Marcos 14

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ibu eyi ǝnuǝ fɛ lǝ Yudafɔ lǝ bedi mǝ eyi nnya baakpo Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila ku Nnamfokuã Eto Abolo Eto Eyi, nyna beefi kakloma mǝ budu lǝ Egipte. Besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa bǝtsyuǝ ákɛ mfó békebu disi lǝ kusu ko bɔɔyɛ kalɔkalɔ bǝmuǝ Yesu balo.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Bátɛyi lǝ mǝ nti bǝnkǝ, “Yanle bǝ ibǝ nko lǝ eyisɛ nyamǝ eto lefe. Itsyise lenni nkoo, betidi ebunyǝ ɔblɔ bataka bǝńyǝ bo lǝ ǝsuǝ ibǝ ekpe bule.”
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Yesu ésu Betania eto umǝ lǝ Simon wǝ díkefi bufisia únyǝ eto diyo. Lǝ lefe nǝ Yesu nsi mfó ɔ́nlɛ lesa budii, usionko utsyuǝ wǝ nlɛ nnuǝbi bo laanyi fififi eto dituntu nǝ baakpo alabasta ǝbǝ mfó. Baakpo nnuǝbi bomfó, bo lefo koya tintii bǝ naadi. Usionko ǝmfo ásini dituntu nǝmǝ nya ɔ́wuninsǝ nnuǝbi bomǝ ókpo Yesu lǝ disi.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Nyamfo ǝlǝ betidi ba díńyǝ mfó. Nya kafo lɛnyi mǝ bátɛyi bǝtsyuǝ bǝnkǝ, “Beso woabiasǝ nnuǝbi bomfo nko?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Eni ofo mu bote kǝnyǝ fe lɛlɛ wɔlɔlɔ eto kayo, ufi usu utǝ bakombo.” Nyaso béyǝnki bákpe wǝ bákpo wǝ kudu.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Nyaso Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Beyani wǝ kpoo! Be so biayani wǝ lǝ bɛyɛ wǝ bulǝ? Lesa sɛɛ úyifo útǝ mɛ.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Bakombo kpe mi lenti lefe saa. Nya biofo mǝ bɔwunsǝko lǝ lefe nǝ ke beela. Mɔ alɛɛ, inni lefe saa mɔɔkɛ mi lenti.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Usionko ǝmfo éyifo lesa nǝ wofo buyifo. Úfi nnuǝbi bomfo ókpo mɛ lǝ ǝsuǝ ɔ́lɔ mɛ utsyǝ itǝ muukpǝ fɛ buubikǝ mɛ.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ kaka ke boobe Onanto eto ditiki sɛɛ nǝmǝ letsya lǝ kawunsiǝ kamfoo, bɔɔtɛyi nnya usionko ǝmfo tsya díyifo mfo kefi kakloma wǝ.”
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Nyaso Yuda Iskariot wǝ ni Yesu eto bakasebi lefosi inuǝ bamǝ eto ɔnii, ésu besumunyǝ ninǝ bamǝ ɔflɔ nkǝ woote Yesu udi utǝ mǝ.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ǝsuǝ ǝyuǝ mǝ tinti se bánɔ etiki nnya úbǝ ɔ́tɛyi mǝ, nya mǝ tsya lɛtɛyi bǝ buutǝ wǝ atabi. Nyaso Yuda ákabɛbɛ kusu ko wɔɔnyɛ ote mǝ kase boomuǝ wǝ.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Lǝ diyi tutɛ lǝ Nnamfokuã eto Diyididi nǝ baalo Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila Eto Asamubi lǝ mǝ lekpa ǝsuǝǝ, Yesu eto bakasebi átɔ wǝ bǝnkǝ, “Se faala fǝ bɔlɔ butsyǝ itǝ Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto diyisɛ nǝmǝ eto budi?”
