Lucas 16

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yesu átɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Lefe nǝ léfe mmǝǝ, otabinyǝ utsyuǝ akɛ mfó wǝ lɛkɛ uyifoyifo ɔni wǝ díkabe wǝ bikǝ. Nya bǝbǝ bátɛyi otabinyǝ ǝmǝ bǝ nwǝ laabe wǝ bikǝ mfó lɛ wǝ atabi bobiasǝ.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Lǝ nyamfo eso otabinyǝ ǝmǝ ákpadi nwǝ laabe wǝ bikǝ mfo nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, ‘Be ni nnya eto okle mínɔ itsyi lǝ fǝ ǝsuǝ mmǝ? Yifo nkunta itsyi lǝ kase fanlɛ mɔ bikǝ bobe ǝsuǝ kenke aboko mɛ, itsyise ensiembofo mɔ bikǝ bobe bio tsya.’
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 “Mfó nya uyifoyifo ǝmǝ lɛtɛyi wǝ ǝsuǝ nkǝ, ‘Mɔ Onamute ǝbǝ mɛ bola lǝ mɔ keyifokɔ. Be muuyifo? Mimbǝ ǝsuǝale nnya mukeyifo kakuɛnyifo. Nya asa bɔtɔ tsya aalɛ mɛ kofani.
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 Ahaa! Mbote lesa nǝ muuyifo! Itǝ bǝ lǝ mɔ keyifo ábɔ mɛ lǝ ani tsyaa, lǝ mɔ bayɛtsyuǝ lǝ bafo mɛ lǝ mǝ ayo.’
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 “Lǝ nyamfo esoo, ókpadi betidi ba nsi wǝ Onamute kayo ɔni, ɔni. Ɔ́tɔ ututɛ nkǝ, ‘Kayo kasia fensi mɔ Onamute?’
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 “Oyonyǝ ǝmǝ ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Nnuǝ eto atase nnya lɛmɔ kolofa kɔni.’
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 “Nko ke ɔ́tɔ oyonyǝ bamba nkǝ, ‘Ntsyǝ ni fǝ ale? Kayo kasia fensi?’
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 “Nyamfo esoo, Onamute ǝmǝ átɛsǝ nwǝ laabe bikǝ wǝ dímenyifo asa lǝ kusu ǝsuǝ ǝmǝ lǝ wǝ kobe ko óte mfo eso. Sitintii, betidi ba lǝǝsiǝ lǝ kawunsiǝ kamfo eto asa eto kɛnyɛɛ, mǝ etsyuesa lǝ mǝ asayifoyifo ǝsuǝ kulaa tsya so mba difi mǝ etsyuesa bǝtǝkǝ lǝ Onanto eto sekadidi ǝsuǝ.”
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 Mfó nya Yesu dísukosǝ ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bifi mi kawunsiǝ eto bikǝ bɔkɛ bɛwunsǝ ko betidi. Itǝ lǝ béloo, Onanto ebofo fǝ okpe lǝ wǝ kǝsiǝkɔ.
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 “Utidi wǝ laalɛ asa nnya ni akɛkɛ lǝ kusu ǝsuǝ, wǝ loofo asa nnya ni akplɛ enso tsya bɔlɛ lǝ kusu ǝsuǝ nɛ. Nya utidi wǝ laanyɛ lǝ kusu ǝsuǝ keyifo asa nnya ni akɛkɛ, wǝmbɔyɛ lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝ uyifo asa nnya ni akplɛ enso tsya.
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 Lǝ nnya eso lǝ bianyɛnko kawunsiǝ kamfo eto asa lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝǝ, ntsyǝ yoofo bubǝ bǝ utidi ebofo mi ɔnɔ bǝ biɔlɛ asa nnya ni lɛwɔnɔ eto ale nnya ni Onanto eto ǝtǝsa ola lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝ?
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 Nya lǝ amanlɛ utidi bamba eto asa nnya nkpe fǝ lǝ ɔflɔ lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝ, ntsyǝ yuubǝ fɛ booyani fǝ kosate eto ale bǝtǝ fǝ?
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “Uyifoyifo saa embofo banamute inuǝ busumu. Woola ɔni, ukisi unuǝfǝ. Wuutsyue ɔni koto nya ɔɔni unuǝfǝ. Ǝmbofo Onanto ku atabi bɔkɔ kesumu.”
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 Lefe nǝ Farisifɔ lɛnɔ asa nnya Yesu lɛtɛyii, bǝmǝ wǝ itsyise bála atabi fefe.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 Mfó nya Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Biyifo betidi ba laate ǝsuǝ fe betidi sɛɛ lǝ babamba eto ǝnǝmi. Fɛɛ Onanto yi mi akɔɛsi kafo kenke. Itsyise asa nnya lefo koya lǝ betidi eto ǝnǝmii, eyifo asinsa lǝ Onanto eto ǝnǝmi.
15 Então Jesus disse a eles:
16 “Moses eto kɔfi eto kukue ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto asa nnya báwɔni bǝtsyǝǝ, éyifo mǝ keyifo isu ese Ntuflǝsǝtidi Yohanes eto lefe. Nya idu lǝ lefe nǝmfó ǝsuǝǝ, bianɔ se baatɛyi dikiti sɛɛ nǝ ditsyi lǝ Onanto eto sekakedikɔ ǝsuǝ. Nya utidi saa nlɛ bokplatsya nkǝ lǝ udufǝ mfó.
