Marcos 10
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs BKJ
1 Nya se Yesu dídu mfó, ɔ́yila Yordan eto ketu úsu Yudea eto kasɔ. Betidi kpǝ esi bǝbǝ bátsyilama wǝ mfó tsya, nya úkate mǝ asa mfó itsyi lǝ Onanto ǝsuǝ fe kase úkala buyifo.
1 E ele levantando-se dali, foi para o litoral da Judeia, além do Jordão; e novamente a multidão recorre a ele; e, como era seu costume, ele os ensinou novamente.
2 Farisifɔ bǝtsyuǝ ǝbǝ wǝ ɔflɔ bǝ lǝ itǝ kusuu, lǝ bǝnyǝ kusu lǝ wǝ ǝsuǝ. Bátɔ Yesu bǝnkǝ, “Nyalɛ Onanto eto kɔfi ǝtǝ kusu bǝnkǝ osani ɔni wǝ usiǝ?”
2 E os fariseus vindo até ele, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Nya Yesu tsya lítǝ mbuayɛ ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Nte kɔfi ko Mose lékpe mi?”
3 E ele, respondendo, disse-lhes: O que Moisés vos ordenou?
4 Bǝtǝ mbuayɛ bǝnkǝ, “Mose ǝtǝ kusu nkǝ osani wǝ ke lensianla wǝ usiǝǝ, ɔwɔni kukuǝ lǝ utǝ wǝ bote fɛ lǝ oyani wǝ.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiá-la.
5 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Moses wǝǝ ni Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi áwɔni nyamfo nko útǝ mi itsyi lǝ mi letotidi eso.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações ele vos escreveu esse mandamento.
6 Taa kawunsiǝ eto diyifofee, Onanto éyifo osani ku usio, fe kase báwɔni bákpe lǝ Kukue Kɛnkɛ ǝsuǝ.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 Awɔnisa Eto Kukuǝ Kɛnkɛ átɛyi nkǝ, ‘Lǝ nyamfo eso osani du lǝ wǝ anto ku ambe ɔflɔ usu ɔkɔ ku wǝ usiǝ,
7 Por isso deixará o homem pai e mãe, e se unirá à sua esposa;
8 nya mǝ inuǝ bamǝ loofiani ǝsuǝ eto sinǝ sɔni.’ Nyaso lǝ Onanto eto ǝnǝmii, bafiani utidi ɔni. Inni inuǝ!
8 e eles dois serão uma só carne; e assim não são mais dois, mas uma só carne.
9 Nyaso betidi ba Onanto lɛkɔ banii, kawunsiǝ kamfo eto utidi saa ǝmbǝ kusu wǝǝsǝnsǝ mǝ nti.”
9 Portanto, o que Deus uniu, nenhum homem o separe.
10 Kama se bésu bédufǝ lǝ diyo kǝmiǝǝ, wǝ bakasebi átɔ wǝ asa itsyi lǝ lǝsanǝ ɔ́tɛyi lǝ kɔfi komfó ǝsuǝ.
10 E, em casa, os seus discípulos o perguntaram novamente acerca do mesmo assunto.
11 Yesu ǝlǝkǝ kasɔ óte mǝ nkǝ, “Osani wǝ looyani wǝ usiǝ usu nya úfi obambaa, udi kɔsɔnɔ, ota wǝ usiǝ koko ǝmǝ ubu.
11 E ele lhes disse: Qualquer que despedir a sua esposa e casar com outra, comete adultério contra ela.
12 Nko ke lǝ usio ani wǝ usiǝ nya usu usiǝko úsiǝ kusǝ bamba tsyaa, wuntsya akpo kusǝ óta wǝ usiǝ koko ǝmǝ úbu.”
12 E, se a mulher despedir a seu marido, e casar com outro, ela comete adultério.
13 Lǝ lefe nǝmǝ tutuutuu, betidi bǝtsyuǝ ákpa mǝ bebi báboko Yesu ɔflɔ bǝ lǝ ufi wǝ ani utǝkǝ mǝ lǝ ǝsuǝ okpo mǝ atsyɔ. Fɛɛ wǝ bakasebi ǝnyǝnki bákpe mǝ.
13 E lhe traziam criancinhas, para que as tocasse; e os seus discípulos repreendiam aos que as traziam.
14 Se Yesu dínyǝ nyamfoo, kafo ányi wǝ nya ɔ́tɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Bitǝ lǝ ekpefi lǝ bǝbǝ mɔ ɔflɔ, bienti mǝ kusu. Itsyise Onanto eto sekakedikɔ tǝ itǝ mba laabokosǝ mǝ ǝsuǝ kasɔ fe kase ekpefi kɛkɛ bamfo leeyifo.
