Lucas 14

Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs BKJ

Sair da comparação
1 Lǝ Ɔnwɛditsyǝyi ditsyuǝ ǝsuǝǝ, Yesu ésu Farisifɔ eto beninǝ ɔni eto diyo lǝ kaka bákpadi wǝ bǝ ubǝ udi lesa. Nya bǝtsyuǝ akɛ mfo ékeyu kalɛ ola lǝ wǝ ǝsuǝ kekleke.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Mfó nya osani utsyuǝ wǝ eto ani ku akpa lɛfɔɔ, díbǝ wǝ ɔflɔ.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Nya Yesu lɛtɔ kɔfi eto bateasa ku Farisifɔ bǝtsyuǝ nkǝ, “Bo kɔfi ǝtǝ bo kusu nkǝ batsya utidi lǝ Ɔnwɛditsyǝyi ǝsuǝ, lee koǝntǝ bo kusu?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Fɛɛ bámfo kɛnyɛ bufǝ katɛyi kulesa. Mfó ǝmǝ nya Yesu lɛkɔbe utidi ǝmfo ókpa wǝ úsuko kutsyǝ nya ótsya wǝ nya útǝ wǝ kusu údu.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Mfó ǝmǝ nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Lǝ mi utsyuǝ kpe ubi nye onantsyui nya ófankli údufǝ lǝ dibiǝ ditsyuǝ kafo lǝ Ɔnwɛditsyǝyi, embunǝ wǝ ǝlǝkǝ lǝ Ɔnwɛditsyǝyi lamfolamfo?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Fɛɛ bámfo wǝ ditiki eto mbuayɛ butǝ bio.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Se Yesu dínyǝ kase betidi ba bákpadi báboko mfó eto bǝtsyuǝ nlɛ nsiǝkɔ kplɛ bota kǝtǝ ǝsuǝ, ɔ́tɛyi mǝ lekpa ditsyuǝ nkǝ,
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Lǝ utidi utsyuǝ ákpadi fǝ nkǝ bǝ wǝ kusiǝkakpakɔ, mensu ǝsiǝ lǝ kakplɛkɔ. Itsyise ǝtsyuǝ ókpadi utidi wǝ nkpe dibu onso fǝ tsya oboko mfó.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Nya utidi wǝ lékpadi mi inuǝ ba kenke díbǝ mfó ɔ́tɛyi fǝ nkǝ, ‘Tǝ lǝ utidi ǝmfo lǝ ubǝ usiǝ mfó.’ Yoohiã bǝ taka lǝ esu ǝsiǝ lǝ kaka lǝmbǝ dibu ku kofani.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Bomu lǝ bákpadi fǝ bakoko kalebe kǝtsyuǝ, su ǝsiǝ lǝ kaka lenni kakplɛkɔ. Nya lǝ utidi wǝ lékpadi fǝ ǝbǝǝ, mfo wɔɔtɛyi fǝ nkǝ, ‘Ɔyɛtsyuǝ, taka lǝ mfó lǝ ǝbǝ ǝsiǝ lǝ kakplɛkɔ mfo.’ Nya nyamfo ebokpe fǝ dibu lǝ betidi bamba ba bákpadi báboko mfó kenke eto ǝnǝmi.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Itsyise utidi saa wǝ labesǝ ǝsuǝ kato, Onanto ebobokosǝ wǝ kasɔ. Nya utidi saa wǝ laabokosǝ ǝsuǝ kasɔ, Onanto ebobesǝ wǝ kato.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Mfó nya Yesu lɛtɛyi utidi wǝ lékpadi wǝ nkǝ ubǝ kedikɔ mfó nkǝ, “Lǝ akpadi betidi fǝ bǝbǝ bedi lǝfǝ diyo, mankpadi fǝ bayɛtsyuǝ nye fǝ bayimi nye fǝ betidi nye fǝ bayotsya ba ni batabinyǝ. Itsyise mǝ tsya ebokpadi fǝ nko kǝ bǝ, bǝ lǝ ǝbǝ edi. Nya lǝ ibǝ nko, nyalɛ te fǝ lesa nǝ féyifo fǝtǝ mǝǝ, eto oko banlɛ bulǝkǝ kǝtǝ fǝ nɛ.