Marcos 14

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ibu eyi ǝnuǝ fɛ lǝ Yudafɔ lǝ bedi mǝ eyi nnya baakpo Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila ku Nnamfokuã Eto Abolo Eto Eyi, nyna beefi kakloma mǝ budu lǝ Egipte. Besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa bǝtsyuǝ ákɛ mfó békebu disi lǝ kusu ko bɔɔyɛ kalɔkalɔ bǝmuǝ Yesu balo.
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 Bátɛyi lǝ mǝ nti bǝnkǝ, “Yanle bǝ ibǝ nko lǝ eyisɛ nyamǝ eto lefe. Itsyise lenni nkoo, betidi ebunyǝ ɔblɔ bataka bǝńyǝ bo lǝ ǝsuǝ ibǝ ekpe bule.”
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Yesu ésu Betania eto umǝ lǝ Simon wǝ díkefi bufisia únyǝ eto diyo. Lǝ lefe nǝ Yesu nsi mfó ɔ́nlɛ lesa budii, usionko utsyuǝ wǝ nlɛ nnuǝbi bo laanyi fififi eto dituntu nǝ baakpo alabasta ǝbǝ mfó. Baakpo nnuǝbi bomfó, bo lefo koya tintii bǝ naadi. Usionko ǝmfo ásini dituntu nǝmǝ nya ɔ́wuninsǝ nnuǝbi bomǝ ókpo Yesu lǝ disi.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 Nyamfo ǝlǝ betidi ba díńyǝ mfó. Nya kafo lɛnyi mǝ bátɛyi bǝtsyuǝ bǝnkǝ, “Beso woabiasǝ nnuǝbi bomfo nko?
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 Eni ofo mu bote kǝnyǝ fe lɛlɛ wɔlɔlɔ eto kayo, ufi usu utǝ bakombo.” Nyaso béyǝnki bákpe wǝ bákpo wǝ kudu.
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Nyaso Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Beyani wǝ kpoo! Be so biayani wǝ lǝ bɛyɛ wǝ bulǝ? Lesa sɛɛ úyifo útǝ mɛ.
6 mas Jesus disse:
7 Bakombo kpe mi lenti lefe saa. Nya biofo mǝ bɔwunsǝko lǝ lefe nǝ ke beela. Mɔ alɛɛ, inni lefe saa mɔɔkɛ mi lenti.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Usionko ǝmfo éyifo lesa nǝ wofo buyifo. Úfi nnuǝbi bomfo ókpo mɛ lǝ ǝsuǝ ɔ́lɔ mɛ utsyǝ itǝ muukpǝ fɛ buubikǝ mɛ.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ kaka ke boobe Onanto eto ditiki sɛɛ nǝmǝ letsya lǝ kawunsiǝ kamfoo, bɔɔtɛyi nnya usionko ǝmfo tsya díyifo mfo kefi kakloma wǝ.”
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Nyaso Yuda Iskariot wǝ ni Yesu eto bakasebi lefosi inuǝ bamǝ eto ɔnii, ésu besumunyǝ ninǝ bamǝ ɔflɔ nkǝ woote Yesu udi utǝ mǝ.
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 Ǝsuǝ ǝyuǝ mǝ tinti se bánɔ etiki nnya úbǝ ɔ́tɛyi mǝ, nya mǝ tsya lɛtɛyi bǝ buutǝ wǝ atabi. Nyaso Yuda ákabɛbɛ kusu ko wɔɔnyɛ ote mǝ kase boomuǝ wǝ.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 Lǝ diyi tutɛ lǝ Nnamfokuã eto Diyididi nǝ baalo Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila Eto Asamubi lǝ mǝ lekpa ǝsuǝǝ, Yesu eto bakasebi átɔ wǝ bǝnkǝ, “Se faala fǝ bɔlɔ butsyǝ itǝ Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto diyisɛ nǝmǝ eto budi?”
