Marcos 11
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT
1 Lefe nǝ bányi bafi Yerusalem nya bédufǝ Betfage ku kaka letsyilama Betania mfóo, báyo Nnuǝbi eto Eyi eto Kɔtini. Nya mfó Yesu lékpe wǝ bakasebi inuǝ nkǝ beákatɔ.
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Lǝ bidufǝ umǝ tutɛɛ, biunyǝ biǝnkǝ bátsyasǝ ɔflimubi wǝ ku ukuǝ, wǝ ku utsyuǝ saa dímǝsiǝ tɔ unyǝ. Benyankli wǝ lǝ ukuǝ lǝ bifi wǝ beboko mɛ.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Nya lǝ utsyuǝ átɔ mi nkǝ, ‘Beso bɛnlɛ wǝ bulǝkǝ?’ bɛtɛyi wǝ biǝ mi Onamute ahiã wǝ, nya businkli bufi wǝ boboko mlɛ.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Nyaso betidi inuǝ bamfo ésu nya bǝnyǝ bǝ ɔflimubi ńyǝ lǝ ukuǝ, úńyǝ lǝ futsyǝ eto kǝsiǝ. Nya bǝlǝkǝ wǝ ku ukuǝ ǝmǝ.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Betidi bǝtsyuǝ ba ńyǝ mfó átɔ mǝ bǝnkǝ, “Be bɛnlɛ wǝ bonyankli keyifo ko?”Marko 11:5|src="CN01781c.tif" size="span" loc="Mrk 11:5" copy="David C. Cook"
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Bátɛyi mǝ fe kase Yesu lɛtɛyi mǝ. Nya mǝ tsya dítǝ mǝ kusu bǝ banyankli wǝ.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Se báboko Yesu ubuki ǝmfoo, béfi mǝ mfia bǝtǝkǝ lǝ ubuki ǝmǝ ǝsuǝ nya Yesu lébe úsiǝ lǝ wǝ.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Betidi kpǝ éfi mǝ mfia bǝtsyǝ lǝ kasɔ, bǝtsyuǝ tsya ǝfǝsǝ kalɛ ku afanto lǝ kaflɔ bésense bákpo lǝ kusu bǝ lǝ ɔyɛ ofe.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Betidi ba kenke ntɔ sɛtɔ ku mba ntǝkǝ kamaa káfa bembembe kákatɛyi bǝ,
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Bifi atɛsǝ bitǝ bo ona Oka David eto sekakedikɔ sia nlɛ bubǝ.
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Se údufǝ Yerusalem, Yesu ésu Yudafɔ eto Disumuyo. Nya ótsyilamasǝ ǝnǝmi ɔ́lɛ ola óbe lesa saa nǝ nkpe mfó. Fɛɛ se kale mfe nlɛ bolo esoo, údu úsu Betania ku wǝ bakasebi.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Se kale dísiǝ, bédu lǝ Umǝ Betania bánlɛ bubǝǝ nya kukpɛnsɛ étsyiko Yesu bɔlɛ.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Únyǝ kɔsɛsɛ nkǝ kuyi kutsyuǝ ko laawɔ eyibibi baakpo fiki ko léta afanto kpǝ nyǝ mfó. Nyaso úsu nkǝ weesu obe lǝ kɔ́nwɔ ebibi. Fɛɛ se úsu údufǝ kuyi komǝ kalɔɔ, únyǝ nkǝ kóanwɔ ebibi saa. Afanto hã kóto. Lefe nǝ ele bǝ kusi kɔnwɔ tsya mányo tɔ.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Nyaso Yesu édi kuyi komǝ etiki ɔ́tɛyi nkǝ, “Ensiembɔnwɔ ebibi bio.” Wǝ bakasebi ánɔ se ɔ́tɛyi nko.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Se bésu bédufǝ Yerusalem, Yesu ésu Yudafɔ eto Disumuyo, nya útsyiko betidi ba nlɛ asa bote ku mba nlɛ bikǝ bote lǝ diyo nǝmǝ bola, úkǝ mba nlɛ atabi bofloma eto kapunu úwi. Nya úkǝ mba nsi banlɛ ablonima tsya bote eto akpomɛ úwi itsyise wóanla nkǝ kuutsyuǝ saa ubǝ ukayɛ lǝ Disumuyo ɔflɔ mfó kafe ku mǝ bikǝ.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Nya wóantɔnɔ nkǝ kuutsyuǝ saa fi kulesa úbǝ katekɔ lǝ kesumukɔ eto diyo nǝmǝ mfó.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Nya óte betidi bamfó asa ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bawɔni lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ Eto Kukuǝ ǝsuǝ bǝ, Onanto átɛyi nkǝ,
