Lucas 14

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Lǝ Ɔnwɛditsyǝyi ditsyuǝ ǝsuǝǝ, Yesu ésu Farisifɔ eto beninǝ ɔni eto diyo lǝ kaka bákpadi wǝ bǝ ubǝ udi lesa. Nya bǝtsyuǝ akɛ mfo ékeyu kalɛ ola lǝ wǝ ǝsuǝ kekleke.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Mfó nya osani utsyuǝ wǝ eto ani ku akpa lɛfɔɔ, díbǝ wǝ ɔflɔ.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Nya Yesu lɛtɔ kɔfi eto bateasa ku Farisifɔ bǝtsyuǝ nkǝ, “Bo kɔfi ǝtǝ bo kusu nkǝ batsya utidi lǝ Ɔnwɛditsyǝyi ǝsuǝ, lee koǝntǝ bo kusu?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Fɛɛ bámfo kɛnyɛ bufǝ katɛyi kulesa. Mfó ǝmǝ nya Yesu lɛkɔbe utidi ǝmfo ókpa wǝ úsuko kutsyǝ nya ótsya wǝ nya útǝ wǝ kusu údu.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Mfó ǝmǝ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Lǝ mi utsyuǝ kpe ubi nye onantsyui nya ófankli údufǝ lǝ dibiǝ ditsyuǝ kafo lǝ Ɔnwɛditsyǝyi, embunǝ wǝ ǝlǝkǝ lǝ Ɔnwɛditsyǝyi lamfolamfo?”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Fɛɛ bámfo wǝ ditiki eto mbuayɛ butǝ bio.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Se Yesu dínyǝ kase betidi ba bákpadi báboko mfó eto bǝtsyuǝ nlɛ nsiǝkɔ kplɛ bota kǝtǝ ǝsuǝ, ɔ́tɛyi mǝ lekpa ditsyuǝ nkǝ,
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 “Lǝ utidi utsyuǝ ákpadi fǝ nkǝ bǝ wǝ kusiǝkakpakɔ, mensu ǝsiǝ lǝ kakplɛkɔ. Itsyise ǝtsyuǝ ókpadi utidi wǝ nkpe dibu onso fǝ tsya oboko mfó.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Nya utidi wǝ lékpadi mi inuǝ ba kenke díbǝ mfó ɔ́tɛyi fǝ nkǝ, ‘Tǝ lǝ utidi ǝmfo lǝ ubǝ usiǝ mfó.’ Yoohiã bǝ taka lǝ esu ǝsiǝ lǝ kaka lǝmbǝ dibu ku kofani.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Bomu lǝ bákpadi fǝ bakoko kalebe kǝtsyuǝ, su ǝsiǝ lǝ kaka lenni kakplɛkɔ. Nya lǝ utidi wǝ lékpadi fǝ ǝbǝǝ, mfo wɔɔtɛyi fǝ nkǝ, ‘Ɔyɛtsyuǝ, taka lǝ mfó lǝ ǝbǝ ǝsiǝ lǝ kakplɛkɔ mfo.’ Nya nyamfo ebokpe fǝ dibu lǝ betidi bamba ba bákpadi báboko mfó kenke eto ǝnǝmi.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Itsyise utidi saa wǝ labesǝ ǝsuǝ kato, Onanto ebobokosǝ wǝ kasɔ. Nya utidi saa wǝ laabokosǝ ǝsuǝ kasɔ, Onanto ebobesǝ wǝ kato.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Mfó nya Yesu lɛtɛyi utidi wǝ lékpadi wǝ nkǝ ubǝ kedikɔ mfó nkǝ, “Lǝ akpadi betidi fǝ bǝbǝ bedi lǝfǝ diyo, mankpadi fǝ bayɛtsyuǝ nye fǝ bayimi nye fǝ betidi nye fǝ bayotsya ba ni batabinyǝ. Itsyise mǝ tsya ebokpadi fǝ nko kǝ bǝ, bǝ lǝ ǝbǝ edi. Nya lǝ ibǝ nko, nyalɛ te fǝ lesa nǝ féyifo fǝtǝ mǝǝ, eto oko banlɛ bulǝkǝ kǝtǝ fǝ nɛ.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Bomu lǝ alɛ diyi nǝmfo eto okle budii, kpadi bakombo ku betidi ba lamfo bɔyɛ kukɔnɔ ku mba lɛtsyini ku benǝmba.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Nyamfo luutǝ Onanto kpo fǝ atsyɔ nɛ. Itsyise betidi bamfó ǝmbofo fǝ kayo bofo lǝ nnya kɛnyɛ kulesa. Onanto ebofo fǝ nya kayo lǝ diyi nǝ ǝsuǝ betidi sɛɛ lootaka betsyi ɔkɔmǝ bǝbǝ nkpǝ.”
