Marcos 14

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ibu eyi ǝnuǝ fɛ lǝ Yudafɔ lǝ bedi mǝ eyi nnya baakpo Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila ku Nnamfokuã Eto Abolo Eto Eyi, nyna beefi kakloma mǝ budu lǝ Egipte. Besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa bǝtsyuǝ ákɛ mfó békebu disi lǝ kusu ko bɔɔyɛ kalɔkalɔ bǝmuǝ Yesu balo.
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 Bátɛyi lǝ mǝ nti bǝnkǝ, “Yanle bǝ ibǝ nko lǝ eyisɛ nyamǝ eto lefe. Itsyise lenni nkoo, betidi ebunyǝ ɔblɔ bataka bǝńyǝ bo lǝ ǝsuǝ ibǝ ekpe bule.”
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Yesu ésu Betania eto umǝ lǝ Simon wǝ díkefi bufisia únyǝ eto diyo. Lǝ lefe nǝ Yesu nsi mfó ɔ́nlɛ lesa budii, usionko utsyuǝ wǝ nlɛ nnuǝbi bo laanyi fififi eto dituntu nǝ baakpo alabasta ǝbǝ mfó. Baakpo nnuǝbi bomfó, bo lefo koya tintii bǝ naadi. Usionko ǝmfo ásini dituntu nǝmǝ nya ɔ́wuninsǝ nnuǝbi bomǝ ókpo Yesu lǝ disi.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Nyamfo ǝlǝ betidi ba díńyǝ mfó. Nya kafo lɛnyi mǝ bátɛyi bǝtsyuǝ bǝnkǝ, “Beso woabiasǝ nnuǝbi bomfo nko?
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 Eni ofo mu bote kǝnyǝ fe lɛlɛ wɔlɔlɔ eto kayo, ufi usu utǝ bakombo.” Nyaso béyǝnki bákpe wǝ bákpo wǝ kudu.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Nyaso Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Beyani wǝ kpoo! Be so biayani wǝ lǝ bɛyɛ wǝ bulǝ? Lesa sɛɛ úyifo útǝ mɛ.
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Bakombo kpe mi lenti lefe saa. Nya biofo mǝ bɔwunsǝko lǝ lefe nǝ ke beela. Mɔ alɛɛ, inni lefe saa mɔɔkɛ mi lenti.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Usionko ǝmfo éyifo lesa nǝ wofo buyifo. Úfi nnuǝbi bomfo ókpo mɛ lǝ ǝsuǝ ɔ́lɔ mɛ utsyǝ itǝ muukpǝ fɛ buubikǝ mɛ.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ kaka ke boobe Onanto eto ditiki sɛɛ nǝmǝ letsya lǝ kawunsiǝ kamfoo, bɔɔtɛyi nnya usionko ǝmfo tsya díyifo mfo kefi kakloma wǝ.”
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Nyaso Yuda Iskariot wǝ ni Yesu eto bakasebi lefosi inuǝ bamǝ eto ɔnii, ésu besumunyǝ ninǝ bamǝ ɔflɔ nkǝ woote Yesu udi utǝ mǝ.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Ǝsuǝ ǝyuǝ mǝ tinti se bánɔ etiki nnya úbǝ ɔ́tɛyi mǝ, nya mǝ tsya lɛtɛyi bǝ buutǝ wǝ atabi. Nyaso Yuda ákabɛbɛ kusu ko wɔɔnyɛ ote mǝ kase boomuǝ wǝ.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Lǝ diyi tutɛ lǝ Nnamfokuã eto Diyididi nǝ baalo Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila Eto Asamubi lǝ mǝ lekpa ǝsuǝǝ, Yesu eto bakasebi átɔ wǝ bǝnkǝ, “Se faala fǝ bɔlɔ butsyǝ itǝ Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila eto diyisɛ nǝmǝ eto budi?”