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Nyaso Yesu ǝlǝkǝ bakasebi inuǝ lǝ mǝ bǝtsyuǝ nti nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Mi bisu umǝnkpɛ ǝmǝ nya biotsyako utsyuǝ wǝ ntsyi ntu ku ɔlɔtsyi. Bitǝkǝko wǝ bisu diyo nǝ ǝsuǝ wuudufǝ.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Nya lǝ bɛtɛyi Oyosate ǝmǝ biǝnkǝ, ‘Oteasa ǝmǝ lɛ bɔtɛyi nkǝ, te bo diyo nǝ kafo wonko wǝ bakasebi luubǝ bedi mǝ lesa lǝ Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila Eto Diyisɛ nǝmǝ ǝsuǝ.’
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Mfóo, woote mi diyo nǝ lɛmɔ kafo lǝ diyo nǝmǝ eto abanslo kaka bálɔ asa bǝtsyǝ kukɔnɔ itǝ bo.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Bakasebi bamfo édu búsu umǝ, nya bǝnyǝ lesa saa fe kase Yesu lɛtɛyi mǝ. Nya béyifo Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila ǝmfo eto lesa nǝmǝ bǝtsyǝ mfó.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Se ditsyitsyo lefe léyoo, Yesu ku wǝ bakasebi lefosi inuǝ bamǝ ésu mfó.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Nya lǝ lefe nǝ bénsi bánlɛ búdii, Yesu átɛyi nkǝ, “Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ mi ɔni wǝ bonko wǝ nlɛ kɔni bokpe lǝ ɔkpɛ kedi lesa mfoo, ebote mɛ udi.”
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ditiki nǝmfo éyifo mǝ buɛɛ ku sikpi, nya bétsyiko wǝ bɔtɔ ɔni, ɔni, bǝnkǝ, “Sitinti, nyi miǝ inni mɔ ni fanlɛ, lee mɔ ni?”
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Yesu ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Mi lefosi inuǝ eto ɔni ni. Nya ni bǝ bonko wǝ nlɛ kɔni bokpe lǝ ɔkpɛ ɔni mfo kedi.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Mɔ, wǝǝ ni Utidi Eto Ubi ebukpǝ fe kase báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ Eto Kukuǝ ǝsuǝ. Fɛɛ ilǝ mɛ itǝ futsyǝ ǝmǝ itsyise woǝbǝ ohiã bunyǝ fefe. Lǝ nnya ete bánle utsyǝ ǝmfóo, eni yɔɔlɛkɛ eso!”
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Lǝ lǝ lefe nǝ bánlɛ lesa búdii, Yesu éfi abolo ǝtsyuǝ. Nya lefe nǝ úkasɔ Onanto anii, úbudi nnya wɛlɛwɛlɛ nnya úsie ni útǝ wǝ bakasebi. Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Befo nyamfo lǝ bidi. Nyamfo ni mɔ usuǝ eto sinǝ nɛ.”
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Nya úfi lɛkɔbe ku nte, nya se ɔ́sɔ Onanto anii, úfi útǝ mǝ nya bǝnǝ.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Nyamfo ni mɔ kɔtɔ ko muufi ntǝ lǝ betidi kpǝ eto disi, ko Onanto luufi uyifo ketsyue fɔfɔ lǝ wǝ ku wǝ betidi eto nti.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Lǝ ɔnukualɛ ǝsuǝǝ, mensiǝmbunǝ nte fɔfɔ bomfo bio, isu ese lefe nǝ muunǝ nte fɔfɔ bomfo eto okle lǝ Onanto eto sekakedikɔ.”
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Nya bése kusǝ béfi bátɛsǝ Onanto nya bédu bésu Nnuǝbi eto Eyi eto Kɔtini.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Mfó Yesu lɛtɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Mi utsyuǝ saa ebutsyetsyi óyani mɛ utsyǝ. Itsyise Onanto átɛyi lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ Eto Kukuǝ ǝsuǝ nkǝ, fe kase báwɔni bǝtsyǝ bǝ
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Fɛɛ lǝ ntaka ntsyi lǝ ɔkɔmǝ mbǝǝ, mɔɔtɔ mi nsu Galilea.”
