Lucas 16
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs BKJ
1 Yesu átɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Lefe nǝ léfe mmǝǝ, otabinyǝ utsyuǝ akɛ mfó wǝ lɛkɛ uyifoyifo ɔni wǝ díkabe wǝ bikǝ. Nya bǝbǝ bátɛyi otabinyǝ ǝmǝ bǝ nwǝ laabe wǝ bikǝ mfó lɛ wǝ atabi bobiasǝ.
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Lǝ nyamfo eso otabinyǝ ǝmǝ ákpadi nwǝ laabe wǝ bikǝ mfo nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, ‘Be ni nnya eto okle mínɔ itsyi lǝ fǝ ǝsuǝ mmǝ? Yifo nkunta itsyi lǝ kase fanlɛ mɔ bikǝ bobe ǝsuǝ kenke aboko mɛ, itsyise ensiembofo mɔ bikǝ bobe bio tsya.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Mfó nya uyifoyifo ǝmǝ lɛtɛyi wǝ ǝsuǝ nkǝ, ‘Mɔ Onamute ǝbǝ mɛ bola lǝ mɔ keyifokɔ. Be muuyifo? Mimbǝ ǝsuǝale nnya mukeyifo kakuɛnyifo. Nya asa bɔtɔ tsya aalɛ mɛ kofani.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Ahaa! Mbote lesa nǝ muuyifo! Itǝ bǝ lǝ mɔ keyifo ábɔ mɛ lǝ ani tsyaa, lǝ mɔ bayɛtsyuǝ lǝ bafo mɛ lǝ mǝ ayo.’
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 “Lǝ nyamfo esoo, ókpadi betidi ba nsi wǝ Onamute kayo ɔni, ɔni. Ɔ́tɔ ututɛ nkǝ, ‘Kayo kasia fensi mɔ Onamute?’
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 “Oyonyǝ ǝmǝ ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Nnuǝ eto atase nnya lɛmɔ kolofa kɔni.’
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 “Nko ke ɔ́tɔ oyonyǝ bamba nkǝ, ‘Ntsyǝ ni fǝ ale? Kayo kasia fensi?’
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Nyamfo esoo, Onamute ǝmǝ átɛsǝ nwǝ laabe bikǝ wǝ dímenyifo asa lǝ kusu ǝsuǝ ǝmǝ lǝ wǝ kobe ko óte mfo eso. Sitintii, betidi ba lǝǝsiǝ lǝ kawunsiǝ kamfo eto asa eto kɛnyɛɛ, mǝ etsyuesa lǝ mǝ asayifoyifo ǝsuǝ kulaa tsya so mba difi mǝ etsyuesa bǝtǝkǝ lǝ Onanto eto sekadidi ǝsuǝ.”
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 Mfó nya Yesu dísukosǝ ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bifi mi kawunsiǝ eto bikǝ bɔkɛ bɛwunsǝ ko betidi. Itǝ lǝ béloo, Onanto ebofo fǝ okpe lǝ wǝ kǝsiǝkɔ.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 “Utidi wǝ laalɛ asa nnya ni akɛkɛ lǝ kusu ǝsuǝ, wǝ loofo asa nnya ni akplɛ enso tsya bɔlɛ lǝ kusu ǝsuǝ nɛ. Nya utidi wǝ laanyɛ lǝ kusu ǝsuǝ keyifo asa nnya ni akɛkɛ, wǝmbɔyɛ lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝ uyifo asa nnya ni akplɛ enso tsya.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Lǝ nnya eso lǝ bianyɛnko kawunsiǝ kamfo eto asa lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝǝ, ntsyǝ yoofo bubǝ bǝ utidi ebofo mi ɔnɔ bǝ biɔlɛ asa nnya ni lɛwɔnɔ eto ale nnya ni Onanto eto ǝtǝsa ola lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝ?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Nya lǝ amanlɛ utidi bamba eto asa nnya nkpe fǝ lǝ ɔflɔ lǝ kusu sɛɛ ǝsuǝ, ntsyǝ yuubǝ fɛ booyani fǝ kosate eto ale bǝtǝ fǝ?
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 “Uyifoyifo saa embofo banamute inuǝ busumu. Woola ɔni, ukisi unuǝfǝ. Wuutsyue ɔni koto nya ɔɔni unuǝfǝ. Ǝmbofo Onanto ku atabi bɔkɔ kesumu.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Lefe nǝ Farisifɔ lɛnɔ asa nnya Yesu lɛtɛyii, bǝmǝ wǝ itsyise bála atabi fefe.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Mfó nya Yesu lɛtɛyi mǝ nkǝ, “Biyifo betidi ba laate ǝsuǝ fe betidi sɛɛ lǝ babamba eto ǝnǝmi. Fɛɛ Onanto yi mi akɔɛsi kafo kenke. Itsyise asa nnya lefo koya lǝ betidi eto ǝnǝmii, eyifo asinsa lǝ Onanto eto ǝnǝmi.
