Lucas 24
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NVT
1 Lǝ Kɔsida eto olensiǝntoo, besio bamǝ ésu kudi komǝ ɔflɔ bétsyi afa nnya bálɔ bǝtsyǝ bésuko kudi komǝ ɔflɔ.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Mfóo, bǝnyǝ bǝ kudi komǝ eto kɛnyɛ ásini kute nya leba kplɛ nǝ béfi béti mfó ámina dite kutsyǝ.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Nyaso bédufǝ bésu kudi komǝ kafo, fɛɛ bǝnnyǝ Bonamute Yesu eto ɔkɔ ǝmǝ.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Nyamfo ǝtǝ difufu ǝmuǝ mǝ. Nya ete basani inuǝ bǝtsyuǝ dílǝkǝ ǝsuǝ báte mǝ. Nya bikǝ bia banlɛ nlɛ buyǝnde kaba mǝ ǝnǝmi.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Sikpi ǝmuǝ mǝ tinti nyaso báse esi kasɔ bǝtǝ basani bamǝ. Nya basani bamǝ lɛtɔ mǝ bǝnkǝ, “Beso bɛnlɛ utidi wǝ nkpe nkpǝ bɔbɛbɛ lǝ bǝkpǝnkpǝ nti?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Umbǝ mfo. Ótaka! Bekloma lesa nǝ ɔ́tɛyi mi lefe nǝ ɔkɛ lǝ Galilea nkǝ,
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 ele bǝ befi Utidi Eto Ubi bakpe lǝ betidi bua eto ani. Bɔɔsɔ wǝ bamanklasǝ lǝ uyikabie ǝsuǝ. Nya lǝ eyi ǝtsyǝ eto kamaa, wuusinkli otaka utsyi ɔkɔmǝ ubǝ.”
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Besio bamǝ ákloma wǝ etiki nyamǝ.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Nya se bésinkli bétsyi kebikǝkɔ mfó bǝbǝǝ, bésu bátɛyi bakasebi lefosi ɔnwɛ bamǝ ku babamba kenke tsya asa nyamfo.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Besio bamǝ ni Maria Magdalene ku Yohana ku Maria wǝ ni Yakobo eto ambe. Mǝ ku besio bamba ni mba lɛtɛyi batɔnkpe bamfo asa nyamfo.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Fɛɛ batɔnkpe bamǝ efi asa nnya besio bamǝ díbǝ bátɛyi mǝ fe ebukitiki. Nyaso bámfo mǝ bánɔ.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Fɛɛ Petro alɛɛ, ótaka nya útsyetsyi úsu kudi komǝ ɔflɔ. Nya se úsu óbe kudi komǝ kafoo, únyǝ mfia bo bébikǝ ɔkɔ ǝmǝ. Fɛɛ wénsinyǝ kulesa mfó. Nyaso usinkli úsu se íyifo wǝ yanii lǝ kase asa nyamǝ díbǝ eso.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Nya lǝ diyi nǝmfo ke ǝsuǝǝ, Yesu eto mba ntǝkǝko wǝ eto inuǝ bǝtsyuǝ yɛ lǝ kusu bátɔ lǝ umǝ kɛkɛ utsyuǝ wǝ baakpo Emaus. Nya yuutsyǝ fe esunkpo kɛntsyɛ akuanse idu mfo isu Yerusalem.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Nya banyɛ mfó banlɛ etiki budi itsyi lǝ lesa nǝ díbǝ ǝsuǝ.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Se bányɛ bánlɛ etiki budi kedufǝ lǝ etiki nyamǝ ǝsuǝǝ, Yesu kosate ésu útu mǝ nya wǝ ku mǝ lɛyɛ bantɔ.Luka 24:15|src="CN01860c.tif" size="span" loc="Luk 24:15" copy="David C. Cook"
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Bǝnyǝ wǝ, fɛɛ bǝntsyǝ wǝ lekpo.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Yesu átɔ mǝ nkǝ, “Be ǝsuǝ bɛnyɛ lǝ kusu bɛnlɛ etiki budi ketsyiko?”
