Marcos 14
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs BKJ
1 Ibu eyi ǝnuǝ fɛ lǝ Yudafɔ lǝ bedi mǝ eyi nnya baakpo Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila ku Nnamfokuã Eto Abolo Eto Eyi, nyna beefi kakloma mǝ budu lǝ Egipte. Besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa bǝtsyuǝ ákɛ mfó békebu disi lǝ kusu ko bɔɔyɛ kalɔkalɔ bǝmuǝ Yesu balo.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Bátɛyi lǝ mǝ nti bǝnkǝ, “Yanle bǝ ibǝ nko lǝ eyisɛ nyamǝ eto lefe. Itsyise lenni nkoo, betidi ebunyǝ ɔblɔ bataka bǝńyǝ bo lǝ ǝsuǝ ibǝ ekpe bule.”
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Yesu ésu Betania eto umǝ lǝ Simon wǝ díkefi bufisia únyǝ eto diyo. Lǝ lefe nǝ Yesu nsi mfó ɔ́nlɛ lesa budii, usionko utsyuǝ wǝ nlɛ nnuǝbi bo laanyi fififi eto dituntu nǝ baakpo alabasta ǝbǝ mfó. Baakpo nnuǝbi bomfó, bo lefo koya tintii bǝ naadi. Usionko ǝmfo ásini dituntu nǝmǝ nya ɔ́wuninsǝ nnuǝbi bomǝ ókpo Yesu lǝ disi.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Nyamfo ǝlǝ betidi ba díńyǝ mfó. Nya kafo lɛnyi mǝ bátɛyi bǝtsyuǝ bǝnkǝ, “Beso woabiasǝ nnuǝbi bomfo nko?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 Eni ofo mu bote kǝnyǝ fe lɛlɛ wɔlɔlɔ eto kayo, ufi usu utǝ bakombo.” Nyaso béyǝnki bákpe wǝ bákpo wǝ kudu.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Nyaso Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Beyani wǝ kpoo! Be so biayani wǝ lǝ bɛyɛ wǝ bulǝ? Lesa sɛɛ úyifo útǝ mɛ.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Bakombo kpe mi lenti lefe saa. Nya biofo mǝ bɔwunsǝko lǝ lefe nǝ ke beela. Mɔ alɛɛ, inni lefe saa mɔɔkɛ mi lenti.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Usionko ǝmfo éyifo lesa nǝ wofo buyifo. Úfi nnuǝbi bomfo ókpo mɛ lǝ ǝsuǝ ɔ́lɔ mɛ utsyǝ itǝ muukpǝ fɛ buubikǝ mɛ.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ kaka ke boobe Onanto eto ditiki sɛɛ nǝmǝ letsya lǝ kawunsiǝ kamfoo, bɔɔtɛyi nnya usionko ǝmfo tsya díyifo mfo kefi kakloma wǝ.”
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Nyaso Yuda Iskariot wǝ ni Yesu eto bakasebi lefosi inuǝ bamǝ eto ɔnii, ésu besumunyǝ ninǝ bamǝ ɔflɔ nkǝ woote Yesu udi utǝ mǝ.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Ǝsuǝ ǝyuǝ mǝ tinti se bánɔ etiki nnya úbǝ ɔ́tɛyi mǝ, nya mǝ tsya lɛtɛyi bǝ buutǝ wǝ atabi. Nyaso Yuda ákabɛbɛ kusu ko wɔɔnyɛ ote mǝ kase boomuǝ wǝ.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Lǝ diyi tutɛ lǝ Nnamfokuã eto Diyididi nǝ baalo Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila Eto Asamubi lǝ mǝ lekpa ǝsuǝǝ, Yesu eto bakasebi átɔ wǝ bǝnkǝ, “Se faala fǝ bɔlɔ butsyǝ itǝ Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto diyisɛ nǝmǝ eto budi?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Nyaso Yesu ǝlǝkǝ bakasebi inuǝ lǝ mǝ bǝtsyuǝ nti nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Mi bisu umǝnkpɛ ǝmǝ nya biotsyako utsyuǝ wǝ ntsyi ntu ku ɔlɔtsyi. Bitǝkǝko wǝ bisu diyo nǝ ǝsuǝ wuudufǝ.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Nya lǝ bɛtɛyi Oyosate ǝmǝ biǝnkǝ, ‘Oteasa ǝmǝ lɛ bɔtɛyi nkǝ, te bo diyo nǝ kafo wonko wǝ bakasebi luubǝ bedi mǝ lesa lǝ Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila Eto Diyisɛ nǝmǝ ǝsuǝ.’