14 Mas Jesus, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as impeçais; porque de tais é o reino de Deus.
15 Nlɛ mi bɔtɛyi sitinti minkǝ utidi wǝ ke lǝmbofo Onanto eto Sekadidi fe kase dikpefi kɛkɛ laabokosǝ wǝ ǝsuǝ kasɔɔ, wǝmbudufǝ Onanto eto sekakedikɔ kulefe.”
15 Na verdade eu vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criancinha, não entrará nele.
16 Nya ɔ́buta dikpefi saa, útǝkǝ wǝ kɔni nya ókpo mǝ atsyɔ.
16 E ele, tomando-as nos seus braços, impôs suas mãos sobre elas, e as abençoou.
17 Lefe nǝ Yesu létaka úńyǝ lǝ uluu, osani utsyuǝ étsyetsyi úbǝ óse akonki lǝ wǝ ǝnǝmi, nya ɔ́tɔ wǝ nkǝ, “Oteasa Sɛɛ, be ele bǝ nyifo fɛ lǝ nyǝ nkpǝ manlo?”
17 E, estando ele pelo caminho, veio ali alguém correndo, e ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: Bom Mestre, o que farei para que eu possa herdar a vida eterna?
18 Yesu átɔ wǝ nkǝ, “Eyi lesa nǝ eso fakpadi mɛ fǝ, ɔsɛɛ? Utidi saa meenyifo ɔsɛɛ, enso Onanto.
18 E Jesus lhe disse: Por que tu me chamas bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 Eyi Onanto eto afi nnya kenke. Manlo utidi, mankpo kusǝ nye mamfe fǝ usiǝ kama, menyu, mantɛyi sidia lǝ fuutsyuǝ ǝsuǝ nye ala wǝ kɛnyɛ, manwɛ utidi lǝ afo wǝ bikǝ, bu fǝ anto ku fǝ ambe.”
19 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás, honra a teu pai e a tua mãe.
20 Osani ǝmfo esi ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Oteasa, idu lǝ mɔ sikpefi ibǝ ese lǝ mii, nlɛ afi nyamfo kenke budi.”
20 E ele respondeu, dizendo: Mestre, tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
21 Yesu ábe wǝ ku lelabi nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Lesakpa lɔni hã dibu ele bǝ yifo. Su lǝ esu efi fǝ bikǝ bia kenke nte fǝ ate, lǝ efi atabi nyamfó efi ǝtǝ bakombo. Lǝ nnya ǝsuǝǝ, ebofiani otabinyǝ lǝ Onanto eto. Nyamfo eto kamaa, du lǝ ǝbǝ ǝtǝkǝko mɛ lefe saa!”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai pelo teu caminho, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Se osani ǝmfo lɛnɔ ditiki nǝmfoo, élo wǝ ani nnya údu ku nkuɛnlo, itsyise bikǝ kpǝ kpe wǝ.
22 Mas ele, entristecendo-se com o que foi dito, foi embora afligido; pois ele tinha grandes posses.
23 Yesu átsyi ɔwininsǝ nya ótsyilamasǝ ǝnǝmi óbe wǝ bakasebi nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Ekpe ale tinti fɛ batabinyǝ loofo Onanto eto sekakedikɔ budufǝ.”
23 E Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ditiki nǝmfo ábiasǝ wǝ bakasebi bamfo eto nsusu. Fɛɛ Yesu esi átɛyi mǝ nkǝ, “Mɔ bebi, bɛnɔ kase enkpe ale itǝ batabinyǝ bǝ bǝnyǝ kusu bedufǝ Onanto eto sekakedikɔ!
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras. Mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas entrar no reino de Deus!
25 Mǝ mfó budufǝ kpe ale eso kase ɔdɔmini ku lekoko lɔɔyɛ lǝ okaasa eto ofo ofe!”
25 É mais fácil um camelo passar pelo olho da agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Se ɔ́tɛyi mǝ ditiki nǝmfoo, isi ébiasǝ mǝ nsusu ekpe blɛmblɛ! Nya banlɛ mǝ ǝsuǝ bɔtɔ bǝnkǝ, “Nyalɛ owoe ko luunyǝ nkpǝ manlo?”
26 E eles ficaram extremamente admirados, dizendo entre si: Quem então, poderá ser salvo?
27 Nyaso Yesu ábe mǝ tũũ, nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Utidi saa ǝmbǝ loofo nyamfo buyifo. Fɛɛ wǝ Onantoo, wǝ ebofo lesa saa buyifo.”
27 E Jesus, olhando para eles, disse: Com homens isso é impossível, mas não com Deus; porque com Deus todas as coisas são possíveis.