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Se betidi ba nsi lǝ kedikɔ mfó eto ɔni lɛnɔ ditiki nǝmfo, ɔ́tɛyi Yesu nkǝ, “Sitinti, disuǝyuǝ ebɔkɛ lǝ betidi ba luubǝ bedi lesa lǝ Onanto eto sekakedikɔ!”
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Mfó ǝmǝ nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Lǝ lefe nǝ léfe mǝǝ, osani utsyuǝ ákpadi betidi kpǝ lǝ wǝ diyi kplɛ ditsyuǝ eto lesakedikɔ.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Se lefe léyo bǝ betsyiko budi kǝnǝǝ, óla wǝ beyifoyifo ókpe nkǝ batɛyi wǝ betidi ba kenke ókla utsyǝ nkǝ bǝbǝ. Itsyise lesa saa ebɔflɔ!
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 “Fɛɛ mǝmblɛ kenke étsyiko taflatsyɛ boto. Utidi tutɛ átɛyi uyifoyifo ɔni ǝmǝ nkǝ, ‘Nya kasɔ kǝtsyuǝ nya ele bǝ nsu mbe kǝ. Nyaso tɛyi wǝ fǝnkǝ, “Nlɛ wǝ lekpakpa, mǝmbofo bubǝ.” ’
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 “Obamba tsya nkǝ, ‘Ńnya banantsyui lefosi ba lɔɔwunsǝko mǝ lǝ ɔkuɛ. Nya kusu mintɔ miǝ lǝ nsu nto mǝ mbe lǝ boofo keyifo buyifo. Nyamfo esoo, tɛyi wǝ fǝnkǝ, “Nlɛ wǝ lekpakpa, mǝmbofo bubǝ.” ’Luka 14:19|src="HK00019c.tif" size="span" loc="Luk 14:19" copy="Horace Knowles, British & Foreign Bible Society"
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 “Obamba tsya nkǝ, ‘Mɔmɔ ete minkpa kusiǝ nɛ, nyaso mǝmbofo bubǝ.’
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 “Uyifoyifo ɔni ǝmǝ esinkli úsu, úsu ɔ́tɛyi wǝ Onamute asa nyamfo kenke. Mfó kafo ányi wǝ Onamute ǝmǝ tinti nya ɔ́tɛyi wǝ uyifoyifo ǝmǝ nkǝ, ‘Kɔse lǝ esu ǝńyǝ lǝ esu ku nlebe nlebe kenke lǝ umǝ ǝmǝ lǝ akpa bakombo ku betidi ba lɛtsyini ku bǝnǝmba ku mba kenke leba bankpo lǝ kasɔ aboko mfo.’
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 “Mfo ǝmǝ nya uyifoyifo ǝmǝ dísu úyifo nko. Nya úsinkli úbǝ ɔ́tɛyi wǝ Onamute nkǝ ókpadi mǝ, fɛɛ nsiǝkɔ kpǝ esi bubu bute.