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Mfóo, woote mi diyo nǝ lɛmɔ kafo lǝ diyo nǝmǝ eto abanslo kaka bálɔ asa bǝtsyǝ kukɔnɔ itǝ bo.”
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Bakasebi bamfo édu búsu umǝ, nya bǝnyǝ lesa saa fe kase Yesu lɛtɛyi mǝ. Nya béyifo Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila ǝmfo eto lesa nǝmǝ bǝtsyǝ mfó.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Se ditsyitsyo lefe léyoo, Yesu ku wǝ bakasebi lefosi inuǝ bamǝ ésu mfó.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 Nya lǝ lefe nǝ bénsi bánlɛ búdii, Yesu átɛyi nkǝ, “Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ mi ɔni wǝ bonko wǝ nlɛ kɔni bokpe lǝ ɔkpɛ kedi lesa mfoo, ebote mɛ udi.”
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ditiki nǝmfo éyifo mǝ buɛɛ ku sikpi, nya bétsyiko wǝ bɔtɔ ɔni, ɔni, bǝnkǝ, “Sitinti, nyi miǝ inni mɔ ni fanlɛ, lee mɔ ni?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Yesu ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Mi lefosi inuǝ eto ɔni ni. Nya ni bǝ bonko wǝ nlɛ kɔni bokpe lǝ ɔkpɛ ɔni mfo kedi.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Mɔ, wǝǝ ni Utidi Eto Ubi ebukpǝ fe kase báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ Eto Kukuǝ ǝsuǝ. Fɛɛ ilǝ mɛ itǝ futsyǝ ǝmǝ itsyise woǝbǝ ohiã bunyǝ fefe. Lǝ nnya ete bánle utsyǝ ǝmfóo, eni yɔɔlɛkɛ eso!”
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Lǝ lǝ lefe nǝ bánlɛ lesa búdii, Yesu éfi abolo ǝtsyuǝ. Nya lefe nǝ úkasɔ Onanto anii, úbudi nnya wɛlɛwɛlɛ nnya úsie ni útǝ wǝ bakasebi. Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Befo nyamfo lǝ bidi. Nyamfo ni mɔ usuǝ eto sinǝ nɛ.”
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Nya úfi lɛkɔbe ku nte, nya se ɔ́sɔ Onanto anii, úfi útǝ mǝ nya bǝnǝ.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Nyamfo ni mɔ kɔtɔ ko muufi ntǝ lǝ betidi kpǝ eto disi, ko Onanto luufi uyifo ketsyue fɔfɔ lǝ wǝ ku wǝ betidi eto nti.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Lǝ ɔnukualɛ ǝsuǝǝ, mensiǝmbunǝ nte fɔfɔ bomfo bio, isu ese lefe nǝ muunǝ nte fɔfɔ bomfo eto okle lǝ Onanto eto sekakedikɔ.”
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Nya bése kusǝ béfi bátɛsǝ Onanto nya bédu bésu Nnuǝbi eto Eyi eto Kɔtini.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Mfó Yesu lɛtɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Mi utsyuǝ saa ebutsyetsyi óyani mɛ utsyǝ. Itsyise Onanto átɛyi lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ Eto Kukuǝ ǝsuǝ nkǝ, fe kase báwɔni bǝtsyǝ bǝ
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Fɛɛ lǝ ntaka ntsyi lǝ ɔkɔmǝ mbǝǝ, mɔɔtɔ mi nsu Galilea.”
