Lucas 7
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARC
1 Se Yesu lɛtɛyi betidi bamfo asa nyamfo kenke olosǝǝ, údu úsu Kapernaum.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Romafɔ eto omamanyǝninǝ utsyuǝ akɛ mfó nya ɔkɛ uyifoyifo wǝ eto asa óla tinti. Uyifoyifo ǝmǝ ánɔ bufi kekleke, nya ɔkɛ lǝ ukpǝ ku menkpǝ eto nti.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 Se uninǝ ǝmfo lɛnɔ Yesu eto kɔsɔɔ, ókpe Yudafɔ eto beninǝ bǝtsyuǝ nkǝ batɛyi wǝ lǝ ubǝ otsya wǝ uyifoyifo ǝmǝ utǝ wǝ.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Bǝbǝ Yesu ɔflɔ nya bálɛ wǝ lekpakpa kekleke bǝnkǝ, “Utidi ǝmfo ǝńyǝ utǝ bǝ wunsǝko wǝ,
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 itsyise woala bo kuse eto betidi. Nya wǝ kosate léto bo katsyakɔ útǝ bo.”
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Lǝ nyamfo eso Yesu átaka útǝkǝko mǝ.
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Nya mǝnńyǝ ntǝ tsya bǝ mbǝ ntsyako fǝ, nńyǝ lǝ fǝ ǝnǝmi. Nyasoo, fǝ tɛyi ditiki ete, mɔ uyifoyifo eto ǝsuǝ ebumuǝ ale.
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Mintsya nyifo uninǝ wǝ nkpe lǝ beninǝ ba nsi nso mɛ eto ǝsuǝale eto kalɔ. Nya nkpe bamamanyǝ ba nkpe mɛ kalɔ. Lǝ ntɛyi nwǝ miǝkǝ, ‘Su,’ woesu. Nya lǝ ntɛyi obamba tsya miǝ, ‘Bǝ,’ wǝǝbǝ. Nya lǝ ntɛyi mɔ uyifoyifo miǝ, ‘Yifo mmǝǝ,’ woǝyifo.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 Se ɔ́tɛyi nkoo, íyifo Yesu yanii. Mfó ǝmǝ nya ɔ́tsyi ɔ́wuninsǝ ɔ́tɛyi sitiditu sia ba dítǝkǝko wǝ mfó nkǝ, “Nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ mǝnyǝ tɔ bofokanɔ bomfo eto okle lǝ Israelfɔ nti tɔ kulatsya!”
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Mfó ǝmǝ nya betidi ba bátsyese mfó dísinkli bésu oto nya bǝnyǝ bǝ uyifoyifo ǝmǝ eto bufi ǝyuǝ wǝ.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Nyamfo eto kamaa, Yesu ésu umǝ wǝ baakpo Naim, nya wǝ bakasebi ku betidi kpǝ bǝtsyuǝ dítǝkǝko wǝ bésu.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 Lefe nǝ óyo umǝ ǝmǝ eto kabɔsiee, ótsyako bǝtsyuǝ ba nlɛ keku nya banyɛ banlɛ bɔbɔ lǝ umǝ ǝmǝ. Ɔkɔsiǝ eto ubi ɔni kplo eto ɔkɔ ni wǝ béntsyi banlɛ bɔbɔnko bantɔ kebikǝkɔ nɛ. Nya umǝ eto betidi kpǝ dítǝkǝko wǝ.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Se Yesu dínyǝ usio ǝmfoo, wǝ asa álɛ wǝ kaminsǝ. Mfó nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, “Sinkli ayɛ keku.”
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 Yesu édufǝ mǝ lenti nya útidi ɔkɔ ǝmǝ, nya mba ntsyi wǝ ǝmǝ díńyǝ. Mfó Yesu lɛtɛyi nkǝ, “Okosobi! Nlɛ fǝ bɔtɛyi minkǝ taka!”
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Nya ɔkɔ ǝmǝ létaka úsiǝ nya útsyiko etiki budi. Nya Yesu dífi wǝ ókpe wǝ ambe lǝ kɔni.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Íyifo betidi bamfó kenke yanii ku sikpi tinti, nya bátɛsǝ Onanto. Lǝ nyamfo eso bátɛyi bǝnkǝ, “Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi wǝ nkpe kɛnyɛ ale tinti ǝbǝ údufǝ bo lenti! Onanto áyifǝ úbǝ nkǝ lǝ ubǝ ulǝkǝ wǝ betidi!”
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Yesu eto etiki nyamfó esensǝ éba ékpo lǝ Yudea eto kasɔ ku lekpake nǝmfo kenke.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Lefe nǝmfóo, se Yohanes eto bakasebi lɛtɛyi Yohanes asa nyamfoo, ókpadi inuǝ lǝ mǝ nti,
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 nya óla mǝ ótsyese Bonamute Yesu ɔflɔ ku kɛnyɛ kamfo nkǝ, “Fǝ ni utidi wǝ bǝ ɔlɛ bubǝ lee, lee buńyǝ bukabe utidi bamba kusu?”