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 “Moses eto kɔfi eto kukue ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto asa nnya báwɔni bǝtsyǝǝ, éyifo mǝ keyifo isu ese Ntuflǝsǝtidi Yohanes eto lefe. Nya idu lǝ lefe nǝmfó ǝsuǝǝ, bianɔ se baatɛyi dikiti sɛɛ nǝ ditsyi lǝ Onanto eto sekakedikɔ ǝsuǝ. Nya utidi saa nlɛ bokplatsya nkǝ lǝ udufǝ mfó.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 Fɛɛ iyuǝ eso itǝ bǝ kato ku kasɔ lǝ enya, enso bǝ afi nyamfo eto awɔnisa eto lekpa sɛkɛ saa bɔ lǝ Onanto eto afi nyamǝ ǝsuǝ.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 “Osani saa wǝ lɔɔni wǝ usiǝ nya uufi obambaa, okpo kusiǝ. Nya osani wuufi kusiǝ ko bánii, okpo kusiǝ.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 “Lǝ lefe ditsyuǝǝ, otabinyǝ sani ɔni akɛ wǝ díkalɛ bikǝ bia lefo koya tinti, nya úkǝnyǝ disuǝyuǝ lefe saa lǝ wǝ nkpǝ kenke ǝsuǝ.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Nya okombo utsyuǝ wǝ baakpo bǝ Lasaro tsya lɛkɛ mfo. Afabe édi okombo ǝmfo ǝsuǝ kenke nya béketsyi wǝ bǝkǝtsyǝ lǝ kasɔ lǝ otabinyǝ ǝmǝ eto diyo eto kesie.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Úkabe kusu nkǝ lǝ otabinyǝ ǝmǝ lɛ budii, ewuliwuli nnya díkakpo lǝ kasɔ eboyo wǝ lǝ udi. Bakpa kula tsya kǝbǝ kadia wǝ afabe nyamǝ.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 “Íbǝ íbǝ bǝ Okombo ǝmǝ ésu úkpǝ nya Onanto eto bɔtɔnkpe díbǝ bétsyi wǝ bésu bǝtsyǝ lǝ Abraham eto akɔ kato. Otabinyǝ ǝmǝ tsya ǝbǝ úkpǝ nya bébikǝ wǝ.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Nya lǝ ɔkɔmǝǝ, únyǝ nkǝ ɔ́kɛ lǝ kanyi kǝnyǝkɔ. Mfó se óbesǝ ǝnǝmi kato, únyǝ Abraham famfamfa nya Lasaro dísiǝ wǝ lǝ akɔ.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Mfó ǝmǝ nya ókpadi bembembe ɔtɛyi nkǝ, ‘Anto Abraham! Nyǝ mɛ kaminsǝ lǝ ǝtǝ lǝ Lasaro lǝ ufi lɛnimi oto lǝ ntu ntsyuǝ ǝsuǝ lǝ ufi ubǝ utǝkǝ lǝ mɔ odiakami ǝsuǝ lǝ iyuǝ ko mɛ. Itsyise nlɛ kanyi bunyǝ lǝ ute ǝsuǝ mfo!’
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 “Fɛɛ Abraham átɛyi wǝ nkǝ, ‘Ubi, kloma fǝnkǝ lǝ fǝ nkpǝ disiǝfee, áfo asa sɛɛ kpǝ tinti. Nya Lasaro wǝ alɛɛ, asa bua sɔ̃ɔ̃ ófo. Fɛɛ mɔmɔɔ, ɔlɛ disuǝyuǝ bunyǝ nya fǝ nlɛ kanyi bunyǝ.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Nya, nnya nsi nkpe lǝ nnyaa, kukpio kplɛ kutsyuǝ kpe mfo lǝ bo ku fǝ eto nti. Nya lǝ utidi utsyuǝ aala nkǝ woayila ubǝ mfóo, wǝǝmbofo. Nya nko ke kutsyuǝ tsya lǝmbofo bɔyɛ kedu mfó kǝbǝ bo ɔflɔ mfo.’
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 “Mfó otabinyǝ ǝmǝ lɛtɛyi wǝ nkǝ, ‘Anto Abraham, nlɛ fǝ lekpakpa kpe Lasaro lǝ usu mɔ anto eto.
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 Mfóo, nkpe bayimisani ɛnɔ. Tǝ lǝ usu ɔlɛ mǝ kɔlɛ kukɔnɔ itǝ lǝ mǝ lǝ bayɛ kaka minkpe bubǝ, kaka kanyi nkpe mfo.’
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 “Mfó ǝmǝ nya Abraham lɛtɛyi wǝ nkǝ, ‘Fǝ bayimisani kpe Moses ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi lǝ ɔflɔ. Nya ele bǝ betsyue mǝ koto.’
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 “Mfó nya otabinyǝ ǝmǝ dítǝ mbuayɛ nkǝ, ‘Anto Abraham, bǝmbɔnɔ mǝ ditiki! Fɛɛ lǝ utidi utsyuǝ ataka utsyi ɔkɔmǝ mfo úsu mǝ ɔflɔɔ, bɔɔnɔ wǝ ditiki bayɛ mǝ asa bua buyifo.’
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 “Fɛɛ Abraham átɛyi wǝ nkǝ, ‘Lǝ bǝbɔnɔ Moses ku Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi eto ditikii, lǝ yuubǝ bǝ utidi utsyuǝ ataka utsyi ɔkɔmǝ mfo usu mǝ ɔflɔ kulaa tsyaa, bembofo wǝ ditki banɔ!’ ”
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.