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Nya Petro lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Mɔ alɛ mǝmbutsyetsyi ndu fǝ lǝ ɔflɔ kulefe, lǝ ibǝ bǝ bafɛfɛ kenke ebuyifo nko kulaa tsya.”
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Yesu átɛyi Petro nkǝ, “Nlɛ fǝ bɔtɛyi sitinti minkǝ fɛ ukusɛ luutǝ kɛnyɛ dinuǝfǝ lǝ kǝtsyǝ kamfoo, fǝ kosate ǝbɔni mɛ sitsyǝ.”
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Petro esi óse wǝ uyi óka ntamu ɔ́tɛyi nkǝ, “Lǝ ibǝ bǝnkǝ balo bonko fǝ tsyaa, mǝmbɔni fǝ ntɛyi minkǝ minyi fǝ.” Nnya ke wǝ bakasebi bamǝ tsya lɛtɛyi nɛ.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Nya bédu Getsemane. Nya Yesu lɛtɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Bisiǝ lǝ kasɔ mfo lǝ nsu nto ola.”
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Nya ókpa Petro ku Yakobo ku Yohanes ɔ́yɛnko. Nya se lesa nǝ nlɛ wǝ bubǝ lǝ ǝsuǝ nlɛ wǝ bulǝ esoo,
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 ɔ́tsyi ɔ́wininsǝ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Nyamfo lɛ mɛ bulǝ lǝ utu ku kanyinyǝnyǝ itǝ ukpǝ. Bianlabe selabe. Bińyǝ bisǝkǝ mɛ mfo.”
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Se ɔ́nyi úsu sɛtɔ sɛkɛɛ, ókpo lǝ kasɔ nya óto ola ɔ́lɛ wǝ anto lekpakpa nkǝ, “Lǝ yuuyifo fǝ lelabii, nyalɛ tǝ bulǝ bomfo lǝ bofe mɛ.”
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Mɔ Anto, Onanto! Aafo lesa saa buyifo. Lǝ aalaa, nyalɛ takasǝ bulǝ bomfo lǝ mɛ ǝsuǝ. Tsya inni lǝ mɔ lelabi ǝsuǝ bomu lǝ fǝ lele ǝsuǝ.”
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Lefe nǝ úsinkli úbǝ wǝ bakasebi itsyǝ bamǝ ɔflɔɔ, úbǝ únyǝ nkǝ bálabe selabe. Nya ɔ́tɔ Simon Petro nkǝ, “Simon, selabe fanlɛɛ? Ǝmbofo ǝnǝ butǝkǝ lebombosɔsɔ lɔni kplon tsya ete?”
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bitǝkǝ ǝnǝ bisiǝ bikato ola bǝ biǝmbudufǝ lǝ botoo kabe ǝsuǝ. Lɛwɔnɔ nǝmǝ lɛ bola, fɛɛ ǝsuǝale ǝmbǝ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Úsinkli úsu bio nkǝ weesu oto ola fe ditutɛ ke.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Úsinkli úbǝ wǝ bakasebi ɔflɔ bio nya usi úbǝ únyǝ nkǝ besi bálɛ selabe. Bánlɛ mǝ ǝnǝmi bofo buminkli. Nya bánte lesa nǝ bɔtɛyi wǝ lǝ nnya ǝsuǝ.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Se úsinkli úbǝ ditsyǝfǝǝ, ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Bola bela biǝ bialabe bitsyǝ ɔnwɛ? Isiǝ, betaka! Lefe nǝmǝ eboyo. Bebe! Ubǝ mɔ, Onanto eto Ubi, bufi kakpe babuayifo eto ani. Bebe mǝǝ, se baankpee kusu banlɛ bubǝ.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Betaka lǝ busu botsyako mǝ. Bebe nwǝ dífi mɛ ókpe mǝ lǝ ani nlɛ bubǝǝ.”
