Lucas 16
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARA
1 Yesu átɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Lefe nǝ léfe mmǝǝ, otabinyǝ utsyuǝ akɛ mfó wǝ lɛkɛ uyifoyifo ɔni wǝ díkabe wǝ bikǝ. Nya bǝbǝ bátɛyi otabinyǝ ǝmǝ bǝ nwǝ laabe wǝ bikǝ mfó lɛ wǝ atabi bobiasǝ.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Lǝ nyamfo eso otabinyǝ ǝmǝ ákpadi nwǝ laabe wǝ bikǝ mfo nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, ‘Be ni nnya eto okle mínɔ itsyi lǝ fǝ ǝsuǝ mmǝ? Yifo nkunta itsyi lǝ kase fanlɛ mɔ bikǝ bobe ǝsuǝ kenke aboko mɛ, itsyise ensiembofo mɔ bikǝ bobe bio tsya.’
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 “Mfó nya uyifoyifo ǝmǝ lɛtɛyi wǝ ǝsuǝ nkǝ, ‘Mɔ Onamute ǝbǝ mɛ bola lǝ mɔ keyifokɔ. Be muuyifo? Mimbǝ ǝsuǝale nnya mukeyifo kakuɛnyifo. Nya asa bɔtɔ tsya aalɛ mɛ kofani.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Ahaa! Mbote lesa nǝ muuyifo! Itǝ bǝ lǝ mɔ keyifo ábɔ mɛ lǝ ani tsyaa, lǝ mɔ bayɛtsyuǝ lǝ bafo mɛ lǝ mǝ ayo.’
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 “Lǝ nyamfo esoo, ókpadi betidi ba nsi wǝ Onamute kayo ɔni, ɔni. Ɔ́tɔ ututɛ nkǝ, ‘Kayo kasia fensi mɔ Onamute?’
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 “Oyonyǝ ǝmǝ ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Nnuǝ eto atase nnya lɛmɔ kolofa kɔni.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 “Nko ke ɔ́tɔ oyonyǝ bamba nkǝ, ‘Ntsyǝ ni fǝ ale? Kayo kasia fensi?’
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Nyamfo esoo, Onamute ǝmǝ átɛsǝ nwǝ laabe bikǝ wǝ dímenyifo asa lǝ kusu ǝsuǝ ǝmǝ lǝ wǝ kobe ko óte mfo eso. Sitintii, betidi ba lǝǝsiǝ lǝ kawunsiǝ kamfo eto asa eto kɛnyɛɛ, mǝ etsyuesa lǝ mǝ asayifoyifo ǝsuǝ kulaa tsya so mba difi mǝ etsyuesa bǝtǝkǝ lǝ Onanto eto sekadidi ǝsuǝ.”
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Mfó nya Yesu dísukosǝ ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bifi mi kawunsiǝ eto bikǝ bɔkɛ bɛwunsǝ ko betidi. Itǝ lǝ béloo, Onanto ebofo fǝ okpe lǝ wǝ kǝsiǝkɔ.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 “Utidi wǝ laalɛ asa nnya ni akɛkɛ lǝ kusu ǝsuǝ, wǝ loofo asa nnya ni akplɛ enso tsya bɔlɛ lǝ kusu ǝsuǝ nɛ. Nya utidi wǝ laanyɛ lǝ kusu ǝsuǝ keyifo asa nnya ni akɛkɛ, wǝmbɔyɛ lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝ uyifo asa nnya ni akplɛ enso tsya.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Lǝ nnya eso lǝ bianyɛnko kawunsiǝ kamfo eto asa lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝǝ, ntsyǝ yoofo bubǝ bǝ utidi ebofo mi ɔnɔ bǝ biɔlɛ asa nnya ni lɛwɔnɔ eto ale nnya ni Onanto eto ǝtǝsa ola lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝ?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Nya lǝ amanlɛ utidi bamba eto asa nnya nkpe fǝ lǝ ɔflɔ lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝ, ntsyǝ yuubǝ fɛ booyani fǝ kosate eto ale bǝtǝ fǝ?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Uyifoyifo saa embofo banamute inuǝ busumu. Woola ɔni, ukisi unuǝfǝ. Wuutsyue ɔni koto nya ɔɔni unuǝfǝ. Ǝmbofo Onanto ku atabi bɔkɔ kesumu.”
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Lefe nǝ Farisifɔ lɛnɔ asa nnya Yesu lɛtɛyii, bǝmǝ wǝ itsyise bála atabi fefe.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Mfó nya Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Biyifo betidi ba laate ǝsuǝ fe betidi sɛɛ lǝ babamba eto ǝnǝmi. Fɛɛ Onanto yi mi akɔɛsi kafo kenke. Itsyise asa nnya lefo koya lǝ betidi eto ǝnǝmii, eyifo asinsa lǝ Onanto eto ǝnǝmi.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 “Moses eto kɔfi eto kukue ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto asa nnya báwɔni bǝtsyǝǝ, éyifo mǝ keyifo isu ese Ntuflǝsǝtidi Yohanes eto lefe. Nya idu lǝ lefe nǝmfó ǝsuǝǝ, bianɔ se baatɛyi dikiti sɛɛ nǝ ditsyi lǝ Onanto eto sekakedikɔ ǝsuǝ. Nya utidi saa nlɛ bokplatsya nkǝ lǝ udufǝ mfó.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Fɛɛ iyuǝ eso itǝ bǝ kato ku kasɔ lǝ enya, enso bǝ afi nyamfo eto awɔnisa eto lekpa sɛkɛ saa bɔ lǝ Onanto eto afi nyamǝ ǝsuǝ.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 “Osani saa wǝ lɔɔni wǝ usiǝ nya uufi obambaa, okpo kusiǝ. Nya osani wuufi kusiǝ ko bánii, okpo kusiǝ.