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 Nyaso se bǝbǝ Yesu ɔflɔɔ, batɛyi wǝ bǝnkǝ, “Ntuflǝsǝtidi Yohanes ni nwǝ lékpe bo nkǝ bubǝ bɔtɔ fǝ nkǝ, ‘Fǝ ni utidi wǝ bǝ ɔlɛ bubǝ lee, lee buńyǝ bukabe utidi bamba kusu?’ ”
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 Lǝ lefe nǝmfó ǝsuǝǝ, Yesu átsya betidi kpǝ bufi nya óla awɔnɔ bua, nya útǝ bǝnǝmba kpǝ dínyǝ asa.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 Mfoti ǝmǝ nya útǝ mbuayɛ ɔ́tɛyi Yohanes eto batɔnkpe nkǝ, “Bisinkli bisu bɛtɛyi Yohanes asa nnya bínyǝ ku nnya bɛnɔ banlɛ bɔtɛyi bǝnkǝ bǝnǝmba lɛ bunyǝ, mba léba bankpoo kasɔ lɛ bɔyɛ kafe, mba nlɛ bufisia bufi eto ǝsuǝ lɛ bokpa, batoti lɛ asa bɔnɔ, bǝkpǝnkpǝ lɛ botaka kǝbǝ nkpǝ, nya maatɛyi bakombo Onanto eto Ditiki Sɛɛ nǝmǝ.
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 Disuǝyuǝ itǝ utidi wǝ dímǝnnyǝ kabua lǝ mɛ ǝsuǝ.”
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Se Yohanes eto batɔnkpe dídu eto kamaa, Yesu étsyiko etiki budi ketsyiko lǝ Yohanes ǝsuǝ kate betidi bamfó nkǝ, “Lǝ lefe nǝ bɛbɔ bisu kaka Yohanes nkpe lǝ mfiminti mfóo, be ni lesa nǝ bibu biǝ biusu binyǝ? Utidi wǝ nte fe lefanto nǝ ufiebi nlɛ bɔsɔ ketinkǝsǝ lee?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 Be tutuutu ni lesa nǝ bísu kabekɔ? Lee Utidi wǝ nkpe awu nnya laanɔ bobe? Betidi ba laakpe awu nnya lefo koya nya beedi nkpǝǝ, mǝ kakɛnkɔ ni bakankplɛ eto ayo.
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 Bɛtɛyi mɛ lesa nǝ bísu kabekɔ! Onanto eto unyɛlǝkǝtidi utsyuǝ bísu kabekɔ? Lǝ sitintii, nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ oso Onanto eto unyɛlǝkǝtidi.
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Itsyise Yohanes ǝsuǝ eto etiki nya Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue lɛtɛyi ni nkǝ,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 Yesu esi ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Yohanes so utidi saa wǝ bale lǝ kawunsiǝ kamfo. Fɛɛ utidi wǝ ni ɔkɛkɛ kulaa tsya lǝ Onanto eto sekakedikɔ, so Yohanes.”
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Ɛtɔnsǝǝ, betidi bamǝ kenke ánɔ Yohanes eto Ditiki Sɛɛ nǝ údi nya titlu mǝ ku mba laafo umǝnko tsya áfo lesa nǝ Onanto nlɛ bɔbɛbɛ ketsyiko mǝ ɔflɔɔ, ku mǝ ketu kenke nya Yohanes díflǝsǝ mǝ ntu.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Fɛɛ Farisifɔ ku afi eto bateasa kplɛ áni lesa nǝ ni Onanto eto ketsyue itǝ mǝ nya bántɔnɔ bǝ Yohanes flǝsǝ mǝ ntu.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Yesu ésukosǝ wǝ etiki sɛtɔ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Mɔmɔɔ, be ele bǝ mfi mi mmi eto betidi nkatesǝ ko kɛɛ? Ntsyǝ bente kɛɛ?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 Bete fe bekpefi kɛkɛ ba laakpe kɔyɛ lǝ obia. Mǝ bǝtsyuǝ lɛ kudu bokpo katɛyi mǝ bǝtsyuǝ bǝ,
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Ntuflǝsǝtidi Yohanes ǝbǝ, nya ókle kɛnyɛ, nya wǝnnǝ ntǝ saa tsya, fɛɛ bɛlɛ bɔtɛyi biǝ, ‘Lɛwɔnɔ bua si wǝ lǝ ǝsuǝ.’