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Nya Petro lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Mɔ alɛ mǝmbutsyetsyi ndu fǝ lǝ ɔflɔ kulefe, lǝ ibǝ bǝ bafɛfɛ kenke ebuyifo nko kulaa tsya.”
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Yesu átɛyi Petro nkǝ, “Nlɛ fǝ bɔtɛyi sitinti minkǝ fɛ ukusɛ luutǝ kɛnyɛ dinuǝfǝ lǝ kǝtsyǝ kamfoo, fǝ kosate ǝbɔni mɛ sitsyǝ.”
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Petro esi óse wǝ uyi óka ntamu ɔ́tɛyi nkǝ, “Lǝ ibǝ bǝnkǝ balo bonko fǝ tsyaa, mǝmbɔni fǝ ntɛyi minkǝ minyi fǝ.” Nnya ke wǝ bakasebi bamǝ tsya lɛtɛyi nɛ.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Nya bédu Getsemane. Nya Yesu lɛtɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Bisiǝ lǝ kasɔ mfo lǝ nsu nto ola.”
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Nya ókpa Petro ku Yakobo ku Yohanes ɔ́yɛnko. Nya se lesa nǝ nlɛ wǝ bubǝ lǝ ǝsuǝ nlɛ wǝ bulǝ esoo,
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 ɔ́tsyi ɔ́wininsǝ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Nyamfo lɛ mɛ bulǝ lǝ utu ku kanyinyǝnyǝ itǝ ukpǝ. Bianlabe selabe. Bińyǝ bisǝkǝ mɛ mfo.”
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Se ɔ́nyi úsu sɛtɔ sɛkɛɛ, ókpo lǝ kasɔ nya óto ola ɔ́lɛ wǝ anto lekpakpa nkǝ, “Lǝ yuuyifo fǝ lelabii, nyalɛ tǝ bulǝ bomfo lǝ bofe mɛ.”
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Mɔ Anto, Onanto! Aafo lesa saa buyifo. Lǝ aalaa, nyalɛ takasǝ bulǝ bomfo lǝ mɛ ǝsuǝ. Tsya inni lǝ mɔ lelabi ǝsuǝ bomu lǝ fǝ lele ǝsuǝ.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Lefe nǝ úsinkli úbǝ wǝ bakasebi itsyǝ bamǝ ɔflɔɔ, úbǝ únyǝ nkǝ bálabe selabe. Nya ɔ́tɔ Simon Petro nkǝ, “Simon, selabe fanlɛɛ? Ǝmbofo ǝnǝ butǝkǝ lebombosɔsɔ lɔni kplon tsya ete?”
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bitǝkǝ ǝnǝ bisiǝ bikato ola bǝ biǝmbudufǝ lǝ botoo kabe ǝsuǝ. Lɛwɔnɔ nǝmǝ lɛ bola, fɛɛ ǝsuǝale ǝmbǝ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Úsinkli úsu bio nkǝ weesu oto ola fe ditutɛ ke.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Úsinkli úbǝ wǝ bakasebi ɔflɔ bio nya usi úbǝ únyǝ nkǝ besi bálɛ selabe. Bánlɛ mǝ ǝnǝmi bofo buminkli. Nya bánte lesa nǝ bɔtɛyi wǝ lǝ nnya ǝsuǝ.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Se úsinkli úbǝ ditsyǝfǝǝ, ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Bola bela biǝ bialabe bitsyǝ ɔnwɛ? Isiǝ, betaka! Lefe nǝmǝ eboyo. Bebe! Ubǝ mɔ, Onanto eto Ubi, bufi kakpe babuayifo eto ani. Bebe mǝǝ, se baankpee kusu banlɛ bubǝ.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Betaka lǝ busu botsyako mǝ. Bebe nwǝ dífi mɛ ókpe mǝ lǝ ani nlɛ bubǝǝ.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Mǝ ku Yesu si bǝńyǝ mfó bálɛ etiki fɛ Yuda wǝ ni lefosi bakasebi inuǝ bamǝ eto ɔni díbǝ. Besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa ku umǝ ǝmǝ eto beninǝ kpǝ ǝtǝkǝko wǝ bǝbǝ. Bétsyi keyi ku nlanle.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Nwǝ dídu wǝ útǝ mfóo, ébɔtɛyi betidi bamfo utsyǝ nkǝ, “Utidi wǝ biunyǝ muusiǝsǝ mfiɔ lǝ kolaa, wǝ ni nwǝ ǝmǝ nɛ. Bimuǝ wǝ, lǝ bekpa wǝ bidunko.”