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Nya mǝ ɔni wǝ baakpo Kleopa lɛtɔ Yesu nkǝ, “Nyalɛ fǝ mate hã ete ni ɔfɔ lǝ Yerusalem wǝ lenyi asa nnya nlɛ bubǝ lǝ eyi nnya kliminti mfo eto nti lee?”
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Ɔ́tɔ mǝ nkǝ, “Be eto asa?”
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Nya bo besumunyǝ ninǝ ku bo baka dífi wǝ bákpe lǝ Romamfɔ eto uninǝ lǝ ani bǝ olo wǝ dikpǝnkpi nya básɔ wǝ bamanklasǝ lǝ uyikabie ǝsuǝ.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Fɛɛ búfi ǝnǝmi butǝkǝ lǝ wǝ ǝsuǝ boǝ wǝ loofo Israel eto betidi kenke lǝ nkpǝ. Nya mmi ni diyi tsyǝfǝ sɔ̃ɔ̃ se asa nyamfo díbǝ nɛ.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Bo nti eto besio bǝtsyuǝ ǝtǝ bo ketu étinkǝ. Itsyise bésu wǝ kudi komǝ ɔflɔ ku olesiǝtu ǝmfo.
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 Fɛɛ bǝnnyǝ wǝ ɔkɔ ǝmǝ. Nya bésinkli bǝbǝ bátɛyi bo bǝnkǝ Onanto eto batɔnkpe bǝtsyuǝ ǝbǝ bǝlǝkǝ ǝsuǝ báte mǝ. Nya bátɛyi mǝ bǝnkǝ Yesu kpe nkpǝ.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Bo nti eto bǝtsyuǝ ésu kudi komǝ ɔflɔ mfó nya bǝnyǝ fe kase besio bamǝ lɛtɛyi pɛpɛɛpɛ, fɛɛ bǝnnyǝ wǝ kosate.”
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Nya Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Bieninǝ! Nya tsyaa, mi bofokanɔ lǝ asa nnya Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi lɛtɛyi mi ǝsuǝ ǝmbǝ ale!
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Binyi biǝnkǝ ele bǝ, Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ ǝmǝ nyǝ kanyi kamfo eto okle fɛ lǝ udufǝ wǝ sekakedikɔ eto diyǝnde ǝsuǝ?”
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Nya Yesu dílǝkǝ asa nyamfo kasɔ óte mǝ lǝ asa nnya báwɔni bakpe lǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue ǝsuǝ itsyi lǝ Moses eto Ǝkue ku asa nnya kenke Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi lɛwɔni bǝtsyǝ itsyi lǝ wǝ ǝsuǝ.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Se íbu sɛkɛ lǝ bedufǝ umǝ kɛkɛ wǝ bántɔɔ, Yesu éyifo fe bofe ɔnlɛ kedu.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Fɛɛ báninko wǝ bátɛyi bǝnkǝ, “Kale ébolo kalo nyaso kɛ lǝ bo ɔflɔ mfo.” Nyaso úsu ɔ́sɔnɔ lǝ mǝ ɔflɔ.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Úsiǝ lǝ kasɔ nkǝ lǝ udi lesa ku mǝ. Nya úfi abolo nyamǝ nya ɔ́sɔ Onanto ani, nya úbudi nnya úfi útǝ mǝ.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Mfó nya mǝ ǝnǝmi lɛsini nya bǝnyǝ wǝ bǝtsyǝ lekpo. Fɛɛ ónya fĩĩ lǝ mǝ ǝnǝmi.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Bátɛyi mǝ bǝtsyuǝ bǝnkǝ, “Lefe nǝ ɔ́kɛ mfó úkedinko bo etiki nya úkǝlǝkǝ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue eto etiki kasɔ kate bo lǝ kusuu, disuǝyuǝ ditsyuǝ eto okle akɛ bo lǝ lɛkɔɛsi!”
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Bátaka lamfolamfo nya bésinkli bésu Yerusalem. Nya bésu bǝnyǝ lefosi ɔnwɛ bamǝ ku betidi bamba bákɔ bensi.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Nya bánlɛ bɔtɛyi bǝ, “Bonamute átaka útsyi ɔkɔmǝ sitinti, nya úlǝkǝ ǝsuǝ óte Simon.”
