Marcos 2
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs VC
1 Lǝ eyi ǝtsyuǝ eto kamaa, úsinkli úsu Kapernaum nya lǝ wǝ businki kǝbǝ ǝsuǝǝ, betidi ánɔ bǝ úsinkli úbǝ oto.
1 Alguns dias depois, Jesus entrou novamente em Cafarnaum e souberam que ele estava em casa.
2 Nya betidi kpǝ díbǝ diyo nǝ ɔkɛ, ku ni kayoma kenke. Nya ɔkɛ mfó úkedi mǝ etiki.
2 Reuniu-se uma tal multidão, que não podiam encontrar lugar nem mesmo junto à porta. E ele os instruía.
3 Mfó nya betidi ena léboko ufimfi wǝ léba onkpo kasɔ wǝ ɔflɔ.
3 Trouxeram-lhe um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Nya se banlɛ kusu bunyǝ lǝ bayɛnko wǝ lǝ kesie bedufǝnko wǝ diyo kafo lǝ kase betidi mfui esoo, bésu bábe letsya bǝlǝkǝ ofo nya báyɛnko ufimfi ǝmǝ ku wǝ belabekǝ báyifǝsǝ bǝtsyǝ le Yesu eto akɔ.
4 Como não pudessem apresentar-lho por causa da multidão, descobriram o teto por cima do lugar onde Jesus se achava e, por uma abertura, desceram o leito em que jazia o paralítico.
5 Se Yesu dínyǝ kase sɔ̃ɔ̃ báfo bánɔ bǝ woofo ufimfi ǝmǝ botsya esoo, Yesu átɛyi nwǝ léba onkpo kasɔ ǝmǝ nkǝ, “Ubi, mfi fǝ abua ntsyɛ fǝ.”
5 Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: "Filho, perdoados te são os pecados."
6 Fɛɛ afi eto bateasa ba lɛkɛ mǝ lenti mfó ebu lǝ mǝ akɔɛsi ǝsuǝ bátɛyi bǝnkǝ,
6 Ora, estavam ali sentados alguns escribas, que diziam uns aos outros:
7 “Beso woatɛyi nko? Ɔlɛ mbusiotiki budi. Onanto hã laafo abua bufi katsyɛ!”
7 "Como pode este homem falar assim? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão Deus?"
8 Yesu áte mǝ nsusu nyaso ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Beso ele bǝ nyamfo lǝ mi?
8 Mas Jesus, penetrando logo com seu espírito tios seus íntimos pensamentos, disse-lhes: "Por que pensais isto nos vossos corações?
9 Nte nya diyuǝ enso bɔtɛyi, ‘Mfi fǝ abua ntsyɛ fǝ,’ lee ‘Taka lǝ efi fǝ belabekǝ lǝ ayɛ edu’?
9 Que é mais fácil dizer ao paralítico: Os pecados te são perdoados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Nyaso lǝ itǝ bǝ befo bɛnɔ biǝ Utidi Eto Ubii, nkpe ǝsuǝale bǝ mfi betidi eto abua ntsyɛ le kawunsiǝ kamfo. Bɛnɔ?” Mfó ǝmǝǝ, Yesu esi útsyi wǝ ǝnǝmi útǝ ufimfi ǝmǝ nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ,
10 Ora, para que conheçais o poder concedido ao Filho dó homem sobre a terra {disse ao paralítico},
11 “Taka lǝ efi fǝ belabekǝ lǝ esu diyo.”
11 eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para casa."
12 Nya osani ǝmfo létaka lamfolamfo úfi wǝ okla nya údu lǝ betidi bamǝ ńyǝ mfó nti. Nyamfo éyifo betidi ba kenke nyǝ mfó yanii. Nya ítǝ béfi atǝsǝ banlɛ Onanto butǝ. Mǝmblɛ átɛyi bǝ bǝnnyǝ tɔ nyamfo eto okle bǝnyǝ.
12 No mesmo instante, ele se levantou e, tomando o. leito, foi-se embora à vista de todos. A, multidão inteira encheu-se de profunda admiração e puseram-se a louvar a Deus, dizendo: "Nunca vimos coisa semelhante."
13 Nya Yesu disi údu úsu Galilea eto Ditumbukplɛ kɛnyɛ nya betidi bamǝ kenke díbǝ wǝ ɔflɔ mfó, nya óte mǝ Anantotiki.
13 Jesus saiu de novo para perto do mar e toda a multidão foi ter com ele, e ele os ensinava.
14 Kase ɔ́nlɛ bɔyɛ kafe lǝ ditumbukplɛ nǝmǝ ɔflɔ mfóo, úsu únyǝ Lewi wǝ ni Alfeo eto ubi wǝ nsi lǝ kaka woafo umǝnko. Nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Taka lǝ ǝtǝkǝko mɛ!” Nyaso Lewi átaka kpla nya útǝkǝko wǝ.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no posto da arrecadação e disse-lhe: "Segue-me." E Levi, levantando-se, seguiu-o.
15 Ketsyitsyokɔmii, Yesu ku wǝ bakasebi ku betidi kpǝ ba ntǝkǝko wǝ, ésu Lewi eto bǝ lǝ besu bedi lesa ku wǝ. Mba dítǝkǝko wǝ eto bǝtsyuǝ éyifo mba laafo umǝnko ku babuayifo.
15 Em seguida, pôs-se à mesa na sua casa e muitos cobradores de impostos e pecadores tomaram lugar com ele e seus discípulos; com efeito, eram numerosos os que o seguiam.