16 — A
17 Fɛɛ iyuǝ eso itǝ bǝ kato ku kasɔ lǝ enya, enso bǝ afi nyamfo eto awɔnisa eto lekpa sɛkɛ saa bɔ lǝ Onanto eto afi nyamǝ ǝsuǝ.
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 “Osani saa wǝ lɔɔni wǝ usiǝ nya uufi obambaa, okpo kusiǝ. Nya osani wuufi kusiǝ ko bánii, okpo kusiǝ.
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 “Lǝ lefe ditsyuǝǝ, otabinyǝ sani ɔni akɛ wǝ díkalɛ bikǝ bia lefo koya tinti, nya úkǝnyǝ disuǝyuǝ lefe saa lǝ wǝ nkpǝ kenke ǝsuǝ.
19 Jesus continuou:
20 Nya okombo utsyuǝ wǝ baakpo bǝ Lasaro tsya lɛkɛ mfo. Afabe édi okombo ǝmfo ǝsuǝ kenke nya béketsyi wǝ bǝkǝtsyǝ lǝ kasɔ lǝ otabinyǝ ǝmǝ eto diyo eto kesie.
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 Úkabe kusu nkǝ lǝ otabinyǝ ǝmǝ lɛ budii, ewuliwuli nnya díkakpo lǝ kasɔ eboyo wǝ lǝ udi. Bakpa kula tsya kǝbǝ kadia wǝ afabe nyamǝ.
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 “Íbǝ íbǝ bǝ Okombo ǝmǝ ésu úkpǝ nya Onanto eto bɔtɔnkpe díbǝ bétsyi wǝ bésu bǝtsyǝ lǝ Abraham eto akɔ kato. Otabinyǝ ǝmǝ tsya ǝbǝ úkpǝ nya bébikǝ wǝ.
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Nya lǝ ɔkɔmǝǝ, únyǝ nkǝ ɔ́kɛ lǝ kanyi kǝnyǝkɔ. Mfó se óbesǝ ǝnǝmi kato, únyǝ Abraham famfamfa nya Lasaro dísiǝ wǝ lǝ akɔ.
23 Ele sofria muito no
24 Mfó ǝmǝ nya ókpadi bembembe ɔtɛyi nkǝ, ‘Anto Abraham! Nyǝ mɛ kaminsǝ lǝ ǝtǝ lǝ Lasaro lǝ ufi lɛnimi oto lǝ ntu ntsyuǝ ǝsuǝ lǝ ufi ubǝ utǝkǝ lǝ mɔ odiakami ǝsuǝ lǝ iyuǝ ko mɛ. Itsyise nlɛ kanyi bunyǝ lǝ ute ǝsuǝ mfo!’
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 “Fɛɛ Abraham átɛyi wǝ nkǝ, ‘Ubi, kloma fǝnkǝ lǝ fǝ nkpǝ disiǝfee, áfo asa sɛɛ kpǝ tinti. Nya Lasaro wǝ alɛɛ, asa bua sɔ̃ɔ̃ ófo. Fɛɛ mɔmɔɔ, ɔlɛ disuǝyuǝ bunyǝ nya fǝ nlɛ kanyi bunyǝ.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 Nya, nnya nsi nkpe lǝ nnyaa, kukpio kplɛ kutsyuǝ kpe mfo lǝ bo ku fǝ eto nti. Nya lǝ utidi utsyuǝ aala nkǝ woayila ubǝ mfóo, wǝǝmbofo. Nya nko ke kutsyuǝ tsya lǝmbofo bɔyɛ kedu mfó kǝbǝ bo ɔflɔ mfo.’
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 “Mfó otabinyǝ ǝmǝ lɛtɛyi wǝ nkǝ, ‘Anto Abraham, nlɛ fǝ lekpakpa kpe Lasaro lǝ usu mɔ anto eto.
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 Mfóo, nkpe bayimisani ɛnɔ. Tǝ lǝ usu ɔlɛ mǝ kɔlɛ kukɔnɔ itǝ lǝ mǝ lǝ bayɛ kaka minkpe bubǝ, kaka kanyi nkpe mfo.’
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 “Mfó ǝmǝ nya Abraham lɛtɛyi wǝ nkǝ, ‘Fǝ bayimisani kpe Moses ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi lǝ ɔflɔ. Nya ele bǝ betsyue mǝ koto.’
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 “Mfó nya otabinyǝ ǝmǝ dítǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Anto Abraham, bǝmbɔnɔ mǝ ditiki! Fɛɛ lǝ utidi utsyuǝ ataka utsyi ɔkɔmǝ mfo úsu mǝ ɔflɔɔ, bɔɔnɔ wǝ ditiki bayɛ mǝ asa bua buyifo.’
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 “Fɛɛ Abraham átɛyi wǝ nkǝ, ‘Lǝ bǝbɔnɔ Moses ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto ditikii, lǝ yuubǝ bǝ utidi utsyuǝ ataka utsyi ɔkɔmǝ mfo usu mǝ ɔflɔ kulaa tsyaa, bembofo wǝ ditki banɔ!’ ”
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.