Marcos 2

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Lǝ eyi ǝtsyuǝ eto kamaa, úsinkli úsu Kapernaum nya lǝ wǝ businki kǝbǝ ǝsuǝǝ, betidi ánɔ bǝ úsinkli úbǝ oto.
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 Nya betidi kpǝ díbǝ diyo nǝ ɔkɛ, ku ni kayoma kenke. Nya ɔkɛ mfó úkedi mǝ etiki.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Mfó nya betidi ena léboko ufimfi wǝ léba onkpo kasɔ wǝ ɔflɔ.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 Nya se banlɛ kusu bunyǝ lǝ bayɛnko wǝ lǝ kesie bedufǝnko wǝ diyo kafo lǝ kase betidi mfui esoo, bésu bábe letsya bǝlǝkǝ ofo nya báyɛnko ufimfi ǝmǝ ku wǝ belabekǝ báyifǝsǝ bǝtsyǝ le Yesu eto akɔ.
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Se Yesu dínyǝ kase sɔ̃ɔ̃ báfo bánɔ bǝ woofo ufimfi ǝmǝ botsya esoo, Yesu átɛyi nwǝ léba onkpo kasɔ ǝmǝ nkǝ, “Ubi, mfi fǝ abua ntsyɛ fǝ.”
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Fɛɛ afi eto bateasa ba lɛkɛ mǝ lenti mfó ebu lǝ mǝ akɔɛsi ǝsuǝ bátɛyi bǝnkǝ,
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 “Beso woatɛyi nko? Ɔlɛ mbusiotiki budi. Onanto hã laafo abua bufi katsyɛ!”
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Yesu áte mǝ nsusu nyaso ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Beso ele bǝ nyamfo lǝ mi?
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 Nte nya diyuǝ enso bɔtɛyi, ‘Mfi fǝ abua ntsyɛ fǝ,’ lee ‘Taka lǝ efi fǝ belabekǝ lǝ ayɛ edu’?
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 Nyaso lǝ itǝ bǝ befo bɛnɔ biǝ Utidi Eto Ubii, nkpe ǝsuǝale bǝ mfi betidi eto abua ntsyɛ le kawunsiǝ kamfo. Bɛnɔ?” Mfó ǝmǝǝ, Yesu esi útsyi wǝ ǝnǝmi útǝ ufimfi ǝmǝ nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ,
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 “Taka lǝ efi fǝ belabekǝ lǝ esu diyo.”
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 Nya osani ǝmfo létaka lamfolamfo úfi wǝ okla nya údu lǝ betidi bamǝ ńyǝ mfó nti. Nyamfo éyifo betidi ba kenke nyǝ mfó yanii. Nya ítǝ béfi atǝsǝ banlɛ Onanto butǝ. Mǝmblɛ átɛyi bǝ bǝnnyǝ tɔ nyamfo eto okle bǝnyǝ.
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Nya Yesu disi údu úsu Galilea eto Ditumbukplɛ kɛnyɛ nya betidi bamǝ kenke díbǝ wǝ ɔflɔ mfó, nya óte mǝ Anantotiki.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Kase ɔ́nlɛ bɔyɛ kafe lǝ ditumbukplɛ nǝmǝ ɔflɔ mfóo, úsu únyǝ Lewi wǝ ni Alfeo eto ubi wǝ nsi lǝ kaka woafo umǝnko. Nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Taka lǝ ǝtǝkǝko mɛ!” Nyaso Lewi átaka kpla nya útǝkǝko wǝ.
