Marcos 3
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARIB
1 Lǝ lefe bamba ǝsuǝǝ, Yesu esi úsu Yudafɔ eto katsyakɔ. Utsyuǝ akɛ mfó wǝ eto kɔni díkpǝ konyoma.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Betidi ba lɛkɛ mfó eto bǝtsyuǝ ńyǝ balɛ bobe lǝ wootsya utidi ǝmǝ lǝ ɔnwɛditsyǝyi nǝmǝ ǝsuǝ lǝ babe lǝ buunyǝ etiki lǝ wǝ ǝsuǝ.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Yesu ákpadi utidi ǝmǝ eto kɔni díkpǝ útsyǝ lǝ betidi ba kenke eto ǝnǝmi.
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Nya útsyi wǝ ǝnǝmi útǝ betidi bamǝ kenke nya ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Ɛlɛkɛ bǝ utidi yifo kasɛɛ lǝ Ɔnwɛditsyǝyi, lee Ɔnwɛditsyǝyi eyifo diyi nǝ utidi loobiasǝ asa? Iyifo diyi nǝ bǝǝtǝ nkpǝ, lee iyifo diyi nǝ baa biasǝ nkpǝ?” Fɛɛ bámfo wǝ kulesa bɔtɛyi.
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Yesu étsyi ɔ́wuninsǝ nya óbe mǝ ku lɛblɔfi itsyise ílǝ wǝ lǝ lɛkɔɛsi se bánla bǝ baawunsǝko mǝ bǝtsyuǝ eso. Nya ɔ́tɛyi ufimfi ǝmǝ nkǝ, “Nǝ fǝ kɔni etsyue.” Únǝ ko útsyue. Nya ete kɔni komǝ létsya wǝ.
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 Lǝ nnya ǝsuǝǝ, Farisifɔ bamǝ édu nya bésu bátsya ku Herod eto betidi nya bákpe disi lǝ kase bɔɔyɛ balo Yesu.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 — ausente —
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 — ausente —
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 — ausente —
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 — ausente —
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Lɛwɔnɔ bua ǝsiǝ lǝ betidi bǝtsyuǝ ba díbǝ mfó ǝsuǝ. Lǝ bǝnyǝ, bǝnyǝ Yesu koo, békedu kanɔ nya bákafa katɛyi bǝnkǝ, “Fǝ ni Onanto eto Ubi.”
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Nya Yesu káninko mǝ nkǝ bǝntǝ lǝ betidi lǝ bate futsyǝ uni.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 Nyamfo eto kamaa, Yesu ábe úsu kɔtini disi. Nya mfóo, ókpadi mba óla nkǝ bakɛ ko wǝ.
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 Betidi bamfo ǝbǝ wǝ ɔflɔ nya úlǝkǝ lefosi inuǝ lǝ mǝ nti. Nya útǝkǝ mǝ diye nkǝ batɔnkpe. Ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Nlǝkǝ mi minkǝ bɛkɛ mɛ lǝ ɔflɔ lefe saa. Mootsyese mi lǝ bisu bidi Anantotiki.
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 Nya biɔkɛ ǝsuǝale bela awɔnɔ bua bitsyiko lǝ betidi ǝsuǝ.”
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 — ausente —
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 — ausente —
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 — ausente —
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 — ausente —
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 Se Yesu dídu mfóo, údu úsu diyo ditsyuǝ. Nya betidi kpǝ esi bǝbǝ mǝ ɔflɔ mfó. Itǝ bǝ ibǝ ɛkɛ ale itǝ Yesu ku wǝ bakasebi bǝ bánkɛ lefe kulaa tsya lǝ bedi lesa.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Se wǝ kosate eto betidi lɛnɔ nkoo, bésu bǝ lǝ besu bǝnǝ wǝ besuko diyo, itsyise bátɛyi bǝnkǝ, “Disi abia wǝ.”
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Nya afi eto bateasa ba ditsyi Yerusalem lɛtɛyi bǝnkǝ, “Lɛwɔnɔ bua ǝbǝ disi lǝ Yesu ǝsuǝ. Nya awɔnɔ bua eto ɔtɔnkotɔnkoo, ni nwǝ dítǝ wǝ ǝsuǝale fɛ ɔnlɛ awɔnɔ bua nyamfó bola kabɔnko lǝ betidi ǝsuǝ.”
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Nyaso Yesu ákpadi betidi bamǝ nya údi etiki ko mǝ lǝ lekpa ǝsuǝ nkǝ, “Ntsyǝ yuubǝ bǝ Obonsam ebofo wǝ ǝsuǝ bola ketsyiko lǝ utidi ǝsuǝ?
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Lǝ ibǝ bǝnkǝ sekakedikɔ áma se ǝsuǝ lǝ akpaa, nya akpa akpa nyamǝ nlɛ bɔkpɔ lǝ mǝ ǝsuǝ ntii, nkomǝ eto sekakedikɔ siamǝ ǝmbofo buńyǝ.
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Lǝ diyo ditsyuǝ eto betidi ǝsǝnsǝ lǝ mǝ bǝtsyuǝ ǝsuǝǝ, anto ku anto nlɛ bɔkpɔ lǝ mǝ bǝtsyuǝ ǝsuǝǝ, diyo nǝmfó ǝmbofo buńyǝ.
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 Nyaso lǝ Obonsam ataka uńyǝ ɔnlɛ bɔkpɔ ku wǝ ǝsuǝ ku wǝ sekakedikɔ sia lema akpa akpaa, sekakedikɔ siamfó ebusǝnsǝ nya wǝ sekakedidi ebolo.
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 “Iyifo etiki eto ɔnukualɛ bǝ utidi ǝmbofo botaka kesu ketu ǝsuǝaletidi lǝ wǝ diyo, ketsyi wǝ bikǝ. Fɛ woofo budufǝ lǝ wǝ diyo nǝmǝǝ, tsyisɛ umuǝ ǝsuǝaletidi ǝmǝ okle.
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 “Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ Onanto ebufi lebua saa nǝ betidi díyifo ku diye bua saa nǝ baakpadi Onanto ɔtsyɛ.
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 Fɛɛ diye bua saa nǝ utidi lookpadi Onanto eto Lɛwɔnɔ Kɛnkɛɛ, Onanto ǝmbufi ni ɔtsyɛ wǝ kulefe. Itsyise wuufi lebua nǝmfo fenkǝ lebua nǝ wembotasuǝ.”
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 Yesu átɛyi nyamfo nko itsyise betidi bǝnkǝ lɛwɔnɔ bua kpe lǝ wǝ ǝsuǝ.
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Lǝ lefe nǝmǝ ǝsuǝǝ, Yesu eto bayimisani ku wǝ ambe ǝbǝ mfó. Bǝńyǝ lǝ lekple nya bákpe wǝ utidi bǝ bahiã wǝ.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 Nyaso betidi ba létsyilama wǝ átɛyi Yesu bǝnkǝ, “Be, fǝ ambe ku fǝ bayimisani ńyǝ lǝ lekple bǝ bǝ.”
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Nyaso Yesu átɔ mǝ nkǝ, “Owoe ni mɔ ambe? Bawoe ni mɔ bayimisani?”
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 Nya ótsyilamasǝ ǝnǝmi nya óbe betidi ba nsi letsyilama wǝ mfó nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Bee, nyǝ mbamfo ni mɔ ambe nye mɔ bayimisani.
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Utsyuǝ saa wǝ leeyifo Onanto eto lelabii, wǝ ni mɔ ɔyimisani nye mɔ ɔyimisio, nye mɔ ambe nɛ.”
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.