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Nyaso Yesu ǝlǝkǝ bakasebi inuǝ lǝ mǝ bǝtsyuǝ nti nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Mi bisu umǝnkpɛ ǝmǝ nya biotsyako utsyuǝ wǝ ntsyi ntu ku ɔlɔtsyi. Bitǝkǝko wǝ bisu diyo nǝ ǝsuǝ wuudufǝ.
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 Nya lǝ bɛtɛyi Oyosate ǝmǝ biǝnkǝ, ‘Oteasa ǝmǝ lɛ bɔtɛyi nkǝ, te bo diyo nǝ kafo wonko wǝ bakasebi luubǝ bedi mǝ lesa lǝ Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila Eto Diyisɛ nǝmǝ ǝsuǝ.’
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Mfóo, woote mi diyo nǝ lɛmɔ kafo lǝ diyo nǝmǝ eto abanslo kaka bálɔ asa bǝtsyǝ kukɔnɔ itǝ bo.”
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Bakasebi bamfo édu búsu umǝ, nya bǝnyǝ lesa saa fe kase Yesu lɛtɛyi mǝ. Nya béyifo Ukpǝ Ása Bo Ɔ́yila ǝmfo eto lesa nǝmǝ bǝtsyǝ mfó.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Se ditsyitsyo lefe léyoo, Yesu ku wǝ bakasebi lefosi inuǝ bamǝ ésu mfó.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Nya lǝ lefe nǝ bénsi bánlɛ búdii, Yesu átɛyi nkǝ, “Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ mi ɔni wǝ bonko wǝ nlɛ kɔni bokpe lǝ ɔkpɛ kedi lesa mfoo, ebote mɛ udi.”
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Ditiki nǝmfo éyifo mǝ buɛɛ ku sikpi, nya bétsyiko wǝ bɔtɔ ɔni, ɔni, bǝnkǝ, “Sitinti, nyi miǝ inni mɔ ni fanlɛ, lee mɔ ni?”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Yesu ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Mi lefosi inuǝ eto ɔni ni. Nya ni bǝ bonko wǝ nlɛ kɔni bokpe lǝ ɔkpɛ ɔni mfo kedi.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Mɔ, wǝǝ ni Utidi Eto Ubi ebukpǝ fe kase báwɔni bákpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ Eto Kukuǝ ǝsuǝ. Fɛɛ ilǝ mɛ itǝ futsyǝ ǝmǝ itsyise woǝbǝ ohiã bunyǝ fefe. Lǝ nnya ete bánle utsyǝ ǝmfóo, eni yɔɔlɛkɛ eso!”
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Lǝ lǝ lefe nǝ bánlɛ lesa búdii, Yesu éfi abolo ǝtsyuǝ. Nya lefe nǝ úkasɔ Onanto anii, úbudi nnya wɛlɛwɛlɛ nnya úsie ni útǝ wǝ bakasebi. Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Befo nyamfo lǝ bidi. Nyamfo ni mɔ usuǝ eto sinǝ nɛ.”
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Nya úfi lɛkɔbe ku nte, nya se ɔ́sɔ Onanto anii, úfi útǝ mǝ nya bǝnǝ.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Nyamfo ni mɔ kɔtɔ ko muufi ntǝ lǝ betidi kpǝ eto disi, ko Onanto luufi uyifo ketsyue fɔfɔ lǝ wǝ ku wǝ betidi eto nti.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Lǝ ɔnukualɛ ǝsuǝǝ, mensiǝmbunǝ nte fɔfɔ bomfo bio, isu ese lefe nǝ muunǝ nte fɔfɔ bomfo eto okle lǝ Onanto eto sekakedikɔ.”
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Nya bése kusǝ béfi bátɛsǝ Onanto nya bédu bésu Nnuǝbi eto Eyi eto Kɔtini.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Mfó Yesu lɛtɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Mi utsyuǝ saa ebutsyetsyi óyani mɛ utsyǝ. Itsyise Onanto átɛyi lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ Eto Kukuǝ ǝsuǝ nkǝ, fe kase báwɔni bǝtsyǝ bǝ
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Fɛɛ lǝ ntaka ntsyi lǝ ɔkɔmǝ mbǝǝ, mɔɔtɔ mi nsu Galilea.”