28 Nya Petro dídi etiki ɔ́tɛyi nkǝ, “Bóyani bo lesa saa butsyǝ bubǝ butǝkǝko fǝ!”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Nya Yesu lɛtɛyi nkǝ, “Nlɛ mi bɔtɛyi minkɛ mimi ebunyǝ bikǝ kpǝ enso mbia béyani bitsyǝ. Itsyise utidi saa wǝ léyani wǝ oto nye bayimisani nye bayimisio, nye ambe, nye anto, nye wǝ bebi, nye wǝ ɔkuɛ útsyǝ lǝ mɔ butǝkǝko esoo, nya lǝ usǝnsǝ Ditiki Sɛɛ nǝmfoo,
29 E Jesus, respondendo, disse: Na verdade eu vos digo que não há nenhum homem, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 wuunyǝ asa nyamfó eto nnya kolofa ku kama lǝ kasɔ kamfo. Wuunyǝ kato ku bayimisani ku bayimisio, ku ambemǝ ku bebi ku kakuɛ kpǝ. Fɛɛ betidi ebokpe wǝ bulǝ tsya. Nya nyamfo eto kamaa, wuunyǝ nkpǝ manlo lǝ kawunsiǝ fɔfɔ ka luubǝ.
30 que não receba cem vezes mais, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Fɛ betidi kpǝ ba ntɔ sɛtɔ mɔmɔɔ, ebubǝ bafe kama. Nya mba nkpe kama mɔmɔɔ, mǝ loofe batɔ sɛtɔ nɛ.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos, e os últimos, primeiros.
32 Lǝ lefe nǝ bányɛ lǝ kusu baatɔ lǝ Yerusalem eeto umǝǝ, Yesu átɔ sɛtɔ fɛ wǝ bakasebi dítǝkǝ. Nya bulǝ butsyuǝ eto okle dídufǝ lǝ bakasabi bamfó ǝsuǝ nya sikpi dímuǝ betidi ba ntǝkǝko mǝ tsya. Yesu esi ókpadi wǝ bakasebi nya ókpa mǝ úsuko kaka kudu lǝmbǝ nya ɔ́tɛyi mǝ asa nnya lǝǝbǝ wǝ butu.
32 E eles estavam no caminho, subindo a Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, ele tomando novamente os doze, começou a dizer-lhes as coisas que deviam acontecer com ele,
33 Ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bɛnɔ! Bɔtɔ lǝ Yerusalem eto umǝ kaka boomuǝ mɛ, mɔɔ ni Utidi Eto Ubi, nya boofi mɛ bakpe lǝ besumunyǝ ninǝ ku afi eto bateasa eto ani. Boolo mɛ dikpǝkpi nya buufi mɛ bakpe lǝ mba lenni Yudafɔ eto ani.
33 dizendo: Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes, e aos escribas, e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Nya bookpe mɛ kɔfiɔ, nya bootufǝ ntufǝ bakpo mɛ lǝ ǝsuǝ, bablɛ mɛ, balo mɛ. Fɛɛ lǝ diyi tsyǝfǝ ǝsuǝǝ, muusinkli ntaka mbǝ nkpǝ bio.”
34 e eles zombarão dele, e o açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
35 Nya Sebedeo eto bebi ba ni Yakobo ku Yohanes díbǝ Yesu ɔflɔ nya bátɛyi wǝ bankǝ, “Oteasa, bokpe kǝtsyuǝ boǝ boatɛyi lǝ eyifo ǝtǝ bo.”
35 E Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele, dizendo: Mestre, queremos que tu nos faças o que nós desejamos.
36 Yesu átɔ mǝ nkǝ, “Be ini?”
36 E ele lhes disse: O que quereis que eu vos faça?
37 Bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Lǝ ǝsiǝ lǝ fǝ lekankpomɛ lǝ fǝ sekakedikɔ eto diyǝnde ǝsuǝǝ, bo tsya aala boǝ lǝ bubǝ busiǝ lǝ fǝ akɔ mfó. Bo ɔni lǝ usiǝ lǝ fǝ kodiani nya unuǝfǝ tsya lǝ usiǝ lǝ fǝ kǝmǝni.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nós possamos nos assentar, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
38 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Biante lesa nǝ bɛnlɛ bɔtɔ! Befo bɛnɔ biǝ biofo ntu bunǝ lǝ kanyi eto lɛkɔbe nǝ mǝǝnǝ ǝsuǝ? Nya biofo ntuflǝsǝflǝsǝ eto lekpa nǝ moofo lǝ kawunsiǝ mfo bofoo?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e serdes batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Nya bǝtǝ mbuayɛ bǝnkǝ, “Boofo.”