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 Nya Utidi Eto Ubi tsya díbǝ nya wǝǝ, údi únǝ. Nya bɛnlɛ bɔtɛyi biǝnkǝ, ‘Bebe udikpu ku utǝnǝ ǝmfoo! Uyifo mba laafo umǝnko ku babuayifo eto ɔyɛtsyuǝ!’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 Fɛɛ betidi ba kenke lǝǝtǝkǝko Onanto eto kobe kamaa, balɛ bulǝkǝ kate lǝ mǝ eyifosa ǝsuǝ bǝ nnya ni kobe tinti nɛ.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Farisinyǝ utsyuǝ ákpadi Yesu nkǝ ubǝ udi lesa lǝ wǝ diyo. Nya se Yesu dísu mfóo, úsiǝ kasɔ lǝ ɔpunu ɔflɔ nkǝ lǝ udi lesa.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Usio wǝ dísiǝ nkpǝ bua utsyuǝ akɛ lǝ umǝ ǝmǝ. Nyaso se ɔ́nɔ nkǝ Yesu ǝbǝ Farisinyǝ ǝmǝ eto diyo lesakedikɔɔ, úfi nnuǝbi bo laanyi fififi bo nkpe lǝ dituntu nǝ laanɔ bobe ǝsuǝ úsuko mfó.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 Úsu úńyǝ lǝ Yesu ɔflɔ nya úwi binǝntu okpo wǝ lǝ akpa. Nya usio ǝmǝ dífi wǝ disi eto sɛwɔni ɔ́si binǝntu bia lékpo lǝ Yesu eto akpa mfoo, nya ɔ́kɔbe wǝ akpa ɔnlɛ bɔfiɔ ku lelabi. Nya úfi nnuǝbi bomǝ ókpo lǝ Yesu eto akpa tsya.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Se Farisinyǝ wǝ lékpadi Yesu dínyǝ nyamfoo, úbu disi ɔ́tɛyi nkǝ, “Lǝ utidi ǝmfo ete ni Onanto eto Unyɛlǝkǝtidi tintii, eni ele bǝ ote usio wǝ eto okle díbǝ ɔnlɛ wǝ butidi mfo, eni óte nkpǝ bua bo tsya unsi!”
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Simon, nkpe lesatsyuǝ nǝ minla miǝ matɛyi fǝ.”
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 Yesu ǝtsyǝ kasɔ ɔ́tɛyi Simon nkǝ, “Utidi utsyuǝ ákɛ mfo wǝ díkaba atabi ukǝtǝ betidi, nya betidi inuǝ bǝtsyuǝ dísiǝ wǝ kayo. Ɔni dísiǝ wǝ sika eto atabi akpi alofa anɔ. Nnya unuǝfǝ dísiǝ wǝ atabi akpi fosi anɔ.
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 Se kulesa dímǝtsyǝ mǝ boofo kayo kamǝ esoo, úfi kayo kamǝ kenke ɔ́tsyɛ mǝ. Nya betidi inuǝ bamfo eto ntii, owoe fafo fanɔ fǝ woola otabinyǝ ǝmfo oso?”
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Nya Simon lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Mfo nnɔ miǝ utidi wǝ úfi kayo ka nso utu ɔ́tsyɛ.”
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Yesu étsyi ɔwuninsǝ óbe usio ǝmǝ nya ɔ́tɛyi Simon nkǝ, “Alɛ usio ǝmfo bunyǝ? Se mímbǝ fǝ ɔflɔɔ, ǝmǝntǝ mɛ ntu fǝ mflǝ akpa. Fɛɛ usio ǝmfo éfi wǝ binǝntu úflǝ mɛ akpa, nya úfi wǝ disi eto sɛwɔni ɔ́si nnya.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 Ámamfo mɛ ku disuǝyuǝ abuta mɛ alɛ. Fɛɛ idu lǝ lefe nǝ mímbǝ mfo, wóanyɛ tɔ mɔ akpa bɔlɛ kafiɔ.
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 Fǝǝ, ǝmǝntǝ mɛ nnuǝbi saa fǝ mfi nkpo lǝ disi. Fɛɛ wǝ éfi nnuǝbi bo laanyi fififi ókpo mɛ lǝ akpa.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 Nyaso nlɛ fǝ bɔtɛyi minkǝ, lelabi nǝ úlǝkǝ óte mɛ esoo, ófo abua kpǝ nya úyifo kenke eto bufikatsyɛ. Nya utidi wǝ díyifo abua sɛkɛ béfi bátsyɛ wǝ, nko ke wǝ lelabi tsya lɛfɛ nɛ.”
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Mfó nya Yesu lɛtɛyi usio ǝmǝ nkǝ, “Befi fǝ abua batsyɛ fǝ.”
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Se betidi ba tsya dísiǝ lǝ kedikɔ mfo lɛnɔ Yesu eto asa nnya ɔ́tɛyii, batɔ mǝ ǝsuǝ bǝnkǝ, “Owoe ni nwǝ mfo wǝ laafo betidi eto abua kulaa tsya bufi katsyɛ?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Mfó ǝmǝ nya Yesu lɛtɛyi usio ǝmǝ nkǝ, “Fǝ bofokanɔ ǝlǝkǝ fǝ, nyaso du esu lǝ diyuǝ ǝsuǝ.”
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.