Marcos 2

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Lǝ eyi ǝtsyuǝ eto kamaa, úsinkli úsu Kapernaum nya lǝ wǝ businki kǝbǝ ǝsuǝǝ, betidi ánɔ bǝ úsinkli úbǝ oto.
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 Nya betidi kpǝ díbǝ diyo nǝ ɔkɛ, ku ni kayoma kenke. Nya ɔkɛ mfó úkedi mǝ etiki.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Mfó nya betidi ena léboko ufimfi wǝ léba onkpo kasɔ wǝ ɔflɔ.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Nya se banlɛ kusu bunyǝ lǝ bayɛnko wǝ lǝ kesie bedufǝnko wǝ diyo kafo lǝ kase betidi mfui esoo, bésu bábe letsya bǝlǝkǝ ofo nya báyɛnko ufimfi ǝmǝ ku wǝ belabekǝ báyifǝsǝ bǝtsyǝ le Yesu eto akɔ.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Se Yesu dínyǝ kase sɔ̃ɔ̃ báfo bánɔ bǝ woofo ufimfi ǝmǝ botsya esoo, Yesu átɛyi nwǝ léba onkpo kasɔ ǝmǝ nkǝ, “Ubi, mfi fǝ abua ntsyɛ fǝ.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Fɛɛ afi eto bateasa ba lɛkɛ mǝ lenti mfó ebu lǝ mǝ akɔɛsi ǝsuǝ bátɛyi bǝnkǝ,
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “Beso woatɛyi nko? Ɔlɛ mbusiotiki budi. Onanto hã laafo abua bufi katsyɛ!”
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 Yesu áte mǝ nsusu nyaso ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Beso ele bǝ nyamfo lǝ mi?
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 Nte nya diyuǝ enso bɔtɛyi, ‘Mfi fǝ abua ntsyɛ fǝ,’ lee ‘Taka lǝ efi fǝ belabekǝ lǝ ayɛ edu’?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Nyaso lǝ itǝ bǝ befo bɛnɔ biǝ Utidi Eto Ubii, nkpe ǝsuǝale bǝ mfi betidi eto abua ntsyɛ le kawunsiǝ kamfo. Bɛnɔ?” Mfó ǝmǝǝ, Yesu esi útsyi wǝ ǝnǝmi útǝ ufimfi ǝmǝ nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ,
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 “Taka lǝ efi fǝ belabekǝ lǝ esu diyo.”
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 Nya osani ǝmfo létaka lamfolamfo úfi wǝ okla nya údu lǝ betidi bamǝ ńyǝ mfó nti. Nyamfo éyifo betidi ba kenke nyǝ mfó yanii. Nya ítǝ béfi atǝsǝ banlɛ Onanto butǝ. Mǝmblɛ átɛyi bǝ bǝnnyǝ tɔ nyamfo eto okle bǝnyǝ.
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Nya Yesu disi údu úsu Galilea eto Ditumbukplɛ kɛnyɛ nya betidi bamǝ kenke díbǝ wǝ ɔflɔ mfó, nya óte mǝ Anantotiki.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Kase ɔ́nlɛ bɔyɛ kafe lǝ ditumbukplɛ nǝmǝ ɔflɔ mfóo, úsu únyǝ Lewi wǝ ni Alfeo eto ubi wǝ nsi lǝ kaka woafo umǝnko. Nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Taka lǝ ǝtǝkǝko mɛ!” Nyaso Lewi átaka kpla nya útǝkǝko wǝ.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Ketsyitsyokɔmii, Yesu ku wǝ bakasebi ku betidi kpǝ ba ntǝkǝko wǝ, ésu Lewi eto bǝ lǝ besu bedi lesa ku wǝ. Mba dítǝkǝko wǝ eto bǝtsyuǝ éyifo mba laafo umǝnko ku babuayifo.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Nya afi eto bateasa ba ni Yudafɔ eto lekpa nǝ baakpo Farisifɔ tsya akɛ mfó. Nyaso lefe nǝ afi eto bateasa ba ni Farisifɔ bamǝ dínyǝ bǝ Yesu si ɔ́lɛ lesa budi ku babuayifo, bátɔ wǝ bakasebi bǝnkǝ, “Ntsyǝso wonko mba laafo umǝnko ku babuayifo nsi banlɛ lesa budi?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Se Yesu lɛnɔ etiki nnya bánlɛ budii, ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Betidi ba nkpe ǝsuǝale manhiã ofanyǝ enso mba ni befimfi hã. Mǝmbǝ miǝ mǝǝbǝ nlǝkǝ betidi sɛɛ, bomu babuayifo eso mimbǝ.”