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 Nyaso Yesu ǝlǝkǝ bakasebi inuǝ lǝ mǝ bǝtsyuǝ nti nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Mi bisu umǝnkpɛ ǝmǝ nya biotsyako utsyuǝ wǝ ntsyi ntu ku ɔlɔtsyi. Bitǝkǝko wǝ bisu diyo nǝ ǝsuǝ wuudufǝ.
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 Nya lǝ bɛtɛyi Oyosate ǝmǝ biǝnkǝ, ‘Oteasa ǝmǝ lɛ bɔtɛyi nkǝ, te bo diyo nǝ kafo wonko wǝ bakasebi luubǝ bedi mǝ lesa lǝ Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila Eto Diyisɛ nǝmǝ ǝsuǝ.’
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 Mfóo, woote mi diyo nǝ lɛmɔ kafo lǝ diyo nǝmǝ eto abanslo kaka bálɔ asa bǝtsyǝ kukɔnɔ itǝ bo.”
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 Bakasebi bamfo édu búsu umǝ, nya bǝnyǝ lesa saa fe kase Yesu lɛtɛyi mǝ. Nya béyifo Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila ǝmfo eto lesa nǝmǝ bǝtsyǝ mfó.
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 Se ditsyitsyo lefe léyoo, Yesu ku wǝ bakasebi lefosi inuǝ bamǝ ésu mfó.
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 Nya lǝ lefe nǝ bénsi bánlɛ búdii, Yesu átɛyi nkǝ, “Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ mi ɔni wǝ bonko wǝ nlɛ kɔni bokpe lǝ ɔkpɛ kedi lesa mfoo, ebote mɛ udi.”
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 Ditiki nǝmfo éyifo mǝ buɛɛ ku sikpi, nya bétsyiko wǝ bɔtɔ ɔni, ɔni, bǝnkǝ, “Sitinti, nyi miǝ inni mɔ ni fanlɛ, lee mɔ ni?”
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 Yesu ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Mi lefosi inuǝ eto ɔni ni. Nya ni bǝ bonko wǝ nlɛ kɔni bokpe lǝ ɔkpɛ ɔni mfo kedi.
20 Jesus respondeu:
21 Mɔ, wǝǝ ni Utidi Eto Ubi ebukpǝ fe kase báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ Eto Kukuǝ ǝsuǝ. Fɛɛ ilǝ mɛ itǝ futsyǝ ǝmǝ itsyise woǝbǝ ohiã bunyǝ fefe. Lǝ nnya ete bánle utsyǝ ǝmfóo, eni yɔɔlɛkɛ eso!”
21 Pois o
22 Lǝ lǝ lefe nǝ bánlɛ lesa búdii, Yesu éfi abolo ǝtsyuǝ. Nya lefe nǝ úkasɔ Onanto anii, úbudi nnya wɛlɛwɛlɛ nnya úsie ni útǝ wǝ bakasebi. Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Befo nyamfo lǝ bidi. Nyamfo ni mɔ usuǝ eto sinǝ nɛ.”
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 Nya úfi lɛkɔbe ku nte, nya se ɔ́sɔ Onanto anii, úfi útǝ mǝ nya bǝnǝ.
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Nyamfo ni mɔ kɔtɔ ko muufi ntǝ lǝ betidi kpǝ eto disi, ko Onanto luufi uyifo ketsyue fɔfɔ lǝ wǝ ku wǝ betidi eto nti.
24 Então Jesus disse:
25 Lǝ ɔnukualɛ ǝsuǝǝ, mensiǝmbunǝ nte fɔfɔ bomfo bio, isu ese lefe nǝ muunǝ nte fɔfɔ bomfo eto okle lǝ Onanto eto sekakedikɔ.”
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Nya bése kusǝ béfi bátɛsǝ Onanto nya bédu bésu Nnuǝbi eto Eyi eto Kɔtini.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Mfó Yesu lɛtɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Mi utsyuǝ saa ebutsyetsyi óyani mɛ utsyǝ. Itsyise Onanto átɛyi lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ Eto Kukuǝ ǝsuǝ nkǝ, fe kase báwɔni bǝtsyǝ bǝ
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Fɛɛ lǝ ntaka ntsyi lǝ ɔkɔmǝ mbǝǝ, mɔɔtɔ mi nsu Galilea.”
