Lucas 16

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yesu átɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Lefe nǝ léfe mmǝǝ, otabinyǝ utsyuǝ akɛ mfó wǝ lɛkɛ uyifoyifo ɔni wǝ díkabe wǝ bikǝ. Nya bǝbǝ bátɛyi otabinyǝ ǝmǝ bǝ nwǝ laabe wǝ bikǝ mfó lɛ wǝ atabi bobiasǝ.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Lǝ nyamfo eso otabinyǝ ǝmǝ ákpadi nwǝ laabe wǝ bikǝ mfo nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, ‘Be ni nnya eto okle mínɔ itsyi lǝ fǝ ǝsuǝ mmǝ? Yifo nkunta itsyi lǝ kase fanlɛ mɔ bikǝ bobe ǝsuǝ kenke aboko mɛ, itsyise ensiembofo mɔ bikǝ bobe bio tsya.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Mfó nya uyifoyifo ǝmǝ lɛtɛyi wǝ ǝsuǝ nkǝ, ‘Mɔ Onamute ǝbǝ mɛ bola lǝ mɔ keyifokɔ. Be muuyifo? Mimbǝ ǝsuǝale nnya mukeyifo kakuɛnyifo. Nya asa bɔtɔ tsya aalɛ mɛ kofani.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ahaa! Mbote lesa nǝ muuyifo! Itǝ bǝ lǝ mɔ keyifo ábɔ mɛ lǝ ani tsyaa, lǝ mɔ bayɛtsyuǝ lǝ bafo mɛ lǝ mǝ ayo.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Lǝ nyamfo esoo, ókpadi betidi ba nsi wǝ Onamute kayo ɔni, ɔni. Ɔ́tɔ ututɛ nkǝ, ‘Kayo kasia fensi mɔ Onamute?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 “Oyonyǝ ǝmǝ ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Nnuǝ eto atase nnya lɛmɔ kolofa kɔni.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 “Nko ke ɔ́tɔ oyonyǝ bamba nkǝ, ‘Ntsyǝ ni fǝ ale? Kayo kasia fensi?’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Nyamfo esoo, Onamute ǝmǝ átɛsǝ nwǝ laabe bikǝ wǝ dímenyifo asa lǝ kusu ǝsuǝ ǝmǝ lǝ wǝ kobe ko óte mfo eso. Sitintii, betidi ba lǝǝsiǝ lǝ kawunsiǝ kamfo eto asa eto kɛnyɛɛ, mǝ etsyuesa lǝ mǝ asayifoyifo ǝsuǝ kulaa tsya so mba difi mǝ etsyuesa bǝtǝkǝ lǝ Onanto eto sekadidi ǝsuǝ.”
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Mfó nya Yesu dísukosǝ ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bifi mi kawunsiǝ eto bikǝ bɔkɛ bɛwunsǝ ko betidi. Itǝ lǝ béloo, Onanto ebofo fǝ okpe lǝ wǝ kǝsiǝkɔ.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Utidi wǝ laalɛ asa nnya ni akɛkɛ lǝ kusu ǝsuǝ, wǝ loofo asa nnya ni akplɛ enso tsya bɔlɛ lǝ kusu ǝsuǝ nɛ. Nya utidi wǝ laanyɛ lǝ kusu ǝsuǝ keyifo asa nnya ni akɛkɛ, wǝmbɔyɛ lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝ uyifo asa nnya ni akplɛ enso tsya.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Lǝ nnya eso lǝ bianyɛnko kawunsiǝ kamfo eto asa lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝǝ, ntsyǝ yoofo bubǝ bǝ utidi ebofo mi ɔnɔ bǝ biɔlɛ asa nnya ni lɛwɔnɔ eto ale nnya ni Onanto eto ǝtǝsa ola lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝ?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Nya lǝ amanlɛ utidi bamba eto asa nnya nkpe fǝ lǝ ɔflɔ lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝ, ntsyǝ yuubǝ fɛ booyani fǝ kosate eto ale bǝtǝ fǝ?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Uyifoyifo saa embofo banamute inuǝ busumu. Woola ɔni, ukisi unuǝfǝ. Wuutsyue ɔni koto nya ɔɔni unuǝfǝ. Ǝmbofo Onanto ku atabi bɔkɔ kesumu.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Lefe nǝ Farisifɔ lɛnɔ asa nnya Yesu lɛtɛyii, bǝmǝ wǝ itsyise bála atabi fefe.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Mfó nya Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Biyifo betidi ba laate ǝsuǝ fe betidi sɛɛ lǝ babamba eto ǝnǝmi. Fɛɛ Onanto yi mi akɔɛsi kafo kenke. Itsyise asa nnya lefo koya lǝ betidi eto ǝnǝmii, eyifo asinsa lǝ Onanto eto ǝnǝmi.