Lucas 10
Onanto eto kakle fɔfɔ; Sɛkpɛle (LIP) vs BKJ
1 Lǝ nyamfo eto kamaa, Bonamute ǝlǝkǝ betidi fosi akuanse ku inuǝ bamba nya óla mǝ ótsyese inuǝ, inuǝ nkǝ besu kǝmǝ ku mbuto bo útsyue útsyǝ nkǝ lǝ usu ɔyɛ ofe.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Nya ɔ́tɛyi mǝ nkǝ, “Bɛkuɛnkǝ bia díkayo bulǝkǝ fui, fɛɛ beyifoyifo bamǝ emfui. Nyaso bɛlɛ ɔkuɛnsate ǝmǝ lekpakpa lǝ otsyese beyifoyifo lǝ bǝbǝ bawunsǝ lǝ bǝlǝkǝ bɛkuɛnkǝ biamǝ.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Bisu! Nlɛ mi botsyese fe asamubi lǝ bekiti eto nti.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Bientsyi atabitobe nye asatɔtɔ eto katobe nye afokpa, nya biǝnńyǝ lǝ kusu bisiǝsǝ kuutsyuǝ saa.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 “Diyo saa biudufǝ, bisiǝsǝ mǝ bɛtɛyi biǝnkǝ, ‘Diyuǝ itǝ diyo nǝmfo ku ni betidi.’
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Nya lǝ utidi utsyuǝ wǝ laala diyuǝ kpe lǝ mfóo, bitǝ lǝ mi diyuǝ lǝ ditǝkǝko futsyǝ ǝmǝ. Fɛɛ lǝ kuutsyuǝ saa ǝmbǝ lǝ mfóo, bidu ku mi diyuǝ eto kǝsiǝ kamǝ.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Bisiǝ lǝ diyo nǝ ke bɛsɔnɔ. Nya lesa saa nǝ ke boofi bǝtǝ mi, bidi lǝ binǝ faa. Itsyise uyifoyifo saa, ǝńyǝ itǝ kayofofo. Biekedu lǝ diyo lɔni bisu lebamba.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Nya umǝ saa wǝ báfo mii, bidi lesa saa nǝ bootǝ mi.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 Betsya befimfi ba nkpe lǝ umǝ ǝmǝ. Nya bɛtɛyi umǝ ǝmǝ eto betidi biǝnkǝ, ‘Onanto eto sekakedidi ebɔfi mi.’
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Fɛɛ lǝ bisu umǝ utsyuǝ nya báni bámfo mii, bidu bisu obia nti lǝ bɛtɛyi biǝnkǝ,
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‘Mi umǝ ǝmfo eto utembu bo nkpo bo lǝ akpa kulaa tsyaa, nnyǝ mu bɔ́flɛ bókpo mi mfo. Fɛɛ bekloma biǝ Onanto eto sekadidi eto lefe ebɔfi mi!’
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Nya nlɛ mi bɔtɛyi sitinti kekleke minkǝ lǝ diyi nǝ bookponko betidi lekpo ayoo, Onanto ebunyǝ Sodom eto umǝ kulaa tsya kaminsǝ eso umǝ ǝmfo.
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Mbɔbɔɛ mǝǝtǝ mi Korasimfɔ! Nya mbɔbɔɛ mǝǝtǝ mi Betsaidafɔ! Itsyise lǝ ayanisa nnya mínyifo lǝ mi nti ete mínyifo lǝ Tiro ku Sidon eto kǝmǝ bua inii, eni bǝsiǝ lǝ kasɔ, béfi afianku báyimi, bédiki ntɔ lǝ ǝsuǝ, nnya léte bǝnkǝ báni abua nnya béyifo!
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Onanto ebunyǝ Tiro ku Sidon eto kǝmǝ kaminsǝ eso mi lǝ Lekpoyi ǝsuǝ.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Nya fǝ Kapernaum eto umǝ, bubu fanlɛ fǝ babesǝ fǝ ku fǝ betidi kato eso? Bɔɔtsylɔsǝ mi, bato mi bakpe lǝ ute!”
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Mfó nya Yesu lɛtɛyi wǝ bakasebi nkǝ, “Utidi wǝ ke lɔɔnɔ mi ditikii, mɔ ditiki ɔnɔ. Nya utidi saa wǝ lɛni mii, mɔ ɔ́ni. Nya utidi saa wǝ lɛni mɛ, wote nkǝ ɔ́ni Onanto wǝ létsyese mɛ.”