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Nyaso se Yuda lɛyɛ úsu útu Yesu, ókpadi wǝ nkǝ, “Oteasa!” Nya ɔ́fiɔ wǝ lǝ kola.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Nyaso bǝmuǝ Yesu nya bákɔbe wǝ kekleke.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Nya mba díńyǝ lǝ Yesu ɔflɔ eto ɔni dílǝkǝ wǝ kalanle nya óla Usumunyǝ Ninǝ Kenke eto odomunyǝ eto koto.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Nya Yesu lɛtɔ mǝ nkǝ, “Beso ele bǝ bitsyi keyi ku nlanle fɛ lǝ bibǝ bimuǝ mɛ lǝ ǝsuale ǝsuǝ fe uyu mini?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Bo ku mi ete lɛkɛ lǝ Disumuyo mfó diyi saa, nya minkɛ mfó mínkate Anantotiki nyamǝ mfó tsya bíǝmmuǝ mɛ. Bǝ lǝ kase Onanto eto Awɔnisa Kɛnkɛ Eto Kukuǝ lɛtɛyi utsyǝǝ, lǝ ibǝ itǝ nko.”
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Nya wǝ bakasebi kenke dítsyetsyi báyani wǝ bǝtsyǝ.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Lǝ lefe nǝmǝ mfoo, okosobi utsyuǝ wǝ nti kafia ǝsuǝ ntǝkǝko wǝǝ, ǝnyǝ lesa nǝ kenke díbǝ. Bamamanyǝ bamǝ ála lǝ bǝmuǝ okosobi ǝmfo. Fɛ ini wǝ kafia ete bákɔbe, nya ɔ́kpɔ
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 ɔ́bɔ mǝ lǝ ani. Nya útsyǝtsyi údu leyaleya. Nya óyani wǝ kafia ókpe mǝ lǝ ani.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Nya bákpa Yesu bésuko Usumunyǝ Ninǝ Kenke eto diyo. Mfó nya besumunyǝ beninǝ bamǝ ku umǝ eto beninǝ ku afi eto bateasa létsya bénsi. Mǝ ni Yudafɔ eto beninǝ.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Petro ǝtǝkǝko mǝ kama kama nya úsu údufǝ lǝ usumunyǝ ninǝ eto diyo nǝmǝ. Nya úsu úsiǝ lǝ bamamanyǝ bamǝ ɔflɔ ɔ́nlɛ ute bɔyifǝ.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Besumunyǝ ninǝ ku Yudafɔ eto beninǝ kenke ba dísiǝ mfó ákplatsya babe lǝ boofo kabua kǝtsyuǝ bunyǝ lǝ Yesu ǝsuǝ lǝ bayɛ bǝmuǝ wǝ balo. Tsya bámfo kabua saa bunyǝ lǝ wǝ ǝsuǝ.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Betidi kpǝ ǝbǝ bedi etiki bátɛyi bidia lǝ wǝ ǝsuǝ, tsyaa mba díbǝ eto etiki áta ibu lǝ bǝtsyuǝ ǝsuǝ.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Nya bǝtsyuǝ létaka bátɛyi nya bála wǝ kɛnyɛ bǝnkǝ,
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 “Bɔnɔ bǝ ɔ́tɛyi nkǝ, ‘Mooba Onanto eto Disumuyo nǝ báto mfo, tsya lǝ diyi tsyǝfǝ ǝsuǝǝ, muusinkli nto lebamba nǝ bémfi betidi eto ani báto.’ ”
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Fɛɛ mǝ tsya eto etikididi mánkate ku mǝ bǝtsyuǝ eto ale.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Usumunyǝ ninǝ kenke átaka úńyǝ lǝ mǝ nti nya ɔ́tɔ Yesu nkǝ, “Anlɛ etiki nnya banlɛ bɔtɔ bɔnɔ? Embutǝ mbuayɛ? Be nkpe fǝ fɔɔtɛyi?”