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Moses eto kɔfi eto kukue ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto asa nnya báwɔni bǝtsyǝǝ, éyifo mǝ keyifo isu ese Ntuflǝsǝtidi Yohanes eto lefe. Nya idu lǝ lefe nǝmfó ǝsuǝǝ, bianɔ se baatɛyi dikiti sɛɛ nǝ ditsyi lǝ Onanto eto sekakedikɔ ǝsuǝ. Nya utidi saa nlɛ bokplatsya nkǝ lǝ udufǝ mfó.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Fɛɛ iyuǝ eso itǝ bǝ kato ku kasɔ lǝ enya, enso bǝ afi nyamfo eto awɔnisa eto lekpa sɛkɛ saa bɔ lǝ Onanto eto afi nyamǝ ǝsuǝ.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Osani saa wǝ lɔɔni wǝ usiǝ nya uufi obambaa, okpo kusiǝ. Nya osani wuufi kusiǝ ko bánii, okpo kusiǝ.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “Lǝ lefe ditsyuǝǝ, otabinyǝ sani ɔni akɛ wǝ díkalɛ bikǝ bia lefo koya tinti, nya úkǝnyǝ disuǝyuǝ lefe saa lǝ wǝ nkpǝ kenke ǝsuǝ.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Nya okombo utsyuǝ wǝ baakpo bǝ Lasaro tsya lɛkɛ mfo. Afabe édi okombo ǝmfo ǝsuǝ kenke nya béketsyi wǝ bǝkǝtsyǝ lǝ kasɔ lǝ otabinyǝ ǝmǝ eto diyo eto kesie.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Úkabe kusu nkǝ lǝ otabinyǝ ǝmǝ lɛ budii, ewuliwuli nnya díkakpo lǝ kasɔ eboyo wǝ lǝ udi. Bakpa kula tsya kǝbǝ kadia wǝ afabe nyamǝ.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Íbǝ íbǝ bǝ Okombo ǝmǝ ésu úkpǝ nya Onanto eto bɔtɔnkpe díbǝ bétsyi wǝ bésu bǝtsyǝ lǝ Abraham eto akɔ kato. Otabinyǝ ǝmǝ tsya ǝbǝ úkpǝ nya bébikǝ wǝ.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Nya lǝ ɔkɔmǝǝ, únyǝ nkǝ ɔ́kɛ lǝ kanyi kǝnyǝkɔ. Mfó se óbesǝ ǝnǝmi kato, únyǝ Abraham famfamfa nya Lasaro dísiǝ wǝ lǝ akɔ.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Mfó ǝmǝ nya ókpadi bembembe ɔtɛyi nkǝ, ‘Anto Abraham! Nyǝ mɛ kaminsǝ lǝ ǝtǝ lǝ Lasaro lǝ ufi lɛnimi oto lǝ ntu ntsyuǝ ǝsuǝ lǝ ufi ubǝ utǝkǝ lǝ mɔ odiakami ǝsuǝ lǝ iyuǝ ko mɛ. Itsyise nlɛ kanyi bunyǝ lǝ ute ǝsuǝ mfo!’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Fɛɛ Abraham átɛyi wǝ nkǝ, ‘Ubi, kloma fǝnkǝ lǝ fǝ nkpǝ disiǝfee, áfo asa sɛɛ kpǝ tinti. Nya Lasaro wǝ alɛɛ, asa bua sɔ̃ɔ̃ ófo. Fɛɛ mɔmɔɔ, ɔlɛ disuǝyuǝ bunyǝ nya fǝ nlɛ kanyi bunyǝ.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Nya, nnya nsi nkpe lǝ nnyaa, kukpio kplɛ kutsyuǝ kpe mfo lǝ bo ku fǝ eto nti. Nya lǝ utidi utsyuǝ aala nkǝ woayila ubǝ mfóo, wǝǝmbofo. Nya nko ke kutsyuǝ tsya lǝmbofo bɔyɛ kedu mfó kǝbǝ bo ɔflɔ mfo.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 “Mfó otabinyǝ ǝmǝ lɛtɛyi wǝ nkǝ, ‘Anto Abraham, nlɛ fǝ lekpakpa kpe Lasaro lǝ usu mɔ anto eto.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Mfóo, nkpe bayimisani ɛnɔ. Tǝ lǝ usu ɔlɛ mǝ kɔlɛ kukɔnɔ itǝ lǝ mǝ lǝ bayɛ kaka minkpe bubǝ, kaka kanyi nkpe mfo.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 “Mfó ǝmǝ nya Abraham lɛtɛyi wǝ nkǝ, ‘Fǝ bayimisani kpe Moses ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi lǝ ɔflɔ. Nya ele bǝ betsyue mǝ koto.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Mfó nya otabinyǝ ǝmǝ dítǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Anto Abraham, bǝmbɔnɔ mǝ ditiki! Fɛɛ lǝ utidi utsyuǝ ataka utsyi ɔkɔmǝ mfo úsu mǝ ɔflɔɔ, bɔɔnɔ wǝ ditiki bayɛ mǝ asa bua buyifo.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 “Fɛɛ Abraham átɛyi wǝ nkǝ, ‘Lǝ bǝbɔnɔ Moses ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto ditikii, lǝ yuubǝ bǝ utidi utsyuǝ ataka utsyi ɔkɔmǝ mfo usu mǝ ɔflɔ kulaa tsyaa, bembofo wǝ ditki banɔ!’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.