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Nya Petro lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Mɔ alɛ mǝmbutsyetsyi ndu fǝ lǝ ɔflɔ kulefe, lǝ ibǝ bǝ bafɛfɛ kenke ebuyifo nko kulaa tsya.”
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 Yesu átɛyi Petro nkǝ, “Nlɛ fǝ bɔtɛyi sitinti minkǝ fɛ ukusɛ luutǝ kɛnyɛ dinuǝfǝ lǝ kǝtsyǝ kamfoo, fǝ kosate ǝbɔni mɛ sitsyǝ.”
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Petro esi óse wǝ uyi óka ntamu ɔ́tɛyi nkǝ, “Lǝ ibǝ bǝnkǝ balo bonko fǝ tsyaa, mǝmbɔni fǝ ntɛyi minkǝ minyi fǝ.” Nnya ke wǝ bakasebi bamǝ tsya lɛtɛyi nɛ.
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Nya bédu Getsemane. Nya Yesu lɛtɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Bisiǝ lǝ kasɔ mfo lǝ nsu nto ola.”
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 Nya ókpa Petro ku Yakobo ku Yohanes ɔ́yɛnko. Nya se lesa nǝ nlɛ wǝ bubǝ lǝ ǝsuǝ nlɛ wǝ bulǝ esoo,
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 ɔ́tsyi ɔ́wininsǝ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Nyamfo lɛ mɛ bulǝ lǝ utu ku kanyinyǝnyǝ itǝ ukpǝ. Bianlabe selabe. Bińyǝ bisǝkǝ mɛ mfo.”
34 e disse a eles:
35 Se ɔ́nyi úsu sɛtɔ sɛkɛɛ, ókpo lǝ kasɔ nya óto ola ɔ́lɛ wǝ anto lekpakpa nkǝ, “Lǝ yuuyifo fǝ lelabii, nyalɛ tǝ bulǝ bomfo lǝ bofe mɛ.”
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 Nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Mɔ Anto, Onanto! Aafo lesa saa buyifo. Lǝ aalaa, nyalɛ takasǝ bulǝ bomfo lǝ mɛ ǝsuǝ. Tsya inni lǝ mɔ lelabi ǝsuǝ bomu lǝ fǝ lele ǝsuǝ.”
36 Ele orava assim:
37 Lefe nǝ úsinkli úbǝ wǝ bakasebi itsyǝ bamǝ ɔflɔɔ, úbǝ únyǝ nkǝ bálabe selabe. Nya ɔ́tɔ Simon Petro nkǝ, “Simon, selabe fanlɛɛ? Ǝmbofo ǝnǝ butǝkǝ lebombosɔsɔ lɔni kplon tsya ete?”
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bitǝkǝ ǝnǝ bisiǝ bikato ola bǝ biǝmbudufǝ lǝ botoo kabe ǝsuǝ. Lɛwɔnɔ nǝmǝ lɛ bola, fɛɛ ǝsuǝale ǝmbǝ.”
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Úsinkli úsu bio nkǝ weesu oto ola fe ditutɛ ke.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Úsinkli úbǝ wǝ bakasebi ɔflɔ bio nya usi úbǝ únyǝ nkǝ besi bálɛ selabe. Bánlɛ mǝ ǝnǝmi bofo buminkli. Nya bánte lesa nǝ bɔtɛyi wǝ lǝ nnya ǝsuǝ.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 Se úsinkli úbǝ ditsyǝfǝǝ, ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Bola bela biǝ bialabe bitsyǝ ɔnwɛ? Isiǝ, betaka! Lefe nǝmǝ eboyo. Bebe! Ubǝ mɔ, Onanto eto Ubi, bufi kakpe babuayifo eto ani. Bebe mǝǝ, se baankpee kusu banlɛ bubǝ.
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 Betaka lǝ busu botsyako mǝ. Bebe nwǝ dífi mɛ ókpe mǝ lǝ ani nlɛ bubǝǝ.”