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Mǝ ku Yesu si bǝńyǝ mfó bálɛ etiki fɛ Yuda wǝ ni lefosi bakasebi inuǝ bamǝ eto ɔni díbǝ. Besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa ku umǝ ǝmǝ eto beninǝ kpǝ ǝtǝkǝko wǝ bǝbǝ. Bétsyi keyi ku nlanle.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Nwǝ dídu wǝ útǝ mfóo, ébɔtɛyi betidi bamfo utsyǝ nkǝ, “Utidi wǝ biunyǝ muusiǝsǝ mfiɔ lǝ kolaa, wǝ ni nwǝ ǝmǝ nɛ. Bimuǝ wǝ, lǝ bekpa wǝ bidunko.”
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Nyaso se Yuda lɛyɛ úsu útu Yesu, ókpadi wǝ nkǝ, “Oteasa!” Nya ɔ́fiɔ wǝ lǝ kola.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Nyaso bǝmuǝ Yesu nya bákɔbe wǝ kekleke.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Nya mba díńyǝ lǝ Yesu ɔflɔ eto ɔni dílǝkǝ wǝ kalanle nya óla Usumunyǝ Ninǝ Kenke eto odomunyǝ eto koto.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Nya Yesu lɛtɔ mǝ nkǝ, “Beso ele bǝ bitsyi keyi ku nlanle fɛ lǝ bibǝ bimuǝ mɛ lǝ ǝsuale ǝsuǝ fe uyu mini?
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Bo ku mi ete lɛkɛ lǝ Disumuyo mfó diyi saa, nya minkɛ mfó mínkate Anantotiki nyamǝ mfó tsya bíǝmmuǝ mɛ. Bǝ lǝ kase Onanto eto Awɔnisa Kɛnkɛ Eto Kukuǝ lɛtɛyi utsyǝǝ, lǝ ibǝ itǝ nko.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Nya wǝ bakasebi kenke dítsyetsyi báyani wǝ bǝtsyǝ.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Lǝ lefe nǝmǝ mfoo, okosobi utsyuǝ wǝ nti kafia ǝsuǝ ntǝkǝko wǝǝ, ǝnyǝ lesa nǝ kenke díbǝ. Bamamanyǝ bamǝ ála lǝ bǝmuǝ okosobi ǝmfo. Fɛ ini wǝ kafia ete bákɔbe, nya ɔ́kpɔ
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 ɔ́bɔ mǝ lǝ ani. Nya útsyǝtsyi údu leyaleya. Nya óyani wǝ kafia ókpe mǝ lǝ ani.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 Nya bákpa Yesu bésuko Usumunyǝ Ninǝ Kenke eto diyo. Mfó nya besumunyǝ beninǝ bamǝ ku umǝ eto beninǝ ku afi eto bateasa létsya bénsi. Mǝ ni Yudafɔ eto beninǝ.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Petro ǝtǝkǝko mǝ kama kama nya úsu údufǝ lǝ usumunyǝ ninǝ eto diyo nǝmǝ. Nya úsu úsiǝ lǝ bamamanyǝ bamǝ ɔflɔ ɔ́nlɛ ute bɔyifǝ.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Besumunyǝ ninǝ ku Yudafɔ eto beninǝ kenke ba dísiǝ mfó ákplatsya babe lǝ boofo kabua kǝtsyuǝ bunyǝ lǝ Yesu ǝsuǝ lǝ bayɛ bǝmuǝ wǝ balo. Tsya bámfo kabua saa bunyǝ lǝ wǝ ǝsuǝ.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Betidi kpǝ ǝbǝ bedi etiki bátɛyi bidia lǝ wǝ ǝsuǝ, tsyaa mba díbǝ eto etiki áta ibu lǝ bǝtsyuǝ ǝsuǝ.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Nya bǝtsyuǝ létaka bátɛyi nya bála wǝ kɛnyɛ bǝnkǝ,
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 “Bɔnɔ bǝ ɔ́tɛyi nkǝ, ‘Mooba Onanto eto Disumuyo nǝ báto mfo, tsya lǝ diyi tsyǝfǝ ǝsuǝǝ, muusinkli nto lebamba nǝ bémfi betidi eto ani báto.’ ”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Fɛɛ mǝ tsya eto etikididi mánkate ku mǝ bǝtsyuǝ eto ale.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Usumunyǝ ninǝ kenke átaka úńyǝ lǝ mǝ nti nya ɔ́tɔ Yesu nkǝ, “Anlɛ etiki nnya banlɛ bɔtɔ bɔnɔ? Embutǝ mbuayɛ? Be nkpe fǝ fɔɔtɛyi?”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Tsya Yesu édi bi, wémfǝ kɛnyɛ ɔ́tɛyi kulesa.