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 “Lǝ lefe ditsyuǝǝ, otabinyǝ sani ɔni akɛ wǝ díkalɛ bikǝ bia lefo koya tinti, nya úkǝnyǝ disuǝyuǝ lefe saa lǝ wǝ nkpǝ kenke ǝsuǝ.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Nya okombo utsyuǝ wǝ baakpo bǝ Lasaro tsya lɛkɛ mfo. Afabe édi okombo ǝmfo ǝsuǝ kenke nya béketsyi wǝ bǝkǝtsyǝ lǝ kasɔ lǝ otabinyǝ ǝmǝ eto diyo eto kesie.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 Úkabe kusu nkǝ lǝ otabinyǝ ǝmǝ lɛ budii, ewuliwuli nnya díkakpo lǝ kasɔ eboyo wǝ lǝ udi. Bakpa kula tsya kǝbǝ kadia wǝ afabe nyamǝ.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Íbǝ íbǝ bǝ Okombo ǝmǝ ésu úkpǝ nya Onanto eto bɔtɔnkpe díbǝ bétsyi wǝ bésu bǝtsyǝ lǝ Abraham eto akɔ kato. Otabinyǝ ǝmǝ tsya ǝbǝ úkpǝ nya bébikǝ wǝ.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Nya lǝ ɔkɔmǝǝ, únyǝ nkǝ ɔ́kɛ lǝ kanyi kǝnyǝkɔ. Mfó se óbesǝ ǝnǝmi kato, únyǝ Abraham famfamfa nya Lasaro dísiǝ wǝ lǝ akɔ.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Mfó ǝmǝ nya ókpadi bembembe ɔtɛyi nkǝ, ‘Anto Abraham! Nyǝ mɛ kaminsǝ lǝ ǝtǝ lǝ Lasaro lǝ ufi lɛnimi oto lǝ ntu ntsyuǝ ǝsuǝ lǝ ufi ubǝ utǝkǝ lǝ mɔ odiakami ǝsuǝ lǝ iyuǝ ko mɛ. Itsyise nlɛ kanyi bunyǝ lǝ ute ǝsuǝ mfo!’
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Fɛɛ Abraham átɛyi wǝ nkǝ, ‘Ubi, kloma fǝnkǝ lǝ fǝ nkpǝ disiǝfee, áfo asa sɛɛ kpǝ tinti. Nya Lasaro wǝ alɛɛ, asa bua sɔ̃ɔ̃ ófo. Fɛɛ mɔmɔɔ, ɔlɛ disuǝyuǝ bunyǝ nya fǝ nlɛ kanyi bunyǝ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Nya, nnya nsi nkpe lǝ nnyaa, kukpio kplɛ kutsyuǝ kpe mfo lǝ bo ku fǝ eto nti. Nya lǝ utidi utsyuǝ aala nkǝ woayila ubǝ mfóo, wǝǝmbofo. Nya nko ke kutsyuǝ tsya lǝmbofo bɔyɛ kedu mfó kǝbǝ bo ɔflɔ mfo.’
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 “Mfó otabinyǝ ǝmǝ lɛtɛyi wǝ nkǝ, ‘Anto Abraham, nlɛ fǝ lekpakpa kpe Lasaro lǝ usu mɔ anto eto.
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 Mfóo, nkpe bayimisani ɛnɔ. Tǝ lǝ usu ɔlɛ mǝ kɔlɛ kukɔnɔ itǝ lǝ mǝ lǝ bayɛ kaka minkpe bubǝ, kaka kanyi nkpe mfo.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 “Mfó ǝmǝ nya Abraham lɛtɛyi wǝ nkǝ, ‘Fǝ bayimisani kpe Moses ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi lǝ ɔflɔ. Nya ele bǝ betsyue mǝ koto.’
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 “Mfó nya otabinyǝ ǝmǝ dítǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Anto Abraham, bǝmbɔnɔ mǝ ditiki! Fɛɛ lǝ utidi utsyuǝ ataka utsyi ɔkɔmǝ mfo úsu mǝ ɔflɔɔ, bɔɔnɔ wǝ ditiki bayɛ mǝ asa bua buyifo.’
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 “Fɛɛ Abraham átɛyi wǝ nkǝ, ‘Lǝ bǝbɔnɔ Moses ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto ditikii, lǝ yuubǝ bǝ utidi utsyuǝ ataka utsyi ɔkɔmǝ mfo usu mǝ ɔflɔ kulaa tsyaa, bembofo wǝ ditki banɔ!’ ”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.