39 E eles lhe disseram: Nós podemos. Jesus, porém, disse-lhes: De fato, bebereis o cálice que eu bebo, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Fɛɛ mimbǝ kusu bǝ nlǝkǝ utidi wǝ luusiǝ lǝ mɔ kodiani nye kǝmǝni. Mɔ Anto wǝ ni futsyǝ luutǝ betidi ba úkalɔ mfó utsyǝ útǝ.”
40 porém, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não é meu para dar; mas o será dado àqueles a quem está preparado.
41 Lefe nǝ bakasebi lefosi fɛfɛ lɛnɔ etiki nyamfoo, bǝnyǝ ɔblɔ bákpe Yakobo ku Yohanes.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Nyaso Yesu ákpadi mǝmblɛ kenke utsyǝ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Biyi biǝnkǝ Aba eto beninǝ kpe ǝsuǝale lǝ mǝ betidi ba nkpe lǝ mǝ kalɔ ǝsuǝ. Nya nkomǝ eto beninǝ tidi bamfó akɛ ale ǝkǝlǝkǝ kayinkǝ mba nkpe mǝ kalɔ.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, exercem senhorio sobre eles, e que sobre eles uns dos seus grandes exercem autoridade.
43 Fɛɛ yanle bǝ itsyǝ nko lǝ mi nti. Lǝ mi nti eto utsyuǝ aala nkǝ weedi ɔtɔnkotɔnkoo, ele bǝ obokosǝ ǝsuǝ kasɔ usumu bafɛfɛ.
43 Mas não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será o vosso ministro,
44 Nya lǝ mi nti eto utsyuǝ aala nkǝ woafo diye kplɛɛ, ele bǝ uyifo nwǝ lǝǝnnǝ ǝsuǝ, laabokosǝ ǝsuǝ kasɔ kabɛbɛ bafɛfɛ eto lɛlɛkǝsǝ.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Itsyise Utidi Eto Ubi kulaa tsya mǝmbǝ nkǝ besumu mɛ. Bomu bǝ lǝ usumu betidi lǝ ufi wǝ nkpǝ utǝ lǝ betidi kpǝ eto dilǝkǝ.”
45 Porque até mesmo o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Nnya kamaa, Yesu ku wǝ bakasebi ésu Yeriko. Nya se banlɛ budu lǝ umǝ ǝmǝǝ, betidi kpǝ ǝtǝkǝko mǝ. Nya lefe nǝ bányɛ kusuu, báfe unǝmba utsyuǝ wǝ baakpo Bartimeo eto kasɔ ni Timeo eto ubi. Nya unsi mfó ɔnlɛ asa bɔtɔ.
46 E eles chegaram a Jericó; e, saindo ele de Jericó com os seus discípulos e um grande número de pessoas, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado ao lado da estrada, mendigando.
47 Se ɔ́nɔ nkǝ Yesu Nasaretnyǝ uni nlɛ bofee, ófa bembembe ɔ́tɛyi nkǝ, “Yesu! David eto ubi! Be mɛ lǝ ǝnyǝ mɛ kaminsǝ!”
47 E, ele ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Betidi kpǝ ba nlɛ bofe mfó ǝnyǝnki bákpe wǝ bǝnkǝ usinkli ɔyɛ kudu komǝ. Tsya mfe fɛ usi ófa bembembe nkǝ, “David eto ubi! Be mɛ lǝ ǝnyǝ mɛ kaminsǝ!”
48 E muitos mandaram que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Nya se Yesu lɛnɔ nkoo, úkǝnǝ úńyǝ nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Bekpadi wǝ bitǝ mɛ.”
49 E Jesus, parando, ordenou que ele fosse chamado; e eles chamaram o homem cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo, levanta-te; ele te chama.
50 Lamfolamfo, úlǝkǝ wǝ awu kato óto ókpe, nya ótaka úńyǝ, nya úsu Yesu flɔ.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi até Jesus.
51 Yesu átɔ wǝ nkǝ, “Be faala fǝ nyifo ntǝ fǝ?”
51 E Jesus, respondendo, disse-lhe: O que queres que eu te faça? E o homem cego lhe disse: Senhor, que eu receba a minha visão.
52 Nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Su. Fǝ bofokanɔ átsya fǝ.” Nya lamfolamfo, wǝ ǝnǝmi lɛsini nya útsyiko asa bunyǝ. Nya útǝkǝko Yesu, nya mǝmblɛ lídu.
52 E Jesus lhe disse: vai no teu caminho, a tua fé te curou. E ele imediatamente recebeu visão, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.