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Betidi fosi akuanse ku inuǝ bamǝ ésinkli bǝbǝ ku disuǝyuǝ. Nya bǝbǝ bátɛyi wǝ bǝnkǝ, “Bonamute, awɔnɔ bua kulaa tsya étsyue bo ditiki koto se bóla nnya búlǝkǝ lǝ fǝ diye ǝsuǝ.”
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Yesu átɛyi mǝ nkǝ, “Nnyǝ Obonsam se ófankli útsyi kato úbǝ kasɔ fe ofamfa seka.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Bɛnɔ kukɔnɔ! Ntǝ mi ǝsuǝale bǝ biofo buńyǝ lǝ bawa ku bakpoe ǝsuǝ. Ku lǝ beso olontidi eto ǝsuaǝle kenke ani nya kulesa saa embuyifo mi.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Fɛɛ yenyifo mi disuǝyuǝ bǝ awɔnɔ bua etsyue mi ditiki ato. Bomu binyǝ disuǝyuǝ bǝ Onanto áwɔni mi aye ókpe lǝ wǝ sekakedikɔ kato.”
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Lǝ lefe nǝmfo ǝsuǝǝ, Lɛwɔnɔ Kɛnkɛ ákpe disuǝyuǝ lǝ Yesu ǝsuǝ kenke nya Yesu lɛtɛyi nkǝ, “Anto, kato ku kasɔ eto Onamute, maasɔ fǝ ani, itsyise asa nnya féfi fákula bekuente ku babesibe, ǝlǝkǝ nnya áte mba lenni kulesa ku mba nte fe bekpefi. Sitintii, Anto, nko nkpe fǝ ɔkɔɛ nɛ.”
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 Nya usi ɔ́tɛyi nkǝ, “Mɔ Anto éfi asa nnya kenke utǝ mɛ. Kuutsyuǝ saa enyi nwǝ ni Onanto eto Ubi ǝmǝ, enso Onanto mate hã. Nya kuutsyuǝ saa lenyi utidi wǝ Anto ǝmǝ tsya ni, enso wǝ Ubi ɔni kplo wǝ mate hã ku betidi ba Ubi ǝmǝ dílǝkǝ nkǝ bate Anto ǝmǝ tsya.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Nya Yesu lɛtsyi ɔ́wuninsǝ óbe wǝ bakasebi bamǝ nya ɔ́tɛyi mǝ mate buɛɛ nkǝ, “Ǝsuǝ yuǝ mi sitinti bǝ bɛlɛ asa nnya bɛnlɛ bunyǝ mfo bunyǝ!
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Nlɛ mi bɔtɛyi minkǝ, Onanto eto bǝnyɛlǝkǝtidi kpǝ ku baka tsya ála bǝ lǝ bǝnyǝ lesa nǝ bɛnlɛ bunyǝ, fɛɛ bǝnnyǝ, nya lǝ bánnɔ lesa nǝ bɛnlɛ bɔnɔ, fɛɛ bɔ́nnɔ.”
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Kɔfi eto oteasa utsyuǝ ǝbǝ nkǝ woato Yesu obe. Nya ɔ́tɔ wǝ nkǝ, “Oteasa, be ele bǝ nyifo fɛ lǝ nyǝ nkpǝ manlo?”
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Yesu ǝtǝ mbuayɛ ɔ́tɔ wǝ nkǝ, “Be Asawɔniwɔni Kɛnkɛ eto Kukue lɛtɛyi? Nya ntsyǝ faanɔ ditiki nǝmǝ kasɔ?”
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Nya osani ǝmǝ dítǝ mbuayɛ nkǝ, “La Bonamute Onanto ku fǝ utu kenke, ku fǝ lɛwɔnɔ kenke ku fǝ ǝsuǝale kenke ku fǝ nsusu kenke tsya, nya laala fǝ ɔyimitsyuǝ fe fǝ ǝsuǝ ke.”
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Mfó nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Átɛyi ɛlɛkɛ nko. Yifo nko ete ebunyǝ nkpǝ manlo.”
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Fɛɛ se kɔfi eto oteasa ǝmǝ léla lǝ utǝ wǝ ǝsuǝ lɛbɛ esoo, usi ɔ́tɔ Yesu nkǝ, “Owoe ni mɔ ɔyimitsyuǝ?”