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Lǝ lefe ditsyuǝ se Yohanes ku wǝ bakasebi ku Farisifɔ lɛkɛ lǝ kɛnyɛkekle ǝsuǝǝ, betidi bǝtsyuǝ ǝbǝ Yesu ɔflɔ nya bátɔ wǝ bǝnkǝ, “Beso fɛ fǝ bakasebi laankle kɛnyɛ fe kase Yohanes eto bakasebi ku Farisifɔ laakle?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Yesu ǝtǝ mǝ mbuayɛ lǝ lekpa seka ɔ́tɛyi nkǝ, “Nyalɛ Okafɔsǝ eto bakloboo, bani lesa budi lǝ kusiǝ kakpakɔ kamǝ? Lee, yanle bǝ bǝnyǝ disuǝyuǝ ku okafɔsǝ ǝmǝ nkpe mǝ lentii?
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Yuubǝ diyi ditsyuǝ bǝ lǝ bǝlǝkǝ okafɔsǝ ǝmǝ lǝ mǝ nti, baklobo bamǝ ebokle kɛnyɛ beyifo yoyoyo.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 Kuutsyuǝ saa emfi lefianku fɔfɔ kaka kama lǝ kafia koko ka nlɛ bola ǝsuǝ, lefianku fɔfɔ nǝmǝ ebunǝ kafia koko kamǝ kala lǝ bǝflǝ kǝ, nya luutǝ dibiǝ koko nǝmǝ sǝnsǝ lɛmɔ leso kɔ.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 Nnya kamaa, bankpo ntǝ fɔfɔ lǝ kubukikuǝtobe koko wǝ bákakpo ntǝ bǝnyǝ kafo. Ntǝ fɔfɔ bomǝ ebɔkpɔ bobe kato itǝ bǝ kubukikuetobe koko ǝmǝ ebola itǝ bǝ ntǝ ku kubukikuǝtobe ǝmǝ ebuyifo asɔsɔ. Bomu ntǝ fɔfɔɔ, ubukikuǝtobe fɔfɔ ǝsuǝ baakpo mu.”
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Lefe lɔni lǝ Ɔnwɛditsyǝyii, se Yesu ku wǝ bakasebi nyɛ lǝ anta eto ɔkuɛ utsyuǝ banlɛ bofee, bǝfǝsǝ anta ǝtsyuǝ balɛ bɔyimi.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 Nyaso Farisifɔ bǝtsyuǝ átɔ Yesu bǝnkǝ, “Beso fǝ bakasebi lǝǝyifo nko? Bo kɔfi mǝntǝ kusu bǝ beyifo nko lǝ Ɔnwɛditsyǝyi.”
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 — ausente —
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 — ausente —
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 Nya Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Onanto ǝtsyǝ Ɔnwɛditsyǝyi itǝ utidi eto lɛlɛkǝsǝ. Inni utidi bǝtsyǝ itǝ diyi nǝmǝ eto lɛlɛkɛsǝ.
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 Nyaso mɔ, Utidi Eto Ubii, mɔ ke ni Ɔnwɛditsyǝyi eto Onamute.”
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.