Marcos 11
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NAA
1 Lefe nǝ bányi bafi Yerusalem nya bédufǝ Betfage ku kaka letsyilama Betania mfóo, báyo Nnuǝbi eto Eyi eto Kɔtini. Nya mfó Yesu lékpe wǝ bakasebi inuǝ nkǝ beákatɔ.
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos
2 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Lǝ bidufǝ umǝ tutɛɛ, biunyǝ biǝnkǝ bátsyasǝ ɔflimubi wǝ ku ukuǝ, wǝ ku utsyuǝ saa dímǝsiǝ tɔ unyǝ. Benyankli wǝ lǝ ukuǝ lǝ bifi wǝ beboko mɛ.
2 e disse-lhes:
3 Nya lǝ utsyuǝ átɔ mi nkǝ, ‘Beso bɛnlɛ wǝ bulǝkǝ?’ bɛtɛyi wǝ biǝ mi Onamute ahiã wǝ, nya businkli bufi wǝ boboko mlɛ.”
3 Se alguém perguntar: “Por que estão fazendo isso?”, respondam: “O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para cá.”
4 Nyaso betidi inuǝ bamfo ésu nya bǝnyǝ bǝ ɔflimubi ńyǝ lǝ ukuǝ, úńyǝ lǝ futsyǝ eto kǝsiǝ. Nya bǝlǝkǝ wǝ ku ukuǝ ǝmǝ.
4 Então foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Betidi bǝtsyuǝ ba ńyǝ mfó átɔ mǝ bǝnkǝ, “Be bɛnlɛ wǝ bonyankli keyifo ko?”Marko 11:5|src="CN01781c.tif" size="span" loc="Mrk 11:5" copy="David C. Cook"
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: — O que estão fazendo, soltando o jumentinho?
6 Bátɛyi mǝ fe kase Yesu lɛtɛyi mǝ. Nya mǝ tsya dítǝ mǝ kusu bǝ banyankli wǝ.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus. Então os deixaram ir.
7 Se báboko Yesu ubuki ǝmfoo, béfi mǝ mfia bǝtǝkǝ lǝ ubuki ǝmǝ ǝsuǝ nya Yesu lébe úsiǝ lǝ wǝ.
7 Levaram o jumentinho a Jesus, puseram as suas capas sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Betidi kpǝ éfi mǝ mfia bǝtsyǝ lǝ kasɔ, bǝtsyuǝ tsya ǝfǝsǝ kalɛ ku afanto lǝ kaflɔ bésense bákpo lǝ kusu bǝ lǝ ɔyɛ ofe.
8 Muitos estenderam as suas capas no caminho, e outros espalharam ramos que tinham cortado nos campos.
9 Betidi ba kenke ntɔ sɛtɔ ku mba ntǝkǝ kamaa káfa bembembe kákatɛyi bǝ,
9 Tanto os que iam adiante dele como os que o seguiam clamavam: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Bifi atɛsǝ bitǝ bo ona Oka David eto sekakedikɔ sia nlɛ bubǝ.
10 Bendito o Reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana nas maiores alturas!”
11 Se údufǝ Yerusalem, Yesu ésu Yudafɔ eto Disumuyo. Nya ótsyilamasǝ ǝnǝmi ɔ́lɛ ola óbe lesa saa nǝ nkpe mfó. Fɛɛ se kale mfe nlɛ bolo esoo, údu úsu Betania ku wǝ bakasebi.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo. E, tendo observado tudo, como já era tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Se kale dísiǝ, bédu lǝ Umǝ Betania bánlɛ bubǝǝ nya kukpɛnsɛ étsyiko Yesu bɔlɛ.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, Jesus teve fome.
13 Únyǝ kɔsɛsɛ nkǝ kuyi kutsyuǝ ko laawɔ eyibibi baakpo fiki ko léta afanto kpǝ nyǝ mfó. Nyaso úsu nkǝ weesu obe lǝ kɔ́nwɔ ebibi. Fɛɛ se úsu údufǝ kuyi komǝ kalɔɔ, únyǝ nkǝ kóanwɔ ebibi saa. Afanto hã kóto. Lefe nǝ ele bǝ kusi kɔnwɔ tsya mányo tɔ.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, a não ser folhas; porque não era tempo de figos.
14 Nyaso Yesu édi kuyi komǝ etiki ɔ́tɛyi nkǝ, “Ensiembɔnwɔ ebibi bio.” Wǝ bakasebi ánɔ se ɔ́tɛyi nko.
14 Então Jesus disse à figueira: E os discípulos de Jesus ouviram isto.
15 Se bésu bédufǝ Yerusalem, Yesu ésu Yudafɔ eto Disumuyo, nya útsyiko betidi ba nlɛ asa bote ku mba nlɛ bikǝ bote lǝ diyo nǝmǝ bola, úkǝ mba nlɛ atabi bofloma eto kapunu úwi. Nya úkǝ mba nsi banlɛ ablonima tsya bote eto akpomɛ úwi itsyise wóanla nkǝ kuutsyuǝ saa ubǝ ukayɛ lǝ Disumuyo ɔflɔ mfó kafe ku mǝ bikǝ.
15 E foram para Jerusalém. Quando Jesus entrou no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Nya wóantɔnɔ nkǝ kuutsyuǝ saa fi kulesa úbǝ katekɔ lǝ kesumukɔ eto diyo nǝmǝ mfó.