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Mfó nya Yesu dítǝ mbuayɛ nkǝ, “Lefe ditsyuǝ nǝ léfe mǝǝ, osani utsyuǝ étsyi Yerusalem ɔ́tɔ lǝ Yeriko nya beyu dímuǝ wǝ lǝ kusu. Báblɛ wǝ nya bǝlǝkǝ wǝ bikǝ kenke lǝ ǝsuǝ nya báyani wǝ betsyǝ mfó lǝ ukpǝ ku mǝnkpǝ eto nti.Luka 10:30|src="CN01745c.tif" size="span" loc="Luk 10:30" copy="David C. Cook"
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Íbǝ bǝ Onanto eto usumunyǝ utsyuǝ ǝbǝ ɔlɛ bɔyɛ kafe lǝ kusu komǝ mfó. Fɛɛ se únyǝ utidi ǝmfo lǝ kusu ɔflɔ, ɔ́yɛ lǝ lekpake bamba fe údu.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Nko kǝ Lewinyǝ, utsyuǝ tsya díbǝ ɔ́yɛ mfo ɔnlɛ bofe. Nya se únyǝ osani ǝmǝ, wuntsya áyɛ lǝ ɔflɔ bamba ófe údu.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Fɛɛ Samarianyǝ utsyuǝ wǝ dibǝ ɔ́yɛ lǝ kusu mfo ɔnlɛ bofe, ǝbǝ útu utidi ǝmǝ. Nya se únyǝ wǝ, wǝ asa ǝnǝ wǝ kafo.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Ɔ́yɛ úsu wǝ ɔflɔ nya úfi nnuǝbi ku ntǝ ókpo lǝ wǝ afabe nyamǝ ǝsuǝ nya ókle nnya kenke, nya útsyi osani ǝmǝ útǝkǝ lǝ wǝ ubuki ǝsuǝ. Nya úfi wǝ úsuko bafɔ eto kasɔnɔkɔ nya ɔ́lɛ wǝ ola óbe wǝ.Luka 10:34|src="CN01749c.tif" size="span" loc="Luk 10:34" copy="David C. Cook"
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Se kale disiǝ, úlǝkǝ atabi ǝtsyuǝ útǝ nwǝ laabe bafɔ eto kasɔnɔkɔ kamǝ nya ɔ́tɛyi wǝ nkǝ, ‘Kalɛ wǝ ola. Nya lǝ nsinkli mbǝ nlɛ bofe mfoo, moofo fǝ lesa nǝ ke fesi fábiasǝ lǝ wǝ bobe ǝsuǝ.’ ”
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Mfó ǝmǝ nya Yesu lɛtɔ afi eto oteasa ǝmǝ nkǝ, “Nya lǝ fǝ nsusu ǝsuǝ, betidi itsyǝ bamfo nti eto owoe lǝ fǝ ǝnyǝsa ǝsuǝ, ni utidi wǝ didufǝ lǝ bewudifɔ bamfo eto ani eto ɔyimitsyuǝ?”
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Afi eto oteasa ǝmǝ ǝtǝ mbuayɛ nkǝ, “Utidi wǝ dinyǝ wǝ kaminsǝ.” Nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “Fintsya su lǝ esu eyifo nko.”
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Se Yesu ku wǝ bakasebi lɛyɛ lǝ kusu bantɔ, bésu bedufǝ kebuto kǝtsyuǝ. Usio utsyuǝ wǝ baakpo Marta ákpa wǝ úsuko wǝ diyo.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Ɔyimisio utsyuǝ akɛ Marta wǝ baakpo Maria. Usio ǝmfo ǝsiǝ lǝ Yesu ɔflɔ nya ɔnlɛ wǝ asa nnya ɔnlɛ bote bɔnɔ.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Diyo bobe eto asa nnya dísu ítǝkǝ lǝ Marta mate ǝsuǝ étsyiko wǝ bulǝ. Nya úbǝ ɔ́tɛyi Yesu nkǝ, “Bonamute, yenyifo fǝ kulesa bǝ mɔ ɔyimisio áyani diyo bobe eto asa buyifo nyamfó kenke utǝkǝ mɛ lǝ ǝsuǝ? Tɛyi wǝ lǝ ubǝ ɔwunsǝko mɛ!”
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Nya Yesu lɛtɛyi wǝ nkǝ, “O Marta! Be kase fanlɛ ǝsuǝ bulǝ lǝ asa kpǝ ǝsuǝ.
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Fɛɛ lesa lɔni ete loohiã bǝ babɛbɛ. Nya lesa nǝmǝ ni nǝ Maria dílǝkǝ nɛ. Nya bensiembofo ni lǝ wǝ ani.”
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.