diye nkǝ batɔnkpe. Ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Nlǝkǝ mi minkǝ bɛkɛ mɛ lǝ ɔflɔ lefe saa. Mootsyese mi lǝ bisu bidi Anantotiki.
14 E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar,
15 Nya biɔkɛ ǝsuǝale bela awɔnɔ bua bitsyiko lǝ betidi ǝsuǝ.”
15 E para que tivessem o poderde curar as enfermidades e expulsar os demônios:
16 — ausente —
16 A Simão, a quem pôs o nome de Pedro,
17 — ausente —
17 E a Tiago, filho de Zebedeu, e a João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 — ausente —
18 E a André, e a Filipe, e a Bartolomeu, e a Mateus, e a Tomé, e a Tiago, filho de Alfeu, e a Tadeu, e a Simão, o Cananita,
19 — ausente —
19 E a Judas Iscariotes, o que o entregou.
20 Se Yesu dídu mfóo, údu úsu diyo ditsyuǝ. Nya betidi kpǝ esi bǝbǝ mǝ ɔflɔ mfó. Itǝ bǝ ibǝ ɛkɛ ale itǝ Yesu ku wǝ bakasebi bǝ bánkɛ lefe kulaa tsya lǝ bedi lesa.
20 E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
21 Se wǝ kosate eto betidi lɛnɔ nkoo, bésu bǝ lǝ besu bǝnǝ wǝ besuko diyo, itsyise bátɛyi bǝnkǝ, “Disi abia wǝ.”
21 E, quando os seus ouviram isto, saíram para o prender; porque diziam: Está fora de si.
22 Nya afi eto bateasa ba ditsyi Yerusalem lɛtɛyi bǝnkǝ, “Lɛwɔnɔ bua ǝbǝ disi lǝ Yesu ǝsuǝ. Nya awɔnɔ bua eto ɔtɔnkotɔnkoo, ni nwǝ dítǝ wǝ ǝsuǝale fɛ ɔnlɛ awɔnɔ bua nyamfó bola kabɔnko lǝ betidi ǝsuǝ.”
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu, e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
23 Nyaso Yesu ákpadi betidi bamǝ nya údi etiki ko mǝ lǝ lekpa ǝsuǝ nkǝ, “Ntsyǝ yuubǝ bǝ Obonsam ebofo wǝ ǝsuǝ bola ketsyiko lǝ utidi ǝsuǝ?
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Lǝ ibǝ bǝnkǝ sekakedikɔ áma se ǝsuǝ lǝ akpaa, nya akpa akpa nyamǝ nlɛ bɔkpɔ lǝ mǝ ǝsuǝ ntii, nkomǝ eto sekakedikɔ siamǝ ǝmbofo buńyǝ.
24 E, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Lǝ diyo ditsyuǝ eto betidi ǝsǝnsǝ lǝ mǝ bǝtsyuǝ ǝsuǝǝ, anto ku anto nlɛ bɔkpɔ lǝ mǝ bǝtsyuǝ ǝsuǝǝ, diyo nǝmfó ǝmbofo buńyǝ.
25 E, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Nyaso lǝ Obonsam ataka uńyǝ ɔnlɛ bɔkpɔ ku wǝ ǝsuǝ ku wǝ sekakedikɔ sia lema akpa akpaa, sekakedikɔ siamfó ebusǝnsǝ nya wǝ sekakedidi ebolo.
26 E, se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes tem fim.
27 “Iyifo etiki eto ɔnukualɛ bǝ utidi ǝmbofo botaka kesu ketu ǝsuǝaletidi lǝ wǝ diyo, ketsyi wǝ bikǝ. Fɛ woofo budufǝ lǝ wǝ diyo nǝmǝǝ, tsyisɛ umuǝ ǝsuǝaletidi ǝmǝ okle.
27 Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não maniatar o valente; e então roubará a sua casa.
28 “Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ Onanto ebufi lebua saa nǝ betidi díyifo ku diye bua saa nǝ baakpadi Onanto ɔtsyɛ.
28 Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda a sorte de blasfêmias, com que blasfemarem;
29 Fɛɛ diye bua saa nǝ utidi lookpadi Onanto eto Lɛwɔnɔ Kɛnkɛɛ, Onanto ǝmbufi ni ɔtsyɛ wǝ kulefe. Itsyise wuufi lebua nǝmfo fenkǝ lebua nǝ wembotasuǝ.”
29 Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo
30 Yesu átɛyi nyamfo nko itsyise betidi bǝnkǝ lɛwɔnɔ bua kpe lǝ wǝ ǝsuǝ.
30 (Porque diziam: Tem espírito imundo).
31 Lǝ lefe nǝmǝ ǝsuǝǝ, Yesu eto bayimisani ku wǝ ambe ǝbǝ mfó. Bǝńyǝ lǝ lekple nya bákpe wǝ utidi bǝ bahiã wǝ.
31 Chegaram, então, seus irmãos e sua mãe; e, estando fora, mandaram-no chamar.
32 Nyaso betidi ba létsyilama wǝ átɛyi Yesu bǝnkǝ, “Be, fǝ ambe ku fǝ bayimisani ńyǝ lǝ lekple bǝ bǝ.”
32 E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram, e estão lá fora.
33 Nyaso Yesu átɔ mǝ nkǝ, “Owoe ni mɔ ambe? Bawoe ni mɔ bayimisani?”
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Nya ótsyilamasǝ ǝnǝmi nya óbe betidi ba nsi letsyilama wǝ mfó nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Bee, nyǝ mbamfo ni mɔ ambe nye mɔ bayimisani.
34 E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 Utsyuǝ saa wǝ leeyifo Onanto eto lelabii, wǝ ni mɔ ɔyimisani nye mɔ ɔyimisio, nye mɔ ambe nɛ.”
35 Porquanto, qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.