16 Nya afi eto bateasa ba ni Yudafɔ eto lekpa nǝ baakpo Farisifɔ tsya akɛ mfó. Nyaso lefe nǝ afi eto bateasa ba ni Farisifɔ bamǝ dínyǝ bǝ Yesu si ɔ́lɛ lesa budi ku babuayifo, bátɔ wǝ bakasebi bǝnkǝ, “Ntsyǝso wonko mba laafo umǝnko ku babuayifo nsi banlɛ lesa budi?”
16 Os escribas, do partido dos fariseus,. vendo-o comer com as pessoas de má vida e publicamos, diziam aos seus discípulos: "Ele come com os publicamos e com gente de má vida? "
17 Se Yesu lɛnɔ etiki nnya bánlɛ budii, ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Betidi ba nkpe ǝsuǝale manhiã ofanyǝ enso mba ni befimfi hã. Mǝmbǝ miǝ mǝǝbǝ nlǝkǝ betidi sɛɛ, bomu babuayifo eso mimbǝ.”
17 Ouvindo-os, Jesus replicou: "Os sãos não precisam de médico, mas os enfermos; não vim chamar os justos, mas os pecadores."
18 Lǝ lefe ditsyuǝ se Yohanes ku wǝ bakasebi ku Farisifɔ lɛkɛ lǝ kɛnyɛkekle ǝsuǝǝ, betidi bǝtsyuǝ ǝbǝ Yesu ɔflɔ nya bátɔ wǝ bǝnkǝ, “Beso fɛ fǝ bakasebi laankle kɛnyɛ fe kase Yohanes eto bakasebi ku Farisifɔ laakle?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam. Por isso, foram-lhe perguntar: "Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?"
19 Yesu ǝtǝ mǝ mbuayɛ lǝ lekpa seka ɔ́tɛyi nkǝ, “Nyalɛ Okafɔsǝ eto bakloboo, bani lesa budi lǝ kusiǝ kakpakɔ kamǝ? Lee, yanle bǝ bǝnyǝ disuǝyuǝ ku okafɔsǝ ǝmǝ nkpe mǝ lentii?
19 Jesus respondeu-lhes: "Podem porventura jejuar os convidados das núpcias, enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não lhes é -possível jejuar.
20 Yuubǝ diyi ditsyuǝ bǝ lǝ bǝlǝkǝ okafɔsǝ ǝmǝ lǝ mǝ nti, baklobo bamǝ ebokle kɛnyɛ beyifo yoyoyo.
20 Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 Kuutsyuǝ saa emfi lefianku fɔfɔ kaka kama lǝ kafia koko ka nlɛ bola ǝsuǝ, lefianku fɔfɔ nǝmǝ ebunǝ kafia koko kamǝ kala lǝ bǝflǝ kǝ, nya luutǝ dibiǝ koko nǝmǝ sǝnsǝ lɛmɔ leso kɔ.
21 "Ninguém prega retalho de pano novo em roupa velha; do contrário, o remendo arranca novo pedaço da veste usada e torna-se pior o rasgão.
22 Nnya kamaa, bankpo ntǝ fɔfɔ lǝ kubukikuǝtobe koko wǝ bákakpo ntǝ bǝnyǝ kafo. Ntǝ fɔfɔ bomǝ ebɔkpɔ bobe kato itǝ bǝ kubukikuetobe koko ǝmǝ ebola itǝ bǝ ntǝ ku kubukikuǝtobe ǝmǝ ebuyifo asɔsɔ. Bomu ntǝ fɔfɔɔ, ubukikuǝtobe fɔfɔ ǝsuǝ baakpo mu.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; se o fizer, o vinho os arrebentará e perder-se-á juntamente com os odres mas para vinho novo, odres novos."
23 Lefe lɔni lǝ Ɔnwɛditsyǝyii, se Yesu ku wǝ bakasebi nyɛ lǝ anta eto ɔkuɛ utsyuǝ banlɛ bofee, bǝfǝsǝ anta ǝtsyuǝ balɛ bɔyimi.
23 Num dia de sábado, o Senhor caminhava pelos campos e seus discípulos, andando, começaram a colher espigas.
24 Nyaso Farisifɔ bǝtsyuǝ átɔ Yesu bǝnkǝ, “Beso fǝ bakasebi lǝǝyifo nko? Bo kɔfi mǝntǝ kusu bǝ beyifo nko lǝ Ɔnwɛditsyǝyi.”
24 Os fariseus observaram-lhe: "Vede! Por que fazem eles no sábado o que não é permitido?" Jesus respondeu-lhes:
25 — ausente —
25 "Nunca lestes o que fez Davi, quando se achou em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 — ausente —
26 Ele entrou na casa de Deus, sendo Abiatar príncipe dos sacerdotes, e comeu os pães da proposição, dos quais só aos sacerdotes era permitido comer, e os deu aos seus companheiros."
27 Nya Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Onanto ǝtsyǝ Ɔnwɛditsyǝyi itǝ utidi eto lɛlɛkǝsǝ. Inni utidi bǝtsyǝ itǝ diyi nǝmǝ eto lɛlɛkɛsǝ.
27 E dizia-lhes: "O sábado foi feito para o homem, e não o homem para o sábado;
28 Nyaso mɔ, Utidi Eto Ubii, mɔ ke ni Ɔnwɛditsyǝyi eto Onamute.”
28 e, para dizer tudo, o Filho do homem é senhor também do sábado."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.