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Mfó ǝmǝ nya Onamute lɛtɛyi wǝ nkǝ, ‘Su lǝ esu ayɛ lǝ umǝ ku mbuto eto esu lǝ akpe nkɛale lǝ akpa betidi ba kenke aboko itǝ lǝ diyo nǝmǝ kafo kenke lǝ diyi.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Nya nlɛ fǝ bɔtɛyi kakpasǝ minkǝ betidi ba kenke mínkpadi miǝ bǝbǝ lesakedikɔ fɛ báni, mǝ kuutsyuǝ saa embutidi mɔ lesa nǝmfo kɛnyɛ babe!’ ”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Lefe ditsyuǝ se betidi kpǝ bǝtsyuǝ dítǝkǝko Yesu, ɔ́tsyi ɔ́wuninsǝ nya ɔ́tɛyi mɛ nkǝ,
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Utidi saa wǝ luubǝ mɔ ɔflɔɔ, ǝmbofo mɔ okasebi budi lǝ waanla mɛ kaso wǝ anto ku wǝ usiǝ ku bebi ku wǝ bayimisani ku bayimisio ku wǝ kosate eto ǝsuǝ kulaa tsya.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Utsyuǝ saa ke dimentsyi wǝ uyikabie ɔyɛ mɔ kayɛkɔ utǝkǝko mɛɛ, mǝnńyǝ utǝ bǝ uyifo mɔ okasebi.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Lǝ utidi utsyuǝ aala nkǝ woato diyo kplɛ ditsyuǝ, tutɛ ele bǝ usiǝ kasɔ ubu bikǝ bia kenke loofe ku mi koya kenke obe lǝ okpe atabi nya loohiãa, bǝ woofo diyo nǝmǝ boto kalosǝ fɛ utsyǝ ni kasɔ.
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Nya lǝ weenyifo nyamfo, wǝmbofo diyo nǝmǝ boto kalosǝ, lǝ ɔ́sisǝ ni kasɔ kekleke ku abambi fɛ utsyǝ kafati kasɔ boto kulaa tsya. Nya utsyuǝ saa wǝ luunyǝ nii, ebumǝ wǝ katɛyi nkǝ,
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 ‘Utidi ǝmfo étsyiko diyo nǝmfo boto kasɔ, fɛɛ wǝmbofo ni boto kalosǝ.’
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 “Lǝ oka utsyuǝ átaka ku bamamanyǝ akpi lefosi nnya usu nkǝ woakpɔnko oka bamba wǝ nkpe bamamanyǝ akpi fosi ǝnuǝ, wuusiǝ ubu disi obe kukɔnɔ lǝ wǝ ǝsuǝale nya onkpe ebutǝ bǝ ofo wǝ olo ǝmǝ bɔkpɔnko.
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Nya lǝ unyǝ nkǝ umbǝ ǝsuǝale nyamfo eto okle, wootsyese wǝ batɔnkpe nya boosu batsya ku oka ǝmǝ lǝ lefe nǝ batsyoko bǝtsyuǝ nya bɔɔlɛ wǝǝ lekpakpa nkǝ bayɛ bɔkpɔ lǝ bafiani bayɛtsyuǝ bomu, fɛ lǝ oka ǝmfó lǝ ɔnyi ɔfi kulaa tsya.”
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Mfó ǝmǝ Yesu lélosǝ wǝ etiki nyamǝ, nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Nko ini itǝ mi bǝ mi kutsyuǝ ǝmbofo mɔ okasebi budi lǝ woenlǝkǝ wǝ ato utsyiko lǝ lesa saa ǝsuǝ.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Mba kpe alɛkɛ. Fɛɛ lǝ kamini kamǝ alo lǝ mba bomǝ ǝsuǝǝ, kusu ku kutsyuǝ saa ensimbǝ ǝsuǝ bookpe kamini lǝ mu bio.
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Yensilɛkɛ bǝ befi mu bakpe balɛkɛsǝ kasɔ, nya yanlɛkɛ itǝ kuku kulaa tsya. Buwi ele bǝ bewi mu.
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.