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Bomu lǝ alɛ diyi nǝmfo eto okle budii, kpadi bakombo ku betidi ba lamfo bɔyɛ kukɔnɔ ku mba lɛtsyini ku benǝmba.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Nyamfo luutǝ Onanto kpo fǝ atsyɔ nɛ. Itsyise betidi bamfó ǝmbofo fǝ kayo bofo lǝ nnya kɛnyɛ kulesa. Onanto ebofo fǝ nya kayo lǝ diyi nǝ ǝsuǝ betidi sɛɛ lootaka betsyi ɔkɔmǝ bǝbǝ nkpǝ.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Se betidi ba nsi lǝ kedikɔ mfó eto ɔni lɛnɔ ditiki nǝmfo, ɔ́tɛyi Yesu nkǝ, “Sitinti, disuǝyuǝ ebɔkɛ lǝ betidi ba luubǝ bedi lesa lǝ Onanto eto sekakedikɔ!”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Mfó ǝmǝ nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Lǝ lefe nǝ léfe mǝǝ, osani utsyuǝ ákpadi betidi kpǝ lǝ wǝ diyi kplɛ ditsyuǝ eto lesakedikɔ.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Se lefe léyo bǝ betsyiko budi kǝnǝǝ, óla wǝ beyifoyifo ókpe nkǝ batɛyi wǝ betidi ba kenke ókla utsyǝ nkǝ bǝbǝ. Itsyise lesa saa ebɔflɔ!
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 “Fɛɛ mǝmblɛ kenke étsyiko taflatsyɛ boto. Utidi tutɛ átɛyi uyifoyifo ɔni ǝmǝ nkǝ, ‘Nya kasɔ kǝtsyuǝ nya ele bǝ nsu mbe kǝ. Nyaso tɛyi wǝ fǝnkǝ, “Nlɛ wǝ lekpakpa, mǝmbofo bubǝ.” ’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 “Obamba tsya nkǝ, ‘Ńnya banantsyui lefosi ba lɔɔwunsǝko mǝ lǝ ɔkuɛ. Nya kusu mintɔ miǝ lǝ nsu nto mǝ mbe lǝ boofo keyifo buyifo. Nyamfo esoo, tɛyi wǝ fǝnkǝ, “Nlɛ wǝ lekpakpa, mǝmbofo bubǝ.” ’Luka 14:19|src="HK00019c.tif" size="span" loc="Luk 14:19" copy="Horace Knowles, British & Foreign Bible Society"
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 “Obamba tsya nkǝ, ‘Mɔmɔ ete minkpa kusiǝ nɛ, nyaso mǝmbofo bubǝ.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 “Uyifoyifo ɔni ǝmǝ esinkli úsu, úsu ɔ́tɛyi wǝ Onamute asa nyamfo kenke. Mfó kafo ányi wǝ Onamute ǝmǝ tinti nya ɔ́tɛyi wǝ uyifoyifo ǝmǝ nkǝ, ‘Kɔse lǝ esu ǝńyǝ lǝ esu ku nlebe nlebe kenke lǝ umǝ ǝmǝ lǝ akpa bakombo ku betidi ba lɛtsyini ku bǝnǝmba ku mba kenke leba bankpo lǝ kasɔ aboko mfo.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 “Mfo ǝmǝ nya uyifoyifo ǝmǝ dísu úyifo nko. Nya úsinkli úbǝ ɔ́tɛyi wǝ Onamute nkǝ ókpadi mǝ, fɛɛ nsiǝkɔ kpǝ esi bubu bute.