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Mfó nya betidi inuǝ bamǝ lɛtɛyi mǝ asa nnya díbǝ lǝ kusu ku kase bǝnyǝ Yesu bǝtsyǝ lekpo lefe nǝ úbudi abolo nyamǝ útǝ mǝ.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Se betidi inuǝ bamfo nlɛ mǝ etiki budii, mfó ǝmǝ Yesu kosate ǝbǝ úńyǝ lǝ mǝ nti. Nya ɔ́tɛyi nkǝ, “Diyuǝ lǝ disiǝko mi.”
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Báyakla nya bébu bǝnkǝ ɔkɔ banlɛ bunyǝ.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Fɛɛ ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Beso bietinkǝ mǝ! Beso biamfo kanɔ?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Bebe mɔ ani ku mɔ akpa. Nya bitidi mɛ lǝ bete biǝ mɔ uni. Itsyise ɔkɔ ǝmbǝ ǝsuǝ eto sinǝ ku ekubi fe kase bɛnlɛ mɛ bunyǝ minte mmǝ.”
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Se ɔ́tɛyi nkoo, úfi wǝ ani ku akpa óte mǝ.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Lǝ kase banlɛ disuǝyuǝ bunyǝ tinti nya asa nyamǝ díyifo mǝ yani esoo, bámfo bofo kanɔ. Mfó nya Yesu lɛtɔ mǝ nkǝ, “Didisa ditsyuǝ te mi mfo?”
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Béfi lɛkpɛ sǝnsǝ báboko wǝ.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Nya ófo ni ɔ́yimi lǝ mǝ ǝnǝmi mfó.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Asa nyamfo ǝsuǝ tututu míntɛyi mi lefe nǝ minkɛ mi lǝ ɔflɔ nɛ. Lesa saa nǝ báwɔni lǝ Moses eto afi eto kukue nye Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto asa nnya báwɔni lǝ Ǝsǝnkue itsyi lǝ mɛ ǝsuǝǝ, ele bǝ ibǝ itǝ nko.”
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Mfó nya ɔ́sini mǝ nsusu itǝ lǝ banɔ Awɔnisa Kɛnkɛ eto Kukue eto etiki nnya nkpe mfó kasɔ.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Báwɔni bǝtsyǝ bǝ Nwǝ Onanto Lékpo Ɔhile Utsyǝ mfo ebunyǝ kanyi nya wootaka utsyi bekpǝnkpǝ nti ubǝ lǝ diyi tsyǝfǝ ǝsuǝ.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Nya wǝ bakasebi ebobe letsya lǝ wǝ diye ǝsuǝ bǝtǝ kawunsiǝ eto betidi kenke bǝ batsyi mǝ akɔɛsi bawuninsǝ itǝ lǝ Onanto lǝ ufi mǝ abua ɔtsyɛ mǝ. Nya letsyabebe nǝmfo ebutsyǝ kasɔ lǝ Yerusalem.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Mi luudi adansiɛ bilǝkǝ ditiki nǝmfo bete lǝ kalebe saa.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Nya mɔ kosate ebufi lesa nǝ mɔ Anto lɛtɛyi útsyǝ ntsyese mi. Fɛɛ ele bǝ bińyǝ bisǝkǝ Onanto eto ǝsuǝale nyamfo lǝ Yerusalem isu ese lefe nǝ biofo nyamǝ itsyi kato.”
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Lǝ nyamfo eto kamaa, Yesu ákpa mǝ nya bédu lǝ Yerusalem eto umǝ bésu Betania eti. Mfó óbesǝ ani kato nya ókpo mǝ atsyɔ.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Nya lefe nǝ tututu ɔnlɛ mǝ atsyɔ bokpo mfóo, údu lǝ mǝ ɔflɔ nya Onanto étsyi wǝ úsuko kato.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Báse akonki bésumu wǝ nya bésinkli bésu Yerusalem ku disuǝyuǝ tinti.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Békesu Onanto eto kedikǝtǝkɔ mlǝ mlǝ mlǝ késu késumu Onanto kasɔ wǝ ani.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.