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Mǝ ku Yesu si bǝńyǝ mfó bálɛ etiki fɛ Yuda wǝ ni lefosi bakasebi inuǝ bamǝ eto ɔni díbǝ. Besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa ku umǝ ǝmǝ eto beninǝ kpǝ ǝtǝkǝko wǝ bǝbǝ. Bétsyi keyi ku nlanle.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Nwǝ dídu wǝ útǝ mfóo, ébɔtɛyi betidi bamfo utsyǝ nkǝ, “Utidi wǝ biunyǝ muusiǝsǝ mfiɔ lǝ kolaa, wǝ ni nwǝ ǝmǝ nɛ. Bimuǝ wǝ, lǝ bekpa wǝ bidunko.”
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 Nyaso se Yuda lɛyɛ úsu útu Yesu, ókpadi wǝ nkǝ, “Oteasa!” Nya ɔ́fiɔ wǝ lǝ kola.
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Nyaso bǝmuǝ Yesu nya bákɔbe wǝ kekleke.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Nya mba díńyǝ lǝ Yesu ɔflɔ eto ɔni dílǝkǝ wǝ kalanle nya óla Usumunyǝ Ninǝ Kenke eto odomunyǝ eto koto.
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 Nya Yesu lɛtɔ mǝ nkǝ, “Beso ele bǝ bitsyi keyi ku nlanle fɛ lǝ bibǝ bimuǝ mɛ lǝ ǝsuale ǝsuǝ fe uyu mini?
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 Bo ku mi ete lɛkɛ lǝ Disumuyo mfó diyi saa, nya minkɛ mfó mínkate Anantotiki nyamǝ mfó tsya bíǝmmuǝ mɛ. Bǝ lǝ kase Onanto eto Awɔnisa Kɛnkɛ Eto Kukuǝ lɛtɛyi utsyǝǝ, lǝ ibǝ itǝ nko.”
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Nya wǝ bakasebi kenke dítsyetsyi báyani wǝ bǝtsyǝ.
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 Lǝ lefe nǝmǝ mfoo, okosobi utsyuǝ wǝ nti kafia ǝsuǝ ntǝkǝko wǝǝ, ǝnyǝ lesa nǝ kenke díbǝ. Bamamanyǝ bamǝ ála lǝ bǝmuǝ okosobi ǝmfo. Fɛ ini wǝ kafia ete bákɔbe, nya ɔ́kpɔ
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 ɔ́bɔ mǝ lǝ ani. Nya útsyǝtsyi údu leyaleya. Nya óyani wǝ kafia ókpe mǝ lǝ ani.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Nya bákpa Yesu bésuko Usumunyǝ Ninǝ Kenke eto diyo. Mfó nya besumunyǝ beninǝ bamǝ ku umǝ eto beninǝ ku afi eto bateasa létsya bénsi. Mǝ ni Yudafɔ eto beninǝ.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Petro ǝtǝkǝko mǝ kama kama nya úsu údufǝ lǝ usumunyǝ ninǝ eto diyo nǝmǝ. Nya úsu úsiǝ lǝ bamamanyǝ bamǝ ɔflɔ ɔ́nlɛ ute bɔyifǝ.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 Besumunyǝ ninǝ ku Yudafɔ eto beninǝ kenke ba dísiǝ mfó ákplatsya babe lǝ boofo kabua kǝtsyuǝ bunyǝ lǝ Yesu ǝsuǝ lǝ bayɛ bǝmuǝ wǝ balo. Tsya bámfo kabua saa bunyǝ lǝ wǝ ǝsuǝ.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 Betidi kpǝ ǝbǝ bedi etiki bátɛyi bidia lǝ wǝ ǝsuǝ, tsyaa mba díbǝ eto etiki áta ibu lǝ bǝtsyuǝ ǝsuǝ.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 Nya bǝtsyuǝ létaka bátɛyi nya bála wǝ kɛnyɛ bǝnkǝ,
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 “Bɔnɔ bǝ ɔ́tɛyi nkǝ, ‘Mooba Onanto eto Disumuyo nǝ báto mfo, tsya lǝ diyi tsyǝfǝ ǝsuǝǝ, muusinkli nto lebamba nǝ bémfi betidi eto ani báto.’ ”
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 Fɛɛ mǝ tsya eto etikididi mánkate ku mǝ bǝtsyuǝ eto ale.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Usumunyǝ ninǝ kenke átaka úńyǝ lǝ mǝ nti nya ɔ́tɔ Yesu nkǝ, “Anlɛ etiki nnya banlɛ bɔtɔ bɔnɔ? Embutǝ mbuayɛ? Be nkpe fǝ fɔɔtɛyi?”