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Nya Petro lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Mɔ alɛ mǝmbutsyetsyi ndu fǝ lǝ ɔflɔ kulefe, lǝ ibǝ bǝ bafɛfɛ kenke ebuyifo nko kulaa tsya.”
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Yesu átɛyi Petro nkǝ, “Nlɛ fǝ bɔtɛyi sitinti minkǝ fɛ ukusɛ luutǝ kɛnyɛ dinuǝfǝ lǝ kǝtsyǝ kamfoo, fǝ kosate ǝbɔni mɛ sitsyǝ.”
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Petro esi óse wǝ uyi óka ntamu ɔ́tɛyi nkǝ, “Lǝ ibǝ bǝnkǝ balo bonko fǝ tsyaa, mǝmbɔni fǝ ntɛyi minkǝ minyi fǝ.” Nnya ke wǝ bakasebi bamǝ tsya lɛtɛyi nɛ.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Nya bédu Getsemane. Nya Yesu lɛtɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Bisiǝ lǝ kasɔ mfo lǝ nsu nto ola.”
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Nya ókpa Petro ku Yakobo ku Yohanes ɔ́yɛnko. Nya se lesa nǝ nlɛ wǝ bubǝ lǝ ǝsuǝ nlɛ wǝ bulǝ esoo,
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 ɔ́tsyi ɔ́wininsǝ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Nyamfo lɛ mɛ bulǝ lǝ utu ku kanyinyǝnyǝ itǝ ukpǝ. Bianlabe selabe. Bińyǝ bisǝkǝ mɛ mfo.”
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Se ɔ́nyi úsu sɛtɔ sɛkɛɛ, ókpo lǝ kasɔ nya óto ola ɔ́lɛ wǝ anto lekpakpa nkǝ, “Lǝ yuuyifo fǝ lelabii, nyalɛ tǝ bulǝ bomfo lǝ bofe mɛ.”
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Mɔ Anto, Onanto! Aafo lesa saa buyifo. Lǝ aalaa, nyalɛ takasǝ bulǝ bomfo lǝ mɛ ǝsuǝ. Tsya inni lǝ mɔ lelabi ǝsuǝ bomu lǝ fǝ lele ǝsuǝ.”
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Lefe nǝ úsinkli úbǝ wǝ bakasebi itsyǝ bamǝ ɔflɔɔ, úbǝ únyǝ nkǝ bálabe selabe. Nya ɔ́tɔ Simon Petro nkǝ, “Simon, selabe fanlɛɛ? Ǝmbofo ǝnǝ butǝkǝ lebombosɔsɔ lɔni kplon tsya ete?”
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bitǝkǝ ǝnǝ bisiǝ bikato ola bǝ biǝmbudufǝ lǝ botoo kabe ǝsuǝ. Lɛwɔnɔ nǝmǝ lɛ bola, fɛɛ ǝsuǝale ǝmbǝ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Úsinkli úsu bio nkǝ weesu oto ola fe ditutɛ ke.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Úsinkli úbǝ wǝ bakasebi ɔflɔ bio nya usi úbǝ únyǝ nkǝ besi bálɛ selabe. Bánlɛ mǝ ǝnǝmi bofo buminkli. Nya bánte lesa nǝ bɔtɛyi wǝ lǝ nnya ǝsuǝ.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Se úsinkli úbǝ ditsyǝfǝǝ, ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Bola bela biǝ bialabe bitsyǝ ɔnwɛ? Isiǝ, betaka! Lefe nǝmǝ eboyo. Bebe! Ubǝ mɔ, Onanto eto Ubi, bufi kakpe babuayifo eto ani. Bebe mǝǝ, se baankpee kusu banlɛ bubǝ.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Betaka lǝ busu botsyako mǝ. Bebe nwǝ dífi mɛ ókpe mǝ lǝ ani nlɛ bubǝǝ.”