16 e não permitia que alguém atravessasse o templo carregando algum objeto.
17 Nya óte betidi bamfó asa ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bawɔni lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ Eto Kukuǝ ǝsuǝ bǝ, Onanto átɛyi nkǝ,
17 Também os ensinava e dizia:
18 Besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa ba lɛkɛ mfó ánɔ etiki nnya Yesu lɛtɛyi. Nyaso bábɛbɛ kusu ko bɔɔyɛ balo wǝ. Tsyaa balɛ sikpi bote ɛyɛ lǝ kase betidi ba tã laala wǝ asatete eso.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviram isso e procuravam uma maneira de matar Jesus, pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Se éyo ditsyitsyo lefee, Yesu ku wǝ bakasebi édu lǝ Yerusalem eto umǝ ǝmǝ.
19 Em vindo a tarde, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Se kale dísiǝ eto olesiǝǝ, nya se bányɛ lǝ kusu bánlɛ bubǝǝ, bǝnyǝ bǝ kudiyi komǝ ébukpǝ koko kenke taa ko keyudu ke.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira estava seca desde a raiz.
21 Petro ákloma lesa nǝ díbǝ, nya ɔ́tɛyi Yesu nkǝ, “Oteasa, be kuyi komǝ fékudii, kúkpǝ!”
21 Então Pedro, lembrando-se, falou: — Mestre, eis que a figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Befo Onanto bɛnɔ.
22 Ao que Jesus lhes disse:
23 Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ, utsyuǝ saa wǝ lɔɔtɛyi kɔtini komfo nkǝ kɔnyi kusu kudufǝ lǝ lekpoo, nya wanyaki lǝ wǝ lɛkɔɛsi, nya ófo ɔ́nɔ nkǝ lesa nǝ ɔ́tɛyi ebubǝ itǝǝ, Onanto ebuyifo nnya utǝ wǝ.
23 Porque em verdade lhes digo que, se alguém disser a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar”, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Nyaso nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ, lesa nǝ ke biɔtɔ Onanto ɛyɛ lǝ olatoto ǝsuǝǝ, befo bɛnɔ biǝ dioka mi kɔni. Onanto ebuyifo lesa nǝ mǝ utǝ mi.
24 Por isso digo a vocês que tudo o que pedirem em oração, creiam que já o receberam, e assim será com vocês.
25 Nya lǝ bibǝ ola katokɔ kǝtǝ Onanto nya bekloma biǝ utidi utsyuǝ áta mi úbuu, bifi bɛtsyɛ wǝ itǝ bǝ mi Anto wǝ nkpe kato tsyaa, lǝ ufi mi asa bua ɔtsyɛ mi.
25 E, quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem, para que o Pai de vocês, que está nos céus, perdoe as ofensas de vocês.
26 Fɛɛ lǝ biemfi bɛtsyɛ wǝǝ, mi Anto wǝ nkpe kato tsya ǝmbufi ɔtsyɛ mi.”
26 [Mas, se vocês não perdoarem, também o Pai de vocês, que está nos céus, não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Yesu ku wǝ bakasebi édufǝ Yerusalem. Nya Yesu nyɛ lǝ kesumukɔ mfó botsyilamaa, nya besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa ku umǝ eto beninǝ bǝtsyuǝ díbǝ wǝ ɔflɔ.
27 Então regressaram para Jerusalém. E enquanto Jesus andava pelo templo, os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos vieram ao seu encontro
28 Nya bátɔ wǝ bǝnkǝ, “Owoe dítǝ fǝ ǝsuǝale fɛ feeyifo asa nyamfo? Nya owoe tsya dítǝ fǝ kusu nko?”
28 e lhe perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade para fazer isto?
29 Yesu ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Tutɛɛ, mɔɔtɔ mi ditiki lɔni hã. Nya lǝ bitǝ ni mbuayɛɛ, mɔɔtɛyi mi nwǝ eto ǝsuǝale ǝsuǝ minlɛ asa nyamfo buyifo.
29 Jesus respondeu:
30 Bɛtɛyi mɛ kaka Yohanes léfo ǝsuǝale utsyiko fɛ úflǝsǝ betidi ntu? Ǝsuǝale nyamǝǝ, Onanto ɔflɔ itsyi lee utidi ete dítǝ wǝ kusu?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondam!
31 Bétsyiko etiki nyamfo bunǝ lǝ mǝ nti, nya bátɔ mǝ ǝsuǝ bǝnkǝ, “Ntsyǝ ele bǝ bɔtɛyi kɛɛ? Lǝ bɔtɛyi boǝ nkomǝ eto ǝsuǝale nyamǝ etsyi Onanto ɔflɔɔ, wɔɔtɔ bo nkǝ, ‘Lǝ nko inii, beso bíamfo Yohanes bɛnɔ?’
31 E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
32 Fɛɛ lǝ bɔtɛyi wǝ boǝ, utidi ete letsyese wǝ tsyaa!” Balɛ sikpi bote kase bɔtɛyi nko tsya itsyise utsyuǝ saa áfo ɔ́nɔ nkǝ Yohanes eyifo Onanto eto unyɛlǝkǝtidi.
32 Se, porém, dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos pensavam que João era realmente um profeta.
33 Nyaso bátɛyi Yesu bǝnkǝ, “Bunyi.”
33 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.