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Tsya Yesu édi bi, wémfǝ kɛnyɛ ɔ́tɛyi kulesa.
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Yesu átɛyi wǝ nkǝ, “Mɔ ni. Nya biuunyǝ Utidi Eto Ubi se unsi lǝ Ǝsuǝaletidi Onanto eto kodiani. Nya biunyǝ se unsi lǝ asɔmiloku utsyi kato ɔnlɛ bubǝ!”
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Lǝ lefe nǝmfó tututuu, Usumunyǝ Ninǝ Kenke ǝmfo kosate ko léfuadi wǝ awu ku lɛblɔfi ɔ́tɛyi nkǝ, “Fǝnkǝ bee? Badansiɛ sa nńsife itǝ bo bio itsyi lǝ mba ńyǝ mfo kama!
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Údi mbusiotiki úńyǝ lǝ Onanto ǝsuǝ! Ntsyǝ binyǝ lǝ wǝ ǝsuǝ?”
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Mǝ nti eto bǝtsyuǝ étsyiko ntufǝ butufǝ kákpo Yesu. Nya bákle wǝ ǝnǝmi nya bétsyiko wǝ bɔsɔ. Nya bánlɛ wǝ bɔtɛyi bǝnkǝ, “Tɛyi bo futsyǝ lɛsɔ fǝ!” Nya bamamanyǝ bǝtsyuǝ lékpa Yesu bédunko, nya básɔ wǝ lǝ atosi.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Lǝ lefe nǝmfóo, Petro ébubǝ úsi lǝ Usumunyǝ Ninǝ Kenke ǝmǝ eto diyo fɛ usiobi wǝ nkpe wǝ lǝ ɔflɔ díbǝ.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Lefe nǝ únyǝ Petro nsi lǝ uté ɔflɔ ɔnlɛ wǝ bɔyifǝǝ, ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Fintsya ébutǝkǝko Yesu Nasaretnyǝ ǝmǝ ǝnyǝ!”
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Nya Petro dítudi kɛnyɛ ɔ́tɛyi nkǝ, “Bee? Mánnɔ lesa nǝ fanlɛ bɔtɛyi mfo eto kasɔ!” Nya ótaka údu úsu úńyǝ lǝ kesiǝ ɔflɔ. Kase óyo kǝsiǝ kamǝ ko ukusǝ ko dítǝ kɛnyɛ.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Usiobi ǝmfo esi úbǝ mfó úbǝ óbe wǝ, nya usi útsyiko betidi ba díńyǝ mfó bɔtɛyi nkǝ, “Osani ǝmfo eyifo mǝ nti eto ɔni!”
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Tsya Petro esi útudi kɛnyɛ nko ke.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Nya Petro léfa ɔ́tɛyi nkǝ, “Ekpe lǝ Onanto bǝ lǝ sidia minlɛ bɔtɛyii, lǝ unǝ mɛ koto! Minyi utidi ǝmǝ ǝsuǝ bɛnlɛ etiki budi ketsyiko mfo!”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Lamfolamfo, ukusɛ ko disi útǝ kɛnyɛ dinuǝfǝ, nya Petro lékloma nkǝ Yesu átɛyi wǝ nkǝ, “Fɛ ukusɛ luutǝ kɛnyɛ dinuǝfǝǝ, ǝbutudi kɛnyɛ sitsyǝ fǝ enyi mɛ.” Nya ílǝ Petro lǝ utu nya úwi keku.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.