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Tsya Yesu édi bi, wémfǝ kɛnyɛ ɔ́tɛyi kulesa.
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Yesu átɛyi wǝ nkǝ, “Mɔ ni. Nya biuunyǝ Utidi Eto Ubi se unsi lǝ Ǝsuǝaletidi Onanto eto kodiani. Nya biunyǝ se unsi lǝ asɔmiloku utsyi kato ɔnlɛ bubǝ!”
62 Jesus respondeu:
63 Lǝ lefe nǝmfó tututuu, Usumunyǝ Ninǝ Kenke ǝmfo kosate ko léfuadi wǝ awu ku lɛblɔfi ɔ́tɛyi nkǝ, “Fǝnkǝ bee? Badansiɛ sa nńsife itǝ bo bio itsyi lǝ mba ńyǝ mfo kama!
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 Údi mbusiotiki úńyǝ lǝ Onanto ǝsuǝ! Ntsyǝ binyǝ lǝ wǝ ǝsuǝ?”
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 Mǝ nti eto bǝtsyuǝ étsyiko ntufǝ butufǝ kákpo Yesu. Nya bákle wǝ ǝnǝmi nya bétsyiko wǝ bɔsɔ. Nya bánlɛ wǝ bɔtɛyi bǝnkǝ, “Tɛyi bo futsyǝ lɛsɔ fǝ!” Nya bamamanyǝ bǝtsyuǝ lékpa Yesu bédunko, nya básɔ wǝ lǝ atosi.
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 Lǝ lefe nǝmfóo, Petro ébubǝ úsi lǝ Usumunyǝ Ninǝ Kenke ǝmǝ eto diyo fɛ usiobi wǝ nkpe wǝ lǝ ɔflɔ díbǝ.
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 Lefe nǝ únyǝ Petro nsi lǝ uté ɔflɔ ɔnlɛ wǝ bɔyifǝǝ, ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Fintsya ébutǝkǝko Yesu Nasaretnyǝ ǝmǝ ǝnyǝ!”
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 Nya Petro dítudi kɛnyɛ ɔ́tɛyi nkǝ, “Bee? Mánnɔ lesa nǝ fanlɛ bɔtɛyi mfo eto kasɔ!” Nya ótaka údu úsu úńyǝ lǝ kesiǝ ɔflɔ. Kase óyo kǝsiǝ kamǝ ko ukusǝ ko dítǝ kɛnyɛ.
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Usiobi ǝmfo esi úbǝ mfó úbǝ óbe wǝ, nya usi útsyiko betidi ba díńyǝ mfó bɔtɛyi nkǝ, “Osani ǝmfo eyifo mǝ nti eto ɔni!”
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Tsya Petro esi útudi kɛnyɛ nko ke.
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 Nya Petro léfa ɔ́tɛyi nkǝ, “Ekpe lǝ Onanto bǝ lǝ sidia minlɛ bɔtɛyii, lǝ unǝ mɛ koto! Minyi utidi ǝmǝ ǝsuǝ bɛnlɛ etiki budi ketsyiko mfo!”
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Lamfolamfo, ukusɛ ko disi útǝ kɛnyɛ dinuǝfǝ, nya Petro lékloma nkǝ Yesu átɛyi wǝ nkǝ, “Fɛ ukusɛ luutǝ kɛnyɛ dinuǝfǝǝ, ǝbutudi kɛnyɛ sitsyǝ fǝ enyi mɛ.” Nya ílǝ Petro lǝ utu nya úwi keku.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.