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Mfó ǝmǝ nya Onamute lɛtɛyi wǝ nkǝ, ‘Su lǝ esu ayɛ lǝ umǝ ku mbuto eto esu lǝ akpe nkɛale lǝ akpa betidi ba kenke aboko itǝ lǝ diyo nǝmǝ kafo kenke lǝ diyi.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Nya nlɛ fǝ bɔtɛyi kakpasǝ minkǝ betidi ba kenke mínkpadi miǝ bǝbǝ lesakedikɔ fɛ báni, mǝ kuutsyuǝ saa embutidi mɔ lesa nǝmfo kɛnyɛ babe!’ ”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Lefe ditsyuǝ se betidi kpǝ bǝtsyuǝ dítǝkǝko Yesu, ɔ́tsyi ɔ́wuninsǝ nya ɔ́tɛyi mɛ nkǝ,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Utidi saa wǝ luubǝ mɔ ɔflɔɔ, ǝmbofo mɔ okasebi budi lǝ waanla mɛ kaso wǝ anto ku wǝ usiǝ ku bebi ku wǝ bayimisani ku bayimisio ku wǝ kosate eto ǝsuǝ kulaa tsya.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Utsyuǝ saa ke dimentsyi wǝ uyikabie ɔyɛ mɔ kayɛkɔ utǝkǝko mɛɛ, mǝnńyǝ utǝ bǝ uyifo mɔ okasebi.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Lǝ utidi utsyuǝ aala nkǝ woato diyo kplɛ ditsyuǝ, tutɛ ele bǝ usiǝ kasɔ ubu bikǝ bia kenke loofe ku mi koya kenke obe lǝ okpe atabi nya loohiãa, bǝ woofo diyo nǝmǝ boto kalosǝ fɛ utsyǝ ni kasɔ.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Nya lǝ weenyifo nyamfo, wǝmbofo diyo nǝmǝ boto kalosǝ, lǝ ɔ́sisǝ ni kasɔ kekleke ku abambi fɛ utsyǝ kafati kasɔ boto kulaa tsya. Nya utsyuǝ saa wǝ luunyǝ nii, ebumǝ wǝ katɛyi nkǝ,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ‘Utidi ǝmfo étsyiko diyo nǝmfo boto kasɔ, fɛɛ wǝmbofo ni boto kalosǝ.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 “Lǝ oka utsyuǝ átaka ku bamamanyǝ akpi lefosi nnya usu nkǝ woakpɔnko oka bamba wǝ nkpe bamamanyǝ akpi fosi ǝnuǝ, wuusiǝ ubu disi obe kukɔnɔ lǝ wǝ ǝsuǝale nya onkpe ebutǝ bǝ ofo wǝ olo ǝmǝ bɔkpɔnko.
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Nya lǝ unyǝ nkǝ umbǝ ǝsuǝale nyamfo eto okle, wootsyese wǝ batɔnkpe nya boosu batsya ku oka ǝmǝ lǝ lefe nǝ batsyoko bǝtsyuǝ nya bɔɔlɛ wǝǝ lekpakpa nkǝ bayɛ bɔkpɔ lǝ bafiani bayɛtsyuǝ bomu, fɛ lǝ oka ǝmfó lǝ ɔnyi ɔfi kulaa tsya.”
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Mfó ǝmǝ Yesu lélosǝ wǝ etiki nyamǝ, nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Nko ini itǝ mi bǝ mi kutsyuǝ ǝmbofo mɔ okasebi budi lǝ woenlǝkǝ wǝ ato utsyiko lǝ lesa saa ǝsuǝ.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Mba kpe alɛkɛ. Fɛɛ lǝ kamini kamǝ alo lǝ mba bomǝ ǝsuǝǝ, kusu ku kutsyuǝ saa ensimbǝ ǝsuǝ bookpe kamini lǝ mu bio.
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Yensilɛkɛ bǝ befi mu bakpe balɛkɛsǝ kasɔ, nya yanlɛkɛ itǝ kuku kulaa tsya. Buwi ele bǝ bewi mu.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.