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Ketsyitsyokɔmii, Yesu ku wǝ bakasebi ku betidi kpǝ ba ntǝkǝko wǝ, ésu Lewi eto bǝ lǝ besu bedi lesa ku wǝ. Mba dítǝkǝko wǝ eto bǝtsyuǝ éyifo mba laafo umǝnko ku babuayifo.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Nya afi eto bateasa ba ni Yudafɔ eto lekpa nǝ baakpo Farisifɔ tsya akɛ mfó. Nyaso lefe nǝ afi eto bateasa ba ni Farisifɔ bamǝ dínyǝ bǝ Yesu si ɔ́lɛ lesa budi ku babuayifo, bátɔ wǝ bakasebi bǝnkǝ, “Ntsyǝso wonko mba laafo umǝnko ku babuayifo nsi banlɛ lesa budi?”
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Se Yesu lɛnɔ etiki nnya bánlɛ budii, ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Betidi ba nkpe ǝsuǝale manhiã ofanyǝ enso mba ni befimfi hã. Mǝmbǝ miǝ mǝǝbǝ nlǝkǝ betidi sɛɛ, bomu babuayifo eso mimbǝ.”
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 Lǝ lefe ditsyuǝ se Yohanes ku wǝ bakasebi ku Farisifɔ lɛkɛ lǝ kɛnyɛkekle ǝsuǝǝ, betidi bǝtsyuǝ ǝbǝ Yesu ɔflɔ nya bátɔ wǝ bǝnkǝ, “Beso fɛ fǝ bakasebi laankle kɛnyɛ fe kase Yohanes eto bakasebi ku Farisifɔ laakle?”
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Yesu ǝtǝ mǝ mbuayɛ lǝ lekpa seka ɔ́tɛyi nkǝ, “Nyalɛ Okafɔsǝ eto bakloboo, bani lesa budi lǝ kusiǝ kakpakɔ kamǝ? Lee, yanle bǝ bǝnyǝ disuǝyuǝ ku okafɔsǝ ǝmǝ nkpe mǝ lentii?
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Yuubǝ diyi ditsyuǝ bǝ lǝ bǝlǝkǝ okafɔsǝ ǝmǝ lǝ mǝ nti, baklobo bamǝ ebokle kɛnyɛ beyifo yoyoyo.
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 Kuutsyuǝ saa emfi lefianku fɔfɔ kaka kama lǝ kafia koko ka nlɛ bola ǝsuǝ, lefianku fɔfɔ nǝmǝ ebunǝ kafia koko kamǝ kala lǝ bǝflǝ kǝ, nya luutǝ dibiǝ koko nǝmǝ sǝnsǝ lɛmɔ leso kɔ.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Nnya kamaa, bankpo ntǝ fɔfɔ lǝ kubukikuǝtobe koko wǝ bákakpo ntǝ bǝnyǝ kafo. Ntǝ fɔfɔ bomǝ ebɔkpɔ bobe kato itǝ bǝ kubukikuetobe koko ǝmǝ ebola itǝ bǝ ntǝ ku kubukikuǝtobe ǝmǝ ebuyifo asɔsɔ. Bomu ntǝ fɔfɔɔ, ubukikuǝtobe fɔfɔ ǝsuǝ baakpo mu.”
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Lefe lɔni lǝ Ɔnwɛditsyǝyii, se Yesu ku wǝ bakasebi nyɛ lǝ anta eto ɔkuɛ utsyuǝ banlɛ bofee, bǝfǝsǝ anta ǝtsyuǝ balɛ bɔyimi.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Nyaso Farisifɔ bǝtsyuǝ átɔ Yesu bǝnkǝ, “Beso fǝ bakasebi lǝǝyifo nko? Bo kɔfi mǝntǝ kusu bǝ beyifo nko lǝ Ɔnwɛditsyǝyi.”
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 — ausente —
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 — ausente —
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Nya Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Onanto ǝtsyǝ Ɔnwɛditsyǝyi itǝ utidi eto lɛlɛkǝsǝ. Inni utidi bǝtsyǝ itǝ diyi nǝmǝ eto lɛlɛkɛsǝ.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Nyaso mɔ, Utidi Eto Ubii, mɔ ke ni Ɔnwɛditsyǝyi eto Onamute.”
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.