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Yesu átɛyi wǝ nkǝ, “Mɔ ni. Nya biuunyǝ Utidi Eto Ubi se unsi lǝ Ǝsuǝaletidi Onanto eto kodiani. Nya biunyǝ se unsi lǝ asɔmiloku utsyi kato ɔnlɛ bubǝ!”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Lǝ lefe nǝmfó tututuu, Usumunyǝ Ninǝ Kenke ǝmfo kosate ko léfuadi wǝ awu ku lɛblɔfi ɔ́tɛyi nkǝ, “Fǝnkǝ bee? Badansiɛ sa nńsife itǝ bo bio itsyi lǝ mba ńyǝ mfo kama!
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Údi mbusiotiki úńyǝ lǝ Onanto ǝsuǝ! Ntsyǝ binyǝ lǝ wǝ ǝsuǝ?”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Mǝ nti eto bǝtsyuǝ étsyiko ntufǝ butufǝ kákpo Yesu. Nya bákle wǝ ǝnǝmi nya bétsyiko wǝ bɔsɔ. Nya bánlɛ wǝ bɔtɛyi bǝnkǝ, “Tɛyi bo futsyǝ lɛsɔ fǝ!” Nya bamamanyǝ bǝtsyuǝ lékpa Yesu bédunko, nya básɔ wǝ lǝ atosi.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Lǝ lefe nǝmfóo, Petro ébubǝ úsi lǝ Usumunyǝ Ninǝ Kenke ǝmǝ eto diyo fɛ usiobi wǝ nkpe wǝ lǝ ɔflɔ díbǝ.
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Lefe nǝ únyǝ Petro nsi lǝ uté ɔflɔ ɔnlɛ wǝ bɔyifǝǝ, ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Fintsya ébutǝkǝko Yesu Nasaretnyǝ ǝmǝ ǝnyǝ!”
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Nya Petro dítudi kɛnyɛ ɔ́tɛyi nkǝ, “Bee? Mánnɔ lesa nǝ fanlɛ bɔtɛyi mfo eto kasɔ!” Nya ótaka údu úsu úńyǝ lǝ kesiǝ ɔflɔ. Kase óyo kǝsiǝ kamǝ ko ukusǝ ko dítǝ kɛnyɛ.
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Usiobi ǝmfo esi úbǝ mfó úbǝ óbe wǝ, nya usi útsyiko betidi ba díńyǝ mfó bɔtɛyi nkǝ, “Osani ǝmfo eyifo mǝ nti eto ɔni!”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Tsya Petro esi útudi kɛnyɛ nko ke.
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Nya Petro léfa ɔ́tɛyi nkǝ, “Ekpe lǝ Onanto bǝ lǝ sidia minlɛ bɔtɛyii, lǝ unǝ mɛ koto! Minyi utidi ǝmǝ ǝsuǝ bɛnlɛ etiki budi ketsyiko mfo!”
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Lamfolamfo, ukusɛ ko disi útǝ kɛnyɛ dinuǝfǝ, nya Petro lékloma nkǝ Yesu átɛyi wǝ nkǝ, “Fɛ ukusɛ luutǝ kɛnyɛ dinuǝfǝǝ, ǝbutudi kɛnyɛ sitsyǝ fǝ enyi mɛ.” Nya ílǝ Petro lǝ utu nya úwi keku.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.