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa ba lɛkɛ mfó ánɔ etiki nnya Yesu lɛtɛyi. Nyaso bábɛbɛ kusu ko bɔɔyɛ balo wǝ. Tsyaa balɛ sikpi bote ɛyɛ lǝ kase betidi ba tã laala wǝ asatete eso.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Se éyo ditsyitsyo lefee, Yesu ku wǝ bakasebi édu lǝ Yerusalem eto umǝ ǝmǝ.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Se kale dísiǝ eto olesiǝǝ, nya se bányɛ lǝ kusu bánlɛ bubǝǝ, bǝnyǝ bǝ kudiyi komǝ ébukpǝ koko kenke taa ko keyudu ke.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Petro ákloma lesa nǝ díbǝ, nya ɔ́tɛyi Yesu nkǝ, “Oteasa, be kuyi komǝ fékudii, kúkpǝ!”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Befo Onanto bɛnɔ.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ, utsyuǝ saa wǝ lɔɔtɛyi kɔtini komfo nkǝ kɔnyi kusu kudufǝ lǝ lekpoo, nya wanyaki lǝ wǝ lɛkɔɛsi, nya ófo ɔ́nɔ nkǝ lesa nǝ ɔ́tɛyi ebubǝ itǝǝ, Onanto ebuyifo nnya utǝ wǝ.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Nyaso nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ, lesa nǝ ke biɔtɔ Onanto ɛyɛ lǝ olatoto ǝsuǝǝ, befo bɛnɔ biǝ dioka mi kɔni. Onanto ebuyifo lesa nǝ mǝ utǝ mi.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Nya lǝ bibǝ ola katokɔ kǝtǝ Onanto nya bekloma biǝ utidi utsyuǝ áta mi úbuu, bifi bɛtsyɛ wǝ itǝ bǝ mi Anto wǝ nkpe kato tsyaa, lǝ ufi mi asa bua ɔtsyɛ mi.
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Fɛɛ lǝ biemfi bɛtsyɛ wǝǝ, mi Anto wǝ nkpe kato tsya ǝmbufi ɔtsyɛ mi.”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Yesu ku wǝ bakasebi édufǝ Yerusalem. Nya Yesu nyɛ lǝ kesumukɔ mfó botsyilamaa, nya besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa ku umǝ eto beninǝ bǝtsyuǝ díbǝ wǝ ɔflɔ.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Nya bátɔ wǝ bǝnkǝ, “Owoe dítǝ fǝ ǝsuǝale fɛ feeyifo asa nyamfo? Nya owoe tsya dítǝ fǝ kusu nko?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Yesu ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Tutɛɛ, mɔɔtɔ mi ditiki lɔni hã. Nya lǝ bitǝ ni mbuayɛɛ, mɔɔtɛyi mi nwǝ eto ǝsuǝale ǝsuǝ minlɛ asa nyamfo buyifo.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Bɛtɛyi mɛ kaka Yohanes léfo ǝsuǝale utsyiko fɛ úflǝsǝ betidi ntu? Ǝsuǝale nyamǝǝ, Onanto ɔflɔ itsyi lee utidi ete dítǝ wǝ kusu?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Bétsyiko etiki nyamfo bunǝ lǝ mǝ nti, nya bátɔ mǝ ǝsuǝ bǝnkǝ, “Ntsyǝ ele bǝ bɔtɛyi kɛɛ? Lǝ bɔtɛyi boǝ nkomǝ eto ǝsuǝale nyamǝ etsyi Onanto ɔflɔɔ, wɔɔtɔ bo nkǝ, ‘Lǝ nko inii, beso bíamfo Yohanes bɛnɔ?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Fɛɛ lǝ bɔtɛyi wǝ boǝ, utidi ete letsyese wǝ tsyaa!” Balɛ sikpi bote kase bɔtɛyi nko tsya itsyise utsyuǝ saa áfo ɔ́nɔ nkǝ Yohanes eyifo Onanto eto unyɛlǝkǝtidi.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Nyaso bátɛyi Yesu bǝnkǝ, “Bunyi.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.