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Mǝ ku Yesu si bǝńyǝ mfó bálɛ etiki fɛ Yuda wǝ ni lefosi bakasebi inuǝ bamǝ eto ɔni díbǝ. Besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa ku umǝ ǝmǝ eto beninǝ kpǝ ǝtǝkǝko wǝ bǝbǝ. Bétsyi keyi ku nlanle.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Nwǝ dídu wǝ útǝ mfóo, ébɔtɛyi betidi bamfo utsyǝ nkǝ, “Utidi wǝ biunyǝ muusiǝsǝ mfiɔ lǝ kolaa, wǝ ni nwǝ ǝmǝ nɛ. Bimuǝ wǝ, lǝ bekpa wǝ bidunko.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Nyaso se Yuda lɛyɛ úsu útu Yesu, ókpadi wǝ nkǝ, “Oteasa!” Nya ɔ́fiɔ wǝ lǝ kola.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Nyaso bǝmuǝ Yesu nya bákɔbe wǝ kekleke.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Nya mba díńyǝ lǝ Yesu ɔflɔ eto ɔni dílǝkǝ wǝ kalanle nya óla Usumunyǝ Ninǝ Kenke eto odomunyǝ eto koto.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Nya Yesu lɛtɔ mǝ nkǝ, “Beso ele bǝ bitsyi keyi ku nlanle fɛ lǝ bibǝ bimuǝ mɛ lǝ ǝsuale ǝsuǝ fe uyu mini?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Bo ku mi ete lɛkɛ lǝ Disumuyo mfó diyi saa, nya minkɛ mfó mínkate Anantotiki nyamǝ mfó tsya bíǝmmuǝ mɛ. Bǝ lǝ kase Onanto eto Awɔnisa Kɛnkɛ Eto Kukuǝ lɛtɛyi utsyǝǝ, lǝ ibǝ itǝ nko.”
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Nya wǝ bakasebi kenke dítsyetsyi báyani wǝ bǝtsyǝ.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Lǝ lefe nǝmǝ mfoo, okosobi utsyuǝ wǝ nti kafia ǝsuǝ ntǝkǝko wǝǝ, ǝnyǝ lesa nǝ kenke díbǝ. Bamamanyǝ bamǝ ála lǝ bǝmuǝ okosobi ǝmfo. Fɛ ini wǝ kafia ete bákɔbe, nya ɔ́kpɔ
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 ɔ́bɔ mǝ lǝ ani. Nya útsyǝtsyi údu leyaleya. Nya óyani wǝ kafia ókpe mǝ lǝ ani.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Nya bákpa Yesu bésuko Usumunyǝ Ninǝ Kenke eto diyo. Mfó nya besumunyǝ beninǝ bamǝ ku umǝ eto beninǝ ku afi eto bateasa létsya bénsi. Mǝ ni Yudafɔ eto beninǝ.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Petro ǝtǝkǝko mǝ kama kama nya úsu údufǝ lǝ usumunyǝ ninǝ eto diyo nǝmǝ. Nya úsu úsiǝ lǝ bamamanyǝ bamǝ ɔflɔ ɔ́nlɛ ute bɔyifǝ.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 Besumunyǝ ninǝ ku Yudafɔ eto beninǝ kenke ba dísiǝ mfó ákplatsya babe lǝ boofo kabua kǝtsyuǝ bunyǝ lǝ Yesu ǝsuǝ lǝ bayɛ bǝmuǝ wǝ balo. Tsya bámfo kabua saa bunyǝ lǝ wǝ ǝsuǝ.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Betidi kpǝ ǝbǝ bedi etiki bátɛyi bidia lǝ wǝ ǝsuǝ, tsyaa mba díbǝ eto etiki áta ibu lǝ bǝtsyuǝ ǝsuǝ.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Nya bǝtsyuǝ létaka bátɛyi nya bála wǝ kɛnyɛ bǝnkǝ,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 “Bɔnɔ bǝ ɔ́tɛyi nkǝ, ‘Mooba Onanto eto Disumuyo nǝ báto mfo, tsya lǝ diyi tsyǝfǝ ǝsuǝǝ, muusinkli nto lebamba nǝ bémfi betidi eto ani báto.’ ”
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 Fɛɛ mǝ tsya eto etikididi mánkate ku mǝ bǝtsyuǝ eto ale.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Usumunyǝ ninǝ kenke átaka úńyǝ lǝ mǝ nti nya ɔ́tɔ Yesu nkǝ, “Anlɛ etiki nnya banlɛ bɔtɔ bɔnɔ? Embutǝ mbuayɛ? Be nkpe fǝ fɔɔtɛyi?”
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Tsya Yesu édi bi, wémfǝ kɛnyɛ ɔ́tɛyi kulesa.
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Yesu átɛyi wǝ nkǝ, “Mɔ ni. Nya biuunyǝ Utidi Eto Ubi se unsi lǝ Ǝsuǝaletidi Onanto eto kodiani. Nya biunyǝ se unsi lǝ asɔmiloku utsyi kato ɔnlɛ bubǝ!”
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Lǝ lefe nǝmfó tututuu, Usumunyǝ Ninǝ Kenke ǝmfo kosate ko léfuadi wǝ awu ku lɛblɔfi ɔ́tɛyi nkǝ, “Fǝnkǝ bee? Badansiɛ sa nńsife itǝ bo bio itsyi lǝ mba ńyǝ mfo kama!
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Údi mbusiotiki úńyǝ lǝ Onanto ǝsuǝ! Ntsyǝ binyǝ lǝ wǝ ǝsuǝ?”
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Mǝ nti eto bǝtsyuǝ étsyiko ntufǝ butufǝ kákpo Yesu. Nya bákle wǝ ǝnǝmi nya bétsyiko wǝ bɔsɔ. Nya bánlɛ wǝ bɔtɛyi bǝnkǝ, “Tɛyi bo futsyǝ lɛsɔ fǝ!” Nya bamamanyǝ bǝtsyuǝ lékpa Yesu bédunko, nya básɔ wǝ lǝ atosi.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Lǝ lefe nǝmfóo, Petro ébubǝ úsi lǝ Usumunyǝ Ninǝ Kenke ǝmǝ eto diyo fɛ usiobi wǝ nkpe wǝ lǝ ɔflɔ díbǝ.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 Lefe nǝ únyǝ Petro nsi lǝ uté ɔflɔ ɔnlɛ wǝ bɔyifǝǝ, ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Fintsya ébutǝkǝko Yesu Nasaretnyǝ ǝmǝ ǝnyǝ!”
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Nya Petro dítudi kɛnyɛ ɔ́tɛyi nkǝ, “Bee? Mánnɔ lesa nǝ fanlɛ bɔtɛyi mfo eto kasɔ!” Nya ótaka údu úsu úńyǝ lǝ kesiǝ ɔflɔ. Kase óyo kǝsiǝ kamǝ ko ukusǝ ko dítǝ kɛnyɛ.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Usiobi ǝmfo esi úbǝ mfó úbǝ óbe wǝ, nya usi útsyiko betidi ba díńyǝ mfó bɔtɛyi nkǝ, “Osani ǝmfo eyifo mǝ nti eto ɔni!”
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Tsya Petro esi útudi kɛnyɛ nko ke.
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Nya Petro léfa ɔ́tɛyi nkǝ, “Ekpe lǝ Onanto bǝ lǝ sidia minlɛ bɔtɛyii, lǝ unǝ mɛ koto! Minyi utidi ǝmǝ ǝsuǝ bɛnlɛ etiki budi ketsyiko mfo!”
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Lamfolamfo, ukusɛ ko disi útǝ kɛnyɛ dinuǝfǝ, nya Petro lékloma nkǝ Yesu átɛyi wǝ nkǝ, “Fɛ ukusɛ luutǝ kɛnyɛ dinuǝfǝǝ, ǝbutudi kɛnyɛ sitsyǝ fǝ enyi mɛ.” Nya ílǝ Petro lǝ utu nya úwi keku.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.